Το νερό και η ενέργεια του στο σώμα μας
Στις περισσότερες αρχαίες κοσμογονίες, το νερό εμφανίζεται πριν από κάθε μορφή ζωής ως η πρωταρχική ύλη από την οποία γεννιέται το Σύμπαν. Στο Αίγυπτο, ο Νουν είναι το πρωτόγονο ύδωρ του χάους από το οποίο αναδύεται ο κόσμος. Στη Γένεση, το πνεύμα του Θεού «εφέρετο επάνω των υδάτων» πριν καν υπάρξει φως. Στον ινδουισμό, ο Γάγγης δεν είναι απλώς ποταμός../ είναι θεά, είναι δρόμος εξαγνισμού της ψυχής. Στην ελληνική σκέψη, ο Θαλής ο Μιλήσιος τοποθέτησε το νερό ως αρχή όλων των πραγμάτων, ως το πρωταρχικό στοιχείο από το οποίο προέρχεται κάθε μορφή ύπαρξης.
Το σώμα ως δοχείο ενέργειας
Πέρα από τον συμβολισμό, το νερό είναι βιολογικά το κυρίαρχο συστατικό του ανθρώπινου οργανισμού. Αποτελεί περίπου 75% του σωματικού μας βάρους, ενώ ο εγκέφαλος και η καρδιά αποτελούνται σχεδόν κατά 70% από νερό. Κάθε κύτταρο, κάθε ιστός, κάθε βιοχημική αντίδραση που συντηρεί τη ζωή μέσα μας εξαρτάται από την επαρκή ενυδάτωση.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το νερό δεν λειτουργεί μόνο ως διαλύτης ή μέσο μεταφοράς θρεπτικών συστατικών. Λειτουργεί και ως αγωγός ενέργειας. Τα μόρια του νερού έχουν την ικανότητα να οργανώνονται σε δομές που μεταφέρουν ηλεκτρικά και ενεργειακά σήματα μέσα στο νευρικό σύστημα. Έρευνες στον χώρο της βιοφυσικής έχουν δείξει ότι το νερό μέσα στα κύτταρά μας δεν είναι απλώς παθητικό υγρό, αλλά ενεργό στοιχείο που συμμετέχει στη ρύθμιση της κυτταρικής επικοινωνίας κι επίσης το νερό αυτό έχει μνήμη. Με άλλα λόγια, το νερό δεν μας κρατά απλώς ζωντανούς... συμμετέχει στον τρόπο με τον οποίο η ενέργεια κυκλοφορεί μέσα μας.
Αυτή η διαπίστωση δεν είναι άσχετη με όσα οι αρχαίοι πολιτισμοί γνώριζαν. Όταν λέμε ότι το νερό «καθαρίζει» δεν εννοούμε μόνο σε επίπεδο σώματος, αλλά και σε επίπεδο ενεργειακής ισορροπίας. Ένας οργανισμός επαρκώς ενυδατωμένος έχει μεγαλύτερη ικανότητα να διατηρεί καθαρή σκέψη, σταθερή διάθεση και ζωτικότητα.
Υπάρχει μια ακόμη διάσταση που αξίζει να εξετάσουμε με προσοχή κι αυτή είναι η ευαισθησία του νερού στις δονήσεις. Έχουν γίνει πειράματα στην επιστημονική κοινότητα, που υποστηρίζουν ότι η μοριακή δομή του επηρεάζεται από τη σκέψη, τον ήχο και το συναίσθημα που δέχεται. Ανεξάρτητα από το πόσο αυστηρά επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι κάθε τέτοια μελέτη, η ιδέα καθαυτή μας δημιουργεί έναν προβληματισμό. Αν το νερό, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του σώματός μας, είναι δεκτικό σε δονήσεις και έχει μνήμη, τότε ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε, μιλάμε και αισθανόμαστε δεν παραμένει «έξω» από εμάς. Διαχέεται, κυριολεκτικά, μέσα στο ίδιο μας το σώμα.
Αυτή η σκέψη με απασχολεί αρκετά χρόνια, καθώς προσπαθώ να κατανοήσω πώς ο ήχος και η φωνή αλληλεπιδρούν με τη βιολογική μας υπόσταση. Μέσα από αυτή την αναζήτηση διαμορφώθηκε σταδιακά και η μέθοδος μου Voice Healing, μια προσέγγιση που προσφέρει τον ήχο της ανθρώπινης φωνής σαν ηχητική καθοδήγηση, να λειτουργήσει ως εργαλείο εσωτερικής εναρμόνισης, ακριβώς επειδή το σώμα, όντας κατά το μεγαλύτερο μέρος του νερού, να ανταποκρίνεται σε δονήσεις με τρόπο που δεν είναι απλώς μεταφορικός.
Πέρα από τις θεωρητικές διαστάσεις, αξίζει να σταθούμε και στην πρακτική πλευρά. Πόσο συχνά, μέσα στην καθημερινότητά μας, δίνουμε στο νερό τη σημασία που πραγματικά του αναλογεί; Το πίνουμε βιαστικά, το χρησιμοποιούμε μηχανικά, χωρίς να σταθούμε στιγμιαία στο γεγονός ότι πρόκειται για ότι πιο βασικό χρειάζεται ο οργανισμός μας για να λειτουργήσει.
Μια απλή αλλά ουσιαστική πρακτική είναι να πιούμε το πρώτο ποτήρι νερό το πρωί με κάποια συνειδητότητα, όχι απλώς ως αντανακλαστική κίνηση. Αυτό το πρώτο ποτήρι, μετά τις ώρες του ύπνου, ενυδατώνει τον οργανισμό που έχει παραμείνει χωρίς πρόσληψη υγρών για πολλές ώρες και «ενεργοποιεί», κατά κάποιον τρόπο, τη ροή της ημέρας. Πολλοί άνθρωποι που έχουν περάσει από το συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care, όπου εργαζόμαστε πάνω σε ζητήματα ισορροπίας σώματος και σκέψης, περιγράφουν πως ακόμη και αυτή η μικρή αλλαγή στη σχέση τους με το νερό επέφερε αισθητή διαφορά στη διαύγεια και στην ενεργειακή τους κατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η θετική σκέψη, όπως και το νερό, έχει την ιδιότητα να καθαρίζει. Όταν κάποιος καλλιεργεί συστηματικά μια στάση αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης απέναντι στη ζωή, παρατηρεί συχνά ότι το σώμα του ανταποκρίνεται με μεγαλύτερη ενεργητικότητα, σαν κάτι να το «ξεπλένει» εσωτερικά. Αυτή η αναλογία δεν είναι απλώς ποιητική... αντανακλά μια βαθύτερη αλήθεια για το πώς λειτουργεί ο άνθρωπος ως ενιαίο σύστημα σώματος, νου και ενέργειας. Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» επιχείρησα να καταγράψω ακριβώς αυτή τη σχέση... πώς η ποιότητα της σκέψης μας δεν παραμένει αφηρημένη ιδέα, αλλά αποτυπώνεται στο σώμα, στην ενέργεια μας, στον τρόπο που κινείται μέσα στον κόσμο.
Το νερό, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα βιολογικό συστατικό. Είναι υπενθύμιση. Μας θυμίζει ότι είμαστε ρευστοί, προσαρμόσιμοι, ικανοί να ανανεωνόμαστε συνεχώς. Μας θυμίζει ότι ότι δεχόμαστε είτε πρόκειται για τροφή, είτε για σκέψεις, είτε για ήχους και λόγια... διαπερνά το σώμα μας με τρόπο πραγματικό, όχι συμβολικό μόνο.
Η μεγαλύτερη προσφορά που μπορεί να μας κάνει η μελέτη του νερού δεν είναι μια νέα τεχνική ή μια νέα συνήθεια, αλλά μια αλλαγή οπτικής. Να δούμε το νερό όχι ως δεδομένο, αλλά ως δώρο. Να το πίνουμε με επίγνωση, να το χρησιμοποιήσουμε με σεβασμό, να αναγνωρίσουμε ότι κάθε γουλιά συμμετέχει στη διαμόρφωση της ενεργειακής μας κατάστασης.
Σε έναν κόσμο που τρέχει, το νερό παραμένει σταθερό υπόμνημα υπομονής και ροής. Δεν βιάζεται, δεν αντιστέκεται, απλώς προσαρμόζεται και συνεχίζει τον δρόμο του. Ίσως αυτή είναι και η μεγαλύτερη διδασκαλία που μας προσφέρει... δηλαδή να μάθουμε να κινούμαστε μέσα στη ζωή με την ίδια φυσικότητα, την ίδια διαύγεια, την ίδια απαλή επιμονή που χαρακτηρίζει το πιο βασικό στοιχείο της ύπαρξής μας.


