Σταύρος Πλουμιστός: 5 τύποι αγάπης που συνήθως συναντάς πριν από την αληθινή αγάπη
Αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική…
Η αληθινή αγάπη δεν έρχεται ως ανταμοιβή μετά από μια ζωή αρετής. Συχνά έρχεται μετά από πτώσεις, λάθη, ραγισμένες καρδιές και επώδυνα μαθήματα. Φτάνει όταν έχουμε σταματήσει να ψάχνουμε, όταν έχουμε μάθει να είμαστε αυτάρκεις, όταν έχουμε καταλάβει ότι η αγάπη δεν είναι μια διαφυγή, αλλά μια επιστροφή πρώτα στον εαυτό μας και μετά στον άλλον.
Και πριν από αυτό, υπάρχουν άλλες αγάπες. Αυτές που μας προετοιμάζουν, μας διαμορφώνουν, μας διδάσκουν να αγαπάμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας.
Οι 5 τύποι αγάπης που συνήθως συναντάς πριν από την αληθινή αγάπη:
1. Πρώτη Αγάπη: Η Αφύπνιση
Είναι σαν να μαθαίνεις να κολυμπάς στη μέση μιας καταιγίδας. Δεν ξέρεις ακόμα ότι η αγάπη μπορεί να πνιγεί, ότι μπορεί να αφήσει ουλές, ότι μπορεί να ξεθωριάσει τόσο γρήγορα όσο ξεκίνησε. Πιστεύεις ότι αυτές οι πεταλούδες στο στομάχι σου, αυτό το ιλιγγιώδες συναίσθημα, θα διαρκέσουν για πάντα. Κρατιέσαι από αυτό σαν σωσίβιο, πεπεισμένος ότι χωρίς αυτό το άτομο, δεν θα επιβιώσεις.
Έπειτα έρχεται το τέλος. Και μαζί με αυτό, μια αποκάλυψη... δεν πεθαίνεις από πληγωμένη καρδιά. Βγαίνεις από αυτό πιο σοφός, λίγο λιγότερο αφελής, αλλά πάνω απ' όλα, καταλαβαίνεις ένα ουσιώδες πράγμα: η αγάπη δεν είναι φυλακή. Είναι επιλογή.
2. Δύσκολη Αγάπη: Το Μάθημα της Διαύγειας
Νομίζουμε ότι αυτό είναι τέλειο. Λέμε στον εαυτό μας, «Επιτέλους, είναι αυτός. Επιτέλους, είναι αυτή». Οι αρχές είναι μεθυστικές, σχεδόν πολύ καλές για να είναι αληθινές. Έπειτα, σιγά σιγά, η μάσκα πέφτει. Οι υποσχέσεις θρυμματίζονται. Τα γλυκά λόγια μετατρέπονται σε επιπλήξεις, η προσοχή σε χειραγώγηση.
Μένουμε επειδή φοβόμαστε να ξεκινήσουμε από την αρχή. Επειδή λέμε στον εαυτό μας ότι «κάποια στιγμή όλα θα πάνε καλά». Μέχρι που συνειδητοποιούμε μια σκληρή αλήθεια: κάποιοι έρωτες δεν είναι φτιαγμένοι για να διαρκέσουν. Έχουν σκοπό να μας μάθουν να σεβόμαστε τον εαυτό μας.
Και όταν φεύγουμε, τελικά, παίρνουμε μαζί μας μια βεβαιότητα, ότι δεν θα προδώσουμε ποτέ ξανά τον εαυτό μας για να κρατήσουμε κάποιον.
3. Η αγάπη του καλύτερου φίλου: Η ασφυκτική ασφάλεια
Αυτό το άτομο φτάνει σαν καταφύγιο. Ένα χέρι βοήθειας όταν κρυώνουμε, ένα χαμόγελο όταν φοβόμαστε. Αυτό το άτομο μας αγαπά άνευ όρων, μας προστατεύει, μας καταλαβαίνει. Λέμε στον εαυτό μας: «Αρκετά. Αυτό είναι σίγουρο. Αυτό είναι εύκολο».
Ωστόσο, κάτι λείπει. Το πάθος σταδιακά εξασθενεί, αντικαθιστούμενο από μια χλιαρή τρυφερότητα. Μένουμε από ευγνωμοσύνη, από φόβο μήπως πληγώσουμε τον άλλον, από φόβο μήπως μείνουμε μόνοι. Αλλά η αγάπη δεν πρέπει ποτέ να είναι χρέος. Και τότε, μια μέρα, καταλαβαίνουμε ότι η σταθερότητα χωρίς επιθυμία είναι απλώς μια άλλη μορφή μοναξιάς.
4. Αγάπη-τσουνάμι: Το πάθος που καταβροχθίζει
Δεν το περιμέναμε αυτό. Έφτασε σαν καταιγίδα, σαρώνοντας τα πάντα. Οι νύχτες ήταν άγριες, οι σχέσεις έντονες, οι υποσχέσεις τεράστιες. Σκεφτήκαμε: «Επιτέλους, αληθινό πάθος! Επιτέλους, αληθινή αγάπη!»
Έπειτα πέρασε το τσουνάμι. Και το μόνο που απέμεινε ήταν στάχτες. Επειδή η αγάπη που καίει πολύ έντονα τελικά μετατρέπει τα πάντα σε σκόνη. Ακόμα και εμάς.
Φεύγουμε εξαντλημένοι, απογοητευμένοι, αναρωτώμενοι αν η αγάπη είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Αλλά ακριβώς εκεί αλλάζουν όλα.
5. Άνευ όρων αγάπη: Η συνάντηση
Και μετά, δεν συναντάμε κανέναν.
Όχι αυτή που περιμέναμε. Όχι αυτή που είχαμε φανταστεί. Αλλά αυτή που αναγνωρίζουμε.
Με την πρώτη ματιά, κάτι μέσα μας ψιθυρίζει: «Να 'σαι». Όχι σαν μια βροντερή αποκάλυψη, αλλά σαν μια ήσυχη βεβαιότητα. Σαν να ξανασμίξαμε μετά από μια μακρά απουσία.
Μαζί της, μαζί του, δεν υπάρχει λόγος να επιβάλεις τίποτα. Δεν υπάρχει λόγος να παίξεις κάποιον ρόλο. Δεν υπάρχει λόγος να αποδείξεις τίποτα.
Επειδή αυτό το είδος αγάπης δεν είναι μια συγχώνευση που σβήνει. Είναι μια συμμαχία που μεγαλώνει. Δεν γεμίζει ένα κενό. Δημιουργεί έναν χώρο όπου δύο ψυχές μπορούν επιτέλους να αναπνεύσουν.
Γιατί οι υπέροχοι έρωτες έρχονται αργά;
Επειδή οι καρδιές πρέπει να είναι έτοιμες να αναγνωρίσουν η μία την άλλη.
Επειδή πρέπει να έχεις αγαπήσει τους λάθος ανθρώπους για να καταλάβεις τι δεν θέλεις πια. Επειδή πρέπει να έχεις υποφέρει για να καταλάβεις τι σου αξίζει. Επειδή πρέπει να έχεις πιστέψει στην αποτυχία για να αναγνωρίσεις τελικά το θαύμα.
Η αληθινή αγάπη δεν είναι ανταμοιβή. Είναι μια αναγέννηση. Δεν έρχεται να διορθώσει ό,τι έχει σπάσει. Έρχεται να μας δείξει ότι όλα όσα έχουμε περάσει είχαν έναν σκοπό: να μας φέρουν ακριβώς εκεί που έπρεπε να είμαστε.
Ναι, λοιπόν, ο δρόμος είναι μακρύς. Ναι, υπάρχουν βατράχια να φιλήσεις, καταιγίδες να αντιμετωπίσεις, νύχτες να κλάψεις. Αλλά στο τέλος, όταν κοιτάμε πίσω, καταλαβαίνουμε ένα πράγμα:
Καμία από αυτές τις αγάπες δεν ήταν λάθος. Κάθε μία ήταν ένα βήμα. Κάθε μία ήταν ένα μάθημα. Κάθε μία ήταν ένα ακόμη βήμα προς εκείνην, αυτήν που επιτέλους θα μας κάνει να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας.
Είναι μια παράξενη αλχημεία ανάμεσα σε δύο ψυχές που αναγνωρίζουν η μία την άλλη χωρίς να γνωρίζουν η μία την άλλη. Αυτό το συναίσθημα όπου ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι το να φύγεις μακριά θα ήταν σαν να αποσπάσαι τον εαυτό σου από τον εαυτό σου. Γιατί η αληθινή αγάπη δεν είναι προορισμός, είναι επιστροφή. Μια επιστροφή σε εκείνο το κομμάτι του εαυτού μας που είχαμε ξεχάσει, εγκαταλείψει ή θεωρούσαμε νεκρό.
Και ίσως αυτή είναι η μεγαλύτερη μαγεία του... δεν μας σώζει από τη ζωή. Μας διδάσκει επιτέλους πώς να τη ζούμε.
Οι 5 τύποι αγάπης που συνήθως συναντάς πριν από την αληθινή αγάπη:
1. Πρώτη Αγάπη: Η Αφύπνιση
Είναι σαν να μαθαίνεις να κολυμπάς στη μέση μιας καταιγίδας. Δεν ξέρεις ακόμα ότι η αγάπη μπορεί να πνιγεί, ότι μπορεί να αφήσει ουλές, ότι μπορεί να ξεθωριάσει τόσο γρήγορα όσο ξεκίνησε. Πιστεύεις ότι αυτές οι πεταλούδες στο στομάχι σου, αυτό το ιλιγγιώδες συναίσθημα, θα διαρκέσουν για πάντα. Κρατιέσαι από αυτό σαν σωσίβιο, πεπεισμένος ότι χωρίς αυτό το άτομο, δεν θα επιβιώσεις.
Έπειτα έρχεται το τέλος. Και μαζί με αυτό, μια αποκάλυψη... δεν πεθαίνεις από πληγωμένη καρδιά. Βγαίνεις από αυτό πιο σοφός, λίγο λιγότερο αφελής, αλλά πάνω απ' όλα, καταλαβαίνεις ένα ουσιώδες πράγμα: η αγάπη δεν είναι φυλακή. Είναι επιλογή.
2. Δύσκολη Αγάπη: Το Μάθημα της Διαύγειας
Νομίζουμε ότι αυτό είναι τέλειο. Λέμε στον εαυτό μας, «Επιτέλους, είναι αυτός. Επιτέλους, είναι αυτή». Οι αρχές είναι μεθυστικές, σχεδόν πολύ καλές για να είναι αληθινές. Έπειτα, σιγά σιγά, η μάσκα πέφτει. Οι υποσχέσεις θρυμματίζονται. Τα γλυκά λόγια μετατρέπονται σε επιπλήξεις, η προσοχή σε χειραγώγηση.
Μένουμε επειδή φοβόμαστε να ξεκινήσουμε από την αρχή. Επειδή λέμε στον εαυτό μας ότι «κάποια στιγμή όλα θα πάνε καλά». Μέχρι που συνειδητοποιούμε μια σκληρή αλήθεια: κάποιοι έρωτες δεν είναι φτιαγμένοι για να διαρκέσουν. Έχουν σκοπό να μας μάθουν να σεβόμαστε τον εαυτό μας.
Και όταν φεύγουμε, τελικά, παίρνουμε μαζί μας μια βεβαιότητα, ότι δεν θα προδώσουμε ποτέ ξανά τον εαυτό μας για να κρατήσουμε κάποιον.
3. Η αγάπη του καλύτερου φίλου: Η ασφυκτική ασφάλεια
Αυτό το άτομο φτάνει σαν καταφύγιο. Ένα χέρι βοήθειας όταν κρυώνουμε, ένα χαμόγελο όταν φοβόμαστε. Αυτό το άτομο μας αγαπά άνευ όρων, μας προστατεύει, μας καταλαβαίνει. Λέμε στον εαυτό μας: «Αρκετά. Αυτό είναι σίγουρο. Αυτό είναι εύκολο».
Ωστόσο, κάτι λείπει. Το πάθος σταδιακά εξασθενεί, αντικαθιστούμενο από μια χλιαρή τρυφερότητα. Μένουμε από ευγνωμοσύνη, από φόβο μήπως πληγώσουμε τον άλλον, από φόβο μήπως μείνουμε μόνοι. Αλλά η αγάπη δεν πρέπει ποτέ να είναι χρέος. Και τότε, μια μέρα, καταλαβαίνουμε ότι η σταθερότητα χωρίς επιθυμία είναι απλώς μια άλλη μορφή μοναξιάς.
4. Αγάπη-τσουνάμι: Το πάθος που καταβροχθίζει
Δεν το περιμέναμε αυτό. Έφτασε σαν καταιγίδα, σαρώνοντας τα πάντα. Οι νύχτες ήταν άγριες, οι σχέσεις έντονες, οι υποσχέσεις τεράστιες. Σκεφτήκαμε: «Επιτέλους, αληθινό πάθος! Επιτέλους, αληθινή αγάπη!»
Έπειτα πέρασε το τσουνάμι. Και το μόνο που απέμεινε ήταν στάχτες. Επειδή η αγάπη που καίει πολύ έντονα τελικά μετατρέπει τα πάντα σε σκόνη. Ακόμα και εμάς.
Φεύγουμε εξαντλημένοι, απογοητευμένοι, αναρωτώμενοι αν η αγάπη είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Αλλά ακριβώς εκεί αλλάζουν όλα.
5. Άνευ όρων αγάπη: Η συνάντηση
Και μετά, δεν συναντάμε κανέναν.
Όχι αυτή που περιμέναμε. Όχι αυτή που είχαμε φανταστεί. Αλλά αυτή που αναγνωρίζουμε.
Με την πρώτη ματιά, κάτι μέσα μας ψιθυρίζει: «Να 'σαι». Όχι σαν μια βροντερή αποκάλυψη, αλλά σαν μια ήσυχη βεβαιότητα. Σαν να ξανασμίξαμε μετά από μια μακρά απουσία.
Μαζί της, μαζί του, δεν υπάρχει λόγος να επιβάλεις τίποτα. Δεν υπάρχει λόγος να παίξεις κάποιον ρόλο. Δεν υπάρχει λόγος να αποδείξεις τίποτα.
Επειδή αυτό το είδος αγάπης δεν είναι μια συγχώνευση που σβήνει. Είναι μια συμμαχία που μεγαλώνει. Δεν γεμίζει ένα κενό. Δημιουργεί έναν χώρο όπου δύο ψυχές μπορούν επιτέλους να αναπνεύσουν.
Γιατί οι υπέροχοι έρωτες έρχονται αργά;
Επειδή οι καρδιές πρέπει να είναι έτοιμες να αναγνωρίσουν η μία την άλλη.
Επειδή πρέπει να έχεις αγαπήσει τους λάθος ανθρώπους για να καταλάβεις τι δεν θέλεις πια. Επειδή πρέπει να έχεις υποφέρει για να καταλάβεις τι σου αξίζει. Επειδή πρέπει να έχεις πιστέψει στην αποτυχία για να αναγνωρίσεις τελικά το θαύμα.
Η αληθινή αγάπη δεν είναι ανταμοιβή. Είναι μια αναγέννηση. Δεν έρχεται να διορθώσει ό,τι έχει σπάσει. Έρχεται να μας δείξει ότι όλα όσα έχουμε περάσει είχαν έναν σκοπό: να μας φέρουν ακριβώς εκεί που έπρεπε να είμαστε.
Ναι, λοιπόν, ο δρόμος είναι μακρύς. Ναι, υπάρχουν βατράχια να φιλήσεις, καταιγίδες να αντιμετωπίσεις, νύχτες να κλάψεις. Αλλά στο τέλος, όταν κοιτάμε πίσω, καταλαβαίνουμε ένα πράγμα:
Καμία από αυτές τις αγάπες δεν ήταν λάθος. Κάθε μία ήταν ένα βήμα. Κάθε μία ήταν ένα μάθημα. Κάθε μία ήταν ένα ακόμη βήμα προς εκείνην, αυτήν που επιτέλους θα μας κάνει να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας.
Είναι μια παράξενη αλχημεία ανάμεσα σε δύο ψυχές που αναγνωρίζουν η μία την άλλη χωρίς να γνωρίζουν η μία την άλλη. Αυτό το συναίσθημα όπου ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι το να φύγεις μακριά θα ήταν σαν να αποσπάσαι τον εαυτό σου από τον εαυτό σου. Γιατί η αληθινή αγάπη δεν είναι προορισμός, είναι επιστροφή. Μια επιστροφή σε εκείνο το κομμάτι του εαυτού μας που είχαμε ξεχάσει, εγκαταλείψει ή θεωρούσαμε νεκρό.
Και ίσως αυτή είναι η μεγαλύτερη μαγεία του... δεν μας σώζει από τη ζωή. Μας διδάσκει επιτέλους πώς να τη ζούμε.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
