Σταύρος Πλουμιστός: Όταν νιώθετε κενό - Κρίση ή κρυμμένη ευκαιρία;
👉Η εμπειρία του κενού είναι από τις πιο παρεξηγημένες και ταυτόχρονα από τις πιο ιερές καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος. Στην πολυετή μου πορεία στη συμβουλευτική και στην πνευματική αφύπνιση, έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται το κενό πριν καν το γνωρίσουν. Το ταυτίζουν με την απώλεια, με τη μοναξιά, με την ανυπαρξία, με το σκοτάδι. Κι όμως, πίσω από αυτό που ο νους ονομάζει «τίποτα», κρύβεται μια απέραντη δεξαμενή δυναμικού, ένα πεδίο καθαρής δυνατότητας που περιμένει να μορφοποιηθεί.
Το κενό εμφανίζεται συνήθως σε μεταβατικές περιόδους. Μετά από έναν χωρισμό, μια απώλεια, μια επαγγελματική κατάρρευση, μια υπαρξιακή κρίση. Εκεί όπου το παλιό έχει τελειώσει αλλά το καινούριο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Είναι εκείνη η σιωπηλή παύση ανάμεσα σε δύο νότες. Αν τη φοβηθούμε, θα τη βιώσουμε ως απειλή. Αν τη σεβαστούμε, θα τη ζήσουμε ως μυστήριο.
Το κενό εμφανίζεται συνήθως σε μεταβατικές περιόδους. Μετά από έναν χωρισμό, μια απώλεια, μια επαγγελματική κατάρρευση, μια υπαρξιακή κρίση. Εκεί όπου το παλιό έχει τελειώσει αλλά το καινούριο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Είναι εκείνη η σιωπηλή παύση ανάμεσα σε δύο νότες. Αν τη φοβηθούμε, θα τη βιώσουμε ως απειλή. Αν τη σεβαστούμε, θα τη ζήσουμε ως μυστήριο.
Στην ουσία, το κενό είναι η απουσία ταυτότητας. Είναι η στιγμή που δεν ξέρεις ποιος είσαι χωρίς τους ρόλους σου. Δεν είσαι ο επαγγελματίας, ο σύντροφος, ο επιτυχημένος, ο αποτυχημένος, ο δυνατός ή ο αδύναμος. Είσαι απλώς παρών. Και αυτή η γύμνια τρομάζει το εγώ, γιατί το εγώ έχει μάθει να ορίζεται μέσα από μορφές. Όταν οι μορφές καταρρέουν, το εγώ πιστεύει ότι πεθαίνει. Στην πραγματικότητα, απλώς απογυμνώνεται.
Λόγω του Συμβουλευτικού Κέντρου Life Health Care, έχω συναντήσει ανθρώπους που έφτασαν σε αυτό το κενό εξαντλημένοι. Έλεγαν: «Δεν νιώθω τίποτα», «Δεν έχω όρεξη», «Δεν ξέρω τι θέλω». Το περιέγραφαν σαν μαύρη τρύπα. Κι όμως, μέσα από προσεκτική καθοδήγηση, ανακάλυπταν ότι αυτό το «τίποτα» δεν ήταν απουσία ζωής, αλλά παύση πριν τη νέα δημιουργία. Όπως η γη τον χειμώνα μοιάζει άδεια, αλλά κάτω από το χώμα ετοιμάζεται η άνοιξη.
Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» ανέλυσα τη δύναμη του νου να δημιουργεί πραγματικότητα. Όμως για να δημιουργήσει κάτι νέο, χρειάζεται πρώτα χώρο. Αν το εσωτερικό μας πεδίο είναι γεμάτο παλιές πεποιθήσεις, φόβους, τραύματα και ενοχές, πού θα χωρέσει το καινούριο; Το κενό έρχεται να καθαρίσει. Να αποδομήσει. Να αφαιρέσει. Είναι μια εσωτερική αποσυμφόρηση.
Το πρόβλημα δεν είναι το κενό. Είναι η ερμηνεία του. Αν το ονομάσω αποτυχία, θα βιώσω ντροπή. Αν το ονομάσω μοναξιά, θα βιώσω φόβο. Αν το ονομάσω ευκαιρία, θα αρχίσω να το αφουγκράζομαι. Η ποιότητα της εμπειρίας εξαρτάται από το νόημα που της αποδίδω. Κι εδώ αρχίζει η αληθινή εργασία της αυτογνωσίας.
Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing, που δημιούργησα ως καρπό εσωτερικής αναζήτησης, έχω δει πώς ο ήχος μπορεί να γίνει γέφυρα μέσα σε αυτό το κενό. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί, όταν είναι φορτισμένη με πρόθεση, επίγνωση και θεραπευτική δόνηση, παρακάμπτει τις άμυνες του συνειδητού νου. Εκεί όπου οι σκέψεις μπλοκάρουν, ο ήχος εισχωρεί. Αγγίζει περιοχές που δεν προσεγγίζονται με λογικά επιχειρήματα.
Όταν κάποιος βιώνει το κενό, ο νους του προσπαθεί απεγνωσμένα να το γεμίσει. Με υπερδραστηριότητα, με νέες σχέσεις, με υπερκατανάλωση, με θόρυβο που σε αποσυντονίζει. Δεν αντέχει τη σιωπή. Κι όμως, μέσα στη εσωτερική σιωπή κρύβεται η πληροφορία. Η σιωπή δεν είναι απουσία. Είναι συμπύκνωση. Είναι το πεδίο όπου η συνείδηση επανασυντάσσεται.
Στις ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων που δημιουργώ, δεν προσπαθώ να «γεμίσω» το κενό του άλλου. Τον βοηθώ να το αντέξει. Να το παρατηρήσει χωρίς πανικό. Να νιώσει ότι δεν καταρρέει. Ότι αυτό που βιώνει δεν είναι τέλος, αλλά μετάβαση. Η φωνή μου λειτουργεί σαν αγκυροβόλιο. Η μουσική δόνηση συγχρονίζει τα εγκεφαλικά κύματα. Το σώμα χαλαρώνει. Ο νους υποχωρεί από τις αγκυλώσεις. Και τότε, μέσα στο φαινομενικό τίποτα, αρχίζουν να αναδύονται εικόνες, συναισθήματα, ξεχασμένες επιθυμίες.
Το κενό είναι καθαρό δυναμικό γιατί δεν έχει ακόμη μορφή. Και ό,τι δεν έχει μορφή, μπορεί να γίνει τα πάντα. Είναι σαν λευκός καμβάς. Αν όμως τον φοβηθώ, δεν θα τολμήσω να ζωγραφίσω. Θα περιμένω να μου δώσει κάποιος άλλος εικόνα. Έτσι γεννιέται η εξάρτηση. Όταν δεν αντέχω το κενό, εξαρτώμαι από οτιδήποτε μου δίνει πρόσκαιρη αίσθηση πληρότητας.
Σε υπαρξιακό επίπεδο, το κενό είναι η πιο κοντινή εμπειρία στην αλήθεια της ύπαρξης. Πριν τις σκέψεις, πριν τις ταμπέλες, πριν τις επιθυμίες, υπάρχει καθαρή παρουσία. Αυτή η παρουσία δεν χρειάζεται τίποτα για να είναι. Το εγώ τη βιώνει ως απειλή, γιατί δεν έχει ρόλο εκεί. Η συνείδηση, όμως, τη βιώνει ως ελευθερία.
Πολλοί με ρωτούν, «Πώς να ξέρω αν αυτό που βιώνω είναι κατάθλιψη ή πνευματικό κενό;» Η διάκριση δεν είναι πάντα απλή και χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση. Υπάρχουν περιπτώσεις που απαιτούν ψυχοθεραπευτική ή ιατρική υποστήριξη, και αυτό το σέβομαι απόλυτα. Όμως υπάρχει και εκείνη η λεπτή εμπειρία όπου δεν υπάρχει βαριά θλίψη, αλλά μια αίσθηση αδειάσματος. Μια παύση. Αν σε αυτή την παύση υπάρχει παρατηρητής, υπάρχει επίγνωση, τότε υπάρχει και δυναμικό.
Το κενό σε καλεί να αποχωριστείς ό,τι δεν είσαι. Να απογυμνωθείς από τα προσωπεία. Να καθίσεις με τον εαυτό σου χωρίς διαφυγή. Είναι μια μορφή εσωτερικής μύησης. Όχι εύκολη. Όχι άνετη. Αλλά βαθιά μεταμορφωτική.
Στη δική μου πορεία, έμαθα ότι κάθε φορά που η ζωή μου άδειαζε από κάτι, ετοιμαζόταν να με χωρέσει σε κάτι μεγαλύτερο. Τότε δεν το ήξερα. Αντιστάθηκα. Φοβήθηκα. Ένιωσα ότι χάνω έδαφος. Με τα χρόνια κατάλαβα ότι το έδαφος που έχανα ήταν ψευδές. Και το κενό που ακολουθούσε ήταν ο χώρος όπου μπορούσα να ξαναγεννηθώ συνειδητά.
Η θετική σκέψη δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία. Είναι η ικανότητα να βλέπω το δυναμικό μέσα στην πρόκληση. Να μην ταυτίζομαι με το προσωρινό σκοτάδι. Να γνωρίζω ότι η δημιουργία προϋποθέτει αποδόμηση. Κάθε σπόρος σαπίζει πριν βλαστήσει. Αν έβλεπε τη σήψη ως καταστροφή, δεν θα γινόταν ποτέ δέντρο.
Το κενό είναι μήτρα. Είναι μήτρα ιδεών, σχέσεων, νέας ταυτότητας. Αλλά για να λειτουργήσει ως μήτρα, χρειάζεται εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη ότι η ζωή δεν τελειώνει όταν τελειώνει μια μορφή. Ότι η ουσία μας δεν εξαρτάται από εξωτερικές επιβεβαιώσεις.
Στις συνεδρίες μου, όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να πει «δεν ξέρω ποιος είμαι...», δεν το αντιμετωπίζω ως πρόβλημα. Το βλέπω ως ιερή στιγμή. Γιατί μόνο όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι, μπορείς να επιλέξεις συνειδητά ποιος θέλεις να γίνεις. Το κενό αποδομεί την ασυνείδητη ταύτιση. Και αυτό είναι πράξη ελευθερίας.
Δεν χρειάζεται να βιαστείς να γεμίσεις το κενό. Χρειάζεται να το ακούσεις. Τι σου αφαιρέθηκε; Τι έληξε; Τι ρόλο κρατούσες που δεν σε εξέφραζε πια; Το κενό είναι ειλικρινές. Δεν σου χαϊδεύει τις αυταπάτες. Σου δείχνει πού επένδυες την αξία σου.
Όταν αποσύρεις την αξία σου από εξωτερικά στηρίγματα, αρχικά νιώθεις γυμνός. Μετά, αρχίζεις να νιώθεις ελαφρύς. Και τελικά, ελεύθερος. Αυτή είναι η διαδρομή από τον φόβο στο καθαρό δυναμικό.
Δεν ισχυρίζομαι ότι η διαδικασία είναι εύκολη. Απαιτεί θάρρος, καθοδήγηση και ειλικρίνεια. Αλλά γνωρίζω, μέσα από χιλιάδες ώρες συνεδριών, ότι όταν ο άνθρωπος περάσει συνειδητά μέσα από το κενό του, δεν επιστρέφει ο ίδιος. Επιστρέφει πιο αυθεντικός. Πιο ήρεμος. Πιο κεντραρισμένος.
Αν βιώνεις κενό, μη βιαστείς να το βαφτίσεις αποτυχία. Ρώτησε... τι γεννιέται εδώ; Ποια εκδοχή μου θέλει να αναδυθεί; Ποια παλιά ιστορία τελείωσε; Δώσε χώρο. Δώσε χρόνο. Και αν νιώθεις ότι μόνος σου δυσκολεύεσαι να σταθείς σε αυτή τη σιωπή, αναζήτησε καθοδήγηση.
Σε προσκαλώ, με σεβασμό και υπευθυνότητα, να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μαζί μπορούμε να διερευνήσουμε το προσωπικό σου κενό, να το κατανοήσουμε και να το μετατρέψουμε σε δημιουργική δύναμη. Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing και τη στοχευμένη συμβουλευτική προσέγγιση, μπορούμε να επαναπρογραμματίσουμε τον νου, να εξισορροπήσουμε το συναίσθημα και να ανοίξουμε χώρο για τη ζωή που επιθυμείς να ζήσεις συνειδητά.
Το κενό δεν είναι ο εχθρός σου. Είναι η πύλη σου. Κι αν επιλέξεις να τη διαβείς με επίγνωση, θα ανακαλύψεις ότι πίσω της δεν υπάρχει σκοτάδι, αλλά απέραντο φως δυνατοτήτων.
Λόγω του Συμβουλευτικού Κέντρου Life Health Care, έχω συναντήσει ανθρώπους που έφτασαν σε αυτό το κενό εξαντλημένοι. Έλεγαν: «Δεν νιώθω τίποτα», «Δεν έχω όρεξη», «Δεν ξέρω τι θέλω». Το περιέγραφαν σαν μαύρη τρύπα. Κι όμως, μέσα από προσεκτική καθοδήγηση, ανακάλυπταν ότι αυτό το «τίποτα» δεν ήταν απουσία ζωής, αλλά παύση πριν τη νέα δημιουργία. Όπως η γη τον χειμώνα μοιάζει άδεια, αλλά κάτω από το χώμα ετοιμάζεται η άνοιξη.
Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» ανέλυσα τη δύναμη του νου να δημιουργεί πραγματικότητα. Όμως για να δημιουργήσει κάτι νέο, χρειάζεται πρώτα χώρο. Αν το εσωτερικό μας πεδίο είναι γεμάτο παλιές πεποιθήσεις, φόβους, τραύματα και ενοχές, πού θα χωρέσει το καινούριο; Το κενό έρχεται να καθαρίσει. Να αποδομήσει. Να αφαιρέσει. Είναι μια εσωτερική αποσυμφόρηση.
Το πρόβλημα δεν είναι το κενό. Είναι η ερμηνεία του. Αν το ονομάσω αποτυχία, θα βιώσω ντροπή. Αν το ονομάσω μοναξιά, θα βιώσω φόβο. Αν το ονομάσω ευκαιρία, θα αρχίσω να το αφουγκράζομαι. Η ποιότητα της εμπειρίας εξαρτάται από το νόημα που της αποδίδω. Κι εδώ αρχίζει η αληθινή εργασία της αυτογνωσίας.
Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing, που δημιούργησα ως καρπό εσωτερικής αναζήτησης, έχω δει πώς ο ήχος μπορεί να γίνει γέφυρα μέσα σε αυτό το κενό. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί, όταν είναι φορτισμένη με πρόθεση, επίγνωση και θεραπευτική δόνηση, παρακάμπτει τις άμυνες του συνειδητού νου. Εκεί όπου οι σκέψεις μπλοκάρουν, ο ήχος εισχωρεί. Αγγίζει περιοχές που δεν προσεγγίζονται με λογικά επιχειρήματα.
Όταν κάποιος βιώνει το κενό, ο νους του προσπαθεί απεγνωσμένα να το γεμίσει. Με υπερδραστηριότητα, με νέες σχέσεις, με υπερκατανάλωση, με θόρυβο που σε αποσυντονίζει. Δεν αντέχει τη σιωπή. Κι όμως, μέσα στη εσωτερική σιωπή κρύβεται η πληροφορία. Η σιωπή δεν είναι απουσία. Είναι συμπύκνωση. Είναι το πεδίο όπου η συνείδηση επανασυντάσσεται.
Στις ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων που δημιουργώ, δεν προσπαθώ να «γεμίσω» το κενό του άλλου. Τον βοηθώ να το αντέξει. Να το παρατηρήσει χωρίς πανικό. Να νιώσει ότι δεν καταρρέει. Ότι αυτό που βιώνει δεν είναι τέλος, αλλά μετάβαση. Η φωνή μου λειτουργεί σαν αγκυροβόλιο. Η μουσική δόνηση συγχρονίζει τα εγκεφαλικά κύματα. Το σώμα χαλαρώνει. Ο νους υποχωρεί από τις αγκυλώσεις. Και τότε, μέσα στο φαινομενικό τίποτα, αρχίζουν να αναδύονται εικόνες, συναισθήματα, ξεχασμένες επιθυμίες.
Το κενό είναι καθαρό δυναμικό γιατί δεν έχει ακόμη μορφή. Και ό,τι δεν έχει μορφή, μπορεί να γίνει τα πάντα. Είναι σαν λευκός καμβάς. Αν όμως τον φοβηθώ, δεν θα τολμήσω να ζωγραφίσω. Θα περιμένω να μου δώσει κάποιος άλλος εικόνα. Έτσι γεννιέται η εξάρτηση. Όταν δεν αντέχω το κενό, εξαρτώμαι από οτιδήποτε μου δίνει πρόσκαιρη αίσθηση πληρότητας.
Σε υπαρξιακό επίπεδο, το κενό είναι η πιο κοντινή εμπειρία στην αλήθεια της ύπαρξης. Πριν τις σκέψεις, πριν τις ταμπέλες, πριν τις επιθυμίες, υπάρχει καθαρή παρουσία. Αυτή η παρουσία δεν χρειάζεται τίποτα για να είναι. Το εγώ τη βιώνει ως απειλή, γιατί δεν έχει ρόλο εκεί. Η συνείδηση, όμως, τη βιώνει ως ελευθερία.
Πολλοί με ρωτούν, «Πώς να ξέρω αν αυτό που βιώνω είναι κατάθλιψη ή πνευματικό κενό;» Η διάκριση δεν είναι πάντα απλή και χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση. Υπάρχουν περιπτώσεις που απαιτούν ψυχοθεραπευτική ή ιατρική υποστήριξη, και αυτό το σέβομαι απόλυτα. Όμως υπάρχει και εκείνη η λεπτή εμπειρία όπου δεν υπάρχει βαριά θλίψη, αλλά μια αίσθηση αδειάσματος. Μια παύση. Αν σε αυτή την παύση υπάρχει παρατηρητής, υπάρχει επίγνωση, τότε υπάρχει και δυναμικό.
Το κενό σε καλεί να αποχωριστείς ό,τι δεν είσαι. Να απογυμνωθείς από τα προσωπεία. Να καθίσεις με τον εαυτό σου χωρίς διαφυγή. Είναι μια μορφή εσωτερικής μύησης. Όχι εύκολη. Όχι άνετη. Αλλά βαθιά μεταμορφωτική.
Στη δική μου πορεία, έμαθα ότι κάθε φορά που η ζωή μου άδειαζε από κάτι, ετοιμαζόταν να με χωρέσει σε κάτι μεγαλύτερο. Τότε δεν το ήξερα. Αντιστάθηκα. Φοβήθηκα. Ένιωσα ότι χάνω έδαφος. Με τα χρόνια κατάλαβα ότι το έδαφος που έχανα ήταν ψευδές. Και το κενό που ακολουθούσε ήταν ο χώρος όπου μπορούσα να ξαναγεννηθώ συνειδητά.
Η θετική σκέψη δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία. Είναι η ικανότητα να βλέπω το δυναμικό μέσα στην πρόκληση. Να μην ταυτίζομαι με το προσωρινό σκοτάδι. Να γνωρίζω ότι η δημιουργία προϋποθέτει αποδόμηση. Κάθε σπόρος σαπίζει πριν βλαστήσει. Αν έβλεπε τη σήψη ως καταστροφή, δεν θα γινόταν ποτέ δέντρο.
Το κενό είναι μήτρα. Είναι μήτρα ιδεών, σχέσεων, νέας ταυτότητας. Αλλά για να λειτουργήσει ως μήτρα, χρειάζεται εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη ότι η ζωή δεν τελειώνει όταν τελειώνει μια μορφή. Ότι η ουσία μας δεν εξαρτάται από εξωτερικές επιβεβαιώσεις.
Στις συνεδρίες μου, όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να πει «δεν ξέρω ποιος είμαι...», δεν το αντιμετωπίζω ως πρόβλημα. Το βλέπω ως ιερή στιγμή. Γιατί μόνο όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι, μπορείς να επιλέξεις συνειδητά ποιος θέλεις να γίνεις. Το κενό αποδομεί την ασυνείδητη ταύτιση. Και αυτό είναι πράξη ελευθερίας.
Δεν χρειάζεται να βιαστείς να γεμίσεις το κενό. Χρειάζεται να το ακούσεις. Τι σου αφαιρέθηκε; Τι έληξε; Τι ρόλο κρατούσες που δεν σε εξέφραζε πια; Το κενό είναι ειλικρινές. Δεν σου χαϊδεύει τις αυταπάτες. Σου δείχνει πού επένδυες την αξία σου.
Όταν αποσύρεις την αξία σου από εξωτερικά στηρίγματα, αρχικά νιώθεις γυμνός. Μετά, αρχίζεις να νιώθεις ελαφρύς. Και τελικά, ελεύθερος. Αυτή είναι η διαδρομή από τον φόβο στο καθαρό δυναμικό.
Δεν ισχυρίζομαι ότι η διαδικασία είναι εύκολη. Απαιτεί θάρρος, καθοδήγηση και ειλικρίνεια. Αλλά γνωρίζω, μέσα από χιλιάδες ώρες συνεδριών, ότι όταν ο άνθρωπος περάσει συνειδητά μέσα από το κενό του, δεν επιστρέφει ο ίδιος. Επιστρέφει πιο αυθεντικός. Πιο ήρεμος. Πιο κεντραρισμένος.
Αν βιώνεις κενό, μη βιαστείς να το βαφτίσεις αποτυχία. Ρώτησε... τι γεννιέται εδώ; Ποια εκδοχή μου θέλει να αναδυθεί; Ποια παλιά ιστορία τελείωσε; Δώσε χώρο. Δώσε χρόνο. Και αν νιώθεις ότι μόνος σου δυσκολεύεσαι να σταθείς σε αυτή τη σιωπή, αναζήτησε καθοδήγηση.
Σε προσκαλώ, με σεβασμό και υπευθυνότητα, να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μαζί μπορούμε να διερευνήσουμε το προσωπικό σου κενό, να το κατανοήσουμε και να το μετατρέψουμε σε δημιουργική δύναμη. Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing και τη στοχευμένη συμβουλευτική προσέγγιση, μπορούμε να επαναπρογραμματίσουμε τον νου, να εξισορροπήσουμε το συναίσθημα και να ανοίξουμε χώρο για τη ζωή που επιθυμείς να ζήσεις συνειδητά.
Το κενό δεν είναι ο εχθρός σου. Είναι η πύλη σου. Κι αν επιλέξεις να τη διαβείς με επίγνωση, θα ανακαλύψεις ότι πίσω της δεν υπάρχει σκοτάδι, αλλά απέραντο φως δυνατοτήτων.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)

