Η ύπαρξη ενός «σκοπού ζωής» συνδέεται με καλύτερη υγεία του εγκεφάλου
Σύμφωνα με το Αμερικάνικο Ινστιτούτο για τη Γήρανση, τα άτομα άνω των 65 ετών θα αποτελούν το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού μέχρι το 2050 – μια αύξηση 50% σε σχέση με το 2010. Ο παγκόσμιος επιπολασμός της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων άνοιών αναμένεται να τριπλασιαστεί έως το 2050, από περίπου 57 εκατομμύρια σε 152 εκατομμύρια.
Ενώ τα προηγούμενα στοιχεία δείχνουν ότι ένας υγιεινός τρόπος ζωής – όπως η διατήρηση του εγκεφάλου μας δραστήριου, η τακτική άσκηση και η ισορροπημένη διατροφή – μειώνει τον κίνδυνο άνοιας, η νέα έρευνα προσφέρει εικόνα για το πώς η ψυχολογική ευεξία μπορεί επίσης να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της γνωστικής έκπτωσης.
Πώς η αίσθηση του σκοπού βελτιώνει την υγεία του εγκεφάλου
Οι ηλικιωμένοι ενήλικες με άνοια αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους για ψυχικές παθήσεις όπως η κατάθλιψη. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει μια ισχυρή σχέση μεταξύ της θετικής ψυχολογίας και των αποτελεσμάτων της σωματικής υγείας, ενώ η έρευνα για την υγιή γήρανση δείχνει ότι η ψυχική ευεξία μπορεί να παίζει ρόλο στη μακροζωία.
Για να κατανοήσουν καλύτερα πώς η ψυχική ευεξία συνδέεται με τη γνωστική λειτουργία και τον κίνδυνο άνοιας, ερευνητές του University College του Λονδίνου εξέτασαν στοιχεία από 62.250 άτομα σε τρεις ηπείρους με μέση ηλικία 60 ετών. Η συστηματική ανασκόπηση 11 μελετών παρατήρησε τη σχέση μεταξύ θετικών ψυχολογικών δομών, όπως η ζωή με σκοπό, και του κινδύνου άνοιας και ήπιας γνωστικής εξασθένησης σε ηλικιωμένους ενήλικες.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ύπαρξη σκοπού και νοήματος στη ζωή συνδέεται σημαντικά με 19% μειωμένο κίνδυνο άνοιας. Αυτό ήταν στατιστικά πιο σημαντικό από άλλες θετικές δομές όπως η αισιοδοξία και η ευτυχία. Παρόλα αυτά, τα μικτά ευρήματα για τις διάφορες ψυχολογικές δομές υπογραμμίζουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα για τη διερεύνηση της αιτιώδους σχέσης μεταξύ των θετικών ψυχολογικών παραγόντων και της γνωστικής υγείας.
Σκοπός έναντι ευτυχίας: Ποια είναι η διαφορά;
Η Georgia Bell, διδακτορική φοιτήτρια στο University College του Λονδίνου και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε στο Psych Central ότι η ζωή με σκοπό μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση στη μείωση του κινδύνου γνωστικής έκπτωσης από ό,τι η ευτυχία, λόγω των διαφορών μεταξύ ευδαιμονικής (π.χ. σκοπός ή νόημα) και ηδονικής (π.χ. θετική επίδραση ή ευχαρίστηση) ευημερίας.
«Τα άτομα με υψηλότερη ευδαιμονική ευημερία μπορεί να είναι πιο πιθανό να συμμετάσχουν σε άλλες προστατευτικές συμπεριφορές, όπως η άσκηση και οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις», εξήγησε η ίδια. «Ενώ ένα άτομο μπορεί να κερδίζει ευτυχία από αυτές, η στοχευμένη επιδίωξη να ζει με τρόπο που να είναι σκόπιμος ή ουσιαστικός μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο για να ζήσει έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής».
Ηδονικές επιδιώξεις
Ο David A. Merrill, ψυχίατρος ενηλίκων και γηριατρικός ψυχίατρος, εξήγησε ότι οι ηδονικές δραστηριότητες που σας φέρνουν ευτυχία είναι συχνά φευγαλέες, ικανοποιώντας ανάγκες ή ορμές. «Η ηδονιστική επιδίωξη της ευτυχίας μπορεί να περιλαμβάνει άσκοπες ή ανθυγιεινές συμπεριφορές, όπως η υπερβολική καλοπέραση, κατά καιρούς», δήλωσε.
Ευδαιμονικές επιδιώξεις
Σύμφωνα με τον Merrill, οι ευδαιμονικές αναζητήσεις ικανοποιούν μια συγκεκριμένη ανθρώπινη ανάγκη μέσω του σκοπού ή του νοήματος. Οι ηλικιωμένοι ενήλικες μπορεί να βρουν νόημα στην ενίσχυση των διαπροσωπικών σχέσεων, ειδικά για όσους έχουν χάσει αγαπημένα πρόσωπα ή έχουν αποξενωθεί από άλλα μέλη της οικογένειας. «Εάν μπορείτε να βρείτε έναν σκοπό στην εμβάθυνση των σχέσεών σας με τους άλλους, αυτό μπορεί να καταλήξει στην προώθηση όλων αυτών των άλλων συμπεριφορών υγείας που προστατεύουν τον εγκέφαλο και το σώμα σας», εξήγησε.
Το διάβασα στο enallaktikidrasi.com
