Απάντηση της τεχνητής νοημοσύνης γιατί η εμπλοκή των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών δημιουργεί αντιπαραθέσεις

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών γιατί δημιουργεί αντιπαραθέσεις;

👉Το ερώτημα που τέθηκε στο chat.openai.com ήταν: "Η ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών γιατί δημιουργεί διαμάχη τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο;"

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Έχετε δίκιο ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών υπήρξε συχνά πηγή διαμάχης, τόσο εντός των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και στη διεθνή σκηνή. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για αυτή τη διαμάχη:

Κυριαρχία και Αυτοδιάθεση

Πολλά έθνη θεωρούν την ξένη παρέμβαση ως παραβίαση της κυριαρχίας και του δικαιώματός τους στην αυτοδιάθεση. Υποστηρίζουν ότι η ξένη εμπλοκή στις εσωτερικές τους υποθέσεις παραβιάζει την ικανότητά τους να λαμβάνουν αποφάσεις ανεξάρτητα.

Αντιληπτή παρέμβαση 

Η ξένη παρέμβαση μπορεί να θεωρηθεί ως παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική και τη διακυβέρνηση μιας χώρας. Μπορεί να συναντηθεί με αντίσταση από τους τοπικούς πληθυσμούς που το θεωρούν ανεπιθύμητη ανάμειξη.

Απροσδόκητες συνέπειες 

Οι παρεμβάσεις σε μια χώρα μπορεί να έχουν ακούσιες συνέπειες, οδηγώντας σε αποσταθεροποίηση ή μακροχρόνιες συγκρούσεις. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει δυσαρέσκεια και αντιδράσεις ενάντια στο έθνος που παρεμβαίνει.

Διαφορετικά συμφέροντα 

Τα συμφέροντα του έθνους που παρεμβαίνει ενδέχεται να μην ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα ή τις αξίες της χώρας στην οποία παρεμβαίνει, οδηγώντας σε ένταση και αντίθεση.

Νομιμότητα και αξιοπιστία 

Οι αμφιλεγόμενες παρεμβάσεις μπορούν να βλάψουν την αξιοπιστία και τη νομιμότητα ενός έθνους στη διεθνή σκηνή, ειδικά εάν θεωρούνται ως υποκινούμενες από προσωπικό συμφέρον και όχι από αλτρουιστικούς στόχους.

Εσωτερική Συζήτηση 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ξένες παρεμβάσεις αποτέλεσαν αντικείμενο εγχώριων συζητήσεων και διαφωνιών. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι τέτοιες παρεμβάσεις είναι απαραίτητες για την προστασία των εθνικών συμφερόντων, ενώ άλλοι αμφισβητούν τη σοφία και την ηθική της ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών.

Διεθνές Δίκαιο και Κανόνες 

Οι παρεμβάσεις μπορεί να θεωρηθούν ως παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και κανόνων, που οδηγούν σε κριτική από άλλα έθνη και διεθνείς οργανισμούς.

Κόστος και πόροι 

Οι ξένες παρεμβάσεις μπορεί να είναι δαπανηρές, τόσο από πλευράς ανθρώπινων ζωών όσο και οικονομικών πόρων. Η διάθεση πόρων για τέτοιες παρεμβάσεις μπορεί να αποτελέσει πηγή διαμάχης.

Η διαμάχη γύρω από την ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών οδήγησε σε διάφορες αλλαγές στις προσεγγίσεις εξωτερικής πολιτικής όλα αυτά τα χρόνια, με ορισμένες κυβερνήσεις να υποστηρίζουν μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση και άλλες να επιδιώκουν πιο παρεμβατικές στρατηγικές. Η κοινή γνώμη και οι διεθνείς αντιδράσεις παίζουν επίσης ρόλο στη διαμόρφωση της συζήτησης για αυτό το θέμα. Είναι ένα σύνθετο και διαρκές θέμα στη σφαίρα των διεθνών σχέσεων.

Γιατί η Αμερική μπαίνει στο εσωτερικό των χωρών του κόσμου;

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πολλές άλλες χώρες, μπορεί να εμπλακούν στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων εθνών για διάφορους λόγους, που συχνά σχετίζονται με τους στόχους εξωτερικής πολιτικής, τα εθνικά τους συμφέροντα και τις διεθνείς υποχρεώσεις τους. Αυτοί οι λόγοι μπορεί να είναι περίπλοκοι και πολύπλευροι και μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Εθνική Ασφάλεια: Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να επέμβουν στις υποθέσεις άλλων χωρών για να αντιμετωπίσουν απειλές για την εθνική ασφάλεια ή για να αποτρέψουν συγκρούσεις που θα μπορούσαν να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ασφάλειά τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ενέργειες που σχετίζονται με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την καταπολέμηση της διάδοσης και την προστασία των Αμερικανών πολιτών και περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.
• Ανθρωπιστικές ανησυχίες: Οι ΗΠΑ ενδέχεται να εμπλακούν σε καταστάσεις όπου υπάρχουν ανθρωπιστικές κρίσεις, όπως ένοπλες συγκρούσεις, μαζικές φρικαλεότητες ή φυσικές καταστροφές. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, ειρηνευτικές προσπάθειες ή διπλωματικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση αυτών των κρίσεων.
• Προώθηση της Δημοκρατίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν, κατά καιρούς, εκφράσει τη δέσμευσή τους για την προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την υποστήριξη κινημάτων για τη δημοκρατία, την υπεράσπιση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή την παρέμβαση σε περιπτώσεις όπου αυτές οι αξίες απειλούνται.
• Οικονομικά συμφέροντα: Οικονομικά συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε αγορές, πόρους και εμπόριο, μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη συμμετοχή των ΗΠΑ στις υποθέσεις άλλων χωρών. Οι ΗΠΑ ενδέχεται να εμπλακούν σε διπλωματία ή να λάβουν μέτρα για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων.
• Συμμαχίες και Συνθήκες: Οι ΗΠΑ έχουν διεθνείς συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ, και υποχρεώσεις βάσει συνθηκών που μπορεί να απαιτήσουν από αυτές να υπερασπιστεί άλλα έθνη σε ορισμένες καταστάσεις.
• Πρόληψη συγκρούσεων: Οι διπλωματικές προσπάθειες και παρεμβάσεις μπορούν να στοχεύουν στην πρόληψη συγκρούσεων ή στην επίλυση συνεχιζόμενων διαφορών, συμβάλλοντας έτσι στην περιφερειακή και παγκόσμια σταθερότητα.
• Αντιτρομοκρατία: Στον κόσμο μετά την 11η Σεπτεμβρίου, οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί σε προσπάθειες για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας και ενδέχεται να λάβουν μέτρα για την πρόληψη τρομοκρατικών απειλών.
• Διπλωματία και επίλυση συγκρούσεων: Οι ΗΠΑ διαδραματίζουν συχνά ρόλο στις διπλωματικές προσπάθειες επίλυσης διεθνών συγκρούσεων, όπως η διαμεσολάβηση ειρηνευτικών συμφωνιών ή η διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών.

Η ανάμειξη των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών έχει αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, κριτικής και διαμάχης τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Διαφορετικές διοικήσεις έχουν υιοθετήσει διαφορετικές προσεγγίσεις στην εξωτερική πολιτική και τα κίνητρα για παρέμβαση μπορεί να ποικίλλουν. Η κοινή γνώμη, η έγκριση του Κογκρέσου και η διεθνής υποστήριξη παίζουν επίσης ρόλο στον προσδιορισμό της έκτασης και της φύσης της εμπλοκής των ΗΠΑ σε ξένες χώρες.

Γιατί η εμπλοκή των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις της Παλαιστίνης δημιουργεί σύγκρουση με το Ισραήλ;

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις ή συγκρούσεις με το Ισραήλ για διάφορους λόγους, κυρίως λόγω της περίπλοκης και ευαίσθητης φύσης της σύγκρουσης. Εδώ είναι μερικοί από τους βασικούς παράγοντες:

Ιστορική σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είχαν μια στενή και ισχυρή σχέση που χρονολογείται από την ίδρυση του Ισραήλ το 1948. Αυτή η σχέση περιλαμβάνει σημαντική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς το Ισραήλ. Όταν οι ΗΠΑ παίρνουν θέσεις ή ενέργειες που εκλαμβάνονται ως επιζήμιες για τα ισραηλινά συμφέροντα, μπορεί να τεντώσουν αυτή την ιστορικά ισχυρή σχέση.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορεί να έχουν διαφορετικά στρατηγικά συμφέροντα και προοπτικές για την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση. Η πολιτική των ΗΠΑ μπορεί κατά καιρούς να δίνει προτεραιότητα στην επίλυση συγκρούσεων και την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους, ενώ το Ισραήλ μπορεί να επικεντρώνεται περισσότερο στις δικές του ανησυχίες για την ασφάλεια.

Αλλαγές πολιτικής 

Διαφορετικές διοικήσεις των ΗΠΑ μπορεί να έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Οι αλλαγές στην πολιτική των ΗΠΑ μπορούν να δημιουργήσουν εντάσεις εάν οι Ισραηλινοί ηγέτες θεωρηθούν ως δυσμενείς ή λιγότερο υποστηρικτικές προς το Ισραήλ.

Ειρηνευτική διαδικασία και διαπραγματεύσεις 

Οι ΗΠΑ διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων. Οι θέσεις και οι προτάσεις που διατυπώνονται από τις ΗΠΑ μπορούν να επηρεάσουν τη δυναμική αυτών των διαπραγματεύσεων και να επηρεάσουν τη θέση του Ισραήλ.

Αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους 

Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τις ΗΠΑ ή η υποστήριξή τους σε διεθνείς προσπάθειες που εκλαμβάνονται ως προώθηση των παλαιστινιακών συμφερόντων μπορεί να αποτελέσει πηγή διαφωνίας με το Ισραήλ.

Η Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ 

Η απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και να μεταφέρουν την πρεσβεία τους στην πόλη το 2017 ήταν μια άκρως αμφιλεγόμενη κίνηση. Πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν είχαν αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ λόγω του αμφισβητούμενου καθεστώτος της και αυτή η απόφαση θεωρήθηκε ότι έπαιρνε πλευρά στη σύγκρουση.

Περιφερειακή και διεθνής δυναμική 

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση δεν είναι απομονωμένη από την ευρύτερη περιφερειακή και διεθνή δυναμική. Οι σχέσεις του Ισραήλ με άλλες χώρες στη Μέση Ανατολή μπορούν να επηρεαστούν από τον ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η κοινή γνώμη τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ισραήλ μπορεί να έχει αντίκτυπο. Διαφορετικά τμήματα του πληθυσμού μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις για τη σύγκρουση και οι αλλαγές στο δημόσιο αίσθημα μπορούν να επηρεάσουν τις κυβερνητικές ενέργειες.

Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ ενδέχεται να αντιμετωπίσουν εντάσεις σχετικά με συγκεκριμένες αποφάσεις πολιτικής που σχετίζονται με την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση, η συνολική σχέση μεταξύ των δύο χωρών παραμένει ισχυρή και πολύπλευρη, περιλαμβάνοντας συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας, οικονομικούς δεσμούς και κοινές αξίες. Παρά τις περιστασιακές διαφωνίες, οι ΗΠΑ παραμένουν στενός σύμμαχος του Ισραήλ.

Η πραγματικότητα από το reason.com

Χρειάζεται να εμπλακεί η Αμερική στην Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση;

Μια αμερικανική βόμβα χρησιμοποιήθηκε για να καταστρέψει ένα αμερικανικό γραφείο ειδήσεων στη Μέση Ανατολή την περασμένη εβδομάδα.

Την Παρασκευή, οι ισραηλινές δυνάμεις ανατίναξαν ένα κτίριο στη Γάζα στο οποίο στεγάζονταν πολλά ξένα γραφεία ειδήσεων, αφού προειδοποίησαν τους δημοσιογράφους που βρίσκονταν μέσα να εκκενώσουν.

Το Ισραήλ ισχυρίστηκε, χωρίς να παράσχει στοιχεία, ότι η παλαιστινιακή μαχητική οργάνωση Χαμάς επιχειρούσε έξω από το κτίριο. Το Associated Press, το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων του οποίου το γραφείο καταστράφηκε στην επίθεση, αρνείται τον ισχυρισμό και ζήτησε μια ανεξάρτητη έρευνα.

Η βόμβα που χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή του γραφείου του Associated Press φαινόταν να είναι αμερικανικής κατασκευής Joint Direct Attack Munition , σύμφωνα με το Κατάρ ειδησεογραφικό πρακτορείο Al Jazeera, το γραφείο του οποίου βρισκόταν επίσης στο κτίριο.

Στην πραγματικότητα, η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ πληρώνει περίπου το ένα πέμπτο του στρατιωτικού προϋπολογισμού του Ισραήλ και διασφαλίζει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις είναι οι καλύτερα εξοπλισμένες στην περιοχή. Όλη αυτή η υλική υποστήριξη είναι πέρα ​​από τη διπλωματική ανάμειξη των ΗΠΑ, η οποία έχει ευνοήσει σε μεγάλο βαθμό το Ισραήλ.

Το Ισραήλ είναι "ο μεγαλύτερος σωρευτικός αποδέκτης ξένης βοήθειας των ΗΠΑ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο", σύμφωνα με την Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου , την ακομμάτιστη δεξαμενή σκέψης που στεγάζεται στο Κογκρέσο. Η δημοκρατία της Μέσης Ανατολής έχει λάβει 104,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια σε 34 δισεκατομμύρια δολάρια σε οικονομική βοήθεια από την ανεξαρτησία της το 1947.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν ζητά 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια προς το Ισραήλ αυτό το οικονομικό έτος, που αποτελεί περίπου το 59 τοις εκατό της συνολικής εξωτερικής στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ. Αλλά οι αριθμοί δεν λένε όλη την ιστορία: η αμερικανική νομοθεσία απαιτεί επίσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες να βοηθήσουν στη διατήρηση του «ποιοτικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος» του Ισραήλ - του τεχνολογικού του πλεονεκτήματος έναντι των γειτόνων του.

Λόγω αυτής της νομικής απαίτησης, το Ισραήλ έχει νωρίτερα πρόσβαση και καλύτερες εκδόσεις της αμερικανικής τεχνολογίας όπλων από άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μερικές φορές «αντισταθμίζουν» ακόμη και τις πωλήσεις όπλων τους σε αραβικές χώρες παρέχοντας στο Ισραήλ ακόμη πιο προηγμένα όπλα ταυτόχρονα. Και ο στρατός των ΗΠΑ αποθηκεύει μέρος του παγκόσμιου αποθέματος πυρομαχικών έκτακτης ανάγκης στο Ισραήλ, επιτρέποντας στον ισραηλινό στρατό να το βυθίζει από καιρό σε καιρό.

Όλη αυτή η μεγαλοπρέπεια χρονολογείται από την εποχή που το Ισραήλ ήταν ένα μικρό, αδύναμο κράτος που περιβαλλόταν από εχθρικούς γείτονες.

Αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει. Το Ισραήλ είναι τώρα ένα πλούσιο, τεχνολογικά προηγμένο έθνος οπλισμένο με πυρηνικά όπλα. Το εβραϊκό κράτος έχει συμφωνίες ειρήνης με έξι αραβικά έθνη. Αρκετά από αυτά τα έθνη προσχώρησαν ακόμη και στο Ισραήλ σε μια συμμαχία που ονομάζεται Συμφωνίες του Αβραάμ πέρυσι, αφού έλαβαν γενναιόδωρες προσφορές βοήθειας από τις ΗΠΑ και πωλήσεις όπλων.

Αντί να βασίζεται στην αμερικανική αμυντική βιομηχανία, το Ισραήλ παράγει τώρα τα δικά του όπλα υψηλής τεχνολογίας, τα οποία μεγάλο μέρος του κόσμου φωνάζει να αγοράσει .

Και το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Ισραήλ δεν προέρχεται πλέον από άλλα κράτη, αλλά από τα παλαιστινιακά εδάφη, τα οποία οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν το 1967 και συνεχίζουν να κατέχουν από τότε.

Η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων συνεχίζεται παρά, ή ίσως εν μέρει λόγω, της έντονης εμπλοκής των ΗΠΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαινομενικά προσπαθούν να μεσολαβήσουν για μια συμφωνία για την ανεξαρτησία της Παλαιστίνης εδώ και χρόνια, ενώ μερικές φορές μπλοκάρουν μόνες τους δεκάδες ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που επικρίνουν τις ισραηλινές ενέργειες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν επίσης περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε οικονομική βοήθεια στους Παλαιστινίους και 40 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για εκπαίδευση και εξοπλισμό των δυνάμεων ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής, που περιπολούν μέρος των εδαφών και θα μπορούσαν να γίνουν αστυνομική δύναμη ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Ορισμένοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι θεωρούν την παλαιστινιακή συνεργασία για την ασφάλεια ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ειρήνης, αλλά η Παλαιστινιακή Αρχή θεωρείται ευρέως διεφθαρμένη και δεν έχει διεξαγάγει εκλογές από το 2006.

Αμερικανοί επικριτές της δεξιάς επικρίνουν επίσης την Παλαιστινιακή Αρχή για τις πληρωμές της στις οικογένειες των Παλαιστινίων κρατουμένων, κάτι που σύμφωνα με τους επικριτές υποκινεί την τρομοκρατία . (Το Κογκρέσο διέκοψε τη βοήθεια προς τους Παλαιστίνιους για αυτό το θέμα.) Οι επικριτές της αριστεράς, εν τω μεταξύ, σημειώνουν ότι η βοήθεια των ΗΠΑ προς τους Παλαιστινίους επιδοτεί την κατοχή του Ισραήλ πληρώνοντας για υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχουν οι ίδιες οι ισραηλινές αρχές.

Το 2007, μια άτυχη μυστική επιχείρηση της κυβέρνησης Μπους προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στη Γάζα. Οι ισλαμιστές υπό την ηγεσία της Χαμάς κατέλαβαν στη συνέχεια τον παλαιστινιακό θύλακα, προκαλώντας ισραηλινό αποκλεισμό και σχεδόν 14 χρόνια σποραδικού πολέμου που ξέσπασε πρόσφατα αυτόν τον μήνα.

Ο τελευταίος γύρος μαχών ξεκίνησε όταν πολλά ζητήματα στην Ιερουσαλήμ —βία όχλου από Ισραηλινούς εθνικιστές, απόπειρα απομάκρυνσης των παλαιστινιακών οικογενειών από τα σπίτια τους, συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων και αστυνομίας για ιερούς τόπους— εξερράγησαν ταυτόχρονα σε εμφύλιες αναταραχές. Κλιμακώθηκε όταν η Χαμάς εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον ισραηλινών πόλεων.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν απορρίψει προσφορές για κατάπαυση του πυρός , δεσμευόμενοι να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις "μέχρι να επιτύχουμε πλήρη ηρεμία". Πάνω από δώδεκα Ισραηλινοί και πάνω από 200 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στη βία μέχρι στιγμής.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν δήλωσε την « ακλόνητη υποστήριξή της » στις ισραηλινές επιχειρήσεις και μπλόκαρε μια δήλωση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που ζητούσε κατάπαυση του πυρός, αν και ο Λευκός Οίκος είπε επίσης στην ισραηλινή ηγεσία ότι αναμένει «σημαντική αποκλιμάκωση σήμερα στην πορεία προς την κατάπαυση του πυρός». την Τετάρτη.

Ορισμένα μέλη του Κογκρέσου προσπαθούν τώρα να βγάλουν τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη σύγκρουση ή, τουλάχιστον, να επιβάλουν κάποια όρια στην εμπλοκή των ΗΠΑ.

Η εκπρόσωπος Betty McCollum (D-Minn.) υποστηρίζει τώρα ένα νομοσχέδιο για την απαγόρευση του Ισραήλ να χρησιμοποιεί χρήματα από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ για τη κράτηση παλαιστίνιων παιδιών, την κατεδάφιση παλαιστινιακών κατοικιών ή την προσάρτηση παλαιστινιακής γης.

"Ένας προϋπολογισμός είναι αντανάκλαση των αξιών μας. Δεσμεύομαι να διασφαλίσω ότι η κυβέρνησή μας δεν χρηματοδοτεί την κρατική βία με οποιαδήποτε μορφή, οπουδήποτε", δήλωσε η βουλευτής Ayanna Pressley (D–Mass.) σε μια ομιλία την περασμένη εβδομάδα υποστηρίζοντας τον McCollum's νομοσχέδιο. "Τα αμερικανικά κρατικά δολάρια έρχονται πάντα με όρους, ανεξάρτητα από το πλαίσιο. Το ερώτημα που τίθεται είναι: πρέπει τα δολάρια των φορολογουμένων μας να δημιουργούν συνθήκες για δικαιοσύνη, θεραπεία και επισκευή ή αυτά τα δολάρια πρέπει να δημιουργούν συνθήκες για καταπίεση και απαρτχάιντ;"

Αλλά οι υποστηρικτές της αυτοσυγκράτησης των ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μια δύσκολη μάχη. Το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ είναι εδώ και πολύ καιρό συμπαθές προς το Ισραήλ και τα δύο τρίτα του Κογκρέσου υπέγραψαν μια επιστολή τον περασμένο μήνα που ζητούσε «ισχυρή χρηματοδότηση για την ασφάλεια του Ισραήλ χωρίς πρόσθετους όρους».

«Ως ο στενότερος σύμμαχος της Αμερικής στη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ παρέχει τακτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες μοναδικές πληροφορίες πληροφοριών και προηγμένα αμυντικά οπλικά συστήματα», αναφέρει η επιστολή. «Η μείωση της χρηματοδότησης ή η προσθήκη προϋποθέσεων για τη βοήθεια ασφαλείας θα ήταν επιζήμια για την ικανότητα του Ισραήλ να αμύνεται έναντι όλων των απειλών».

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε εγκρίνει την πώληση όπλων 735 εκατομμυρίων δολαρίων στο Ισραήλ λίγο πριν ξεσπάσει ο τελευταίος γύρος μαχών στη Γάζα.

Η πώληση περιελάμβανε Κοινά Πυρομαχικά Άμεσης Επίθεσης—το ίδιο είδος βόμβας που έσπασε στο γραφείο του Associated Press την Παρασκευή.