Σταύρος Πλουμιστός: Χριστούγεννα… χωρίς Χριστό – το άδειο δώρο της καρδιάς
Δεν το αναφέρω με διάθεση επίκρισης, ούτε με σκοπό να επισημάνω λάθη. Το αναφέρω γιατί κάθε αντίφαση μέσα μας αποτελεί μια κλειστή πόρτα που ζητά να ανοίξει. Κάθε εσωτερική σύγκρουση είναι ένα κάλεσμα για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε και τι αναζητούμε πραγματικά. Κι αυτή η περίοδος, όσο γεμάτη λάμψη κι αν είναι εξωτερικά, συχνά φέρει βαθιά σκιά στο εσωτερικό της ανθρώπινης ψυχής.
Αυτές τις μέρες τις γιορτινές, συναντώ ανθρώπους που με πλησιάζουν με γιορτινά ρούχα, με φωτεινά χαμόγελα, με λεπτομέρειες οργανωμένες για το πώς θα περάσουν τις μέρες των Χριστουγέννων, μα πίσω από αυτά νιώθω την ίδια απορία να αιωρείται «Πώς γίνεται να χαίρομαι ενώ μέσα μου κάτι λείπει; Γιατί δεν γεμίζω; Γιατί δεν με αγγίζει πια η γιορτή;»
Και η απάντηση είναι συχνά απλούστερη απ’ όσο νομίζουμε... λείπει ο Χριστός (όπως και στην εικόνα του άρθρου μου...). Όχι ως δόγμα, όχι ως θρησκευτική επιταγή, αλλά ως εσωτερική παρουσία. Ως το φως που γεννιέται στην ανθρώπινη καρδιά όταν αποφασίζει επιτέλους να επιστρέψει στην πηγή της.
Όταν οι άνθρωποι γιορτάζουν τη γέννηση του Χριστού χωρίς να έχουν αφήσει ποτέ τον Χριστό να γεννηθεί μέσα τους, υπάρχει ένα συναισθηματικό κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε με στολίδια, ούτε με φαγητά, ούτε με δώρα. Γιατί η ουσία των Χριστουγέννων δεν βρίσκεται στον διάκοσμο, αλλά στη μεταμόρφωση της ψυχής. Είναι η στιγμή που αναγνωρίζουμε ότι μέσα στο σκοτάδι της ανθρώπινης εμπειρίας ανάβει ένα φως θεϊκό, ένα φως που δεν είναι εξωτερικό στολίδι αλλά εσωτερική αλήθεια.
Το βλέπω καθημερινά στο έργο μου ως πνευματικός καθοδηγητής, αλλά και ως δημιουργός της μεθόδου Voice Healing, όπου η ανθρώπινη φωνή λειτουργεί ως μονοπάτι επαναπρογραμματισμού του εγκεφάλου, απελευθέρωσης τραυμάτων και πρόσβασης σε βαθύτερη εσωτερική καθοδήγηση. Όταν κάποιος «νιώθει χαμένος», σχεδόν πάντοτε έχει αποκοπεί από κάτι ανώτερο, όπως λέω συχνά, από το Φως, από τον Θεό, από τον Χριστό, από την πηγή της ψυχής του. Δεν έχει σημασία πώς το ονομάζει κανείς, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η απουσία αυτής της σύνδεσης που αφήνει τον άνθρωπο χωρίς άγκυρα.
Γι’ αυτό και τα λόγια του Ιησού στο Κατά Ιωάννην 15:5 αγγίζουν τόσο βαθιά την ψυχή μου, «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.» Όχι γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να δημιουργήσει, αλλά γιατί χωρίς τη σύνδεση με το θείο, ό,τι δημιουργεί χάνει νόημα, κατεύθυνση, ουσία. Γίνεται ένα ακόμη οικοδόμημα που στέκεται μόνο μέχρι να φυσήξει ο άνεμος.
Όταν ο άνθρωπος ζει χωρίς την παρουσία του Ουράνιου Πατέρα, μέσα του σχηματίζεται ένα κενό, μια νοσταλγία δύσκολη να περιγραφεί. Είναι σαν να γνωρίζει η ψυχή ένα σπίτι στο οποίο ανήκει, αλλά να μην βρίσκει τον δρόμο για να επιστρέψει. Όσο κι αν γεμίζει τη ζωή του με δραστηριότητες, σχέδια, επιτυχίες, η καρδιά γνωρίζει. Νιώθει. Αναζητά. Λαχταρά.
Τα Χριστούγεννα κάνουν αυτή τη λαχτάρα πιο έντονη. Γιατί οι άνθρωποι περιμένουν να νιώσουν κάτι ανώτερο, κάτι θερμό, κάτι βαθιά ανθρώπινο και ταυτόχρονα θεϊκό. Περιμένουν να νιώσουν την αγάπη που δεν τελειώνει, την ειρήνη που δεν εξαρτάται από συνθήκες, την παρουσία που δεν φεύγει. Και όμως, όσο η καρδιά μένει κλειστή, η γιορτή γίνεται απλώς μια εξωτερική τελετουργία.
Πολλοί άνθρωποι ζουν τα Χριστούγεννα σαν να θαυμάζουν το περιτύλιγμα ενός δώρου χωρίς να το ανοίγουν ποτέ. Επικεντρώνονται στην εορταστική ατμόσφαιρα, αλλά παραμελούν το βαθύτερο, πραγματικό δώρο, τη σωτηρία, τη μεταμόρφωση, την αναγέννηση που φέρνει ο Χριστός όταν τον καλέσεις μέσα σου. Είναι σαν να κρατάς στα χέρια σου το πιο πολύτιμο φως και να μην το ανάβεις.
Και τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος ζει τη ζωή του έτσι; Μοιάζει να προχωρά, να επιτυγχάνει, να δημιουργεί, αλλά ποτέ δεν νιώθει ότι φτάνει κάπου. Σαν κάτι να λείπει από κάθε κορυφή που κατακτά. Σαν να υπάρχει πάντα μια σκιά πίσω από την χαρά, μια αμφιβολία πίσω από την επιτυχία, μια ερώτηση πίσω από κάθε φαινομενική πληρότητα «Είναι αυτό; Ή υπάρχει κάτι περισσότερο;»
Η απάντηση, για μένα, ήταν πάντα ξεκάθαρη... πάντα υπάρχει κάτι περισσότερο. Αυτό το «περισσότερο» δεν είναι επιπλέον στόχοι, ούτε πλουσιότερες εμπειρίες, ούτε μεγαλύτερες επιτυχίες. Είναι η σύνδεση με το θεϊκό μέσα μας. Είναι η αίσθηση ότι η ψυχή δεν περπατά μόνη της. Ότι καθοδηγείται από έναν Πατέρα Ουράνιο που γνωρίζει καλύτερα από εμάς τι χρειαζόμαστε και πότε το χρειαζόμαστε.
Όταν ο άνθρωπος ξυπνήσει πνευματικά, όλα αλλάζουν. Ακόμα και ο τρόπος που βλέπει τα Χριστούγεννα. Δεν τα γιορτάζει πια από συνήθεια. Τα ζει. Γιορτάζει τη γέννηση του Φωτός, όχι ως ιστορικό γεγονός, αλλά ως ζωντανή διαδικασία στην καρδιά του. Επιτρέπει στον Χριστό να γεννηθεί μέσα του ξανά και ξανά, κάθε φορά που η ζωή του σκοτεινιάζει, κάθε φορά που χάνει τον προσανατολισμό του, κάθε φορά που χρειάζεται να θυμηθεί ότι δεν είναι μόνος.
Στο έργο μου, είτε μέσα από τις συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, είτε μέσα από τη συγγραφή, όπως στο βιβλίο μου Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης, ένα εγχειρίδιο που εκπαιδεύει την ψυχή να σταθεί στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού της, βλέπω καθημερινά την ίδια μεταμόρφωση... ο άνθρωπος, μόλις επανασυνδεθεί με το Φως, ανασαίνει αλλιώς. Τα μάτια του λάμπουν αλλιώς. Ακόμα και οι λέξεις του αλλάζουν. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να φανεί ευτυχισμένος... γίνεται. Δεν χρειάζεται να προσποιηθεί ότι είναι γαλήνιος... είναι.
Γιατί η γαλήνη δεν είναι κάτι που αποκτάς. Είναι κάτι που ανακαλύπτεις όταν σταματάς να απομακρύνεσαι από την Πηγή σου.
Γι’ αυτό πιστεύω βαθιά πως τα Χριστούγεννα μπορούν να γίνουν μια στιγμή αλήθειας. Μια στιγμή όπου αποφασίζεις αν θέλεις να συνεχίσεις να στολίζεις μόνο το σπίτι σου ή αν είσαι έτοιμος να στολίσεις και την καρδιά σου. Μια στιγμή όπου επιτρέπεις στον Χριστό να γεννηθεί όχι σε μια φάτνη από ξύλο, αλλά σε μια καρδιά από σάρκα που διψά για φως.
Και όταν αυτό συμβεί, η ζωή αλλάζει ολοκληρωτικά. Το έχω δει. Το έχω ζήσει. Το έχω διδάξει. Ο άνθρωπος βρίσκει επιτέλους το κομμάτι που του έλειπε. Όχι επειδή του το έδωσε κάποιος άλλος, αλλά γιατί το άφησε να αποκαλυφθεί μέσα του. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτή, ότι ο Χριστός δεν ήρθε για να κατοικήσει σε ναούς ανθρώπινους, αλλά σε καρδιές που τον αναζητούν.
Αν αυτές οι γιορτές σε κάνουν να νιώθεις ότι κάτι λείπει, δεν είναι αδυναμία... είναι κάλεσμα. Αν νιώθεις ότι ο κόσμος γύρω σου λάμπει αλλά η καρδιά σου παραμένει σκοτεινή, μην το φοβάσαι, είναι η αρχή της αφύπνισης. Αν αναρωτιέσαι πώς μπορείς να ξαναβρείς τον δρόμο προς το Φως, η απάντηση είναι πιο κοντά απ’ όσο πιστεύεις... ξεκινά μέσα σου.
Αυτές τις μέρες τις γιορτινές, συναντώ ανθρώπους που με πλησιάζουν με γιορτινά ρούχα, με φωτεινά χαμόγελα, με λεπτομέρειες οργανωμένες για το πώς θα περάσουν τις μέρες των Χριστουγέννων, μα πίσω από αυτά νιώθω την ίδια απορία να αιωρείται «Πώς γίνεται να χαίρομαι ενώ μέσα μου κάτι λείπει; Γιατί δεν γεμίζω; Γιατί δεν με αγγίζει πια η γιορτή;»
Και η απάντηση είναι συχνά απλούστερη απ’ όσο νομίζουμε... λείπει ο Χριστός (όπως και στην εικόνα του άρθρου μου...). Όχι ως δόγμα, όχι ως θρησκευτική επιταγή, αλλά ως εσωτερική παρουσία. Ως το φως που γεννιέται στην ανθρώπινη καρδιά όταν αποφασίζει επιτέλους να επιστρέψει στην πηγή της.
Όταν οι άνθρωποι γιορτάζουν τη γέννηση του Χριστού χωρίς να έχουν αφήσει ποτέ τον Χριστό να γεννηθεί μέσα τους, υπάρχει ένα συναισθηματικό κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε με στολίδια, ούτε με φαγητά, ούτε με δώρα. Γιατί η ουσία των Χριστουγέννων δεν βρίσκεται στον διάκοσμο, αλλά στη μεταμόρφωση της ψυχής. Είναι η στιγμή που αναγνωρίζουμε ότι μέσα στο σκοτάδι της ανθρώπινης εμπειρίας ανάβει ένα φως θεϊκό, ένα φως που δεν είναι εξωτερικό στολίδι αλλά εσωτερική αλήθεια.
Το βλέπω καθημερινά στο έργο μου ως πνευματικός καθοδηγητής, αλλά και ως δημιουργός της μεθόδου Voice Healing, όπου η ανθρώπινη φωνή λειτουργεί ως μονοπάτι επαναπρογραμματισμού του εγκεφάλου, απελευθέρωσης τραυμάτων και πρόσβασης σε βαθύτερη εσωτερική καθοδήγηση. Όταν κάποιος «νιώθει χαμένος», σχεδόν πάντοτε έχει αποκοπεί από κάτι ανώτερο, όπως λέω συχνά, από το Φως, από τον Θεό, από τον Χριστό, από την πηγή της ψυχής του. Δεν έχει σημασία πώς το ονομάζει κανείς, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η απουσία αυτής της σύνδεσης που αφήνει τον άνθρωπο χωρίς άγκυρα.
Γι’ αυτό και τα λόγια του Ιησού στο Κατά Ιωάννην 15:5 αγγίζουν τόσο βαθιά την ψυχή μου, «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.» Όχι γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να δημιουργήσει, αλλά γιατί χωρίς τη σύνδεση με το θείο, ό,τι δημιουργεί χάνει νόημα, κατεύθυνση, ουσία. Γίνεται ένα ακόμη οικοδόμημα που στέκεται μόνο μέχρι να φυσήξει ο άνεμος.
Όταν ο άνθρωπος ζει χωρίς την παρουσία του Ουράνιου Πατέρα, μέσα του σχηματίζεται ένα κενό, μια νοσταλγία δύσκολη να περιγραφεί. Είναι σαν να γνωρίζει η ψυχή ένα σπίτι στο οποίο ανήκει, αλλά να μην βρίσκει τον δρόμο για να επιστρέψει. Όσο κι αν γεμίζει τη ζωή του με δραστηριότητες, σχέδια, επιτυχίες, η καρδιά γνωρίζει. Νιώθει. Αναζητά. Λαχταρά.
Τα Χριστούγεννα κάνουν αυτή τη λαχτάρα πιο έντονη. Γιατί οι άνθρωποι περιμένουν να νιώσουν κάτι ανώτερο, κάτι θερμό, κάτι βαθιά ανθρώπινο και ταυτόχρονα θεϊκό. Περιμένουν να νιώσουν την αγάπη που δεν τελειώνει, την ειρήνη που δεν εξαρτάται από συνθήκες, την παρουσία που δεν φεύγει. Και όμως, όσο η καρδιά μένει κλειστή, η γιορτή γίνεται απλώς μια εξωτερική τελετουργία.
Πολλοί άνθρωποι ζουν τα Χριστούγεννα σαν να θαυμάζουν το περιτύλιγμα ενός δώρου χωρίς να το ανοίγουν ποτέ. Επικεντρώνονται στην εορταστική ατμόσφαιρα, αλλά παραμελούν το βαθύτερο, πραγματικό δώρο, τη σωτηρία, τη μεταμόρφωση, την αναγέννηση που φέρνει ο Χριστός όταν τον καλέσεις μέσα σου. Είναι σαν να κρατάς στα χέρια σου το πιο πολύτιμο φως και να μην το ανάβεις.
Και τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος ζει τη ζωή του έτσι; Μοιάζει να προχωρά, να επιτυγχάνει, να δημιουργεί, αλλά ποτέ δεν νιώθει ότι φτάνει κάπου. Σαν κάτι να λείπει από κάθε κορυφή που κατακτά. Σαν να υπάρχει πάντα μια σκιά πίσω από την χαρά, μια αμφιβολία πίσω από την επιτυχία, μια ερώτηση πίσω από κάθε φαινομενική πληρότητα «Είναι αυτό; Ή υπάρχει κάτι περισσότερο;»
Η απάντηση, για μένα, ήταν πάντα ξεκάθαρη... πάντα υπάρχει κάτι περισσότερο. Αυτό το «περισσότερο» δεν είναι επιπλέον στόχοι, ούτε πλουσιότερες εμπειρίες, ούτε μεγαλύτερες επιτυχίες. Είναι η σύνδεση με το θεϊκό μέσα μας. Είναι η αίσθηση ότι η ψυχή δεν περπατά μόνη της. Ότι καθοδηγείται από έναν Πατέρα Ουράνιο που γνωρίζει καλύτερα από εμάς τι χρειαζόμαστε και πότε το χρειαζόμαστε.
Όταν ο άνθρωπος ξυπνήσει πνευματικά, όλα αλλάζουν. Ακόμα και ο τρόπος που βλέπει τα Χριστούγεννα. Δεν τα γιορτάζει πια από συνήθεια. Τα ζει. Γιορτάζει τη γέννηση του Φωτός, όχι ως ιστορικό γεγονός, αλλά ως ζωντανή διαδικασία στην καρδιά του. Επιτρέπει στον Χριστό να γεννηθεί μέσα του ξανά και ξανά, κάθε φορά που η ζωή του σκοτεινιάζει, κάθε φορά που χάνει τον προσανατολισμό του, κάθε φορά που χρειάζεται να θυμηθεί ότι δεν είναι μόνος.
Στο έργο μου, είτε μέσα από τις συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, είτε μέσα από τη συγγραφή, όπως στο βιβλίο μου Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης, ένα εγχειρίδιο που εκπαιδεύει την ψυχή να σταθεί στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού της, βλέπω καθημερινά την ίδια μεταμόρφωση... ο άνθρωπος, μόλις επανασυνδεθεί με το Φως, ανασαίνει αλλιώς. Τα μάτια του λάμπουν αλλιώς. Ακόμα και οι λέξεις του αλλάζουν. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να φανεί ευτυχισμένος... γίνεται. Δεν χρειάζεται να προσποιηθεί ότι είναι γαλήνιος... είναι.
Γιατί η γαλήνη δεν είναι κάτι που αποκτάς. Είναι κάτι που ανακαλύπτεις όταν σταματάς να απομακρύνεσαι από την Πηγή σου.
Γι’ αυτό πιστεύω βαθιά πως τα Χριστούγεννα μπορούν να γίνουν μια στιγμή αλήθειας. Μια στιγμή όπου αποφασίζεις αν θέλεις να συνεχίσεις να στολίζεις μόνο το σπίτι σου ή αν είσαι έτοιμος να στολίσεις και την καρδιά σου. Μια στιγμή όπου επιτρέπεις στον Χριστό να γεννηθεί όχι σε μια φάτνη από ξύλο, αλλά σε μια καρδιά από σάρκα που διψά για φως.
Και όταν αυτό συμβεί, η ζωή αλλάζει ολοκληρωτικά. Το έχω δει. Το έχω ζήσει. Το έχω διδάξει. Ο άνθρωπος βρίσκει επιτέλους το κομμάτι που του έλειπε. Όχι επειδή του το έδωσε κάποιος άλλος, αλλά γιατί το άφησε να αποκαλυφθεί μέσα του. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτή, ότι ο Χριστός δεν ήρθε για να κατοικήσει σε ναούς ανθρώπινους, αλλά σε καρδιές που τον αναζητούν.
Αν αυτές οι γιορτές σε κάνουν να νιώθεις ότι κάτι λείπει, δεν είναι αδυναμία... είναι κάλεσμα. Αν νιώθεις ότι ο κόσμος γύρω σου λάμπει αλλά η καρδιά σου παραμένει σκοτεινή, μην το φοβάσαι, είναι η αρχή της αφύπνισης. Αν αναρωτιέσαι πώς μπορείς να ξαναβρείς τον δρόμο προς το Φως, η απάντηση είναι πιο κοντά απ’ όσο πιστεύεις... ξεκινά μέσα σου.
Αυτά τα Χριστούγεννα, σου προτείνω κάτι βαθύτερο από στολισμούς και φώτα. Άφησε να γεννηθεί μέσα σου η παρουσία που μπορεί πραγματικά να σε μεταμορφώσει. Κάνε χώρο για τον Χριστό. Άνοιξε την καρδιά σου στην πνευματική καθοδήγηση που σε περιμένει. Επίτρεψε στον Ουράνιο Πατέρα να γίνει άγκυρα, φως και πυξίδα στη ζωή σου.
Και αν θέλεις συνοδοιπόρο σε αυτή τη διαδρομή αυτογνωσίας και πνευματικής αφύπνισης, είμαι εδώ. Με σεβασμό, αφοσίωση και βαθιά πρόθεση να υπηρετήσω την εξέλιξή σου. Είτε μέσα από τις συνεδρίες Voice Healing, είτε μέσα από προσωπική καθοδήγηση, είτε μέσα από τα μαθήματα και τις διδασκαλίες στο Life Health Care, μπορείς να κάνεις το βήμα που θα αλλάξει την εσωτερική σου πραγματικότητα.
Αν νιώθεις το κάλεσμα μέσα σου, επικοινώνησε μαζί μου. Τα Χριστούγεννα είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξαναβρεί η ψυχή τον δρόμο της.
Και αν θέλεις συνοδοιπόρο σε αυτή τη διαδρομή αυτογνωσίας και πνευματικής αφύπνισης, είμαι εδώ. Με σεβασμό, αφοσίωση και βαθιά πρόθεση να υπηρετήσω την εξέλιξή σου. Είτε μέσα από τις συνεδρίες Voice Healing, είτε μέσα από προσωπική καθοδήγηση, είτε μέσα από τα μαθήματα και τις διδασκαλίες στο Life Health Care, μπορείς να κάνεις το βήμα που θα αλλάξει την εσωτερική σου πραγματικότητα.
Αν νιώθεις το κάλεσμα μέσα σου, επικοινώνησε μαζί μου. Τα Χριστούγεννα είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξαναβρεί η ψυχή τον δρόμο της.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
