👉Ένας χωρισμός σπάνια τελειώνει τη στιγμή που λέγεται το «τέλος».
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ίδια την ύπαρξη αυτού του δεσμού καθαυτή. Κάθε σχέση που έχουμε ζήσει βαθιά αφήνει ίχνος, και αυτό είναι φυσιολογικό, ακόμα και όμορφο, όταν η σχέση έχει ολοκληρωθεί με ειρήνη. Το πρόβλημα είναι όταν αυτός ο δεσμός παραμένει ενεργός ενώ η σχέση έχει τελειώσει, τροφοδοτώντας συνεχώς και τους δύο ανθρώπους με ενέργεια που δεν τους ανήκει πια, εμποδίζοντάς τους να προχωρήσουν, να αγαπήσουν ξανά με καθαρότητα, να χτίσουν κάτι νέο χωρίς το βάρος του παλιού να τους ακολουθεί σαν σκιά.
Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τον ενεργειακό δεσμό με τη μνήμη ή με το συναίσθημα της νοσταλγίας, και γι' αυτό δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί, ενώ λογικά έχουν αποδεχτεί τον χωρισμό, κάτι μέσα τους αντιδρά έντονα σε αναμνήσεις, σε τραγούδια, σε τυχαίες συμπτώσεις. Η λογική αποδοχή και η ενεργειακή αποδέσμευση είναι δύο διαφορετικά επίπεδα, και συχνά το ένα προέρχεται κατά πολύ του άλλου. Μπορεί κανείς να καταλάβει με το μυαλό πως η σχέση τελείωσε, ενώ το σώμα και η ενέργεια του συνεχίζουν να λειτουργούν σαν να περιμένουν πίσω, σαν να κρατούν ανοιχτή μια πόρτα που η λογική έχει ήδη κλείσει.
Η συναισθηματική αποκοπή, δεν σημαίνει σκληρότητα ή άρνηση των συναισθημάτων που βιώθηκαν. Σημαίνει τη συνειδητή απόφαση να σταματήσει κανείς να τροφοδοτεί μια σύνδεση που πλέον τον πληγώνει περισσότερο απ' όσο τον στηρίζει. Είναι μια πράξη αυτοπροστασίας, όχι εκδίκηση. Πολλές φορές οι άνθρωποι φοβούνται να «κόψουν» τον δεσμό γιατί νομίζουν πως αυτό σημαίνει να σβήσουν την αγάπη που ένιωσαν, να αρνηθούν όσα έζησαν. Δεν είναι έτσι. Η αποκοπή δεν αρνείται την εμπειρία, απλώς την απελευθερώνει από τη θέση που κατέχει σήμερα στη ζωή μας, της δίνει τη θέση που της αναλογεί, στο παρελθόν, με σεβασμό, όχι στο παρόν, με πόνο.
Η ενεργειακή διάσταση αυτής της διαδικασίας είναι πολύ σημαντική στην συμβουλευτική καθοδήγηση που εφαρμόζω. Το σώμα μας κρατά μνήμη, όχι μόνο ο νους. Η κοιλιά, το στήθος, ο λαιμός, συχνά κρατούν σφιχτά ότι το μυαλό δεν έχει καταφέρει ακόμα να επεξεργαστεί. Γι' αυτό και η επεξεργασία ενός χωρισμού αποκλειστικά μέσα από τη σκέψη, μέσα από ανάλυση και λογική, σπάνια αρκεί. Χρειάζεται κάτι που να αγγίζει το σώμα, να το βοηθήσει να αφήσει αυτό που κρατά, να επιτρέψει στην ενέργεια να κυκλοφορήσει ξανά ελεύθερα, αντί να παραμένει μπλοκαρισμένη σε σημεία που θυμίζουν τον άλλον άνθρωπο.
Εδώ ακριβώς λειτουργεί η δύναμη του ήχου και της δόνησης, στην οποία στηρίζεται η μέθοδος μου Voice Healing. Ο ήχος δεν είναι απλώς ακουστικό ερέθισμα. Είναι δόνηση που ταξιδεύει μέσα από το σώμα, αγγίζει το νευρικό σύστημα, και μπορεί να βοηθήσει στον επαναπρογραμματισμό εκείνων των νευρωνικών μονοπατιών που κρατούν ζωντανό έναν δεσμό που δεν εξυπηρετεί την εξέλιξή μας. Η νευροπλαστικότητα, η ικανότητα δηλαδή του εγκεφάλου να δημιουργήσει νέα μονοπάτια όταν επαναλαμβάνουμε νέες εμπειρίες, είναι το επιστημονικό υπόβαθρο πίσω από αυτή τη διαδικασία. Κάθε φορά που το σώμα δίνεται με πρόθεση συγχώρεσης και απελευθέρωσης, αντί να παραμένει παγιδευμένο στη μνήμη του πόνου, χτίζεται σιγά σιγά ένα νέο μονοπάτι, πιο ήρεμο, πιο ασφαλές, πιο δικό μας.
Για όσους θέλουν να δουλέψουν συγκεκριμένα πάνω σε αυτό το θέμα, στο μενού της καθημερινής ενδυνάμωσης της μεθόδου Voice Healing υπάρχει η ηχητική συνεδρία Νο 58, με τίτλο «Συναισθηματική Αποκοπή – Κόψιμο Σχέσεων» (εδώ). Πρόκειται για μια συνεδρία σχεδιασμένη ακριβώς για τη διαχείριση ανεπίλυτων δεσμών και έντονου συναισθηματικού πόνου από σχέσεις που έχουν κλείσει αλλά συνεχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινότητα. Μέσα από τη δόνηση της φωνής μου, στο φάσμα των 226 έως 300 hz, σε συνδυασμό με μουσική στο φάσμα από 235 έως 432 hz και τεχνική ASMR, η συνεδρία καθοδηγεί απαλά τον ακροατή από την αντίδραση προς τη στοχαστική ηρεμία, χρησιμοποιώντας αναπνοή και οπτικοποίηση για να απομακρύνει με συμπόνια τον συναισθηματικό δεσμό. Κατά τη διάρκειά της συγκεκριμένης ηχητικής συνεδρίας είναι φυσιολογική η ορμονική απόκριση, καθώς ένα κύμα ομορμονών όπως ντοπαμίνης, οξυτοκίνης και ενδορφινών, που βοηθούν τον οργανισμό να νιώσει ασφάλεια απέναντι στην απόφαση της αποδέσμευσης, αντί φόβο ή απώλεια.
Το λύσιμο ενός ενεργειακού δεσμού δεν σημαίνει διαγραφή του ανθρώπου από τη μνήμη μας, ούτε άρνηση της αξίας που είχε η σχέση, όσο δύσκολη ή επώδυνη κι αν αποδείχθηκε στο τέλος της. Σημαίνει να πούμε, εσωτερικά και ειλικρινά, πως τιμούμε ότι ζήσαμε, και ταυτόχρονα διεκδικούμε το δικαίωμα να ζήσουμε το παρόν μας ελεύθεροι από φορτία που δεν μας ανήκουν. Είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο, υπομονή, ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας, και συχνά καθοδήγηση, γιατί το μυαλό μόνο του δύσκολα πείθει το σώμα να αφήσει κάτι που έχει συνηθίσει επί καιρό να κρατά σφιχτά.
Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» εξηγώ πως η θετική σκέψη δεν χτίζεται πάνω σε άρνηση του πόνου, αλλά πάνω στην ειλικρινή του επεξεργασία, ώστε να μετατραπεί σε δύναμη αντί να παραμείνει βάρος. Το ίδιο ισχύει και για τους ενεργειακούς δεσμούς μετά από έναν χωρισμό. Δεν χρειάζεται να τους πολεμήσουμε, ούτε να τους αρνηθούμε. Χρειάζεται να τους αναγνωρίσουμε, να τους τιμήσουμε, και σταδιακά, με τη σωστή καθοδήγηση και τα κατάλληλα εργαλεία, να τους αφήσουμε να μεταμορφωθούν σε κάτι ελαφρύτερο, σε μάθημα αντί για πληγή.
Αν αναγνωρίζεις πως κουβαλάς ακόμα μέσα σου κάτι από μια σχέση που έχει τελειώσει, αν νιώθεις πως η ενέργειά σου παραμένει δεμένη σε έναν άνθρωπο που δεν είναι πια μέρος της καθημερινότητάς σου, μη θεωρήσεις πως κάτι δεν πάει καλά με σένα. Είναι μια ανθρώπινη, απολύτως φυσιολογική κατάσταση, που χρειάζεται συνειδητή προσοχή για να μην σε κρατά επ' αόριστον.


