Στ. Πλουμιστός: Μιλά ο Θεός μέσω προφητών στην εποχή μας;
Για να μπορούμε να απαντήσουμε αυτήν την ερώτηση, πρέπει να εξερευνήσουμε ποιος είναι ο ρόλος και ο σκοπός των προφητών.
Ένα χάρισμα που έληξε;
Υπάρχουν δύο αντιτιθέμενες απόψεις σχετικές με την αυθεντικότητα του προφητικού χαρίσματος.
Η μία άποψη είναι πως τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όπως η διάκριση των πνευμάτων, οι γλώσσες, η προφητεία, η θεραπεία, έπαυσαν να υπάρχουν μετά την εποχή των αποστόλων.
Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, τα χαρίσματα αυτά λειτουργούσαν ως σημεία στο πλαίσιο της εμφάνισης της Χριστιανικής εκκλησίας και της αρχικής εξάπλωσης του Ευαγγελίου.
Η θεωρία αυτή αρνείται επίσης τη πιθανότητα της επανεμφάνισης των χαρισμάτων, επικαλούμενη την αρχή της Γραφής. Με άλλα λόγια, υποστηρίζει ότι η μαρτυρία της ολοκληρωμένης Αγίας Γραφής είναι επαρκής για την καθοδήγηση της εκκλησίας μέχρι το Τέλος.
Η άλλη άποψη είναι αυτή του Εξακολουθισμού, που υποστηρίζει ότι το Άγιο Πνεύμα μπορεί να ξαναπαραχωρήσει πνευματικά χαρίσματα οποτεδήποτε σε ανθρώπους που δεν είναι οι αρχικοί 12 απόστολοι με σκοπό την εποικοδόμηση της κοινότητας των ακόλουθων του Χριστού.
Ο ρόλος του προφήτη
Είναι σημαντικό να εξετάσουμε το ρόλο του προφήτη στην κοινότητα των πιστών για να μπορέσουμε να διακρίνουμε ποια από τις δύο παραπάνω θεωρίες περί της λήξης ή μη του χαρίσματος της προφητείας είναι αληθινή.
Η μελέτη της Αγίας Γραφής μας φανερώνει ότι εκτός από την διδασκαλία του Λόγου και την μεταβίβαση των βουλών του Θεού, οι προφήτες συχνά αποστέλλονταν σε στιγμές κρίσης.
Σε δύσκολες εποχές, είτε εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων είτε λόγω εσωτερικής αποστασίας, οι προφήτες προσέφεραν καθοδήγηση μέσα στις συγκρούσεις και τη σύγχυση. Βλέπουμε επίσης ότι μερικές φορές ο Θεός τους απέστειλε για να φέρουν ένα ειδικό μήνυμα σε κάποιο κρίσιμο σημείο του σχεδίου της σωτηρίας.
Μερικοί από τους προφήτες, ενώ αναφέρονται στην Αγία Γραφή, ποτέ δεν έγιναν μέρος του Κανόνα, όπως παραδείγματος χάριν ο Νάθαν και ο Ιδδώ (Β’ Χρονικών 9: 29).
Τα λόγια των μη-Κανονικών προφητών (με την έννοια του ότι δεν συμπεριλαμβάνονται στον Κανόνα αλλά αναφέρονται στην Αγία Γραφή ως προφήτες του Θεού) ήταν αξιόπιστα και δεσμευτικά για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής (Β’ Σαμουήλ 12:7-15), επειδή η αυθεντικότητά τους βασιζόταν στην πηγή της έμπνευσής τους.
Το προφητικό χάρισμα των μη-Κανονικών προφητών δεν δόθηκε να αντικαταστήσει τη μαρτυρία των Κανονικών προφητών, αλλά για να ικανοποιήσει μια συγκεκριμένη ανάγκη των ανθρώπων του Θεού.
Προφήτες μετά Χριστόν
Στη Καινή Διαθήκη δίνετε μια ξεχωριστή θέση στο χάρισμα της προφητείας ανάμεσα στα άλλα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
Ο απόστολος Παύλος το κατατάσσει μια φορά πρώτο ανάμεσα στις πιο χρήσιμες διακονίες για την εκκλησία και δύο φορές παίρνει τη δεύτερη θέση (Προς Ρωμαίους 12: 6, Α’ Προς Κορινθίους 12: 28, Προς Εφεσίους 4: 11).
Επιπροσθέτως, ο απόστολος Παύλος ενθάρρυνε τους πιστούς να επιθυμούν το χάρισμα της προφητείας (Α’ Προς Κορινθίους 14: 1, 39) διότι η προφήτες είχαν πολύ σημαντικό και ξεχωριστό ρόλο στην εποικοδόμηση της εκκλησίας.
Πιο συγκεκριμένα, οι προφήτες μετά τον Χριστό:
- Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη θεμελίωση της εκκλησίας: η εκκλησία οικοδομήθηκε «επάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών, που ακρογωνιαία πέτρα είναι ο ίδιος ο Iησούς Xριστός» (Προς Εφεσίους 2:20,21).
- Πρωτοστάτησαν στην εξάπλωση της αποστολής της εκκλησίας: Μέσα από τους προφήτες το Άγιο Πνεύμα εξέλεξε τον Απόστολο Παύλο και τον Βαρνάβα για το πρώτο ιεραποστολικό ταξίδι τους (Πράξεις Αποστόλων 13:1,2), και τους κατεύθυνε στα μέρη όπου έπρεπε να εργασθούν ως ιεραπόστολοι (Πράξεις Αποστόλων 16:6-10).
- Οικοδομούσαν την εκκλησία: «εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγοριά», λέει ο απόστολος Παύλος και προσθέτει πιο συγκεκριμένα, «αυτός που προφητεύει, οικοδομεί την εκκλησία» (Α’ Προς Κορινθίους 14:3,4).
- Ένωναν και προστάτευσαν την εκκλησία: Οι προφήτες βοήθησαν για να επιφέρουν «την ενότητα της πίστεως», να προστατεύσουν τους πιστούς από τις ψευδείς διδασκαλίες, για να μην είναι οι πιστοί «πλέον νήπιοι, με το να κυματιζόμαστε και να περιφερόμαστε με κάθε άνεμο της διδασκαλίας, μέσα στη δολιότητα των ανθρώπων, μέσα στην πανουργία προς μεθόδευση της πλάνης·» (Προς Εφεσίους 4:13,14).
- Προειδοποίησαν για επερχόμενες δυσκολίες: Ένας προφήτης της Καινής Διαθήκης προειδοποίησε για μια επικείμενη πείνα. Ανταποκρινόμενη η εκκλησία πήρε την πρωτοβουλία να βοηθήσει εκείνους που υπέφεραν από την πείνα (Πράξεις Αποστόλων 11:27-30). Άλλοι προφήτες μίλησαν για τη σύλληψη και φυλάκιση του Απόστολου Παύλου στην Ιερουσαλήμ (Πράξεις Αποστόλων 20:23, 21:4,10-14).
- Επικύρωσαν την πίστη σε στιγμές διαμάχης: Στην πρώτη εκκλησιαστική σύνοδο, το Άγιο Πνεύμα οδήγησε την εκκλησία σε μια απόφαση για ένα επίμαχο θέμα σχετικά με τη σωτηρία των εξ εθνών Χριστιανών. Τότε, διαμέσου των προφητών, το Άγιο Πνεύμα στήριξε τους πιστούς στην αληθινή διδασκαλία. Αφού μεταφέρθηκε η απόφαση της συνόδου στα μέλη, «O δε Ιούδας και ο Σίλας, που και αυτοί ήσαν προφήτες, παρηγόρησαν τους αδελφούς με πολλά λόγια, και τους στήριξαν» (Πράξεις Αποστόλων 15:32).
Ώσπου «θα φτάσουμε στην τελειότητα που μέτρο της είναι ο Χριστός»
Μπορεί να μας φαίνεται πως ο Θεός σταμάτησε να επικοινωνεί μαζί μας μέσω των προφητών με το τέλος της αποστολικής εποχής. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ανάγκη της εκκλησίας για θεία καθοδήγηση είναι αδιάκοπη.
Δεν υπάρχει καμιά βιβλική μαρτυρία ότι ο Θεός θα αποσύρει τα πνευματικά χαρίσματα που έδωσε στην εκκλησία πριν αυτά να έχουν ολοκληρώσει το σκοπό τους, που είναι, κατά τον Απόστολο Παύλο, να φέρουν την εκκλησία «στην ενότητα της πίστης, και της επίγνωσης του Υιού τού Θεού, σε τέλειον άνδρα, σε μέτρο ηλικίας τού πληρώματος του Xριστού» (Προς Εφεσίους 4:13).
Εφόσον η εκκλησία δεν έφθασε στην εμπειρία αυτή, χρειάζεται ακόμη όλα τα χαρίσματα του Πνεύματος.
Τα χαρίσματα αυτά, συμπεριλαμβανομένου και του χαρίσματος της προφητείας, θα συνεχίσουν να ενεργούν προς όφελος του λαού του Θεού μέχρι να επιστρέψει ο Χριστός και όπως έχω αναφέρει στα βίντεο μου... "Το καλό θα ενσαρκωθεί δυο φορές μέχρι το 2040"!
