Σταύρος Πλουμιστός: Η Αγάπη που αξίζεις - Η τέχνη του να μην προδίδεις τον εαυτό σου
Από τη δική μου διαδρομή, από τα χρόνια συμβουλευτικής, τη συγγραφή της Βίβλου της Θετικής Σκέψης, την ίδρυση του Life Health Care και φυσικά τη δημιουργία της μεθόδου Voice Healing, έμαθα ότι ο άνθρωπος υποφέρει περισσότερο όταν προδίδει τον εαυτό του για κάποιον που δεν αναγνωρίζει την αξία του. Η μεγαλύτερη πληγή δεν είναι ο άλλος, είναι το σημείο μέσα μας όπου παραιτηθήκαμε από τον αυτοσεβασμό μας.
Γι’ αυτό και μιλώ συχνά για την ανάγκη να μην θυσιάζουμε ποτέ τον εαυτό μας για μια αγάπη που δεν μας βλέπει. Όταν κάποιος δεν αναγνωρίζει την αξία μας, όταν μας αγνοεί, μας εγκαταλείπει, μας χρησιμοποιεί ή δεν μας σέβεται, τότε δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε ικετεύοντας. Η αγάπη που πρέπει να κερδηθεί με παρακάλεμα, δεν είναι αγάπη, είναι ψευδαίσθηση. Και κάθε ψευδαίσθηση, όσο γλυκιά κι αν φαίνεται στην αρχή, πονά όταν καταρρεύσει.
Στις συνεδρίες μου συνειδητοποιώ ξανά και ξανά ότι πολλοί άνθρωποι δεν ζητούν υπερβολικά σε μια σχέση. Ζητούν απλώς τα βασικά: σεβασμό, συνέπεια, αλήθεια, φροντίδα. Ζητούν να είναι με κάποιον που να χαίρεται που υπάρχουν. Αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι αξιοπρέπεια. Αυτό που μας κάνει να νομίζουμε ότι ζητάμε πολλά δεν είναι το αίτημά μας, αλλά η αυτοεκτίμηση που έχει πληγωθεί στη διαδρομή.
Όταν γνωρίζεις τι αξίζεις, τότε αυτό που ζητάς δεν το φοβάσαι και δεν το απολογείσαι. Το ζητάς με καθαρότητα, όχι με πανικό. Το προσφέρεις κιόλας, γιατί η καρδιά που έχει μάθει την αυτοαγάπη, μεταδίδει αγάπη χωρίς να χάνει τη δική της δύναμη.
Ο φόβος της μοναξιάς είναι αυτός που συχνά μας οδηγεί στο δηλητηριασμένο μήλο της αδιάφορης αγάπης. Και το λέω «δηλητηριασμένο» γιατί έχει γλυκιά επιφάνεια, μια ελπίδα, μια υπόσχεση, μια στιγμή τρυφερότητας, αλλά η γεύση του είναι πικρή και η επίδρασή του διαβρωτική. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυτοπροδοσία από το να πιστεύεις ότι αν μείνεις λίγο ακόμα σε μια σχέση που σε πληγώνει, ίσως ο άλλος κάποτε καταλάβει ποιος είσαι. Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι φόβος.
Και ο φόβος δεν οδηγεί ποτέ στη θεραπεία.
Η ζωή με έχει διδάξει ότι το πρώτο βήμα προς κάθε συναισθηματική απελευθέρωση είναι η διάκριση. Να γνωρίσεις τον εαυτό σου τόσο βαθιά, ώστε να αναγνωρίζεις πότε βρίσκεσαι μπροστά σε μια αληθινή αγάπη και πότε μπροστά σε μια ψεύτικη αντανάκλαση της ανάγκης σου. Να μπορείς να πεις «Αυτό με τιμά. Αυτό όχι.» Και να επιλέγεις πάντα την αλήθεια, ακόμα κι αν πονέσει στιγμιαία, γιατί ο πόνος της αλήθειας περνά, ενώ η τοξικότητα της ψευδαίσθησης ριζώνει και αναπαράγεται.
Αναγνωρίζω ότι για πολλούς η έννοια του αυτοσεβασμού μοιάζει μακρινή όταν είναι ερωτευμένοι. Ο έρωτας έχει τη δύναμη να θολώνει τα όρια και να μας κάνει να θέλουμε να δώσουμε περισσότερα απ’ όσα έχουμε. Αλλά εκεί ακριβώς χρειάζεται πνευματική επίγνωση, δηλαδή να θυμάσαι ότι δεν μπορείς να δώσεις αγάπη από έλλειψη. Η προσκόλληση μεταμφιέζεται συχνά σε αφοσίωση. Η ανάγκη μεταμφιέζεται σε πάθος. Η ανασφάλεια μεταμφιέζεται σε «θυσία». Και όταν δεν έχεις εκπαιδεύσει τον νου σου να διακρίνει, τότε νομίζεις ότι η αποστέρηση είναι ένδειξη βαθιάς αγάπης.
Η μέθοδός μου, Voice Healing, έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να ξεχωρίσουν για πρώτη φορά μέσα τους αυτές τις δύο ενεργειακές ποιότητες: τη φωνή της ψυχής και τη φωνή της πληγής. Οι ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ, με τη συνοδεία θεραπευτικής μουσικής και στοχευμένης νοερής απεικόνισης, καθαρίζουν αυτό τον εσωτερικό θόρυβο. Οι δονήσεις λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στον νου και την καρδιά, επιτρέποντας στο άτομο να νιώσει, όχι απλώς να καταλάβει, τι του αξίζει πραγματικά. Η επίγνωση, όταν συνδυάζεται με θεραπευτική δόνηση, δεν μένει θεωρία... γίνεται εμπειρία.
Κάθε άνθρωπος αξίζει να αγαπιέται χωρίς να χρειάζεται να παρακαλέσει, να αποδείξει, να μικρύνει τον εαυτό του. Και όσο κι αν ακούγεται απλό στη θεωρία, στην πράξη πολλοί επιμένουν να επιτρέπουν σε άλλους να υπονομεύουν τη συναισθηματική τους ισορροπία. Είναι σαν να κρατούν ένα σχοινί που τους τραβά προς τα κάτω, ενώ η ψυχή τους προσπαθεί να υψωθεί. Κάποια στιγμή, για να σωθείς, πρέπει να αφήσεις το σχοινί. Δεν πέφτεις... απελευθερώνεσαι.
Μια φράση που επαναλαμβάνω συχνά είναι «Κανείς δεν μπορεί να σας κάνει δυστυχισμένους χωρίς την άδειά σας.» Αυτή η αλήθεια μπορεί να φαίνεται σκληρή όταν την ακούς για πρώτη φορά, αλλά αν την αγκαλιάσεις, γίνεται η μεγαλύτερη δύναμή σου. Γιατί εκεί συνειδητοποιείς ότι η ευτυχία σου δεν είναι έρμαιο των επιλογών των άλλων, αλλά αποτέλεσμα των δικών σου ορίων.
Η δυστυχία δεν έρχεται επειδή κάποιος δεν μας αγαπά αρκετά. Έρχεται επειδή εμείς παραμένουμε σε τόπους όπου δεν αγαπιόμαστε όπως αξίζουμε.
Η εσωτερική μας υγεία δεν πρέπει να εξαρτάται από την αποδοχή κάποιου άλλου. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που πρέπει να φροντίζουμε τον νου μας, να ακούμε τις ενδόμυχες επιθυμίες μας, να σεβόμαστε τα συναισθήματά μας. Όταν υποτιμάμε αυτό που νιώθουμε, όταν σιωπούμε για να μην χάσουμε κάποιον, όταν πιέζουμε τον εαυτό μας να γίνει κάτι που δεν είναι, τότε παραβιάζουμε το ίδιο μας το πνεύμα.
Έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται ριζικά όταν τελικά αποφασίζουν να σταματήσουν να ζητούν την αγάπη που δεν τους δίνεται. Είναι σαν ξαφνικά η ψυχή τους να ανασαίνει. Η ενέργειά τους αλλάζει, το βλέμμα τους φωτίζεται, το σώμα τους χαλαρώνει. Γιατί η καρδιά ξέρει όταν την τιμάς. Και σου ανταποδίδει.
Το άτομο που σε αξίζει δεν χρειάζεται να πειστεί. Δεν χρειάζεται να το κυνηγήσεις. Δεν χρειάζεται να του αποδείξεις τίποτα. Θα έρθει μόνο του, γιατί θα δει την αξία σου χωρίς να την κρύβεις πίσω από ανασφάλειες. Θα σε εκτιμήσει όχι επειδή προσπαθείς να γίνεις κάτι για να του αρέσεις, αλλά επειδή είσαι ο εαυτός σου. Θα σου αφιερώσει χρόνο, παρουσία, σκέψη, προσοχή όχι επειδή του το ζήτησες, αλλά επειδή το επιθυμεί.
Η αληθινή αγάπη δεν είναι κάτι που κυνηγάμε. Είναι κάτι που αναγνωρίζουμε όταν έχουμε φροντίσει τον εσωτερικό μας κόσμο.
Κι αυτό σημαίνει να κρατάμε απόσταση από ανθρώπους που απειλούν τη συναισθηματική μας ισορροπία. Να γνωρίζουμε πότε μια σχέση παύει να είναι δώρο και γίνεται βάρος. Να έχουμε το θάρρος να αποχωρήσουμε χωρίς θυμό, απλώς με βαθύ σεβασμό προς τον εαυτό μας.
Η αυτοαγάπη δεν είναι θεωρία. Είναι πράξη. Κάθε μέρα. Κάθε επιλογή. Κάθε όριο που θέτουμε. Κάθε φορά που λέμε «ναι» μόνο σε ό,τι μας τιμά και «όχι» σε ότι μας απομυζά.
Και αν αυτή η πορεία σου φαίνεται δύσκολη, θυμήσου ότι δεν είσαι μόνος. Είμαστε πολλοί στο ίδιο ταξίδι, στο ταξίδι επανασύνδεσης με την αξία μας, με τη διαίσθησή μας, με την αλήθεια της καρδιάς μας.
Αν νιώθεις ότι ήρθε η στιγμή να κάνεις αυτό το βήμα για τον εαυτό σου, να θεραπεύσεις το μέσα σου, να επαναπρογραμματίσεις τον νου σου προς τη συναισθηματική ελευθερία και την αγάπη που πραγματικά αξίζεις, είμαι εδώ. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για συνεδρίες, καθοδήγηση και μαθήματα αυτογνωσίας.
Η ζωή αλλάζει όταν αλλάζεις εσύ. Και η αγάπη, η αληθινή αγάπη, αρχίζει πάντα από μέσα.
Στις συνεδρίες μου συνειδητοποιώ ξανά και ξανά ότι πολλοί άνθρωποι δεν ζητούν υπερβολικά σε μια σχέση. Ζητούν απλώς τα βασικά: σεβασμό, συνέπεια, αλήθεια, φροντίδα. Ζητούν να είναι με κάποιον που να χαίρεται που υπάρχουν. Αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι αξιοπρέπεια. Αυτό που μας κάνει να νομίζουμε ότι ζητάμε πολλά δεν είναι το αίτημά μας, αλλά η αυτοεκτίμηση που έχει πληγωθεί στη διαδρομή.
Όταν γνωρίζεις τι αξίζεις, τότε αυτό που ζητάς δεν το φοβάσαι και δεν το απολογείσαι. Το ζητάς με καθαρότητα, όχι με πανικό. Το προσφέρεις κιόλας, γιατί η καρδιά που έχει μάθει την αυτοαγάπη, μεταδίδει αγάπη χωρίς να χάνει τη δική της δύναμη.
Ο φόβος της μοναξιάς είναι αυτός που συχνά μας οδηγεί στο δηλητηριασμένο μήλο της αδιάφορης αγάπης. Και το λέω «δηλητηριασμένο» γιατί έχει γλυκιά επιφάνεια, μια ελπίδα, μια υπόσχεση, μια στιγμή τρυφερότητας, αλλά η γεύση του είναι πικρή και η επίδρασή του διαβρωτική. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυτοπροδοσία από το να πιστεύεις ότι αν μείνεις λίγο ακόμα σε μια σχέση που σε πληγώνει, ίσως ο άλλος κάποτε καταλάβει ποιος είσαι. Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι φόβος.
Και ο φόβος δεν οδηγεί ποτέ στη θεραπεία.
Η ζωή με έχει διδάξει ότι το πρώτο βήμα προς κάθε συναισθηματική απελευθέρωση είναι η διάκριση. Να γνωρίσεις τον εαυτό σου τόσο βαθιά, ώστε να αναγνωρίζεις πότε βρίσκεσαι μπροστά σε μια αληθινή αγάπη και πότε μπροστά σε μια ψεύτικη αντανάκλαση της ανάγκης σου. Να μπορείς να πεις «Αυτό με τιμά. Αυτό όχι.» Και να επιλέγεις πάντα την αλήθεια, ακόμα κι αν πονέσει στιγμιαία, γιατί ο πόνος της αλήθειας περνά, ενώ η τοξικότητα της ψευδαίσθησης ριζώνει και αναπαράγεται.
Αναγνωρίζω ότι για πολλούς η έννοια του αυτοσεβασμού μοιάζει μακρινή όταν είναι ερωτευμένοι. Ο έρωτας έχει τη δύναμη να θολώνει τα όρια και να μας κάνει να θέλουμε να δώσουμε περισσότερα απ’ όσα έχουμε. Αλλά εκεί ακριβώς χρειάζεται πνευματική επίγνωση, δηλαδή να θυμάσαι ότι δεν μπορείς να δώσεις αγάπη από έλλειψη. Η προσκόλληση μεταμφιέζεται συχνά σε αφοσίωση. Η ανάγκη μεταμφιέζεται σε πάθος. Η ανασφάλεια μεταμφιέζεται σε «θυσία». Και όταν δεν έχεις εκπαιδεύσει τον νου σου να διακρίνει, τότε νομίζεις ότι η αποστέρηση είναι ένδειξη βαθιάς αγάπης.
Η μέθοδός μου, Voice Healing, έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να ξεχωρίσουν για πρώτη φορά μέσα τους αυτές τις δύο ενεργειακές ποιότητες: τη φωνή της ψυχής και τη φωνή της πληγής. Οι ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ, με τη συνοδεία θεραπευτικής μουσικής και στοχευμένης νοερής απεικόνισης, καθαρίζουν αυτό τον εσωτερικό θόρυβο. Οι δονήσεις λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στον νου και την καρδιά, επιτρέποντας στο άτομο να νιώσει, όχι απλώς να καταλάβει, τι του αξίζει πραγματικά. Η επίγνωση, όταν συνδυάζεται με θεραπευτική δόνηση, δεν μένει θεωρία... γίνεται εμπειρία.
Κάθε άνθρωπος αξίζει να αγαπιέται χωρίς να χρειάζεται να παρακαλέσει, να αποδείξει, να μικρύνει τον εαυτό του. Και όσο κι αν ακούγεται απλό στη θεωρία, στην πράξη πολλοί επιμένουν να επιτρέπουν σε άλλους να υπονομεύουν τη συναισθηματική τους ισορροπία. Είναι σαν να κρατούν ένα σχοινί που τους τραβά προς τα κάτω, ενώ η ψυχή τους προσπαθεί να υψωθεί. Κάποια στιγμή, για να σωθείς, πρέπει να αφήσεις το σχοινί. Δεν πέφτεις... απελευθερώνεσαι.
Μια φράση που επαναλαμβάνω συχνά είναι «Κανείς δεν μπορεί να σας κάνει δυστυχισμένους χωρίς την άδειά σας.» Αυτή η αλήθεια μπορεί να φαίνεται σκληρή όταν την ακούς για πρώτη φορά, αλλά αν την αγκαλιάσεις, γίνεται η μεγαλύτερη δύναμή σου. Γιατί εκεί συνειδητοποιείς ότι η ευτυχία σου δεν είναι έρμαιο των επιλογών των άλλων, αλλά αποτέλεσμα των δικών σου ορίων.
Η δυστυχία δεν έρχεται επειδή κάποιος δεν μας αγαπά αρκετά. Έρχεται επειδή εμείς παραμένουμε σε τόπους όπου δεν αγαπιόμαστε όπως αξίζουμε.
Η εσωτερική μας υγεία δεν πρέπει να εξαρτάται από την αποδοχή κάποιου άλλου. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που πρέπει να φροντίζουμε τον νου μας, να ακούμε τις ενδόμυχες επιθυμίες μας, να σεβόμαστε τα συναισθήματά μας. Όταν υποτιμάμε αυτό που νιώθουμε, όταν σιωπούμε για να μην χάσουμε κάποιον, όταν πιέζουμε τον εαυτό μας να γίνει κάτι που δεν είναι, τότε παραβιάζουμε το ίδιο μας το πνεύμα.
Έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται ριζικά όταν τελικά αποφασίζουν να σταματήσουν να ζητούν την αγάπη που δεν τους δίνεται. Είναι σαν ξαφνικά η ψυχή τους να ανασαίνει. Η ενέργειά τους αλλάζει, το βλέμμα τους φωτίζεται, το σώμα τους χαλαρώνει. Γιατί η καρδιά ξέρει όταν την τιμάς. Και σου ανταποδίδει.
Το άτομο που σε αξίζει δεν χρειάζεται να πειστεί. Δεν χρειάζεται να το κυνηγήσεις. Δεν χρειάζεται να του αποδείξεις τίποτα. Θα έρθει μόνο του, γιατί θα δει την αξία σου χωρίς να την κρύβεις πίσω από ανασφάλειες. Θα σε εκτιμήσει όχι επειδή προσπαθείς να γίνεις κάτι για να του αρέσεις, αλλά επειδή είσαι ο εαυτός σου. Θα σου αφιερώσει χρόνο, παρουσία, σκέψη, προσοχή όχι επειδή του το ζήτησες, αλλά επειδή το επιθυμεί.
Η αληθινή αγάπη δεν είναι κάτι που κυνηγάμε. Είναι κάτι που αναγνωρίζουμε όταν έχουμε φροντίσει τον εσωτερικό μας κόσμο.
Κι αυτό σημαίνει να κρατάμε απόσταση από ανθρώπους που απειλούν τη συναισθηματική μας ισορροπία. Να γνωρίζουμε πότε μια σχέση παύει να είναι δώρο και γίνεται βάρος. Να έχουμε το θάρρος να αποχωρήσουμε χωρίς θυμό, απλώς με βαθύ σεβασμό προς τον εαυτό μας.
Η αυτοαγάπη δεν είναι θεωρία. Είναι πράξη. Κάθε μέρα. Κάθε επιλογή. Κάθε όριο που θέτουμε. Κάθε φορά που λέμε «ναι» μόνο σε ό,τι μας τιμά και «όχι» σε ότι μας απομυζά.
Και αν αυτή η πορεία σου φαίνεται δύσκολη, θυμήσου ότι δεν είσαι μόνος. Είμαστε πολλοί στο ίδιο ταξίδι, στο ταξίδι επανασύνδεσης με την αξία μας, με τη διαίσθησή μας, με την αλήθεια της καρδιάς μας.
Αν νιώθεις ότι ήρθε η στιγμή να κάνεις αυτό το βήμα για τον εαυτό σου, να θεραπεύσεις το μέσα σου, να επαναπρογραμματίσεις τον νου σου προς τη συναισθηματική ελευθερία και την αγάπη που πραγματικά αξίζεις, είμαι εδώ. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για συνεδρίες, καθοδήγηση και μαθήματα αυτογνωσίας.
Η ζωή αλλάζει όταν αλλάζεις εσύ. Και η αγάπη, η αληθινή αγάπη, αρχίζει πάντα από μέσα.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
