Πως η ψυχή σου μπορεί να θεραπεύσει το σώμα σου
Το σώμα για μένα είναι ένας ζωντανός καθρέφτης της εσωτερικής μας κατάστασης. Όταν η καρδιά φοβάται, όταν ο νους γεμίζει ενοχές, όταν η ψυχή στερείται αγάπης και αποδοχής, τότε το σώμα αρχίζει να μιλά και το γνωρίζεται πλέον όλοι. Μιλά με πόνους, με φλεγμονές, με εξάντληση, με αδυναμία. Εκεί όπου το συναίσθημα δεν εκφράζεται, το σώμα αναλαμβάνει να φωνάξει. Αυτή είναι η ουσία της συγκινησιακής θεραπείας που διδάσκω εδώ και δεκαετίες μέσα από τις συνεδρίες μου και μέσα από το ολιστικό συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care που δημιούργησα με στόχο να βοηθήσω τον άνθρωπο να θεραπεύσει όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή του.
Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει να ζουν φορώντας μάσκες δύναμης. Από μικρή ηλικία διδάχθηκαν να κρύβουν τη λύπη τους, να καταπιέζουν τον θυμό τους, να ντρέπονται για την ευαισθησία τους. Έτσι συσσωρεύουν μέσα τους μεγάλη πίεση. Το παιδί που δεν ένιωσε αποδοχή μεγαλώνει συχνά με φόβο εγκατάλειψης. Ο ενήλικας που δεν έμαθε να εκφράζει τον πόνο του οδηγεί το σώμα του σε χρόνια ένταση. Η ψυχή κουράζεται να φυλακίζεται. Και όταν η ψυχή κουραστεί αρκετά, το σώμα αρχίζει να καταρρέει.
Έχω δει ανθρώπους να θεραπεύονται όταν τόλμησαν για πρώτη φορά να πουν την αλήθεια τους. Θυμάμαι γυναίκες που υπέφεραν από έντονες ημικρανίες και ανακάλυψαν ότι ζούσαν χρόνια μέσα σε σιωπηλή καταπίεση. Συνάντησα άνδρες με κρίσεις πανικού που είχαν μάθει να κρύβουν τον φόβο τους πίσω από μια εικόνα σκληρότητας. Ένιωσα ανθρώπους που έφεραν στο σώμα τους πόνους δεκαετιών επειδή ποτέ δεν συγχώρησαν τον εαυτό τους. Η θεραπεία άρχισε μόνο όταν σταμάτησαν να πολεμούν το συναίσθημά τους.
Η αποδοχή είναι το πρώτο βήμα κάθε αληθινής ίασης, το γνωρίζουν οι πάντες, αλλά πως γίνεται αυτό; Όταν ο άνθρωπος πάψει να αρνείται τον εσωτερικό του κόσμο, τότε ανοίγει ένας δρόμος βαθιάς μεταμόρφωσης. Δεν θεραπεύεται κάποιος επειδή προσποιείται ότι είναι καλά. Θεραπεύεται όταν αντικρίζει με ειλικρίνεια το τραύμα του χωρίς να το καταδικάζει. Η ψυχή χρειάζεται χώρο για να αναπνεύσει. Χρειάζεται αγκαλιά, κατανόηση, ασφάλεια. Όταν της τα προσφέρουμε, το σώμα αρχίζει σταδιακά να ηρεμεί.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (εδώ) αναλύω ότι η θετική σκέψη δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία ούτε άρνηση της πραγματικότητας. Πολλοί παρερμηνεύουν τη δύναμή της. Θετική σκέψη σημαίνει να αναγνωρίζω το σκοτάδι μου και παρ’ όλα αυτά να επιλέγω συνειδητά το φως. Σημαίνει να επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώσει τον πόνο χωρίς να παραμένω φυλακισμένος μέσα του. Η αληθινή θεραπεία δεν έρχεται με ψεύτικες δηλώσεις ευτυχίας αλλά με βαθιά εσωτερική συμφιλίωση.
Την προσέγγιση μου στην ολιστική θεραπεία, με την μέθοδο μου Voice Healing που δημιούργησα, εργάστηκα επί χρόνια με τον προγραμματισμό του νου μέσω ηχητικών συνεδριών καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης. Ανακάλυψα ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος επηρεάζεται βαθιά από τις εσωτερικές εικόνες και τις λέξεις που επαναλαμβάνει καθημερινά. Όταν ένας άνθρωπος ζει για χρόνια λέγοντας μέσα του «δεν αξίζω», «φοβάμαι», «δεν είμαι ασφαλής», τότε ολόκληρο το νευρικό του σύστημα παραμένει σε κατάσταση συναγερμού. Το σώμα κουράζεται να επιβιώνει αντί να ζει.
Με τις ηχητικές συνεδρίες Voice Healing (εδώ) οδηγώ τον άνθρωπο να συναντήσει τον εσωτερικό του κόσμο χωρίς φόβο. Μέσα από την φωνή που σε καθοδηγεί, την διόρθωση της αναπνοής σου και της νοερής εικόνας που θα σχηματίσεις, ο νους αρχίζει να αποφορτίζεται. Το σώμα μαθαίνει ξανά να χαλαρώνει. Η καρδιά επιτρέπει στον εαυτό της να νιώσει ασφάλεια. Εκείνη τη στιγμή ενεργοποιούνται μηχανισμοί αυτοΐασης που βρίσκονταν για χρόνια αποκλεισμένοι από το χρόνιο άγχος και τη συναισθηματική καταπίεση.
Πολλοί όταν με συναντούν με ρωτούν πώς μπορεί να ξεκινήσει αυτή η αλλαγή. Η απάντησή μου είναι απλή αλλά βαθιά. Ξεκινά όταν ο άνθρωπος σταματήσει να τρέχει μακριά από τον εαυτό του. Χρειάζεται σιωπή, εσωτερική παρατήρηση και ειλικρίνεια. Χρειάζεται να μάθει να ακούει το σώμα του αντί να το καταπιέζει συνεχώς. Ένας πόνος δεν είναι πάντα εχθρός. Πολλές φορές είναι μήνυμα. Μια κραυγή της ψυχής που ζητά προσοχή, ξεκούραση, αγάπη και απελευθέρωση.
Στον σύγχρονο κόσμο οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί από τον εσωτερικό τους πυρήνα. Ζουν με βιασύνη, υπερφόρτωση πληροφοριών και συνεχή πίεση. Δεν προλαβαίνουν να αισθανθούν. Δεν προλαβαίνουν να θρηνήσουν, να συγχωρήσουν, να ηρεμήσουν. Έτσι το σώμα συσσωρεύει βάρος μέχρι που κάποια στιγμή λυγίζει. Τότε εμφανίζεται η ασθένεια σαν τελευταίο μήνυμα αφύπνισης. Όχι ως τιμωρία αλλά ως κάλεσμα επιστροφής προς την εσωτερική αλήθεια.
Πιστεύω βαθιά ότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του μια δύναμη θεραπείας που συχνά αγνοεί. Όταν συνδεθεί ξανά με την ψυχή του, όταν μάθει να αγαπά τον εαυτό του χωρίς όρους, τότε αλλάζει ολόκληρη η ενέργειά του. Το βλέμμα φωτίζεται. Η αναπνοή ηρεμεί. Το σώμα παύει να βρίσκεται σε διαρκή άμυνα. Αυτή η αλλαγή δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι μια πορεία συνειδητής αφύπνισης, γεμάτη υπομονή και αλήθεια. Η ψυχική θεραπεία δεν υπόσχεται μαγικές λύσεις. Προσφέρει όμως κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο. Προσφέρει επανασύνδεση με τον αληθινό εαυτό. Και όταν ο άνθρωπος συμφιλιωθεί με την ψυχή του, τότε αρχίζει να θεραπεύεται σε όλα τα επίπεδα. Εκεί γεννιέται η εσωτερική ειρήνη. Εκεί το σώμα σταματά να ουρλιάζει επειδή επιτέλους ακούστηκε η σιωπηλή φωνή της ψυχής.
Στις προσωπικές μου συναντήσεις με ανθρώπους που πάλευαν με αυτοάνοσα προβλήματα, χρόνιες φλεγμονές και έντονη ψυχοσωματική εξάντληση, παρατήρησα ένα κοινό μοτίβο. Σχεδόν όλοι είχαν περάσει μεγάλα διαστήματα ζωής υπηρετώντας τις ανάγκες των άλλων και εγκαταλείποντας τις δικές τους ανάγκες. Είχαν μάθει να λένε συνεχώς ναι ενώ μέσα τους ήθελαν να φωνάξουν όχι. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση δημιουργεί έναν αόρατο πόλεμο που εξαντλεί αργά τη ζωτική ενέργεια του ανθρώπου. Όταν η ψυχή προδίδεται καθημερινά, το σώμα αναγκάζεται να εκφράσει εκείνο που το στόμα φοβάται να πει.
Η καταπίεση των συναισθημάτων δεν είναι δύναμη, όπως πολλοί πιστεύουν. Είναι μια μορφή εσωτερικής αποσύνδεσης. Ο άνθρωπος που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κλάψει, να θυμώσει ή να φοβηθεί, χάνει σταδιακά την επαφή με την αλήθεια του. Και όταν χαθεί αυτή η επαφή, εμφανίζεται η ψυχική εξάντληση. Το πρόσωπο χαμογελά ενώ η ψυχή υποφέρει. Το σώμα λειτουργεί μηχανικά ενώ η καρδιά αισθάνεται άδεια. Σε αυτή την κατάσταση, ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες μοιάζουν βαριές και κουραστικές.
Συχνά εξηγώ στους ανθρώπους ότι το σώμα δεν είναι εχθρός τους. Δεν τους τιμωρεί. Προσπαθεί να τους προστατεύσει. Ένας έντονος πόνος, μια κρίση πανικού ή μια βαθιά εξάντληση μπορεί να είναι το τελευταίο σήμα κινδύνου πριν από την πλήρη κατάρρευση. Αν μάθουμε να ακούμε έγκαιρα αυτά τα σημάδια, μπορούμε να αλλάξουμε πορεία πριν η ασθένεια ριζώσει βαθύτερα. Η εσωτερική ακρόαση είναι πράξη σοφίας και όχι αδυναμίας.
Στο συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care (εδώ) δίνω μεγάλη σημασία στη συναισθηματική εκπαίδευση. Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν πώς να εργάζονται, να παράγουν και να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν πώς να φροντίζουν την ψυχή τους. Δεν έμαθαν ποτέ να αναγνωρίζουν τα όριά τους, να εκφράζουν αυθεντικά τις ανάγκες τους ή να προστατεύουν την εσωτερική τους ισορροπία. Έτσι οδηγούνται σε σχέσεις εξάρτησης, εσωτερική καταπίεση και τελικά σε σωματική φθορά. Η θεραπεία που προτείνω, απαιτεί θάρρος, γιατί φέρνει τον άνθρωπο πρόσωπο με πρόσωπο με τις πιο κρυφές του πληγές. Υπάρχουν στιγμές στις συνεδρίες όπου κάποιος συνειδητοποιεί ότι κουβαλά θυμό δεκαετιών απέναντι στους γονείς του ή βαθιά απόρριψη απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό. Εκείνη τη στιγμή αρχίζει η αληθινή αφύπνιση. Όχι όταν προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά, αλλά όταν στεκόμαστε με ειλικρίνεια μπροστά στην πληγή μας και αποφασίζουμε να μην συνεχίσουμε άλλο να ζούμε μέσα στο ψέμα.
Ένα από τα σημαντικότερα βήματα της συγκινησιακής θεραπείας είναι η συγχώρηση. Δεν μιλώ για μια επιφανειακή διαδικασία ούτε για υποχρεωτική καλοσύνη. Μιλώ για την απελευθέρωση από το ψυχικό βάρος που κρατά τον άνθρωπο δεμένο στο παρελθόν. Όταν κάποιος ζει καθημερινά μέσα στην πικρία, ο οργανισμός του παραμένει σε συνεχή εσωτερική ένταση. Η συγχώρηση δεν αλλάζει όσα συνέβησαν, αλλά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα και ο νους κουβαλούν τη μνήμη τους.
Θέλω κάθε άνθρωπος να θυμάται κάτι ουσιαστικό. Κανένα τραύμα δεν θεραπεύεται με βία απέναντι στον εαυτό. Η αληθινή μεταμόρφωση γεννιέται μέσα από υπομονή, αυτοσεβασμό και καθημερινή εσωτερική φροντίδα. Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να ακούει πραγματικά την ψυχή του, τότε το σώμα παύει σιγά σιγά να μεταφέρει τον πόνο που εκείνος αρνούνταν για χρόνια να αντικρίσει. Μέσα από την εμπειρία μου, έχω δει ανθρώπους να ξαναβρίσκουν χαμένη ελπίδα, εσωτερική γαλήνη και ουσιαστική δύναμη ζωής. Όταν η ψυχή νιώθει ότι ακούγεται και αγαπιέται, τότε ολόκληρος ο άνθρωπος αρχίζει να αναπνέει διαφορετικά, να σκέφτεται καθαρότερα και να ζει με βαθύτερη συνείδηση.
Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει να ζουν φορώντας μάσκες δύναμης. Από μικρή ηλικία διδάχθηκαν να κρύβουν τη λύπη τους, να καταπιέζουν τον θυμό τους, να ντρέπονται για την ευαισθησία τους. Έτσι συσσωρεύουν μέσα τους μεγάλη πίεση. Το παιδί που δεν ένιωσε αποδοχή μεγαλώνει συχνά με φόβο εγκατάλειψης. Ο ενήλικας που δεν έμαθε να εκφράζει τον πόνο του οδηγεί το σώμα του σε χρόνια ένταση. Η ψυχή κουράζεται να φυλακίζεται. Και όταν η ψυχή κουραστεί αρκετά, το σώμα αρχίζει να καταρρέει.
Έχω δει ανθρώπους να θεραπεύονται όταν τόλμησαν για πρώτη φορά να πουν την αλήθεια τους. Θυμάμαι γυναίκες που υπέφεραν από έντονες ημικρανίες και ανακάλυψαν ότι ζούσαν χρόνια μέσα σε σιωπηλή καταπίεση. Συνάντησα άνδρες με κρίσεις πανικού που είχαν μάθει να κρύβουν τον φόβο τους πίσω από μια εικόνα σκληρότητας. Ένιωσα ανθρώπους που έφεραν στο σώμα τους πόνους δεκαετιών επειδή ποτέ δεν συγχώρησαν τον εαυτό τους. Η θεραπεία άρχισε μόνο όταν σταμάτησαν να πολεμούν το συναίσθημά τους.
Η αποδοχή είναι το πρώτο βήμα κάθε αληθινής ίασης, το γνωρίζουν οι πάντες, αλλά πως γίνεται αυτό; Όταν ο άνθρωπος πάψει να αρνείται τον εσωτερικό του κόσμο, τότε ανοίγει ένας δρόμος βαθιάς μεταμόρφωσης. Δεν θεραπεύεται κάποιος επειδή προσποιείται ότι είναι καλά. Θεραπεύεται όταν αντικρίζει με ειλικρίνεια το τραύμα του χωρίς να το καταδικάζει. Η ψυχή χρειάζεται χώρο για να αναπνεύσει. Χρειάζεται αγκαλιά, κατανόηση, ασφάλεια. Όταν της τα προσφέρουμε, το σώμα αρχίζει σταδιακά να ηρεμεί.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (εδώ) αναλύω ότι η θετική σκέψη δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία ούτε άρνηση της πραγματικότητας. Πολλοί παρερμηνεύουν τη δύναμή της. Θετική σκέψη σημαίνει να αναγνωρίζω το σκοτάδι μου και παρ’ όλα αυτά να επιλέγω συνειδητά το φως. Σημαίνει να επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώσει τον πόνο χωρίς να παραμένω φυλακισμένος μέσα του. Η αληθινή θεραπεία δεν έρχεται με ψεύτικες δηλώσεις ευτυχίας αλλά με βαθιά εσωτερική συμφιλίωση.
Την προσέγγιση μου στην ολιστική θεραπεία, με την μέθοδο μου Voice Healing που δημιούργησα, εργάστηκα επί χρόνια με τον προγραμματισμό του νου μέσω ηχητικών συνεδριών καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης. Ανακάλυψα ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος επηρεάζεται βαθιά από τις εσωτερικές εικόνες και τις λέξεις που επαναλαμβάνει καθημερινά. Όταν ένας άνθρωπος ζει για χρόνια λέγοντας μέσα του «δεν αξίζω», «φοβάμαι», «δεν είμαι ασφαλής», τότε ολόκληρο το νευρικό του σύστημα παραμένει σε κατάσταση συναγερμού. Το σώμα κουράζεται να επιβιώνει αντί να ζει.
Με τις ηχητικές συνεδρίες Voice Healing (εδώ) οδηγώ τον άνθρωπο να συναντήσει τον εσωτερικό του κόσμο χωρίς φόβο. Μέσα από την φωνή που σε καθοδηγεί, την διόρθωση της αναπνοής σου και της νοερής εικόνας που θα σχηματίσεις, ο νους αρχίζει να αποφορτίζεται. Το σώμα μαθαίνει ξανά να χαλαρώνει. Η καρδιά επιτρέπει στον εαυτό της να νιώσει ασφάλεια. Εκείνη τη στιγμή ενεργοποιούνται μηχανισμοί αυτοΐασης που βρίσκονταν για χρόνια αποκλεισμένοι από το χρόνιο άγχος και τη συναισθηματική καταπίεση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι η θεραπεία είναι μια εξωτερική διαδικασία. Περιμένουν κάποιο φάρμακο, κάποιον ειδικό ή μια θαυματουργή αλλαγή να τους σώσει. Όμως η βαθύτερη θεραπεία γεννιέται όταν ο άνθρωπος αναλαμβάνει ευθύνη για τη σχέση με τον εαυτό του. Δεν σημαίνει ότι αγνοούμε την ιατρική επιστήμη. Αντίθετα, πιστεύω βαθιά στη συνεργασία σώματος, ψυχής και επιστήμης. Όμως η εμπειρία μου με δίδαξε ότι καμία εξωτερική θεραπεία δεν μπορεί να λειτουργήσει ολοκληρωμένα όταν ο άνθρωπος συνεχίζει να πολεμά εσωτερικά τον εαυτό του.
Κάθε συναίσθημα που καταπιέζεται αφήνει αποτύπωμα στο σώμα. Ο θυμός συσσωρεύει ένταση. Ο φόβος αποδυναμώνει το νευρικό σύστημα. Η θλίψη βαραίνει την αναπνοή και εξαντλεί τη ζωτική ενέργεια. Η ενοχή διαβρώνει αργά την αυτοεκτίμηση. Το σώμα καταγράφει τα πάντα. Είναι σαν ένα ιερό ημερολόγιο που φυλά κάθε ανείπωτη εμπειρία. Γι’ αυτό επιμένω ότι η θεραπεία δεν είναι μόνο βιολογική διαδικασία αλλά και πνευματική αφύπνιση.
Κάθε συναίσθημα που καταπιέζεται αφήνει αποτύπωμα στο σώμα. Ο θυμός συσσωρεύει ένταση. Ο φόβος αποδυναμώνει το νευρικό σύστημα. Η θλίψη βαραίνει την αναπνοή και εξαντλεί τη ζωτική ενέργεια. Η ενοχή διαβρώνει αργά την αυτοεκτίμηση. Το σώμα καταγράφει τα πάντα. Είναι σαν ένα ιερό ημερολόγιο που φυλά κάθε ανείπωτη εμπειρία. Γι’ αυτό επιμένω ότι η θεραπεία δεν είναι μόνο βιολογική διαδικασία αλλά και πνευματική αφύπνιση.
Πολλοί όταν με συναντούν με ρωτούν πώς μπορεί να ξεκινήσει αυτή η αλλαγή. Η απάντησή μου είναι απλή αλλά βαθιά. Ξεκινά όταν ο άνθρωπος σταματήσει να τρέχει μακριά από τον εαυτό του. Χρειάζεται σιωπή, εσωτερική παρατήρηση και ειλικρίνεια. Χρειάζεται να μάθει να ακούει το σώμα του αντί να το καταπιέζει συνεχώς. Ένας πόνος δεν είναι πάντα εχθρός. Πολλές φορές είναι μήνυμα. Μια κραυγή της ψυχής που ζητά προσοχή, ξεκούραση, αγάπη και απελευθέρωση.
Στον σύγχρονο κόσμο οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί από τον εσωτερικό τους πυρήνα. Ζουν με βιασύνη, υπερφόρτωση πληροφοριών και συνεχή πίεση. Δεν προλαβαίνουν να αισθανθούν. Δεν προλαβαίνουν να θρηνήσουν, να συγχωρήσουν, να ηρεμήσουν. Έτσι το σώμα συσσωρεύει βάρος μέχρι που κάποια στιγμή λυγίζει. Τότε εμφανίζεται η ασθένεια σαν τελευταίο μήνυμα αφύπνισης. Όχι ως τιμωρία αλλά ως κάλεσμα επιστροφής προς την εσωτερική αλήθεια.
Πιστεύω βαθιά ότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του μια δύναμη θεραπείας που συχνά αγνοεί. Όταν συνδεθεί ξανά με την ψυχή του, όταν μάθει να αγαπά τον εαυτό του χωρίς όρους, τότε αλλάζει ολόκληρη η ενέργειά του. Το βλέμμα φωτίζεται. Η αναπνοή ηρεμεί. Το σώμα παύει να βρίσκεται σε διαρκή άμυνα. Αυτή η αλλαγή δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι μια πορεία συνειδητής αφύπνισης, γεμάτη υπομονή και αλήθεια. Η ψυχική θεραπεία δεν υπόσχεται μαγικές λύσεις. Προσφέρει όμως κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο. Προσφέρει επανασύνδεση με τον αληθινό εαυτό. Και όταν ο άνθρωπος συμφιλιωθεί με την ψυχή του, τότε αρχίζει να θεραπεύεται σε όλα τα επίπεδα. Εκεί γεννιέται η εσωτερική ειρήνη. Εκεί το σώμα σταματά να ουρλιάζει επειδή επιτέλους ακούστηκε η σιωπηλή φωνή της ψυχής.
Στις προσωπικές μου συναντήσεις με ανθρώπους που πάλευαν με αυτοάνοσα προβλήματα, χρόνιες φλεγμονές και έντονη ψυχοσωματική εξάντληση, παρατήρησα ένα κοινό μοτίβο. Σχεδόν όλοι είχαν περάσει μεγάλα διαστήματα ζωής υπηρετώντας τις ανάγκες των άλλων και εγκαταλείποντας τις δικές τους ανάγκες. Είχαν μάθει να λένε συνεχώς ναι ενώ μέσα τους ήθελαν να φωνάξουν όχι. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση δημιουργεί έναν αόρατο πόλεμο που εξαντλεί αργά τη ζωτική ενέργεια του ανθρώπου. Όταν η ψυχή προδίδεται καθημερινά, το σώμα αναγκάζεται να εκφράσει εκείνο που το στόμα φοβάται να πει.
Η καταπίεση των συναισθημάτων δεν είναι δύναμη, όπως πολλοί πιστεύουν. Είναι μια μορφή εσωτερικής αποσύνδεσης. Ο άνθρωπος που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κλάψει, να θυμώσει ή να φοβηθεί, χάνει σταδιακά την επαφή με την αλήθεια του. Και όταν χαθεί αυτή η επαφή, εμφανίζεται η ψυχική εξάντληση. Το πρόσωπο χαμογελά ενώ η ψυχή υποφέρει. Το σώμα λειτουργεί μηχανικά ενώ η καρδιά αισθάνεται άδεια. Σε αυτή την κατάσταση, ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες μοιάζουν βαριές και κουραστικές.
Συχνά εξηγώ στους ανθρώπους ότι το σώμα δεν είναι εχθρός τους. Δεν τους τιμωρεί. Προσπαθεί να τους προστατεύσει. Ένας έντονος πόνος, μια κρίση πανικού ή μια βαθιά εξάντληση μπορεί να είναι το τελευταίο σήμα κινδύνου πριν από την πλήρη κατάρρευση. Αν μάθουμε να ακούμε έγκαιρα αυτά τα σημάδια, μπορούμε να αλλάξουμε πορεία πριν η ασθένεια ριζώσει βαθύτερα. Η εσωτερική ακρόαση είναι πράξη σοφίας και όχι αδυναμίας.
Στο συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care (εδώ) δίνω μεγάλη σημασία στη συναισθηματική εκπαίδευση. Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν πώς να εργάζονται, να παράγουν και να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν πώς να φροντίζουν την ψυχή τους. Δεν έμαθαν ποτέ να αναγνωρίζουν τα όριά τους, να εκφράζουν αυθεντικά τις ανάγκες τους ή να προστατεύουν την εσωτερική τους ισορροπία. Έτσι οδηγούνται σε σχέσεις εξάρτησης, εσωτερική καταπίεση και τελικά σε σωματική φθορά. Η θεραπεία που προτείνω, απαιτεί θάρρος, γιατί φέρνει τον άνθρωπο πρόσωπο με πρόσωπο με τις πιο κρυφές του πληγές. Υπάρχουν στιγμές στις συνεδρίες όπου κάποιος συνειδητοποιεί ότι κουβαλά θυμό δεκαετιών απέναντι στους γονείς του ή βαθιά απόρριψη απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό. Εκείνη τη στιγμή αρχίζει η αληθινή αφύπνιση. Όχι όταν προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά, αλλά όταν στεκόμαστε με ειλικρίνεια μπροστά στην πληγή μας και αποφασίζουμε να μην συνεχίσουμε άλλο να ζούμε μέσα στο ψέμα.
Ένα από τα σημαντικότερα βήματα της συγκινησιακής θεραπείας είναι η συγχώρηση. Δεν μιλώ για μια επιφανειακή διαδικασία ούτε για υποχρεωτική καλοσύνη. Μιλώ για την απελευθέρωση από το ψυχικό βάρος που κρατά τον άνθρωπο δεμένο στο παρελθόν. Όταν κάποιος ζει καθημερινά μέσα στην πικρία, ο οργανισμός του παραμένει σε συνεχή εσωτερική ένταση. Η συγχώρηση δεν αλλάζει όσα συνέβησαν, αλλά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα και ο νους κουβαλούν τη μνήμη τους.
Θέλω κάθε άνθρωπος να θυμάται κάτι ουσιαστικό. Κανένα τραύμα δεν θεραπεύεται με βία απέναντι στον εαυτό. Η αληθινή μεταμόρφωση γεννιέται μέσα από υπομονή, αυτοσεβασμό και καθημερινή εσωτερική φροντίδα. Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να ακούει πραγματικά την ψυχή του, τότε το σώμα παύει σιγά σιγά να μεταφέρει τον πόνο που εκείνος αρνούνταν για χρόνια να αντικρίσει. Μέσα από την εμπειρία μου, έχω δει ανθρώπους να ξαναβρίσκουν χαμένη ελπίδα, εσωτερική γαλήνη και ουσιαστική δύναμη ζωής. Όταν η ψυχή νιώθει ότι ακούγεται και αγαπιέται, τότε ολόκληρος ο άνθρωπος αρχίζει να αναπνέει διαφορετικά, να σκέφτεται καθαρότερα και να ζει με βαθύτερη συνείδηση.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
