Σταύρος Πλουμιστός: Η Πειθαρχία της Καρδιάς – Όταν η θέληση συναντά την αγάπη
👉Όσο πιο βαθιά προχωρώ στο μονοπάτι της αυτογνωσίας, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι η πραγματική δύναμη του ανθρώπου δεν βρίσκεται ούτε στη λογική του ούτε στην εξωτερική του δράση, αλλά σε μια αθέατη αρχή που πάλλεται αδιάκοπα μέσα του: την πειθαρχία της καρδιάς. Δεν αναφέρομαι στην πειθαρχία που επιβάλλεται από φόβο, καθήκον ή κοινωνικές προσδοκίες, αλλά σε εκείνη την εσωτερική ευθυγράμμιση όπου η θέληση συναντά την αγάπη, εκεί όπου το «επιλέγω» γίνεται ένα με το «νοιάζομαι», κι εκεί όπου κάθε πράξη αποκτά ιερό νόημα.
Καθ’ όλη τη διαδρομή μου ως πνευματικός αφυπνιστής και σύμβουλος αυτογνωσίας, είδα αμέτρητες φορές ανθρώπους να παλεύουν με τον εαυτό τους. Άλλοι ήθελαν να αλλάξουν συνήθειες, άλλοι να θεραπεύσουν παλιά τραύματα, άλλοι να ανακαλύψουν τον σκοπό τους. Όμως το σημείο που πάντοτε έκρινε την πρόοδό τους δεν ήταν η ένταση της προσπάθειας, αλλά η ποιότητα της εσωτερικής τους σχέσης με τον εαυτό τους. Η καρδιά τους, άλλοτε φωτεινή και άλλοτε γεμάτη βάρος, ήταν ο αληθινός ρυθμιστής. Και όσο περισσότερο επιτρέπουμε στην καρδιά να καθοδηγεί, τόσο πιο φυσικά μπορούμε να δεσμευόμαστε με συνέπεια στο μονοπάτι της εξέλιξης.
Η πειθαρχία της καρδιάς είναι μια πράξη αγάπης όχι προς κάτι έξω από εμάς, αλλά προς την ίδια μας την ύπαρξη. Είναι η συνειδητή επιλογή να ευθυγραμμίζουμε τις προθέσεις μας με τις αξίες μας και τις αξίες μας με τις βαθύτερες αλήθειες που αναδύονται από την εσωτερική σιωπή. Για χρόνια μελέτης και εσωτερικής εργασίας ανακάλυψα πως όταν η καρδιά αναλάβει την καθοδήγηση, η θέληση παύει να είναι μια σκληρή, κοπιαστική δύναμη. Μετατρέπεται σε ένα ρεύμα φυσικής ροής, σε μια αβίαστη κίνηση προς το καλό, προς το ωφέλιμο, προς το αληθινό.
Στην καθημερινότητά μας, όμως, συχνά συγχέουμε την πειθαρχία με την καταπίεση. Νιώθουμε ότι πρέπει να πιέσουμε τον εαυτό μας, να τον «αναγκάσουμε» να γίνει καλύτερος, να σταθεί αντάξιος των προσδοκιών μας. Αλλά ο δρόμος αυτός οδηγεί σε κόπωση, σε αντίσταση, και τελικά σε απομάκρυνση από τον πραγματικό μας εαυτό. Η καρδιά δεν επιβάλλει ποτέ. Η καρδιά προσκαλεί. Και μια πρόσκληση έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη από οποιαδήποτε εντολή.
Αυτή την αλήθεια αποτύπωσα και στο βιβλίο μου, «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης». Εκεί προσπάθησα να μεταφέρω τις βάσεις μιας εσωτερικής στάσης που δεν στηρίζεται σε επιφανειακή αισιοδοξία, αλλά σε βαθιά κατανόηση του νου, των συναισθημάτων και των ενεργειακών μας κέντρων. Και μέσα από τη δημιουργία του ολιστικού συμβουλευτικού κέντρου Life Health Care, εργάστηκα για να προσφέρω έναν χώρο όπου η θεραπεία δεν περιορίζεται στη διάνοια ή στο σώμα, αλλά προσεγγίζει τον άνθρωπο ως ένα ενιαίο σύνολο. Εκεί γεννήθηκε και η μέθοδος Voice Healing, ως απόσταγμα της πορείας μου, ως γέφυρα ανάμεσα στο πνεύμα, τον νου και το σώμα.
Η μέθοδός μου στηρίζεται στην κατανόηση ότι ο εγκέφαλος, όπως και η καρδιά, ανταποκρίνεται σε δονήσεις. Οι ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης που δημιουργώ δεν είναι απλώς μουσική ή λόγος, είναι μια συνειδητή, ενεργειακή κατεύθυνση που βοηθά τον άνθρωπο να χαλαρώσει τις άμυνες του νου και να επιτρέψει σε νέες πληροφορίες να ριζώσουν. Είναι μια μορφή επαναπρογραμματισμού που δεν παρεμβαίνει βίαια, αλλά ενεργοποιεί εκ των έσω τη φυσική ικανότητα του εγκεφάλου να αυτοθεραπεύεται και να αναδομείται.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο σημαντική αποκάλυψη που έχω βιώσει μέσα από το έργο μου, όταν η θέληση συντονίζεται με την αγάπη, ο άνθρωπος παύει να χρειάζεται βίαιες αλλαγές. Η αλλαγή γίνεται οργανική, βιωματική, βαθιά. Το «πρέπει» μεταμορφώνεται σε «επιθυμώ». Το «δεν μπορώ» μετατρέπεται σε «ακόμη μαθαίνω». Και το «εγώ εναντίον εμένα» γίνεται «εγώ στο πλευρό μου».
Πειθαρχία της καρδιάς σημαίνει να επιλέγω να είμαι παρών. Να επιλέγω να ακούω τα συναισθήματά μου. Να επιλέγω να είμαι έντιμος με τον εαυτό μου, όχι για να κρίνω, αλλά για να κατανοώ. Σημαίνει να κοιτάζω μέσα μου χωρίς φόβο, γνωρίζοντας ότι ό,τι και αν βρω, μπορώ να το μεταμορφώσω. Γιατί η αγάπη, όταν γίνει τρόπος ύπαρξης, δεν χρειάζεται αποδείξεις. Διαπερνά τις άμυνες, απαλύνει τις σκιές, φωτίζει τις γωνιές που παραμένουν ξεχασμένες.
Πολύ συχνά οι άνθρωποι μου λένε ότι θέλουν να αγαπήσουν περισσότερο τον εαυτό τους, αλλά δεν ξέρουν πώς. Η απάντηση δεν βρίσκεται σε τεχνικές ή σε λογικές εντολές. Βρίσκεται στην καθημερινή, σταθερή δέσμευση να προσέχουμε τον εσωτερικό μας διάλογο, να ρωτάμε τον εαυτό μας τι πραγματικά χρειάζεται, και να του το προσφέρουμε με συνέπεια. Η αυτοαγάπη δεν είναι ένα συναίσθημα που έρχεται ξαφνικά, είναι μια πράξη που καλλιεργείται μέσα από μικρές επιλογές, επαναλαμβανόμενες στο χρόνο.
Η πειθαρχία της καρδιάς μας διδάσκει να γινόμαστε φίλοι με το ταξίδι, όχι μόνο με τον προορισμό. Κάθε βήμα είναι σημαντικό, ακόμη και τα αργά βήματα, ακόμη και οι στάσεις για ανάσα. Γιατί η καρδιά δεν επιδιώκει τη βιασύνη, επιδιώκει την αλήθεια. Και η αλήθεια έχει το δικό της ρυθμό.
Στις συνεδρίες μου συχνά καθοδηγώ τους ανθρώπους να αφήνονται για λίγο σε έναν βαθύτερο, εσωτερικό παλμό, σε εκείνη τη λεπτή δόνηση που αναδύεται όταν ο νους ησυχάζει. Τους ζητώ να αναπνεύσουν πιο συνειδητά, να νιώσουν το σώμα τους όχι ως βάρος, αλλά ως όχημα που τους υπηρετεί. Να ακούσουν τη δική τους «εσωτερική μουσική». Γιατί όταν ο άνθρωπος ηρεμεί και βρίσκεται σε κατάσταση αποδοχής, μπορεί να αντιληφθεί πράγματα που πριν του διαφεύγουν...σημειολογία του Θεού, μηνύματα, διαίσθηση, έμπνευση, σοφία.
Η καρδιά, όταν αφεθεί να μιλήσει, δεν εκφράζει ποτέ φόβο. Ο φόβος είναι η γλώσσα του εγώ που αγωνίζεται να επιβιώσει. Η καρδιά μιλάει πάντοτε τη γλώσσα της ενότητας, της ολότητας, της αγάπης. Κι όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να αναγνωρίζει αυτή τη διαφορά, τότε η ζωή του αλλάζει. Γιατί μαθαίνει να διακρίνει τη φωνή που τον περιορίζει από τη φωνή που τον απελευθερώνει.
Δεν υπάρχει πνευματική διαδρομή χωρίς αφοσίωση. Αλλά η αφοσίωση που χρειάζεται δεν μοιάζει με δύναμη που σφίγγει τις γροθιές. Μοιάζει με άνοιγμα, με εκδήλωση εμπιστοσύνης, με ειλικρινή επιθυμία να εξελιχθούμε. Και καθώς η θέληση ενώνεται με την αγάπη, η πειθαρχία μετατρέπεται σε ευγνωμοσύνη, σε μια βαθιά χαρά που αναδύεται κάθε φορά που επιλέγουμε να είμαστε αληθινοί.
Υπάρχουν στιγμές που όλοι λυγίζουμε, κι αυτό είναι ανθρώπινο. Κανείς δεν είναι πάντα δυνατός. Όμως η καρδιά δεν ζητάει τελειότητα. Ζητάει αυθεντικότητα. Κάθε φορά που αναγνωρίζουμε το λάθος μας, που συγχωρούμε τον εαυτό μας, που συνεχίζουμε έστω και λίγο πιο απαλά, λίγο πιο συνειδητά, τότε η εσωτερική μας δύναμη μεγαλώνει. Η αγάπη επεκτείνεται. Και η θέληση σταθεροποιείται.
Με τα χρόνια κατάλαβα πως η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος είναι η νίκη απέναντι στη δική του εσωτερική σύγχυση. Όταν ο νους ξεκαθαρίζει και η καρδιά ευθυγραμμίζεται, τότε όλες οι εξωτερικές προκλήσεις γίνονται διαχειρίσιμες. Δεν εξαφανίζονται, αλλά μεταμορφώνονται σε μονοπάτια μάθησης.
Η πειθαρχία της καρδιάς δεν είναι απλώς πνευματική αρχή. Είναι πρακτικό εργαλείο. Είναι ο τρόπος που ξυπνάμε το πρωί και αποφασίζουμε με ποια διάθεση θα κινηθούμε. Είναι ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας όταν κάνουμε ένα λάθος. Είναι ο τρόπος που επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα μας πλαισιώσουν. Είναι ο τρόπος που αντιδρούμε όταν νιώθουμε πίεση. Είναι ο τρόπος που λέμε «ναι» και «όχι». Είναι ο τρόπος που ζούμε.
Και αυτός ο τρόπος δεν χτίζεται μόνο με σκέψη. Χτίζεται με εμπειρία. Το Voice Healing η μέθοδός μου δημιουργήθηκε ακριβώς γι’ αυτό. Για να μετατρέψει τη θεωρία σε βίωμα, να δώσει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να νιώσει στο σώμα του αυτό που κατανοεί στη διάνοιά του. Να συμφιλιώσει την αναπνοή με την πρόθεση, τη δόνηση με το συναίσθημα, τη σκέψη με την πνευματική ενόραση. Γιατί όταν ο νους και η καρδιά ενωθούν μέσω της σωστής δόνησης, γεννιέται μια νέα αντίληψη.
Όλοι έχουμε μέσα μας αυτή την ικανότητα. Όλοι έχουμε μέσα μας μια καρδιά που γνωρίζει, που θυμάται, που καθοδηγεί. Αυτό που χρειάζεται είναι η πρόθεση να την ακούσουμε και η πειθαρχία να την τιμάμε, ακόμη κι όταν οι συνήθειες του παρελθόντος παλεύουν να μας τραβήξουν πίσω.
Η θέληση γίνεται τότε εργαλείο φωτός. Η αγάπη γίνεται καύσιμο. Και η ζωή γίνεται μονοπάτι συνειδητής εξέλιξης.
Αν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο της αλλαγής, αν η καρδιά σου ψιθυρίζει ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσεις πιο βαθιά, τότε είμαι εδώ για να σου προσφέρω τον χώρο, τη γνώση και τη δόνηση που χρειάζεται το ταξίδι σου.
Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για προσωπική καθοδήγηση, συνεδρίες Voice Healing ή μαθήματα αυτογνωσίας. Η καρδιά γνωρίζει. Αρκεί να της επιτρέψεις να μιλήσει.
Η πειθαρχία της καρδιάς είναι μια πράξη αγάπης όχι προς κάτι έξω από εμάς, αλλά προς την ίδια μας την ύπαρξη. Είναι η συνειδητή επιλογή να ευθυγραμμίζουμε τις προθέσεις μας με τις αξίες μας και τις αξίες μας με τις βαθύτερες αλήθειες που αναδύονται από την εσωτερική σιωπή. Για χρόνια μελέτης και εσωτερικής εργασίας ανακάλυψα πως όταν η καρδιά αναλάβει την καθοδήγηση, η θέληση παύει να είναι μια σκληρή, κοπιαστική δύναμη. Μετατρέπεται σε ένα ρεύμα φυσικής ροής, σε μια αβίαστη κίνηση προς το καλό, προς το ωφέλιμο, προς το αληθινό.
Στην καθημερινότητά μας, όμως, συχνά συγχέουμε την πειθαρχία με την καταπίεση. Νιώθουμε ότι πρέπει να πιέσουμε τον εαυτό μας, να τον «αναγκάσουμε» να γίνει καλύτερος, να σταθεί αντάξιος των προσδοκιών μας. Αλλά ο δρόμος αυτός οδηγεί σε κόπωση, σε αντίσταση, και τελικά σε απομάκρυνση από τον πραγματικό μας εαυτό. Η καρδιά δεν επιβάλλει ποτέ. Η καρδιά προσκαλεί. Και μια πρόσκληση έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη από οποιαδήποτε εντολή.
Αυτή την αλήθεια αποτύπωσα και στο βιβλίο μου, «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης». Εκεί προσπάθησα να μεταφέρω τις βάσεις μιας εσωτερικής στάσης που δεν στηρίζεται σε επιφανειακή αισιοδοξία, αλλά σε βαθιά κατανόηση του νου, των συναισθημάτων και των ενεργειακών μας κέντρων. Και μέσα από τη δημιουργία του ολιστικού συμβουλευτικού κέντρου Life Health Care, εργάστηκα για να προσφέρω έναν χώρο όπου η θεραπεία δεν περιορίζεται στη διάνοια ή στο σώμα, αλλά προσεγγίζει τον άνθρωπο ως ένα ενιαίο σύνολο. Εκεί γεννήθηκε και η μέθοδος Voice Healing, ως απόσταγμα της πορείας μου, ως γέφυρα ανάμεσα στο πνεύμα, τον νου και το σώμα.
Η μέθοδός μου στηρίζεται στην κατανόηση ότι ο εγκέφαλος, όπως και η καρδιά, ανταποκρίνεται σε δονήσεις. Οι ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης που δημιουργώ δεν είναι απλώς μουσική ή λόγος, είναι μια συνειδητή, ενεργειακή κατεύθυνση που βοηθά τον άνθρωπο να χαλαρώσει τις άμυνες του νου και να επιτρέψει σε νέες πληροφορίες να ριζώσουν. Είναι μια μορφή επαναπρογραμματισμού που δεν παρεμβαίνει βίαια, αλλά ενεργοποιεί εκ των έσω τη φυσική ικανότητα του εγκεφάλου να αυτοθεραπεύεται και να αναδομείται.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο σημαντική αποκάλυψη που έχω βιώσει μέσα από το έργο μου, όταν η θέληση συντονίζεται με την αγάπη, ο άνθρωπος παύει να χρειάζεται βίαιες αλλαγές. Η αλλαγή γίνεται οργανική, βιωματική, βαθιά. Το «πρέπει» μεταμορφώνεται σε «επιθυμώ». Το «δεν μπορώ» μετατρέπεται σε «ακόμη μαθαίνω». Και το «εγώ εναντίον εμένα» γίνεται «εγώ στο πλευρό μου».
Πειθαρχία της καρδιάς σημαίνει να επιλέγω να είμαι παρών. Να επιλέγω να ακούω τα συναισθήματά μου. Να επιλέγω να είμαι έντιμος με τον εαυτό μου, όχι για να κρίνω, αλλά για να κατανοώ. Σημαίνει να κοιτάζω μέσα μου χωρίς φόβο, γνωρίζοντας ότι ό,τι και αν βρω, μπορώ να το μεταμορφώσω. Γιατί η αγάπη, όταν γίνει τρόπος ύπαρξης, δεν χρειάζεται αποδείξεις. Διαπερνά τις άμυνες, απαλύνει τις σκιές, φωτίζει τις γωνιές που παραμένουν ξεχασμένες.
Πολύ συχνά οι άνθρωποι μου λένε ότι θέλουν να αγαπήσουν περισσότερο τον εαυτό τους, αλλά δεν ξέρουν πώς. Η απάντηση δεν βρίσκεται σε τεχνικές ή σε λογικές εντολές. Βρίσκεται στην καθημερινή, σταθερή δέσμευση να προσέχουμε τον εσωτερικό μας διάλογο, να ρωτάμε τον εαυτό μας τι πραγματικά χρειάζεται, και να του το προσφέρουμε με συνέπεια. Η αυτοαγάπη δεν είναι ένα συναίσθημα που έρχεται ξαφνικά, είναι μια πράξη που καλλιεργείται μέσα από μικρές επιλογές, επαναλαμβανόμενες στο χρόνο.
Η πειθαρχία της καρδιάς μας διδάσκει να γινόμαστε φίλοι με το ταξίδι, όχι μόνο με τον προορισμό. Κάθε βήμα είναι σημαντικό, ακόμη και τα αργά βήματα, ακόμη και οι στάσεις για ανάσα. Γιατί η καρδιά δεν επιδιώκει τη βιασύνη, επιδιώκει την αλήθεια. Και η αλήθεια έχει το δικό της ρυθμό.
Στις συνεδρίες μου συχνά καθοδηγώ τους ανθρώπους να αφήνονται για λίγο σε έναν βαθύτερο, εσωτερικό παλμό, σε εκείνη τη λεπτή δόνηση που αναδύεται όταν ο νους ησυχάζει. Τους ζητώ να αναπνεύσουν πιο συνειδητά, να νιώσουν το σώμα τους όχι ως βάρος, αλλά ως όχημα που τους υπηρετεί. Να ακούσουν τη δική τους «εσωτερική μουσική». Γιατί όταν ο άνθρωπος ηρεμεί και βρίσκεται σε κατάσταση αποδοχής, μπορεί να αντιληφθεί πράγματα που πριν του διαφεύγουν...σημειολογία του Θεού, μηνύματα, διαίσθηση, έμπνευση, σοφία.
Η καρδιά, όταν αφεθεί να μιλήσει, δεν εκφράζει ποτέ φόβο. Ο φόβος είναι η γλώσσα του εγώ που αγωνίζεται να επιβιώσει. Η καρδιά μιλάει πάντοτε τη γλώσσα της ενότητας, της ολότητας, της αγάπης. Κι όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να αναγνωρίζει αυτή τη διαφορά, τότε η ζωή του αλλάζει. Γιατί μαθαίνει να διακρίνει τη φωνή που τον περιορίζει από τη φωνή που τον απελευθερώνει.
Δεν υπάρχει πνευματική διαδρομή χωρίς αφοσίωση. Αλλά η αφοσίωση που χρειάζεται δεν μοιάζει με δύναμη που σφίγγει τις γροθιές. Μοιάζει με άνοιγμα, με εκδήλωση εμπιστοσύνης, με ειλικρινή επιθυμία να εξελιχθούμε. Και καθώς η θέληση ενώνεται με την αγάπη, η πειθαρχία μετατρέπεται σε ευγνωμοσύνη, σε μια βαθιά χαρά που αναδύεται κάθε φορά που επιλέγουμε να είμαστε αληθινοί.
Υπάρχουν στιγμές που όλοι λυγίζουμε, κι αυτό είναι ανθρώπινο. Κανείς δεν είναι πάντα δυνατός. Όμως η καρδιά δεν ζητάει τελειότητα. Ζητάει αυθεντικότητα. Κάθε φορά που αναγνωρίζουμε το λάθος μας, που συγχωρούμε τον εαυτό μας, που συνεχίζουμε έστω και λίγο πιο απαλά, λίγο πιο συνειδητά, τότε η εσωτερική μας δύναμη μεγαλώνει. Η αγάπη επεκτείνεται. Και η θέληση σταθεροποιείται.
Με τα χρόνια κατάλαβα πως η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος είναι η νίκη απέναντι στη δική του εσωτερική σύγχυση. Όταν ο νους ξεκαθαρίζει και η καρδιά ευθυγραμμίζεται, τότε όλες οι εξωτερικές προκλήσεις γίνονται διαχειρίσιμες. Δεν εξαφανίζονται, αλλά μεταμορφώνονται σε μονοπάτια μάθησης.
Η πειθαρχία της καρδιάς δεν είναι απλώς πνευματική αρχή. Είναι πρακτικό εργαλείο. Είναι ο τρόπος που ξυπνάμε το πρωί και αποφασίζουμε με ποια διάθεση θα κινηθούμε. Είναι ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας όταν κάνουμε ένα λάθος. Είναι ο τρόπος που επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα μας πλαισιώσουν. Είναι ο τρόπος που αντιδρούμε όταν νιώθουμε πίεση. Είναι ο τρόπος που λέμε «ναι» και «όχι». Είναι ο τρόπος που ζούμε.
Και αυτός ο τρόπος δεν χτίζεται μόνο με σκέψη. Χτίζεται με εμπειρία. Το Voice Healing η μέθοδός μου δημιουργήθηκε ακριβώς γι’ αυτό. Για να μετατρέψει τη θεωρία σε βίωμα, να δώσει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να νιώσει στο σώμα του αυτό που κατανοεί στη διάνοιά του. Να συμφιλιώσει την αναπνοή με την πρόθεση, τη δόνηση με το συναίσθημα, τη σκέψη με την πνευματική ενόραση. Γιατί όταν ο νους και η καρδιά ενωθούν μέσω της σωστής δόνησης, γεννιέται μια νέα αντίληψη.
Όλοι έχουμε μέσα μας αυτή την ικανότητα. Όλοι έχουμε μέσα μας μια καρδιά που γνωρίζει, που θυμάται, που καθοδηγεί. Αυτό που χρειάζεται είναι η πρόθεση να την ακούσουμε και η πειθαρχία να την τιμάμε, ακόμη κι όταν οι συνήθειες του παρελθόντος παλεύουν να μας τραβήξουν πίσω.
Η θέληση γίνεται τότε εργαλείο φωτός. Η αγάπη γίνεται καύσιμο. Και η ζωή γίνεται μονοπάτι συνειδητής εξέλιξης.
Αν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο της αλλαγής, αν η καρδιά σου ψιθυρίζει ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσεις πιο βαθιά, τότε είμαι εδώ για να σου προσφέρω τον χώρο, τη γνώση και τη δόνηση που χρειάζεται το ταξίδι σου.
Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για προσωπική καθοδήγηση, συνεδρίες Voice Healing ή μαθήματα αυτογνωσίας. Η καρδιά γνωρίζει. Αρκεί να της επιτρέψεις να μιλήσει.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
