Τι "φέρνει" στη γη... η θεαματική Μαύρη Σελήνη στις 30 Σεπτεμβρίου 2016;
Την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου μια σπάνια Μαύρη Σελήνη θα συμβεί, που πολλοί συνδέουν με την αποκάλυψη.
Η θεαματική Μαύρη Σελήνη συμβαίνει όταν η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού πιάνεται στη σκιά της Γης, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατο να την δούμε.
Το φαινόμενο συμβαίνει περίπου κάθε 32 μήνες, αλλά το συγκεκριμένο έχει μία ιδιαίτερη σημασία αυτό το μήνα. Η πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου έφερε ένα «δαχτυλίδι φωτιάς» (ηλιακή έκλειψη)πάνω από την Αφρική, και αυτό, σε συνδυασμό με τη Μαύρη Σελήνη, κάνει πολλούς να φοβούνται το χειρότερο.
Οι συνωμοσιολόγοι πιστεύουν ότι: «Αυτά τα σημάδια μας ενημερώνουν ότι ο Ιησούς σύντομα έρχεται. Πλησιάζουμε το τέλος του κόσμου μας και το τέλος της ζωής πάνω στη Γη για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Κάθε μέρα, θα πρέπει να ερχόμαστε πιο κοντά στον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό που έρχεται για τη Γη».
Ωστόσο, οι επιστήμονες λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε, και η Γη θα συνεχίσει κανονικά να υπάρχει κατά τη διάρκεια και μετά την Μαύρη Σελήνη.
Η Μαύρη Σελήνη θα είναι κυρίως ορατή στο δυτικό ημισφαίριο, πάνω από τη Βόρεια και Νότια Αμερική, και το δυτικό τμήμα της Ευρώπης. Θα κορυφωθεί στις 20:11 Ανατολική ώρα – όπου, στις ΗΠΑ, θα είναι πλέον ορατή – ή 1:11 το Σάββατο το πρωί ώρα Αγγλίας.
Να ξεκαθαρίσουμε πως η Μαύρη Σελήνη δεν υπάρχει αστρονομικά.
Δεν πρόκειται για κάποιο ουράνιο σώμα, αλλά για το σημείο το οποίο παραμένει άδειο ή ακάλυπτο από την τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη. Ο συμβολισμός της, ωστόσο, έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον και, αστρολογικά μιλώντας, ανταποκρίνεται σε μια βαθιά ψυχική πραγματικότητα. Καταρχήν υπάρχει στη Μαύρη Σελήνη η λέξη Σελήνη.
Η Σελήνη συνδέεται στην Αστρολογία με το ασυνείδητο, το παρελθόν, την ευαισθησία και το θηλυκό κομμάτι της ψυχής (φαντασία, μνήμη, μητρότητα, στοργή).
Η Μαύρη Σελήνη είναι επίσης ταυτισμένη με ένα αρχαϊκό σύμβολο, αυτό της πτώσης στο κενό, μιας επώδυνης διαδικασίας κατά τη διάρκεια της οποίας χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας και δεν ξέρουμε πού, πότε και αν θα ξαναπατήσουμε σε σταθερό έδαφος.
Οι διαδικασίες αυτές δεν επιτελούνται σε συνειδητό ή ημισυνειδητό επίπεδο όπως αυτές της Σελήνης, αλλά στο χώρο της πλήρους ασυνειδησίας. Στον Κάτω Κόσμο, δηλαδή, της ανθρώπινης ψυχής, στο ίδιο μήκος κύματος που λειτουργεί και ο Πλούτωνας.
Το διάβασα στο sinomosiologos
