Σταύρος Πλουμιστός: Χρυσή Σκιά - το μέρος της ψυχής που κρύβουμε την μεγαλοσύνη μας
Η Χρυσή Σκιά δεν είναι ένα σκοτεινό κομμάτι του εαυτού μας γεμάτο ελλείψεις ή λάθη. Δεν είναι το μέρος που πρέπει να κρύψουμε για να είμαστε αποδεκτοί. Είναι, αντιθέτως, η κρυμμένη μας μεγαλοσύνη. Είναι ο ανεξερεύνητος χρυσός που, μέσα από τους φόβους, τις κοινωνικές προσδοκίες, τις παιδικές εμπειρίες και τους μηχανισμούς άμυνας, θάφτηκε βαθιά στο εσωτερικό μας. Και όσο δεν τον αναγνωρίζουμε, τόσο πιστεύουμε πως είμαστε κάτι μικρότερο από αυτό που πραγματικά είμαστε.
Όταν μιλάω για σκοτάδι, δεν αναφέρομαι σε κακό ή αρνητικότητα. Το σκοτάδι, για μένα, είναι απλώς το αθέατο. Εκείνο που δεν έλαβε ποτέ φως, προσοχή, επίγνωση. Είναι οι απωθημένες ποιότητες που κάποτε μας φοβήσαν... το θάρρος μας, η δημιουργικότητά μας, η δύναμη της έκφρασης, η ικανότητα να λάμψουμε, η δυνατότητα να αγαπήσουμε χωρίς όρια, η αυτοπεποίθηση να σταθούμε στη δική μας αλήθεια. Όλα αυτά, κάποτε, θεωρήθηκαν υπερβολικά, «πολύ», ακατάλληλα, ή απειλητικά για τον περίγυρο μας. Κι έτσι τα στείλαμε στο σκοτάδι, νομίζοντας πως έτσι θα γίνουμε πιο «ασφαλείς».
Όμως τίποτα από όσα είμαστε δεν χάνεται. Απλώς μεταφέρεται στο ασυνείδητο. Και εκεί, στο βάθος, αυτά τα χρυσά κομμάτια περιμένουν. Περιμένουν τη στιγμή που θα βρούμε το θάρρος να τα κοιτάξουμε ξανά, να τα αγκαλιάσουμε, να τα τιμήσουμε και να τους επιτρέψουμε να αναπνεύσουν μέσα στη ζωή μας.
Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι συστηματικά με ανθρώπους που αναζητούσαν φως, ισορροπία και προσωπική μεταμόρφωση, συνειδητοποίησα πως η μεγαλύτερη πηγή πόνου δεν προερχόταν από όσα «στραβά» κουβαλούσαν, αλλά από όσα δεν τους επέτρεψαν ποτέ να είναι. Από τη Χρυσή τους Σκιά. Από το φως που δεν έψαξαν, από την εσωτερική δύναμη που φοβήθηκαν, από το ταλέντο που καταπίεσαν, από τη δημιουργική τους ενέργεια που έμεινε αδρανής. Η ψυχή υποφέρει όταν δεν εκφράζεται. Και το φως πονά όταν μένει φυλακισμένο.
Η Χρυσή Σκιά είναι το μέρος της ψυχής που ψιθυρίζει: «Μπορείς πολύ περισσότερα». Είναι η φωνή που σε καλεί να σηκωθείς, να θυμηθείς ποιος είσαι, να αγκαλιάσεις το μεγαλείο σου χωρίς φόβο. Είναι η μνήμη του αυθεντικού σου εαυτού.
Πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν πόσο βαθιά επηρεάζεται ο εγκέφαλος και η συναισθηματική λειτουργία από όσα απωθούμε. Ό,τι απορρίπτουμε, δεν εξαφανίζεται· επιστρέφει μέσα από εσωτερικές συγκρούσεις, αμφιβολία, αυτοϋπονόμευση, φόβο έκθεσης ή υπερβολική προσαρμοστικότητα. Καμία ποιότητα του φωτός μας δεν μπορεί να παραμείνει φυλακισμένη χωρίς κόστος.
Η μέθοδός μου, Voice Healing – Επαναπρογραμματισμός του Εγκεφάλου, γεννήθηκε ακριβώς μέσα από αυτή τη βαθιά παρατήρηση. Δημιούργησα ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης, συνοδευόμενες από θεραπευτική δονητική μουσική, που στοχεύουν να απελευθερώσουν τις δημιουργικές και ενεργειακές δυνάμεις που κρύβονται μέσα στο ασυνείδητο. Όταν ο εγκέφαλος δέχεται θετικές, στοχευμένες νοερές εικόνες και ήχους που διεγείρουν τις περιοχές της δημιουργίας, της χαράς και της εσωτερικής ελευθερίας, τότε κάτι μαγικό συμβαίνει... η Χρυσή Σκιά αρχίζει να φωτίζεται.
Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, βλέπω συχνά ανθρώπους που πίστευαν ότι ήταν «αδύναμοι» να ανακαλύπτουν ξαφνικά ότι έχουν απέραντη δύναμη. Άνθρωποι που θεωρούσαν ότι δεν έχουν φωνή, να βρίσκουν λόγια με καθαρότητα και ευθύτητα. Άνθρωποι που φοβούνταν να εκφράσουν την αλήθεια τους, να στέκονται στο κέντρο τους με αξιοπρέπεια. Άνθρωποι που είχαν ξεχάσει τη δημιουργικότητά τους, να ζουν ξανά με έμπνευση και ροή. Δεν τους «έδωσα» τίποτα. Απλώς τους βοήθησα να θυμηθούν.
Κάθε φορά που αντικρίζουμε τη Χρυσή Σκιά μας, στην ουσία συναντούμε την πιο αυθεντική εκδοχή του εαυτού μας. Εκείνη που δεν φοβάται τη λάμψη. Εκείνη που δεν ζητά άδεια για να υπάρξει. Εκείνη που ξέρει ότι γεννηθήκαμε για να εκφράσουμε, όχι για να κρυβόμαστε.
Η Χρυσή Σκιά συχνά κάνει την εμφάνισή της μέσω της ζήλιας ή του θαυμασμού. Όταν βλέπουμε κάποιον να κάνει κάτι που βαθιά μέσα μας θέλουμε και εμείς αλλά δεν τολμάμε, η σκιά φωτίζεται. Οτιδήποτε μας ενοχλεί ή μας συναρπάζει στους άλλους, συχνά είναι μια δική μας κρυμμένη ποιότητα. Η σκιά δεν είναι μόνο σκοτάδι... είναι καθρέφτης. Και ο καθρέφτης μας καλεί να αναγνωρίσουμε ότι αποφεύγουμε.
Όταν η Χρυσή Σκιά αρχίσει να ανεβαίνει στην επιφάνεια, νιώθουμε μια ιδιαίτερη ανάμειξη συναισθημάτων, όπως φόβο, ενθουσιασμό, απελευθέρωση, αμφιβολία. Είναι σαν να ανοίγει μια πόρτα που πάντα γνωρίζαμε, αλλά ποτέ δεν τολμήσαμε να περάσουμε. Μέσα από την εκπαιδευμένη καθοδήγηση, μέσα από τον ήχο που σταθεροποιεί το νευρικό σύστημα, μέσα από νοερές εικόνες που ξαναζωντανεύουν τον πυρήνα μας, αρχίζουμε να περπατάμε αυτό το μονοπάτι με ασφάλεια. Και τότε, σταδιακά, ο εγκέφαλος μαθαίνει να επιτρέπει αυτό που κάποτε είχε μάθει να φοβάται... τη δύναμη.
Η Χρυσή Σκιά δεν έρχεται ποτέ ως κάτι ξένο, έρχεται σαν ανάμνηση. Σαν κάτι που πάντα γνωρίζαμε, αλλά απλώς ξεχάσαμε. Και όταν αυτός ο χρυσός πυρήνας επαναδραστηριοποιηθεί, κάτι βαθύ αλλάζει... η εσωτερική μας φωνή. Η στάση μας απέναντι στον κόσμο. Η αίσθηση της αξίας μας. Η ποιότητα των σχέσεων μας. Η ικανότητα να ορίζουμε όρια. Η βεβαιότητα της πορείας μας.
Πολλές φορές, με ανθρώπους που καθοδηγώ, τους ζητώ να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν την πιο φωτεινή εκδοχή του εαυτού τους. Τους λέω «Αν δεν υπήρχε φόβος, ντροπή, ενοχή ή αμφιβολία, ποιος θα ήσουν; Πώς θα στεκόσουν; Πώς θα μιλούσες; Πώς θα δημιουργούσες;» Κανείς δεν δυσκολεύεται να βρει αυτή την εικόνα. Υπάρχει ήδη μέσα τους. Κι αυτό είναι η Χρυσή Σκιά... όχι το άγνωστο, αλλά το βαθιά γνωστό.
Η μεγαλύτερη απελευθέρωση που έχω δει να συμβαίνει σε ανθρώπους είναι όταν συνειδητοποιούν ότι η σκιά δεν είναι εχθρός. Είναι φύλακας. Φυλάει τον χρυσό μέχρι να είμαστε έτοιμοι να τον κρατήσουμε στα χέρια μας. Φυλάει το φως μας μέχρι να αποκτήσουμε τη δύναμη να το τιμήσουμε. Κανένα μέρος του εαυτού μας δεν στρέφεται εναντίον μας γιατί όλα εργάζονται για την εξέλιξη μας, ακόμη κι αν το κάνουν μέσα από πονεμένους τρόπους.
Ο δρόμος προς τη Χρυσή Σκιά δεν είναι εύκολος, αλλά είναι ιερός. Απαιτεί εντιμότητα, συνέπεια και μια αφοσίωση στην εσωτερική αλήθεια. Απαιτεί να σταθούμε απέναντι στα κομμάτια που απορρίψαμε, όχι για να τα κρίνουμε, αλλά για να τα ακούσουμε. Απαιτεί να καθίσουμε στο σκοτάδι μας με ησυχία, μέχρι να αρχίσει να αναδύεται το χρυσό που ήταν πάντα εκεί.
Όσο περισσότερο βυθίζομαι στη δική μου πνευματική αναζήτηση και όσο καθοδηγώ άλλους σε αυτό το μονοπάτι, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται «να γίνει» κάτι. Χρειάζεται να επιτρέψει στον εαυτό του να είναι αυτό που γεννήθηκε να είναι. Να θυμηθεί. Να ενωθεί ξανά με την ψυχική του ουσία.
Και όσο παραμένουμε στις εσωτερικές μας μάσκες, τις μάσκες του καλού παιδιού, του δυνατού, του πάντα διαθέσιμου, του αόρατου ή του τέλειου, η Χρυσή Σκιά παραμένει κλειδωμένη. Η ζωή όμως δεν μας καλεί να είμαστε μάσκες... μας καλεί να είμαστε ολόκληροι. Και η ολότητα μας περιλαμβάνει το φως που δείχνουμε, αλλά και το φως που κρύβουμε.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ανθρωπότητα χρειάζεται ανθρώπους που έχουν ενωθεί με τη Χρυσή τους Σκιά. Ανθρώπους που δεν φοβούνται τη δύναμή τους, που δεν ντρέπονται για το μεγαλείο τους, που δεν φοβούνται να λάμψουν και να σηκώσουν ανάστημα. Γιατί μόνο ένας άνθρωπος που έχει αναγνωρίσει τον χρυσό μέσα του μπορεί να περπατήσει με αλήθεια, με ηρεμία και με αγάπη. Μπορεί να εμπνεύσει, να δημιουργήσει, να θεραπεύσει, να υπηρετήσει.
Όταν μιλάω για σκοτάδι, δεν αναφέρομαι σε κακό ή αρνητικότητα. Το σκοτάδι, για μένα, είναι απλώς το αθέατο. Εκείνο που δεν έλαβε ποτέ φως, προσοχή, επίγνωση. Είναι οι απωθημένες ποιότητες που κάποτε μας φοβήσαν... το θάρρος μας, η δημιουργικότητά μας, η δύναμη της έκφρασης, η ικανότητα να λάμψουμε, η δυνατότητα να αγαπήσουμε χωρίς όρια, η αυτοπεποίθηση να σταθούμε στη δική μας αλήθεια. Όλα αυτά, κάποτε, θεωρήθηκαν υπερβολικά, «πολύ», ακατάλληλα, ή απειλητικά για τον περίγυρο μας. Κι έτσι τα στείλαμε στο σκοτάδι, νομίζοντας πως έτσι θα γίνουμε πιο «ασφαλείς».
Όμως τίποτα από όσα είμαστε δεν χάνεται. Απλώς μεταφέρεται στο ασυνείδητο. Και εκεί, στο βάθος, αυτά τα χρυσά κομμάτια περιμένουν. Περιμένουν τη στιγμή που θα βρούμε το θάρρος να τα κοιτάξουμε ξανά, να τα αγκαλιάσουμε, να τα τιμήσουμε και να τους επιτρέψουμε να αναπνεύσουν μέσα στη ζωή μας.
Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι συστηματικά με ανθρώπους που αναζητούσαν φως, ισορροπία και προσωπική μεταμόρφωση, συνειδητοποίησα πως η μεγαλύτερη πηγή πόνου δεν προερχόταν από όσα «στραβά» κουβαλούσαν, αλλά από όσα δεν τους επέτρεψαν ποτέ να είναι. Από τη Χρυσή τους Σκιά. Από το φως που δεν έψαξαν, από την εσωτερική δύναμη που φοβήθηκαν, από το ταλέντο που καταπίεσαν, από τη δημιουργική τους ενέργεια που έμεινε αδρανής. Η ψυχή υποφέρει όταν δεν εκφράζεται. Και το φως πονά όταν μένει φυλακισμένο.
Η Χρυσή Σκιά είναι το μέρος της ψυχής που ψιθυρίζει: «Μπορείς πολύ περισσότερα». Είναι η φωνή που σε καλεί να σηκωθείς, να θυμηθείς ποιος είσαι, να αγκαλιάσεις το μεγαλείο σου χωρίς φόβο. Είναι η μνήμη του αυθεντικού σου εαυτού.
Πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν πόσο βαθιά επηρεάζεται ο εγκέφαλος και η συναισθηματική λειτουργία από όσα απωθούμε. Ό,τι απορρίπτουμε, δεν εξαφανίζεται· επιστρέφει μέσα από εσωτερικές συγκρούσεις, αμφιβολία, αυτοϋπονόμευση, φόβο έκθεσης ή υπερβολική προσαρμοστικότητα. Καμία ποιότητα του φωτός μας δεν μπορεί να παραμείνει φυλακισμένη χωρίς κόστος.
Η μέθοδός μου, Voice Healing – Επαναπρογραμματισμός του Εγκεφάλου, γεννήθηκε ακριβώς μέσα από αυτή τη βαθιά παρατήρηση. Δημιούργησα ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης, συνοδευόμενες από θεραπευτική δονητική μουσική, που στοχεύουν να απελευθερώσουν τις δημιουργικές και ενεργειακές δυνάμεις που κρύβονται μέσα στο ασυνείδητο. Όταν ο εγκέφαλος δέχεται θετικές, στοχευμένες νοερές εικόνες και ήχους που διεγείρουν τις περιοχές της δημιουργίας, της χαράς και της εσωτερικής ελευθερίας, τότε κάτι μαγικό συμβαίνει... η Χρυσή Σκιά αρχίζει να φωτίζεται.
Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, βλέπω συχνά ανθρώπους που πίστευαν ότι ήταν «αδύναμοι» να ανακαλύπτουν ξαφνικά ότι έχουν απέραντη δύναμη. Άνθρωποι που θεωρούσαν ότι δεν έχουν φωνή, να βρίσκουν λόγια με καθαρότητα και ευθύτητα. Άνθρωποι που φοβούνταν να εκφράσουν την αλήθεια τους, να στέκονται στο κέντρο τους με αξιοπρέπεια. Άνθρωποι που είχαν ξεχάσει τη δημιουργικότητά τους, να ζουν ξανά με έμπνευση και ροή. Δεν τους «έδωσα» τίποτα. Απλώς τους βοήθησα να θυμηθούν.
Κάθε φορά που αντικρίζουμε τη Χρυσή Σκιά μας, στην ουσία συναντούμε την πιο αυθεντική εκδοχή του εαυτού μας. Εκείνη που δεν φοβάται τη λάμψη. Εκείνη που δεν ζητά άδεια για να υπάρξει. Εκείνη που ξέρει ότι γεννηθήκαμε για να εκφράσουμε, όχι για να κρυβόμαστε.
Η Χρυσή Σκιά συχνά κάνει την εμφάνισή της μέσω της ζήλιας ή του θαυμασμού. Όταν βλέπουμε κάποιον να κάνει κάτι που βαθιά μέσα μας θέλουμε και εμείς αλλά δεν τολμάμε, η σκιά φωτίζεται. Οτιδήποτε μας ενοχλεί ή μας συναρπάζει στους άλλους, συχνά είναι μια δική μας κρυμμένη ποιότητα. Η σκιά δεν είναι μόνο σκοτάδι... είναι καθρέφτης. Και ο καθρέφτης μας καλεί να αναγνωρίσουμε ότι αποφεύγουμε.
Όταν η Χρυσή Σκιά αρχίσει να ανεβαίνει στην επιφάνεια, νιώθουμε μια ιδιαίτερη ανάμειξη συναισθημάτων, όπως φόβο, ενθουσιασμό, απελευθέρωση, αμφιβολία. Είναι σαν να ανοίγει μια πόρτα που πάντα γνωρίζαμε, αλλά ποτέ δεν τολμήσαμε να περάσουμε. Μέσα από την εκπαιδευμένη καθοδήγηση, μέσα από τον ήχο που σταθεροποιεί το νευρικό σύστημα, μέσα από νοερές εικόνες που ξαναζωντανεύουν τον πυρήνα μας, αρχίζουμε να περπατάμε αυτό το μονοπάτι με ασφάλεια. Και τότε, σταδιακά, ο εγκέφαλος μαθαίνει να επιτρέπει αυτό που κάποτε είχε μάθει να φοβάται... τη δύναμη.
Η Χρυσή Σκιά δεν έρχεται ποτέ ως κάτι ξένο, έρχεται σαν ανάμνηση. Σαν κάτι που πάντα γνωρίζαμε, αλλά απλώς ξεχάσαμε. Και όταν αυτός ο χρυσός πυρήνας επαναδραστηριοποιηθεί, κάτι βαθύ αλλάζει... η εσωτερική μας φωνή. Η στάση μας απέναντι στον κόσμο. Η αίσθηση της αξίας μας. Η ποιότητα των σχέσεων μας. Η ικανότητα να ορίζουμε όρια. Η βεβαιότητα της πορείας μας.
Πολλές φορές, με ανθρώπους που καθοδηγώ, τους ζητώ να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν την πιο φωτεινή εκδοχή του εαυτού τους. Τους λέω «Αν δεν υπήρχε φόβος, ντροπή, ενοχή ή αμφιβολία, ποιος θα ήσουν; Πώς θα στεκόσουν; Πώς θα μιλούσες; Πώς θα δημιουργούσες;» Κανείς δεν δυσκολεύεται να βρει αυτή την εικόνα. Υπάρχει ήδη μέσα τους. Κι αυτό είναι η Χρυσή Σκιά... όχι το άγνωστο, αλλά το βαθιά γνωστό.
Η μεγαλύτερη απελευθέρωση που έχω δει να συμβαίνει σε ανθρώπους είναι όταν συνειδητοποιούν ότι η σκιά δεν είναι εχθρός. Είναι φύλακας. Φυλάει τον χρυσό μέχρι να είμαστε έτοιμοι να τον κρατήσουμε στα χέρια μας. Φυλάει το φως μας μέχρι να αποκτήσουμε τη δύναμη να το τιμήσουμε. Κανένα μέρος του εαυτού μας δεν στρέφεται εναντίον μας γιατί όλα εργάζονται για την εξέλιξη μας, ακόμη κι αν το κάνουν μέσα από πονεμένους τρόπους.
Ο δρόμος προς τη Χρυσή Σκιά δεν είναι εύκολος, αλλά είναι ιερός. Απαιτεί εντιμότητα, συνέπεια και μια αφοσίωση στην εσωτερική αλήθεια. Απαιτεί να σταθούμε απέναντι στα κομμάτια που απορρίψαμε, όχι για να τα κρίνουμε, αλλά για να τα ακούσουμε. Απαιτεί να καθίσουμε στο σκοτάδι μας με ησυχία, μέχρι να αρχίσει να αναδύεται το χρυσό που ήταν πάντα εκεί.
Όσο περισσότερο βυθίζομαι στη δική μου πνευματική αναζήτηση και όσο καθοδηγώ άλλους σε αυτό το μονοπάτι, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται «να γίνει» κάτι. Χρειάζεται να επιτρέψει στον εαυτό του να είναι αυτό που γεννήθηκε να είναι. Να θυμηθεί. Να ενωθεί ξανά με την ψυχική του ουσία.
Και όσο παραμένουμε στις εσωτερικές μας μάσκες, τις μάσκες του καλού παιδιού, του δυνατού, του πάντα διαθέσιμου, του αόρατου ή του τέλειου, η Χρυσή Σκιά παραμένει κλειδωμένη. Η ζωή όμως δεν μας καλεί να είμαστε μάσκες... μας καλεί να είμαστε ολόκληροι. Και η ολότητα μας περιλαμβάνει το φως που δείχνουμε, αλλά και το φως που κρύβουμε.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ανθρωπότητα χρειάζεται ανθρώπους που έχουν ενωθεί με τη Χρυσή τους Σκιά. Ανθρώπους που δεν φοβούνται τη δύναμή τους, που δεν ντρέπονται για το μεγαλείο τους, που δεν φοβούνται να λάμψουν και να σηκώσουν ανάστημα. Γιατί μόνο ένας άνθρωπος που έχει αναγνωρίσει τον χρυσό μέσα του μπορεί να περπατήσει με αλήθεια, με ηρεμία και με αγάπη. Μπορεί να εμπνεύσει, να δημιουργήσει, να θεραπεύσει, να υπηρετήσει.
Εγώ, μέσα από όλη την πορεία μου στη συμβουλευτική, μέσα από τη συγγραφή του βιβλίου "Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης", μέσα από το ολιστικό κέντρο που δημιούργησα και μέσα από τη μέθοδό μου Voice Healing, έχω δει ξανά και ξανά αυτό το θαύμα. Έχω δει ανθρώπους να συναντούν τον χρυσό τους. Και αυτός ο χρυσός, όταν απελευθερωθεί, δεν επιστρέφει ποτέ πια στη σκιά.
Αν νιώθεις ότι ένα κομμάτι σου σε καλεί, ότι υπάρχουν μέσα σου δυνάμεις που θέλουν να ζήσουν, ότι έχει έρθει η στιγμή να αναγνωρίσεις τη Χρυσή σου Σκιά και να συμφιλιωθείς με το φως που κρύβεται μέσα στο σκοτάδι σου, τότε σε προσκαλώ να κάνεις αυτό το βήμα.
Με σεβασμό, αγάπη και παρουσία, σε προσκαλώ να επικοινωνήσεις μαζί μου για προσωπική καθοδήγηση και μαθήματα αυτογνωσίας.
Αν νιώθεις ότι ένα κομμάτι σου σε καλεί, ότι υπάρχουν μέσα σου δυνάμεις που θέλουν να ζήσουν, ότι έχει έρθει η στιγμή να αναγνωρίσεις τη Χρυσή σου Σκιά και να συμφιλιωθείς με το φως που κρύβεται μέσα στο σκοτάδι σου, τότε σε προσκαλώ να κάνεις αυτό το βήμα.
Με σεβασμό, αγάπη και παρουσία, σε προσκαλώ να επικοινωνήσεις μαζί μου για προσωπική καθοδήγηση και μαθήματα αυτογνωσίας.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
