Σταύρος Πλουμιστός: Το άγχος που δεν φωνάζει - Η σιωπηλή πανούκλα της καθημερινότητας
👉Υπάρχουν νύχτες που ξυπνώ πριν ακόμη χαράξει, όχι από κάποιον θόρυβο, αλλά από μια εσωτερική ένταση μέσα μου. Δεν είναι σκέψη ούτε ξεκάθαρο συναίσθημα. Είναι σαν μια εσωτερική δόνηση που με καλεί να την προσέξω γιατί κάτι θέλει να μου μεταφέρει... Κάθομαι στο σκοτάδι και αφουγκράζομαι, εκεί, μέσα στη σιωπή και διακρίνω κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι τους συμβαίνει αλλά το αγνοούν... μια εσωτερική ανησυχία που υπάρχει μέσα μας πιθανόν για να μας εκπαιδεύσει...
Σε αυτές τις στιγμές, έρχονται μπροστά μου οι άνθρωποι που έχω συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια. Όχι τα λόγια τους, αλλά για την ενέργειά τους. Είναι αυτή η ένταση που δεν εκφράστηκε ποτέ πλήρως όταν έπρεπε. Το βλέμμα που έμεινε σταθερό, αλλά από μέσα του ζητούσε ανάπαυση και κάπως έτσι συνειδητοποιώ ξανά πως το πιο βαθύ άγχος δεν είναι αυτό που εκρήγνυται... αλλά είναι αυτό που σωπαίνει, αυτό που συσσωρεύτηκε μέσα μου επειδή δεν εκτονώθηκε.
Σε αυτές τις στιγμές, έρχονται μπροστά μου οι άνθρωποι που έχω συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια. Όχι τα λόγια τους, αλλά για την ενέργειά τους. Είναι αυτή η ένταση που δεν εκφράστηκε ποτέ πλήρως όταν έπρεπε. Το βλέμμα που έμεινε σταθερό, αλλά από μέσα του ζητούσε ανάπαυση και κάπως έτσι συνειδητοποιώ ξανά πως το πιο βαθύ άγχος δεν είναι αυτό που εκρήγνυται... αλλά είναι αυτό που σωπαίνει, αυτό που συσσωρεύτηκε μέσα μου επειδή δεν εκτονώθηκε.
Κλείνω τα μάτια και στρέφω την προσοχή προς τα μέσα. Εκεί, όπου δεν υπάρχει ρόλος, ούτε υποχρέωση αλλά μόνο παρουσία και μέσα σε αυτή την παρουσία, μου γίνεται ξεκάθαρο κάτι που διδάσκω χρόνια, ότι το σώμα θυμάται, ακόμη κι όταν ο νους προσπαθεί να συνεχίσει. Θυμάται την ένταση, την επιφυλακή, την αίσθηση ότι πρέπει να είναι πάντα έτοιμο και να εκτονώνεται...
Αυτή η εσωτερική εγρήγορση μέσα μας δεν φωνάζει. Δεν διακόπτει την καθημερινότητα. Αντίθετα, τη συνοδεύει σιωπηλά και γι’ αυτό είναι τόσο εύκολο να τη συνηθίσεις, μέχρι να ξεχάσεις πώς είναι να υπάρχεις χωρίς αυτήν.
Από αυτό το σημείο λοιπόν ξεκινά η κατανόηση. Όχι από τη θεωρία, αλλά από αυτή τη βαθιά, προσωπική επαφή με το μέσα σου που δεν εκτονώθηκε. Από τη στιγμή που σταματάς να τρέχεις, έστω για λίγο και επιτρέπεις στον εαυτό σου να νιώσει χωρίς να εξηγήσει το γιατί... κι έτσι αρχίζει να αποκαλύπτεται η αλήθεια του άγχους που δεν φωνάζει.
Στην κλινική ψυχολογία αυτό που περιγράφω έχει όνομα. Χρόνια ήπια υπερδιέγερση του νευρικού συστήματος. Η αμυγδαλή του εγκεφάλου παραμένει ενεργοποιημένη περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, και η ορμόνη του άγχους η κορτιζόλη κυκλοφορεί στο σώμα μας σαν ένας αόρατος αγγελιοφόρος κινδύνου. Το σώμα βρίσκεται σε μια διαρκή ετοιμότητα, σαν να περιμένει κάτι που δεν έρχεται ποτέ. Ή μάλλον, σαν να περιμένει τα πάντα...κι εκεί ξεκινά η φθορά. Όχι με θόρυβο αλλά με διαρκή, αδιόρατη εσωτερική διάβρωση.
Σε ανθρώπινο επίπεδο, αυτό μεταφράζεται σε μια ζωή που συνεχίζεται κανονικά. Ο άνθρωπος εργάζεται, ανταποκρίνεται, δημιουργεί, αγαπά. Κανείς δεν θα υποψιαστεί ότι μέσα του υπάρχει μια συνεχής ένταση. Είναι το λειτουργικό άγχος. Εκείνο που δεν σε σταματά, αλλά σε απομακρύνει αργά από τον εαυτό σου.
Θυμάμαι τον εαυτό μου σε νεότερα χρόνια να πιστεύει πως αυτό είναι φυσιολογικό. Πως έτσι είναι η ζωή. Μια διαρκής προσπάθεια, μια διαρκής εγρήγορση. Μέχρι που άρχισα να το παρατηρώ πιο προσεκτικά. Όχι τι έκανα, αλλά πώς ένιωθα ενώ το έκανα.
Έτσι άρχισε η αφύπνιση μου σε αυτό τον τομέα... Γιατί υπάρχει μια λεπτή αλλά καθοριστική διαφορά ανάμεσα στο να λειτουργείς και στο να ζεις. Μπορείς να πετύχεις πολλά ενώ είσαι εσωτερικά κουρασμένος. Μπορείς να είσαι παρών εξωτερικά και απών εσωτερικά. Και αυτό, όσο περνά ο χρόνος, δημιουργεί ένα βαθύ κενό που θα σε καταρρακώσει κάποια στιγμή.
Σε πνευματικό επίπεδο, αυτό το κενό περιγράφεται ως απουσία εσωτερικής σιωπής. Όταν δεν υπάρχει αυτή η εσωτερική σιωπή, ο νους γεμίζει με έναν συνεχή θόρυβο. Μια αίσθηση ότι κάτι δεν έχει ολοκληρωθεί, ότι κάτι πρέπει να γίνει, ότι κάτι απειλεί την ισορροπία σου. Δεν είναι απαραίτητα συγκεκριμένη σκέψη. Είναι μια συνολική κατάσταση.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (εδώ) και δημιουργός του ολιστικού συμβουλευτικού κέντρου Life Health Care (εδώ), είχα την ευλογία να συνοδεύσω πολλούς ανθρώπους σε αυτή τη διαδρομή κατανόησης και μέσα από αυτή την πορεία, κατέληξα σε μια βαθιά συνειδητοποίηση, ότι το άγχος που δεν φωνάζει δεν θεραπεύεται με έλεγχο, αλλά με επανασύνδεση με τον εαυτό μας.
Οι περισσότεροι προσπαθούν να το ξεπεράσουν με προσπάθεια. Να το διαχειριστούν, να το καταπιέσουν, να το νικήσουν. Όμως το άγχος δεν είναι αντίπαλος. Είναι ένδειξη ότι το εσωτερικό σύστημα μας έχει απομακρυνθεί από την αίσθηση ασφάλειας και το σώμα δεν πείθεται με επιχειρήματα. Πείθεται μόνο με εμπειρία.
Γι’ αυτό και η ρύθμιση του νευρικού συστήματος γίνεται θεμέλιο. Προτείνω σχεδόν πάντα τις συνειδητές αναπνοές, όπως η τεχνική 4-7-8, λειτουργούν σαν γέφυρα. Δεν αλλάζουν απλώς τον ρυθμό της αναπνοής. Επαναφέρουν τον ρυθμό του σώματος. Στέλνουν ένα μήνυμα βαθύτερο από τις λέξεις «Μπορείς να ηρεμήσεις». Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να μειωθεί ο εσωτερικός θόρυβος που δημιουργεί η υπερφόρτωση πληροφοριών. Ο νους χρειάζεται χώρο για να επεξεργαστεί. Χρειάζεται παύσεις. Χρειάζεται σιωπή και εδώ πολλοί δυσκολεύονται. Γιατί όταν σταματούν τα ερεθίσματα, αναδύεται αυτό που απέφευγαν. Εκείνη η αδιόρατη ανησυχία που σας περιέγραψα παραπάνω. Αλλά τότε έρχεται ξανά ο πειρασμός να επιστρέψουν στον θόρυβο. Όμως η αλήθεια είναι πως η θεραπεία βρίσκεται στην ικανότητα να μείνεις. Να παρατηρήσεις χωρίς να φύγεις.
Η ενσυνειδητότητα δεν είναι τεχνική χαλάρωσης. Είναι πράξη θάρρους. Είναι η επιλογή να είσαι παρών με αυτό που υπάρχει, χωρίς να το μεταμορφώσεις άμεσα και μέσα από αυτή την παρουσία, κάτι αρχίζει να αλλάζει.
Σε αυτή τη βαθύτερη εργασία, η μέθοδος που δημιούργησα, το Voice Healing, λειτουργεί ως καταλύτης. Γιατί χρησιμοποιεί κάτι που παρακάμπτει την αντίσταση του νου με τη φωνή που ακούς και τη δόνηση που σου δημιουργεί.
Η φωνή μου, μέσα από καθοδηγούμενες συνεδρίες, γίνεται ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Δεν σε πιέζει. Δεν σε κατευθύνει επιθετικά. Σε συνοδεύει. Σε οδηγεί γαλήνια σε έναν χώρο όπου ο εγκέφαλος αρχίζει να επαναπρογραμματίζεται.
Ο ήχος έχει τη δύναμη να αγγίζει το συναίσθημα άμεσα. Να επηρεάζει το νευρικό σύστημα χωρίς διαμεσολάβηση. Και μέσα από αυτή την ακουστική εμπειρία, δημιουργείται μια νέα εσωτερική πραγματικότητα.
Έχω δει ανθρώπους να αλλάζουν όχι επειδή προσπάθησαν περισσότερο, αλλά επειδή άκουσαν διαφορετικά. Επειδή επέτρεψαν στον εαυτό τους να δεχτεί νέες πληροφορίες σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Αυτή είναι η ουσία της μεταμόρφωσης.
Αν νιώθεις ότι αυτή η περιγραφή αγγίζει κάτι μέσα σου, σε προσκαλώ να το εξερευνήσεις. Να εγγραφείς στο www.voicehealing.gr και να βιώσεις αυτή τη διαδικασία. Όχι ως ακόμη μία μέθοδο, αλλά ως μια εμπειρία επανασύνδεσης.
Το άγχος που δεν φωνάζει δεν θα φύγει με πίεση. Αλλά μπορεί να διαλυθεί μέσα στην αίσθηση ασφάλειας. Και αυτή η ασφάλεια δεν είναι κάτι που πρέπει να δημιουργήσεις από την αρχή. Είναι κάτι που ήδη υπάρχει μέσα σου, περιμένοντας να το θυμηθείς.
Αν αισθάνεσαι έτοιμος να προχωρήσεις βαθύτερα, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή να ατομικά μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Με σεβασμό στην πορεία σου και βαθιά εμπιστοσύνη στη δυνατότητά σου για αλλαγή, θα σε καθοδηγήσω σε μια διαδρομή που δεν υπόσχεται απλώς ανακούφιση, αλλά ουσιαστική εσωτερική ελευθερία.
Αυτή η εσωτερική εγρήγορση μέσα μας δεν φωνάζει. Δεν διακόπτει την καθημερινότητα. Αντίθετα, τη συνοδεύει σιωπηλά και γι’ αυτό είναι τόσο εύκολο να τη συνηθίσεις, μέχρι να ξεχάσεις πώς είναι να υπάρχεις χωρίς αυτήν.
Από αυτό το σημείο λοιπόν ξεκινά η κατανόηση. Όχι από τη θεωρία, αλλά από αυτή τη βαθιά, προσωπική επαφή με το μέσα σου που δεν εκτονώθηκε. Από τη στιγμή που σταματάς να τρέχεις, έστω για λίγο και επιτρέπεις στον εαυτό σου να νιώσει χωρίς να εξηγήσει το γιατί... κι έτσι αρχίζει να αποκαλύπτεται η αλήθεια του άγχους που δεν φωνάζει.
Στην κλινική ψυχολογία αυτό που περιγράφω έχει όνομα. Χρόνια ήπια υπερδιέγερση του νευρικού συστήματος. Η αμυγδαλή του εγκεφάλου παραμένει ενεργοποιημένη περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, και η ορμόνη του άγχους η κορτιζόλη κυκλοφορεί στο σώμα μας σαν ένας αόρατος αγγελιοφόρος κινδύνου. Το σώμα βρίσκεται σε μια διαρκή ετοιμότητα, σαν να περιμένει κάτι που δεν έρχεται ποτέ. Ή μάλλον, σαν να περιμένει τα πάντα...κι εκεί ξεκινά η φθορά. Όχι με θόρυβο αλλά με διαρκή, αδιόρατη εσωτερική διάβρωση.
Σε ανθρώπινο επίπεδο, αυτό μεταφράζεται σε μια ζωή που συνεχίζεται κανονικά. Ο άνθρωπος εργάζεται, ανταποκρίνεται, δημιουργεί, αγαπά. Κανείς δεν θα υποψιαστεί ότι μέσα του υπάρχει μια συνεχής ένταση. Είναι το λειτουργικό άγχος. Εκείνο που δεν σε σταματά, αλλά σε απομακρύνει αργά από τον εαυτό σου.
Θυμάμαι τον εαυτό μου σε νεότερα χρόνια να πιστεύει πως αυτό είναι φυσιολογικό. Πως έτσι είναι η ζωή. Μια διαρκής προσπάθεια, μια διαρκής εγρήγορση. Μέχρι που άρχισα να το παρατηρώ πιο προσεκτικά. Όχι τι έκανα, αλλά πώς ένιωθα ενώ το έκανα.
Έτσι άρχισε η αφύπνιση μου σε αυτό τον τομέα... Γιατί υπάρχει μια λεπτή αλλά καθοριστική διαφορά ανάμεσα στο να λειτουργείς και στο να ζεις. Μπορείς να πετύχεις πολλά ενώ είσαι εσωτερικά κουρασμένος. Μπορείς να είσαι παρών εξωτερικά και απών εσωτερικά. Και αυτό, όσο περνά ο χρόνος, δημιουργεί ένα βαθύ κενό που θα σε καταρρακώσει κάποια στιγμή.
Σε πνευματικό επίπεδο, αυτό το κενό περιγράφεται ως απουσία εσωτερικής σιωπής. Όταν δεν υπάρχει αυτή η εσωτερική σιωπή, ο νους γεμίζει με έναν συνεχή θόρυβο. Μια αίσθηση ότι κάτι δεν έχει ολοκληρωθεί, ότι κάτι πρέπει να γίνει, ότι κάτι απειλεί την ισορροπία σου. Δεν είναι απαραίτητα συγκεκριμένη σκέψη. Είναι μια συνολική κατάσταση.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (εδώ) και δημιουργός του ολιστικού συμβουλευτικού κέντρου Life Health Care (εδώ), είχα την ευλογία να συνοδεύσω πολλούς ανθρώπους σε αυτή τη διαδρομή κατανόησης και μέσα από αυτή την πορεία, κατέληξα σε μια βαθιά συνειδητοποίηση, ότι το άγχος που δεν φωνάζει δεν θεραπεύεται με έλεγχο, αλλά με επανασύνδεση με τον εαυτό μας.
Οι περισσότεροι προσπαθούν να το ξεπεράσουν με προσπάθεια. Να το διαχειριστούν, να το καταπιέσουν, να το νικήσουν. Όμως το άγχος δεν είναι αντίπαλος. Είναι ένδειξη ότι το εσωτερικό σύστημα μας έχει απομακρυνθεί από την αίσθηση ασφάλειας και το σώμα δεν πείθεται με επιχειρήματα. Πείθεται μόνο με εμπειρία.
Γι’ αυτό και η ρύθμιση του νευρικού συστήματος γίνεται θεμέλιο. Προτείνω σχεδόν πάντα τις συνειδητές αναπνοές, όπως η τεχνική 4-7-8, λειτουργούν σαν γέφυρα. Δεν αλλάζουν απλώς τον ρυθμό της αναπνοής. Επαναφέρουν τον ρυθμό του σώματος. Στέλνουν ένα μήνυμα βαθύτερο από τις λέξεις «Μπορείς να ηρεμήσεις». Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να μειωθεί ο εσωτερικός θόρυβος που δημιουργεί η υπερφόρτωση πληροφοριών. Ο νους χρειάζεται χώρο για να επεξεργαστεί. Χρειάζεται παύσεις. Χρειάζεται σιωπή και εδώ πολλοί δυσκολεύονται. Γιατί όταν σταματούν τα ερεθίσματα, αναδύεται αυτό που απέφευγαν. Εκείνη η αδιόρατη ανησυχία που σας περιέγραψα παραπάνω. Αλλά τότε έρχεται ξανά ο πειρασμός να επιστρέψουν στον θόρυβο. Όμως η αλήθεια είναι πως η θεραπεία βρίσκεται στην ικανότητα να μείνεις. Να παρατηρήσεις χωρίς να φύγεις.
Η ενσυνειδητότητα δεν είναι τεχνική χαλάρωσης. Είναι πράξη θάρρους. Είναι η επιλογή να είσαι παρών με αυτό που υπάρχει, χωρίς να το μεταμορφώσεις άμεσα και μέσα από αυτή την παρουσία, κάτι αρχίζει να αλλάζει.
Σε αυτή τη βαθύτερη εργασία, η μέθοδος που δημιούργησα, το Voice Healing, λειτουργεί ως καταλύτης. Γιατί χρησιμοποιεί κάτι που παρακάμπτει την αντίσταση του νου με τη φωνή που ακούς και τη δόνηση που σου δημιουργεί.
Η φωνή μου, μέσα από καθοδηγούμενες συνεδρίες, γίνεται ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Δεν σε πιέζει. Δεν σε κατευθύνει επιθετικά. Σε συνοδεύει. Σε οδηγεί γαλήνια σε έναν χώρο όπου ο εγκέφαλος αρχίζει να επαναπρογραμματίζεται.
Ο ήχος έχει τη δύναμη να αγγίζει το συναίσθημα άμεσα. Να επηρεάζει το νευρικό σύστημα χωρίς διαμεσολάβηση. Και μέσα από αυτή την ακουστική εμπειρία, δημιουργείται μια νέα εσωτερική πραγματικότητα.
Έχω δει ανθρώπους να αλλάζουν όχι επειδή προσπάθησαν περισσότερο, αλλά επειδή άκουσαν διαφορετικά. Επειδή επέτρεψαν στον εαυτό τους να δεχτεί νέες πληροφορίες σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Αυτή είναι η ουσία της μεταμόρφωσης.
Αν νιώθεις ότι αυτή η περιγραφή αγγίζει κάτι μέσα σου, σε προσκαλώ να το εξερευνήσεις. Να εγγραφείς στο www.voicehealing.gr και να βιώσεις αυτή τη διαδικασία. Όχι ως ακόμη μία μέθοδο, αλλά ως μια εμπειρία επανασύνδεσης.
Το άγχος που δεν φωνάζει δεν θα φύγει με πίεση. Αλλά μπορεί να διαλυθεί μέσα στην αίσθηση ασφάλειας. Και αυτή η ασφάλεια δεν είναι κάτι που πρέπει να δημιουργήσεις από την αρχή. Είναι κάτι που ήδη υπάρχει μέσα σου, περιμένοντας να το θυμηθείς.
Αν αισθάνεσαι έτοιμος να προχωρήσεις βαθύτερα, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή να ατομικά μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Με σεβασμό στην πορεία σου και βαθιά εμπιστοσύνη στη δυνατότητά σου για αλλαγή, θα σε καθοδηγήσω σε μια διαδρομή που δεν υπόσχεται απλώς ανακούφιση, αλλά ουσιαστική εσωτερική ελευθερία.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)

