Το μυστήριο της αγάπης - Αυτό που αναζητούμε αλλά δεν μπορούμε ποτέ να κατανοήσουμε
Γιατί; Επειδή αυτό που μας συνδέει με κάποιον άλλον, ή με την ίδια τη ζωή, υπερβαίνει κάθε λογική. Το να αγαπάς δεν σημαίνει να επιλέγεις ένα άτομο για αυτό που αντιπροσωπεύει (ένα ιδανικό, έναν ρόλο, έναν καθρέφτη των επιθυμιών μας), αλλά για αυτό που είναι ένα ζωντανό μυστήριο, μια παρουσία που μας ξεπερνά και μας περιβάλλει. Ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο της αγάπης το περνάμε στη ζωή μας αναζητώντας την, ενώ είναι ήδη εδώ. Σαν ένα ψάρι που δεν μπορεί να δει το νερό, δεν βλέπουμε την αγάπη στην οποία υπάρχουμε.
1. Η αγάπη είναι αυτό που ξεκινά εκεί που τελειώνει ο χωρισμός
Το να αγαπάς αληθινά δεν σημαίνει να έλκεσαι από την εικόνα του άλλου, ούτε από αυτό που αντιπροσωπεύει, ούτε από αυτό που εκπληρώνει μέσα μας. Το να αγαπάς σημαίνει να ταξιδεύεις προς το μυστικό τους, αυτόν τον εσωτερικό πυρήνα που ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν πλήρως. Η αγάπη ξεκινά εκεί που το «εγώ» και το «εσύ» παύουν να είμαστε δύο ξεχωριστά όντα. Όπου ο άλλος δεν είναι πλέον ένας ρόλος, ένα καταφύγιο, ένας καθρέφτης, μια ανάγκη... αλλά το ίδιο φως που λάμπει μέσα μας.
Στην αληθινή αγάπη, δεν υπάρχουν πια σύνορα. Τέλος οι ξένοι. Τέλος η απόσταση. Μόνο δύο μορφές της ίδιας συνείδησης που αναγνωρίζουν η μία την άλλη.
2. Η αγάπη δεν είναι κάτι που νιώθεις, είναι κάτι που είσαι
Πιστεύουμε ότι μας λείπει η αγάπη. Πιστεύουμε ότι πρέπει να την αναζητήσουμε. Πιστεύουμε ότι θα μας δοθεί ή θα μας την πάρουν. Αλλά η αγάπη δεν είναι εξωτερικός πόρος. Δεν είναι θησαυρός που πρέπει να κατακτηθεί, ούτε ανταμοιβή που πρέπει να κερδηθεί. Η αγάπη είναι ο χώρος στον οποίο υπάρχουν τα πάντα. Σαν νερό για τα ψάρια. Σαν φως για το μάτι. Ή σαν σιωπή για τη μουσική. Δεν βλέπουμε την αγάπη επειδή είμαστε βυθισμένοι σε αυτήν. Δεν την αναγνωρίζουμε επειδή είμαστε φτιαγμένοι από αυτήν.
3. Ανθρώπινη αγάπη: η εύθραυστη μορφή μιας άπειρης δύναμης
Η ομορφιά ξεθωριάζει. Οι σχέσεις σχηματίζονται και διαλύονται. Τα συναισθήματα ανεβαίνουν και πέφτουν. Οι δεσμοί σφυρηλατούνται και σπάνε. Αλλά η αγάπη δεν ξεθωριάζει ποτέ. Αλλάζει μορφή, ποτέ τη φύση της. Αυτό που ονομάζουμε ρομαντισμό, πάθος, ζήλια, εξάρτηση, εξιδανίκευση - αυτές είναι απλώς οι ανθρώπινες σκιές μιας πολύ μεγαλύτερης αγάπης.
Όταν η αγάπη γίνεται προσωπική, θολώνει. Όταν γίνεται επιθυμία, συστέλλεται. Όταν γίνεται προσκόλληση, μεταμορφώνεται σε φόβο. Γιατί όπου υπάρχει προσκόλληση, υπάρχει πάντα ο φόβος της απώλειας. Και όπου υπάρχει φόβος, η αγάπη δεν μπορεί πλέον να αναπνεύσει.
4. Αγνή αγάπη: αυτή που δεν ζητά τίποτα, δεν κρατάει τίποτα και δεν φοβάται τίποτα
Η αληθινή αγάπη δεν αναζητά. Δεν απαιτεί, δεν προσκολλάται, δεν κατέχει. Δίνει, επειδή το να δίνεις δεν σημαίνει ότι μειώνεις τον εαυτό σου. Καλωσορίζει, επειδή το να καλωσορίζεις δεν σημαίνει ότι χάνεις τον εαυτό σου. Ανοίγει τον εαυτό της, επειδή δεν έχει τίποτα να υπερασπιστεί. Η αγνή αγάπη δεν μπορεί να φοβάται. Δεν έχει τίποτα να χάσει, γιατί δεν εξαρτάται από τίποτα. Είναι ελεύθερη. Ελεύθερη σαν το φως και τον άνεμο. Ελεύθερη σαν την ίδια τη συνείδηση.
5. Το μυστήριο: ψάχνουμε έξω για αυτό που ήδη είμαστε
Ψάχνουμε για αγάπη σε:
- ένα άτομο
- μια σχέση
- μια οικογένεια
- μια επιτυχία
- ένα πάθος
- ένα πνευματικό μονοπάτι
- μια ένταση
- πόνος
6. Αγάπη: ο χώρος όπου οι λέξεις γίνονται άχρηστες
Η αληθινή αγάπη δεν είναι μια πράξη, μια χειρονομία ή ένα δώρο. Είναι μια στιγμή που η ανάγκη να υπερασπιστεί κανείς τον εαυτό του εξαφανίζεται. Όταν δεν υπάρχει πλέον ανάγκη να αποδείξει τίποτα. Όταν δεν υπάρχει πλέον ανάγκη να κρύψει τίποτα, και απλώς να είναι ο εαυτός του. Στις πιο βαθιές στιγμές της αγάπης, τίποτα δεν συμβαίνει. Κι όμως, όλα μεταμορφώνονται.
7. Η αγάπη γίνεται ορατή όταν σταματάς να την αναζητάς
Το μυστήριο της αγάπης είναι ότι εμφανίζεται όταν η καρδιά δεν έχει τίποτα άλλο να κλείσει. Όταν η αναζήτηση τελειώνει και η επιθυμία για βεβαιότητα διαλύεται. Και πάνω απ 'όλα, όταν σταματάμε να προσπαθούμε να κατανοήσουμε. Η αγάπη δεν είναι αποτέλεσμα εξάσκησης.
Η αγάπη είναι αναγνώριση, η αναγνώριση ότι όλα όσα υπάρχουν είναι φτιαγμένα από το ίδιο φως. Ότι τίποτα δεν είναι ξεχωριστό, ξένο ή αποκλεισμένο.
8. Το να βλέπεις πραγματικά τον κόσμο σημαίνει να τον αγαπάς
«Τα πάντα είναι ένα μυστήριο στον έρωτα.» - Ζαν ντε Λα Φοντέν
Όταν βλέπουμε αληθινά, αγαπάμε. Όχι επειδή όλα είναι τέλεια, εύκολα και όμορφα. Αγαπάμε επειδή αναγνωρίζουμε ότι τα πάντα, απολύτως τα πάντα, είναι υφασμένα από την ίδια απεριόριστη συνείδηση όπως κι εμείς. Η αγάπη δεν είναι αυτό που κάνουμε.
Η αγάπη δεν είναι αυτό που δίνουμε. Η αγάπη δεν είναι αυτό που λαμβάνουμε. Η αγάπη είναι αυτό που είμαστε. Και όταν αυτό αναγνωριστεί, δεν υπάρχουν πια ξένοι στον κόσμο, μόνο οι άπειρες μορφές του δικού μας φωτός.
Όταν αυτή η κατανόηση εμβαθύνει, κάτι αλλάζει. Ο κόσμος δεν γίνεται τέλειος, αλλά γίνεται βαθιά αλληλένδετος. Δεν υπάρχουν πλέον αληθινοί ξένοι, μόνο διαφορετικές μορφές της ίδιας ύπαρξης. Και τότε, η αγάπη δεν γίνεται πλέον επιλογή, ούτε προσπάθεια, ούτε καν πρόθεση. Γίνεται η αυταπόδεικτη αλήθεια ότι η αγάπη δεν είναι αυτό που αναζητούμε. Είναι αυτό που είμαστε, ακόμη και πριν την αναζητήσουμε.


