Σταύρος Πλουμιστός: Αυτοσαμποτάζ - Όταν η ψυχή θέλει να πετάξει αλλά ο νους φοβάται
👉Είναι πολλές φορές οι στιγμές που παρά τη γνώση, την εμπειρία και τις ικανότητές μας, μοιάζουμε να τραβάμε μόνοι μας το χαλί κάτω από τα πόδια μας. Ενώ λέμε πως θέλουμε να προχωρήσουμε, κάτι μέσα μας αντιστέκεται. Ενώ επιθυμούμε την επιτυχία, καθυστερούμε. Ενώ λαχταρούμε την αγάπη, επιλέγουμε σχέσεις που μας επιβεβαιώνουν το αντίθετο. Αυτό το φαινόμενο το ονομάζουμε αυτοσαμποτάζ. Και δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα, είναι εσωτερικός μηχανισμός προστασίας που δημιουργήθηκε κάποτε για να μας διαφυλάξει, αλλά σήμερα μας περιορίζει.
Έχοντας πολλά χρόνια εμπειρία στη συμβουλευτική και την ενασχόληση με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, έχω κατανοήσει ότι ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο την αποτυχία όσο την επιτυχία. Η αποτυχία είναι γνώριμη. Η επιτυχία, όμως, απαιτεί ταυτότητα διαφορετική. Και κάθε αλλαγή ταυτότητας βιώνεται από το ασυνείδητο ως απειλή. Όταν κάποιος έχει μάθει να ζει μέσα στην αμφιβολία, η αυτοπεποίθηση του φαίνεται ξένη. Όταν έχει συνηθίσει να αγωνίζεται, η ευκολία του προκαλεί ενοχή. Όταν έχει μάθει να είναι «ο μέτριος», το να διακριθεί τον φέρνει αντιμέτωπο με έναν νέο εαυτό που δεν ξέρει αν μπορεί να υποστηρίξει.
Το αυτοσαμποτάζ γεννιέται από μια εσωτερική σύγκρουση καθώς η συνειδητή επιθυμία συγκρούεται με την ασυνείδητη πεποίθηση. Μπορεί να λέω «θέλω να πετύχω», αλλά βαθιά μέσα μου να πιστεύω «αν πετύχω, θα με απορρίψουν», «αν ξεχωρίσω, θα με φθονήσουν», «αν ευτυχήσω, θα χάσω την αγάπη». Αυτές οι πεποιθήσεις δεν διατυπώνονται φωναχτά. Είναι σκιές που διαμορφώθηκαν από εμπειρίες, οικογενειακά πρότυπα, παιδικές ερμηνείες γεγονότων. Και όσο δεν τις φωτίζουμε, εκείνες καθορίζουν την πορεία μας.
Έχοντας πολλά χρόνια εμπειρία στη συμβουλευτική και την ενασχόληση με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, έχω κατανοήσει ότι ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο την αποτυχία όσο την επιτυχία. Η αποτυχία είναι γνώριμη. Η επιτυχία, όμως, απαιτεί ταυτότητα διαφορετική. Και κάθε αλλαγή ταυτότητας βιώνεται από το ασυνείδητο ως απειλή. Όταν κάποιος έχει μάθει να ζει μέσα στην αμφιβολία, η αυτοπεποίθηση του φαίνεται ξένη. Όταν έχει συνηθίσει να αγωνίζεται, η ευκολία του προκαλεί ενοχή. Όταν έχει μάθει να είναι «ο μέτριος», το να διακριθεί τον φέρνει αντιμέτωπο με έναν νέο εαυτό που δεν ξέρει αν μπορεί να υποστηρίξει.
Το αυτοσαμποτάζ γεννιέται από μια εσωτερική σύγκρουση καθώς η συνειδητή επιθυμία συγκρούεται με την ασυνείδητη πεποίθηση. Μπορεί να λέω «θέλω να πετύχω», αλλά βαθιά μέσα μου να πιστεύω «αν πετύχω, θα με απορρίψουν», «αν ξεχωρίσω, θα με φθονήσουν», «αν ευτυχήσω, θα χάσω την αγάπη». Αυτές οι πεποιθήσεις δεν διατυπώνονται φωναχτά. Είναι σκιές που διαμορφώθηκαν από εμπειρίες, οικογενειακά πρότυπα, παιδικές ερμηνείες γεγονότων. Και όσο δεν τις φωτίζουμε, εκείνες καθορίζουν την πορεία μας.
Στην πορεία της συγγραφής του βιβλίου μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (θα την βρείτε εδώ) κατανόησα επειδή ανέλυσα ότι η θετική σκέψη δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία. Είναι επαναπροσδιορισμός εσωτερικής αφήγησης. Αν δεν αλλάξει το εσωτερικό μας αφήγημα, θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε εξωτερικά αποτελέσματα που το επιβεβαιώνουν. Ο νους αναζητά συνοχή. Αν η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου είναι «δεν αξίζω πολλά», τότε όταν κάτι καλό αρχίζει να συμβαίνει, θα βρω τρόπο, ασυνείδητα, να το υπονομεύσω ώστε να επιστρέψω στη γνώριμη ζώνη.
Η οικειότητα με το γνώριμο είναι πιο ισχυρή από την επιθυμία για το καλύτερο. Ο άνθρωπος προτιμά ένα γνώριμο δυσάρεστο από ένα άγνωστο ευχάριστο. Γιατί το γνώριμο του δίνει την ψευδαίσθηση ελέγχου. Ξέρει πώς να διαχειριστεί την απογοήτευση που ήδη γνωρίζει. Δεν ξέρει όμως πώς να διαχειριστεί μια νέα εκδοχή του εαυτού του. Και έτσι, λίγο πριν από το άλμα, παγώνει. Αναβάλλει. Βρίσκει δικαιολογίες. Αποσπάται. Δημιουργεί δράματα. Αυτό δεν είναι τεμπελιά... είναι φόβος μετάβασης.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (δείτε εδώ), μέσα από τις συνεδρίες μου, έχω δει επανειλημμένα το ίδιο μοτίβο, ότι άνθρωποι ικανοί, ευφυείς, με ταλέντο, να μπλοκάρουν ακριβώς τη στιγμή που πλησιάζουν το επόμενο επίπεδο. Εκεί αναδύεται ο ασυνείδητος φόβος επιτυχίας. Επιτυχία σημαίνει ευθύνη. Σημαίνει έκθεση. Σημαίνει ότι δεν θα μπορείς πια να κρύβεσαι πίσω από τη δικαιολογία «αν είχα τις συνθήκες, θα τα κατάφερνα». Η επιτυχία αφαιρεί τα άλλοθι. Και αυτό για κάποιους είναι τρομακτικό.
Πώς, λοιπόν, σταματώ να αυτοσαμποτάρω τον εαυτό μου; Πρώτα, αναγνωρίζω ότι το κομμάτι που με σαμποτάρει δεν είναι εχθρός μου. Είναι ένα παλιό κομμάτι που κάποτε με προστάτευσε. Αν το πολεμήσω, θα ενισχυθεί. Αν το ακούσω, θα αποκαλύψει τον φόβο του. Ρωτώ τον εαυτό μου «Τι φοβάμαι ότι θα συμβεί αν πετύχω;» «Ποια εικόνα για μένα θα καταρρεύσει;» «Ποιον ίσως χάσω;» Οι απαντήσεις είναι συχνά αποκαλυπτικές.
Έπειτα, χρειάζεται επαναπρογραμματισμός σε βαθύτερο επίπεδο γι αυτο προτείνω την μέθοδός μου, το Voice Healing (δείτε εδώ). Μέσα από χρόνια εσωτερικής αναζήτησης και μελέτης της επίδρασης της φωνής και της δόνησης στον εγκέφαλο, κατανόησα ότι πολλές φορές οι λέξεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ο συνειδητός νους έχει άμυνες. Αμφισβητεί, κρίνει, αντιστέκεται. Όμως ο ήχος, η δόνηση, η καθοδηγούμενη σκέψη με τη σωστή συχνότητα, παρακάμπτουν αυτές τις άμυνες και αγγίζουν το υποσυνείδητο.
Στις ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ με τη φωνή μου, σε συνδυασμό με θεραπευτική δονητική μουσική, οδηγώ τον άνθρωπο σε μια εσωτερική κατάσταση χαλάρωσης όπου ο εγκέφαλος γίνεται δεκτικός σε νέες εγγραφές. Εκεί, φυτεύονται νέες πεποιθήσεις: «Είμαι ασφαλής όταν εξελίσσομαι», «Μπορώ να διαχειριστώ την επιτυχία», «Αξίζω να είμαι αυτός που θέλω, χωρίς να χάνω την αγάπη». Η επανάληψη σε αυτό το επίπεδο δημιουργεί νέες νευρωνικές διαδρομές. Δεν πρόκειται για μαγική σκέψη, πρόκειται για συνειδητή νευροψυχολογική αναδόμηση.
Έχω μελετήσει ότι όταν ο άνθρωπος ακούει μια φωνή που τον καθοδηγεί με σταθερότητα, αποδοχή και κύρος, το σώμα του χαλαρώνει. Και όταν χαλαρώνει το σώμα, χαλαρώνουν και οι άμυνες. Εκεί που οι σκέψεις δεν φτάνουν, ο ήχος εισχωρεί. Εκεί που η λογική κουράζεται, η δόνηση συνεχίζει να εργάζεται. Το αυτοσαμποτάζ αρχίζει να αποδυναμώνεται, γιατί η εσωτερική ταυτότητα μετατοπίζεται.
Ωστόσο, καμία μέθοδος δεν λειτουργεί αν δεν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση. Χρειάζεται να είμαι διατεθειμένος να αποχωριστώ το παλιό μου αφήγημα. Να αποδεχθώ ότι ίσως έχω ταυτιστεί με τον ρόλο του «μη αρκετού» γιατί αυτό μου ήταν οικείο. Να συγχωρήσω τον εαυτό μου για τις φορές που υπονόμευσα τις ευκαιρίες μου. Η ενοχή δεν θεραπεύει. Η επίγνωση θεραπεύει.
Σταματώ να αυτοσαμποτάρω όταν παύω να ορίζω τον εαυτό μου από το παρελθόν. Όταν αντιλαμβάνομαι ότι η ταυτότητα δεν είναι σταθερή αλλά είναι δυναμική. Μπορώ να επιλέξω νέα ερμηνεία για τις εμπειρίες μου. Μπορώ να δω την επιτυχία όχι ως απειλή, αλλά ως φυσική εξέλιξη. Μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να μεγαλώσει χωρίς να νιώθω προδότης της παλιάς μου εκδοχής.
Η αλήθεια είναι ότι ο φόβος δεν θα εξαφανιστεί πλήρως. Αυτό που αλλάζει είναι η σχέση μου μαζί του. Δεν τον αφήνω να κρατά το τιμόνι. Τον παίρνω μαζί μου στο ταξίδι της εξέλιξης. Κάθε φορά που νιώθω την τάση να αναβάλω κάτι σημαντικό, να μειώσω τον εαυτό μου, να επιστρέψω στο γνώριμο, σταματώ και αναρωτιέμαι «Είναι αυτό επιλογή αγάπης ή επιλογή φόβου;» Αυτή η απλή ερώτηση επαναφέρει τη συνειδητότητα.
Η πνευματική αφύπνιση δεν είναι αποκομμένη από την καθημερινότητα, το λέω καθημερινά. Είναι η ικανότητα να παρατηρώ τα μοτίβα μου και να τα μεταμορφώνω. Είναι η απόφαση να ζήσω σύμφωνα με το δυναμικό μου και όχι σύμφωνα με τις παλιές μου πληγές. Κάθε φορά που υπερβαίνω ένα μικρό αυτοσαμποτάζ, ενισχύω τη νέα μου ταυτότητα. Και αυτή η νέα ταυτότητα, σταδιακά, γίνεται το νέο γνώριμο.
Αν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές αναγνωρίζετε τον εαυτό σας, θέλω να γνωρίζετε ότι δεν είστε μόνοι και δεν είστε «προβληματικοί». Είστε άνθρωποι που κάποτε έμαθαν να προστατεύονται. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα να μάθετε να εξελίσσεστε με ασφάλεια. Η μετάβαση από το γνώριμο περιοριστικό στο άγνωστο απελευθερωτικό απαιτεί καθοδήγηση, συνέπεια και εσωτερική εργασία.
Σας προσκαλώ, με σεβασμό και υπευθυνότητα, να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μαζί μπορούμε να εντοπίσουμε τα ασυνείδητα μοτίβα που σας κρατούν πίσω και να τα μετασχηματίσουμε μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing. Όταν ο νους επαναπρογραμματίζεται και η ψυχή νιώθει ασφαλής να εξελιχθεί, η επιτυχία παύει να είναι απειλή και γίνεται φυσική συνέπεια της αληθινής σας ταυτότητας.
Η οικειότητα με το γνώριμο είναι πιο ισχυρή από την επιθυμία για το καλύτερο. Ο άνθρωπος προτιμά ένα γνώριμο δυσάρεστο από ένα άγνωστο ευχάριστο. Γιατί το γνώριμο του δίνει την ψευδαίσθηση ελέγχου. Ξέρει πώς να διαχειριστεί την απογοήτευση που ήδη γνωρίζει. Δεν ξέρει όμως πώς να διαχειριστεί μια νέα εκδοχή του εαυτού του. Και έτσι, λίγο πριν από το άλμα, παγώνει. Αναβάλλει. Βρίσκει δικαιολογίες. Αποσπάται. Δημιουργεί δράματα. Αυτό δεν είναι τεμπελιά... είναι φόβος μετάβασης.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (δείτε εδώ), μέσα από τις συνεδρίες μου, έχω δει επανειλημμένα το ίδιο μοτίβο, ότι άνθρωποι ικανοί, ευφυείς, με ταλέντο, να μπλοκάρουν ακριβώς τη στιγμή που πλησιάζουν το επόμενο επίπεδο. Εκεί αναδύεται ο ασυνείδητος φόβος επιτυχίας. Επιτυχία σημαίνει ευθύνη. Σημαίνει έκθεση. Σημαίνει ότι δεν θα μπορείς πια να κρύβεσαι πίσω από τη δικαιολογία «αν είχα τις συνθήκες, θα τα κατάφερνα». Η επιτυχία αφαιρεί τα άλλοθι. Και αυτό για κάποιους είναι τρομακτικό.
Πώς, λοιπόν, σταματώ να αυτοσαμποτάρω τον εαυτό μου; Πρώτα, αναγνωρίζω ότι το κομμάτι που με σαμποτάρει δεν είναι εχθρός μου. Είναι ένα παλιό κομμάτι που κάποτε με προστάτευσε. Αν το πολεμήσω, θα ενισχυθεί. Αν το ακούσω, θα αποκαλύψει τον φόβο του. Ρωτώ τον εαυτό μου «Τι φοβάμαι ότι θα συμβεί αν πετύχω;» «Ποια εικόνα για μένα θα καταρρεύσει;» «Ποιον ίσως χάσω;» Οι απαντήσεις είναι συχνά αποκαλυπτικές.
Έπειτα, χρειάζεται επαναπρογραμματισμός σε βαθύτερο επίπεδο γι αυτο προτείνω την μέθοδός μου, το Voice Healing (δείτε εδώ). Μέσα από χρόνια εσωτερικής αναζήτησης και μελέτης της επίδρασης της φωνής και της δόνησης στον εγκέφαλο, κατανόησα ότι πολλές φορές οι λέξεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ο συνειδητός νους έχει άμυνες. Αμφισβητεί, κρίνει, αντιστέκεται. Όμως ο ήχος, η δόνηση, η καθοδηγούμενη σκέψη με τη σωστή συχνότητα, παρακάμπτουν αυτές τις άμυνες και αγγίζουν το υποσυνείδητο.
Στις ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ με τη φωνή μου, σε συνδυασμό με θεραπευτική δονητική μουσική, οδηγώ τον άνθρωπο σε μια εσωτερική κατάσταση χαλάρωσης όπου ο εγκέφαλος γίνεται δεκτικός σε νέες εγγραφές. Εκεί, φυτεύονται νέες πεποιθήσεις: «Είμαι ασφαλής όταν εξελίσσομαι», «Μπορώ να διαχειριστώ την επιτυχία», «Αξίζω να είμαι αυτός που θέλω, χωρίς να χάνω την αγάπη». Η επανάληψη σε αυτό το επίπεδο δημιουργεί νέες νευρωνικές διαδρομές. Δεν πρόκειται για μαγική σκέψη, πρόκειται για συνειδητή νευροψυχολογική αναδόμηση.
Έχω μελετήσει ότι όταν ο άνθρωπος ακούει μια φωνή που τον καθοδηγεί με σταθερότητα, αποδοχή και κύρος, το σώμα του χαλαρώνει. Και όταν χαλαρώνει το σώμα, χαλαρώνουν και οι άμυνες. Εκεί που οι σκέψεις δεν φτάνουν, ο ήχος εισχωρεί. Εκεί που η λογική κουράζεται, η δόνηση συνεχίζει να εργάζεται. Το αυτοσαμποτάζ αρχίζει να αποδυναμώνεται, γιατί η εσωτερική ταυτότητα μετατοπίζεται.
Ωστόσο, καμία μέθοδος δεν λειτουργεί αν δεν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση. Χρειάζεται να είμαι διατεθειμένος να αποχωριστώ το παλιό μου αφήγημα. Να αποδεχθώ ότι ίσως έχω ταυτιστεί με τον ρόλο του «μη αρκετού» γιατί αυτό μου ήταν οικείο. Να συγχωρήσω τον εαυτό μου για τις φορές που υπονόμευσα τις ευκαιρίες μου. Η ενοχή δεν θεραπεύει. Η επίγνωση θεραπεύει.
Σταματώ να αυτοσαμποτάρω όταν παύω να ορίζω τον εαυτό μου από το παρελθόν. Όταν αντιλαμβάνομαι ότι η ταυτότητα δεν είναι σταθερή αλλά είναι δυναμική. Μπορώ να επιλέξω νέα ερμηνεία για τις εμπειρίες μου. Μπορώ να δω την επιτυχία όχι ως απειλή, αλλά ως φυσική εξέλιξη. Μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να μεγαλώσει χωρίς να νιώθω προδότης της παλιάς μου εκδοχής.
Η αλήθεια είναι ότι ο φόβος δεν θα εξαφανιστεί πλήρως. Αυτό που αλλάζει είναι η σχέση μου μαζί του. Δεν τον αφήνω να κρατά το τιμόνι. Τον παίρνω μαζί μου στο ταξίδι της εξέλιξης. Κάθε φορά που νιώθω την τάση να αναβάλω κάτι σημαντικό, να μειώσω τον εαυτό μου, να επιστρέψω στο γνώριμο, σταματώ και αναρωτιέμαι «Είναι αυτό επιλογή αγάπης ή επιλογή φόβου;» Αυτή η απλή ερώτηση επαναφέρει τη συνειδητότητα.
Η πνευματική αφύπνιση δεν είναι αποκομμένη από την καθημερινότητα, το λέω καθημερινά. Είναι η ικανότητα να παρατηρώ τα μοτίβα μου και να τα μεταμορφώνω. Είναι η απόφαση να ζήσω σύμφωνα με το δυναμικό μου και όχι σύμφωνα με τις παλιές μου πληγές. Κάθε φορά που υπερβαίνω ένα μικρό αυτοσαμποτάζ, ενισχύω τη νέα μου ταυτότητα. Και αυτή η νέα ταυτότητα, σταδιακά, γίνεται το νέο γνώριμο.
Αν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές αναγνωρίζετε τον εαυτό σας, θέλω να γνωρίζετε ότι δεν είστε μόνοι και δεν είστε «προβληματικοί». Είστε άνθρωποι που κάποτε έμαθαν να προστατεύονται. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα να μάθετε να εξελίσσεστε με ασφάλεια. Η μετάβαση από το γνώριμο περιοριστικό στο άγνωστο απελευθερωτικό απαιτεί καθοδήγηση, συνέπεια και εσωτερική εργασία.
Σας προσκαλώ, με σεβασμό και υπευθυνότητα, να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μαζί μπορούμε να εντοπίσουμε τα ασυνείδητα μοτίβα που σας κρατούν πίσω και να τα μετασχηματίσουμε μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing. Όταν ο νους επαναπρογραμματίζεται και η ψυχή νιώθει ασφαλής να εξελιχθεί, η επιτυχία παύει να είναι απειλή και γίνεται φυσική συνέπεια της αληθινής σας ταυτότητας.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)

