Η σημασία των ορίων στην προστασία της προσωπικής ενέργειας
Η ενέργεια μας δεν είναι άπειρη, όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο. Είναι πεπερασμένη, πολύτιμη, και κάθε φορά που προσφέρουμε χωρίς διάκριση, κάτι μέσα μας αδειάζει. Το βλέπω συχνά σε ανθρώπους που συναντώ, σε συζητήσεις που γίνονται στο συμβουλευτικό κέντρο που δημιούργησαν, το Life Health Care, όπου οι άνθρωποι έρχονται συνήθως όχι επειδή θέλουν να μάθουν κάτι καινούριο, αλλά επειδή αναζητούν να ξαναβρούν κάτι που είχαν χάσει... τον εαυτό τους. Σχεδόν πάντα, στο κέντρο αυτής της απώλειας, βρίσκεται η ίδια ιστορία, η αδυναμία να πουν όχι, ο φόβος πως το όριο θα ερμηνευτεί ως εγωισμός, η πεποίθηση πως η αξία τους εξαρτάται από το πόσο πολύ μπορεί να προσφέρει στους άλλους.
Ένα όριο δεν είναι τείχος. Αυτή η παρανόηση κρατάει πολλούς ανθρώπους παγιδευμένους για χρόνια. Το τείχος χτίζεται από φόβο, αποκλείει, απομονώνει. Το όριο, αντίθετα, χτίζεται από αυτογνωσία. Είναι σαν την πόρτα του σπιτιού που αγαπάς, την ανοίγεις σε όποιον σε τιμά, και τη κλείνεις όταν κάτι απειλεί την ειρήνη μέσα σου. Δεν είναι πράξη απόρριψης του άλλου. Είναι πράξη σεβασμού προς τον εαυτό σου. Κι αυτή η διάκριση, όσο απλή κι αν ακούγεται, χρειάζεται χρόνια εσωτερικής δουλειάς για να γίνει πραγματικά κατανοητή, όχι μόνο νοητικά αλλά βιωματικά, στο σώμα, στην αναπνοή, στον τρόπο που αντιδρούμε όταν κάποιος περνάει τα δικά μας σύνορα.
Όταν έγραφα το βιβλίο μου, «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης», ανάλυσα.. πως η θετική σκέψη δεν είναι εκείνη η επιφανειακή αισιοδοξία που μας διδάσκουν να επιδεικνύουμε, αλλά η ικανότητα να λέμε αλήθεια στον εαυτό μας χωρίς να τον τιμωρούμε γι' αυτήν. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι θετικά ενώ προδίδεις καθημερινά τις ανάγκες σου. Δεν μπορείς να καλλιεργήσεις αισιοδοξία μέσα σε σχέσεις που σε αδειάζουν. Η θετικότητα δεν είναι άρνηση του πόνου, είναι η ειλικρινής αναγνώρισή του, και η απόφαση να μην τον κουβαλάς άδικα. Το όριο, λοιπόν, δεν είναι εμπόδιο στη θετική στάση ζωής. Είναι η προϋπόθεσή της.
Πολλοί άνθρωποι που έρχονται σε εμένα μιλούν για κόπο που δεν εξηγείται ιατρικά, για ανεξήγητο άγχος, για μια αίσθηση πως «κάτι τους τρώει» χωρίς να μπορούν να το ονομάσουν. Συχνά, όταν σκάβουμε βαθύτερα, ανακαλύπτουμε πως το σώμα μιλάει εκεί όπου το μυαλό αρνείται να ακούσει. Η ενέργεια μας διαφέρει από σχέσεις όπου δίνουμε χωρίς αμοιβή, από δουλειές που απαιτούμε να είμαστε κάποιος άλλος, από συνομιλίες όπου σιωπούμε ενώ κάτι μέσα μας φωνάζει. Το σώμα δεν ξεχνάει αυτό που το μυαλό επιλέγει να αγνοήσει.
Εδώ ακριβώς γεννήθηκε η μέθοδος μου Voice Healing, μια προσέγγιση που χρησιμοποιεί τη φωνή, τον ήχο, την δόνηση, ως εργαλεία επανασύνδεσης με το εσωτερικό μας κέντρο. Γιατί η φωνή μου σε καθοδηγεί να αλλάξεις τα πράγματα που σε καταπιέζουνε όταν μαθαίνεις να μη θέτεις όρια. Πόσες φορές δεν είπαμε «όχι» επειδή φοβηθήκαμε τον ήχο της άρνησής μας; Πόσες φορές καταλάβαμε μια αλήθεια επειδή μας δίδαξαν πως η σιωπή είναι ασφαλέστερη από την ειλικρίνεια; Η ψυχή σου όταν ελευθερώνεται, γίνεται πράξη ορίου. Δεν χρειάζεται πάντα λόγια αλλά μερικές φορές αρκεί μια καθοδήγηση, για να θυμηθείς ότι το σώμα σου ότι έχει δικαίωμα να καταλαμβάνει χώρο.
Το να προστατεύεις την ενέργεια σου δεν σημαίνει να απομακρύνεσαι από τον κόσμο. Σημαίνει να μπαίνεις σε αυτόν με διαύγεια αντί για αυτοματισμό. Σημαίνει να ρωτάς τον εαυτό σου, πριν πεις ναι, αν αυτό το ναι προέρχεται από αγάπη ή από φόβο. Γιατί υπάρχουν δύο ειδών ναι... εκείνο που σε γεμίζει, και εκείνο που σε αδειάζει επειδή φοβήθηκε την απόρριψη, τη σύγκρουση, ή την ενοχή που ακολουθεί όταν βάζεις τον εαυτό σου πρώτο. Η ενοχή, μάλιστα, είναι συχνά ο μεγαλύτερος εχθρός των ορίων. Μας έχουν μάθει από παιδιά πως η φροντίδα του εαυτού μας είναι εγωισμός, πως η άρνηση είναι σκληρότητα. Κι έτσι μεγαλώνουμε πιστεύοντας πως αξίζουμε αγάπη μόνο όταν είμαστε χρήσιμοι, διαθέσιμοι, ανεξάντλητοι.
Όμως κανείς δεν είναι ανεξάντλητος. Ούτε εγώ, ούτε εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Και η αλήθεια είναι πως όσο πιο πολύ αγνοούμε αυτή την πραγματικότητα, τόσο πιο επιθετικά μας τη θυμίζει η ζωή, μέσα από αρρώστιες, μέσα από σχέσεις που καταρρέουν, μέσα από μια εσωτερική κενότητα που καμία επιτυχία δεν μπορεί να γεμίσει. Τα δεν είναι πολυτέλεια για λίγους ευαίσθητους ανθρώπους. Είναι θεμελιώδης όρος επιβίωσης της ψυχής.
Θυμάμαι μια γυναίκα που ήρθε σε μια συνεδρία εξαντλημένη, λέγοντας πως δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό της. Είχε περάσει χρόνια φροντίζοντας όλους γύρω της, νιώθοντας πως αν σταματούσε έστω για λίγο, όλα θα κατέρρεαν. Δουλέψαμε μαζί, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της μεθόδου Voice Healing, όχι για να της διδάξω κάτι νέο, αλλά για να τη βοηθήσω να θυμηθεί κάτι που ήδη ήξερε πριν μάθει να το φοβάται... ότι η φωνή της είχε δικαίωμα να ακουστεί, ότι το σώμα της είχε δικαίωμα να ξεκουραστεί, ότι η ύπαρξή της δεν χρειαζόταν δικαιολογία. Δεν άλλαξε τη ζωή της μέσα σε μια νύχτα. Άλλαξε όμως τη σχέση της με τον εαυτό της, και αυτό με τον καιρό άλλαξε τα πάντα γύρω της.
Το όριο, λοιπόν, δεν είναι μια τεχνική επικοινωνίας. Είναι μια πράξη αυτογνωσίας που ξεκινά πολύ πριν προφέρουμε λέξη. Ξεκινά από το να αναγνωρίσουμε πότε κάτι μέσα μας συστέλλεται, όταν η αναπνοή μας κόβεται, όταν το στομάχι μας σφίγγει σε μια συζήτηση. Αυτά τα σημάδια δεν είναι τυχαία. Είναι η σοφία του σώματος που προσπαθεί να μας προστατέψει, πολύ πριν το μυαλό καταφέρει να βρει τις σωστές λέξεις.
Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να σου πω τι πρέπει να κάνεις. Το γράφω γιατί το έχω ζήσει, γιατί το βλέπω κάθε μέρα στα μάτια που έρχονται αναζητώντας κάτι που δεν μπορούν πάντα να ονομάσουν, αλλά που στο βάθος τους ξέρουν πως είναι η ελευθερία να υπάρχουν χωρίς να ζητούν συγγνώμη γι' αυτό.
Αν κάτι από όσα έγραψα αγγίζει κάτι μέσα σου, αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτή την κούραση που δεν εξηγείται, σε αυτή τη σιωπή που κρύβει μια φωνή που θέλει να ακουστεί, σε καλώ ειλικρινά να μη μείνεις μόνος με αυτό. Είμαι εδώ, μέσα από ατομικές συνεδρίες, μέσα από τη συμβουλευτική διαδικασία, μέσα από μαθήματα αυτογνωσίας και αφύπνισης, για να περπατήσουμε μαζί αυτό το κομμάτι του δρόμου. Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις πριν έρθεις. Χρειάζεται μόνο η προθυμία να ακούσεις, επιτέλους, αυτό που το σώμα και η ψυχή σου προσπαθούν να σου πουν εδώ και καιρό.
Αν νιώθεις πως είναι η ώρα να ξεκινήσεις αυτό το ταξίδι με πιο δομημένο τρόπο, σε προσκαλώ να εγγραφείς στο www.voicehealing.gr . Εκεί θα βρεις έναν χώρο φτιαγμένο με προσοχή, για όσους αναζητούν όχι εύκολες απαντήσεις, αλλά πραγματική εσωτερική μεταμόρφωση. Είναι ένα βήμα μικρό στην εμφάνιση, αλλά συχνά, όπως έχω δει ξανά και ξανά, είναι εκείνο το βήμα που ανοίγει την πόρτα σε όλα τα υπόλοιπα.
Όταν έγραφα το βιβλίο μου, «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης», ανάλυσα.. πως η θετική σκέψη δεν είναι εκείνη η επιφανειακή αισιοδοξία που μας διδάσκουν να επιδεικνύουμε, αλλά η ικανότητα να λέμε αλήθεια στον εαυτό μας χωρίς να τον τιμωρούμε γι' αυτήν. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι θετικά ενώ προδίδεις καθημερινά τις ανάγκες σου. Δεν μπορείς να καλλιεργήσεις αισιοδοξία μέσα σε σχέσεις που σε αδειάζουν. Η θετικότητα δεν είναι άρνηση του πόνου, είναι η ειλικρινής αναγνώρισή του, και η απόφαση να μην τον κουβαλάς άδικα. Το όριο, λοιπόν, δεν είναι εμπόδιο στη θετική στάση ζωής. Είναι η προϋπόθεσή της.
Πολλοί άνθρωποι που έρχονται σε εμένα μιλούν για κόπο που δεν εξηγείται ιατρικά, για ανεξήγητο άγχος, για μια αίσθηση πως «κάτι τους τρώει» χωρίς να μπορούν να το ονομάσουν. Συχνά, όταν σκάβουμε βαθύτερα, ανακαλύπτουμε πως το σώμα μιλάει εκεί όπου το μυαλό αρνείται να ακούσει. Η ενέργεια μας διαφέρει από σχέσεις όπου δίνουμε χωρίς αμοιβή, από δουλειές που απαιτούμε να είμαστε κάποιος άλλος, από συνομιλίες όπου σιωπούμε ενώ κάτι μέσα μας φωνάζει. Το σώμα δεν ξεχνάει αυτό που το μυαλό επιλέγει να αγνοήσει.
Εδώ ακριβώς γεννήθηκε η μέθοδος μου Voice Healing, μια προσέγγιση που χρησιμοποιεί τη φωνή, τον ήχο, την δόνηση, ως εργαλεία επανασύνδεσης με το εσωτερικό μας κέντρο. Γιατί η φωνή μου σε καθοδηγεί να αλλάξεις τα πράγματα που σε καταπιέζουνε όταν μαθαίνεις να μη θέτεις όρια. Πόσες φορές δεν είπαμε «όχι» επειδή φοβηθήκαμε τον ήχο της άρνησής μας; Πόσες φορές καταλάβαμε μια αλήθεια επειδή μας δίδαξαν πως η σιωπή είναι ασφαλέστερη από την ειλικρίνεια; Η ψυχή σου όταν ελευθερώνεται, γίνεται πράξη ορίου. Δεν χρειάζεται πάντα λόγια αλλά μερικές φορές αρκεί μια καθοδήγηση, για να θυμηθείς ότι το σώμα σου ότι έχει δικαίωμα να καταλαμβάνει χώρο.
Το να προστατεύεις την ενέργεια σου δεν σημαίνει να απομακρύνεσαι από τον κόσμο. Σημαίνει να μπαίνεις σε αυτόν με διαύγεια αντί για αυτοματισμό. Σημαίνει να ρωτάς τον εαυτό σου, πριν πεις ναι, αν αυτό το ναι προέρχεται από αγάπη ή από φόβο. Γιατί υπάρχουν δύο ειδών ναι... εκείνο που σε γεμίζει, και εκείνο που σε αδειάζει επειδή φοβήθηκε την απόρριψη, τη σύγκρουση, ή την ενοχή που ακολουθεί όταν βάζεις τον εαυτό σου πρώτο. Η ενοχή, μάλιστα, είναι συχνά ο μεγαλύτερος εχθρός των ορίων. Μας έχουν μάθει από παιδιά πως η φροντίδα του εαυτού μας είναι εγωισμός, πως η άρνηση είναι σκληρότητα. Κι έτσι μεγαλώνουμε πιστεύοντας πως αξίζουμε αγάπη μόνο όταν είμαστε χρήσιμοι, διαθέσιμοι, ανεξάντλητοι.
Όμως κανείς δεν είναι ανεξάντλητος. Ούτε εγώ, ούτε εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Και η αλήθεια είναι πως όσο πιο πολύ αγνοούμε αυτή την πραγματικότητα, τόσο πιο επιθετικά μας τη θυμίζει η ζωή, μέσα από αρρώστιες, μέσα από σχέσεις που καταρρέουν, μέσα από μια εσωτερική κενότητα που καμία επιτυχία δεν μπορεί να γεμίσει. Τα δεν είναι πολυτέλεια για λίγους ευαίσθητους ανθρώπους. Είναι θεμελιώδης όρος επιβίωσης της ψυχής.
Θυμάμαι μια γυναίκα που ήρθε σε μια συνεδρία εξαντλημένη, λέγοντας πως δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό της. Είχε περάσει χρόνια φροντίζοντας όλους γύρω της, νιώθοντας πως αν σταματούσε έστω για λίγο, όλα θα κατέρρεαν. Δουλέψαμε μαζί, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της μεθόδου Voice Healing, όχι για να της διδάξω κάτι νέο, αλλά για να τη βοηθήσω να θυμηθεί κάτι που ήδη ήξερε πριν μάθει να το φοβάται... ότι η φωνή της είχε δικαίωμα να ακουστεί, ότι το σώμα της είχε δικαίωμα να ξεκουραστεί, ότι η ύπαρξή της δεν χρειαζόταν δικαιολογία. Δεν άλλαξε τη ζωή της μέσα σε μια νύχτα. Άλλαξε όμως τη σχέση της με τον εαυτό της, και αυτό με τον καιρό άλλαξε τα πάντα γύρω της.
Το όριο, λοιπόν, δεν είναι μια τεχνική επικοινωνίας. Είναι μια πράξη αυτογνωσίας που ξεκινά πολύ πριν προφέρουμε λέξη. Ξεκινά από το να αναγνωρίσουμε πότε κάτι μέσα μας συστέλλεται, όταν η αναπνοή μας κόβεται, όταν το στομάχι μας σφίγγει σε μια συζήτηση. Αυτά τα σημάδια δεν είναι τυχαία. Είναι η σοφία του σώματος που προσπαθεί να μας προστατέψει, πολύ πριν το μυαλό καταφέρει να βρει τις σωστές λέξεις.
Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να σου πω τι πρέπει να κάνεις. Το γράφω γιατί το έχω ζήσει, γιατί το βλέπω κάθε μέρα στα μάτια που έρχονται αναζητώντας κάτι που δεν μπορούν πάντα να ονομάσουν, αλλά που στο βάθος τους ξέρουν πως είναι η ελευθερία να υπάρχουν χωρίς να ζητούν συγγνώμη γι' αυτό.
Αν κάτι από όσα έγραψα αγγίζει κάτι μέσα σου, αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτή την κούραση που δεν εξηγείται, σε αυτή τη σιωπή που κρύβει μια φωνή που θέλει να ακουστεί, σε καλώ ειλικρινά να μη μείνεις μόνος με αυτό. Είμαι εδώ, μέσα από ατομικές συνεδρίες, μέσα από τη συμβουλευτική διαδικασία, μέσα από μαθήματα αυτογνωσίας και αφύπνισης, για να περπατήσουμε μαζί αυτό το κομμάτι του δρόμου. Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις πριν έρθεις. Χρειάζεται μόνο η προθυμία να ακούσεις, επιτέλους, αυτό που το σώμα και η ψυχή σου προσπαθούν να σου πουν εδώ και καιρό.
Αν νιώθεις πως είναι η ώρα να ξεκινήσεις αυτό το ταξίδι με πιο δομημένο τρόπο, σε προσκαλώ να εγγραφείς στο www.voicehealing.gr . Εκεί θα βρεις έναν χώρο φτιαγμένο με προσοχή, για όσους αναζητούν όχι εύκολες απαντήσεις, αλλά πραγματική εσωτερική μεταμόρφωση. Είναι ένα βήμα μικρό στην εμφάνιση, αλλά συχνά, όπως έχω δει ξανά και ξανά, είναι εκείνο το βήμα που ανοίγει την πόρτα σε όλα τα υπόλοιπα.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Για πληροφορίες & ραντεβού στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
