Σταύρος Πλουμιστός: Η σιωπή του Θεού είναι απουσία ή καθοδήγηση;
👉Υπάρχει μια στιγμή στην πορεία της ανθρώπινης συνείδησης όπου η πίστη παύει να είναι απλώς μια κληρονομιά και μετατρέπεται σε ερώτημα. Δεν είναι πια κάτι που αποδέχομαι χωρίς εσωτερική διερεύνηση, αλλά κάτι που δοκιμάζεται μέσα από την εμπειρία, την απογοήτευση και την ανάγκη για νόημα. Εκεί ακριβώς γεννιέται το κρίσιμο δίλημμα, όταν ο Θεός δεν λειτουργεί όπως περιμένω, αλλάζω την πίστη μου ή τη βαθύνω;
Μιλώντας μέσα από την πολυετή μου εμπειρία ως σύμβουλος αυτογνωσίας και δημιουργός του Life Health Care, έχω παρατηρήσει ότι αυτό το ερώτημα δεν είναι θεολογικό, αλλά βαθιά ψυχολογικό και νευροβιολογικό. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος να αναζητά προβλεψιμότητα, έλεγχο και αιτιότητα. Δημιουργεί εσωτερικά μοντέλα για το πώς λειτουργεί ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένης και της έννοιας του Θεού. Όταν αυτά τα μοντέλα καταρρέουν, ενεργοποιείται μια μορφή γνωστικής ασυμφωνίας.
Σε αυτό το σημείο, ο εσωτερικός διάλογος γίνεται έντονος. «Αν πίστεψα σωστά, γιατί δεν έγινε αυτό που περίμενα;» «Αν ο Θεός είναι δίκαιος, γιατί βιώνω αδικία;» Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι ένδειξη αδυναμίας πίστης. Είναι ένδειξη ότι η συνείδηση εξελίσσεται πέρα από τα αρχικά της σχήματα.
Η ψυχολογία μας δείχνει ότι οι πρώιμες πεποιθήσεις για τον Θεό συνδέονται άμεσα με τις πρώτες εμπειρίες προσκόλλησης. Ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι μια ανώτερη δύναμη συχνά αντανακλά τον τρόπο που έμαθα να σχετίζομαι με την ασφάλεια, την αποδοχή και την προστασία. Έτσι, όταν ο Θεός «δεν ανταποκρίνεται», δεν είναι απλώς μια θεολογική κρίση. Είναι μια ενεργοποίηση βαθύτερων συναισθηματικών μνημών.
Εδώ ξεκινά η αφύπνιση.
Η πνευματική αφύπνιση, όπως την ορίζω μέσα από την εμπειρία και τη μέθοδο Voice Healing, δεν είναι μια μεταφυσική έννοια αποκομμένη από την επιστήμη. Είναι μια διαδικασία αναδιοργάνωσης του εσωτερικού συστήματος αντίληψης. Ο εγκέφαλος, μέσα από τη νευροπλαστικότητα, έχει την ικανότητα να επαναδομεί τις συνδέσεις του. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να αλλάξω όχι μόνο το τι πιστεύω, αλλά και το πώς βιώνω την πίστη.
Σε αυτή τη διαδικασία, η φωνή παίζει έναν καθοριστικό ρόλο.
Η μέθοδος Voice Healing βασίζεται στη χρήση της φωνής ως εργαλείο καθοδήγησης που επηρεάζει άμεσα το νευρικό σύστημα. Όταν ο άνθρωπος ακούει μια καθοδηγούμενη φωνή με συγκεκριμένο ρυθμό, τόνο και δόνηση, ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ασφάλεια και τη ρύθμιση του στρες, όπως το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα. Αυτό επιτρέπει την παράκαμψη της γνωστικής άμυνας.
Η γνωστική άμυνα είναι εκείνος ο μηχανισμός που αντιστέκεται στην αλλαγή. Είναι η φωνή που λέει «όχι, αυτό δεν γίνεται» ή «έτσι είναι τα πράγματα». Όταν όμως η πληροφορία εισέρχεται μέσω της ακουστικής εμπειρίας, δεν αντιμετωπίζεται ως απειλή. Ενσωματώνεται πιο ομαλά.
Έχω δει ανθρώπους που βρίσκονταν σε βαθιά κρίση πίστης να βιώνουν μια εσωτερική μετατόπιση όχι μέσα από επιχειρήματα, αλλά μέσα από τον ήχο. Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας, ο εγκέφαλος μεταβαίνει από ταχύτητες βήτα (συνδεδεμένες με την ένταση και την ανάλυση) σε άλφα και θήτα, που σχετίζονται με τη χαλάρωση και την πρόσβαση στο υποσυνείδητο. Σε αυτή την κατάσταση, η έννοια του Θεού δεν βιώνεται ως ιδέα, αλλά ως εμπειρία. Και εδώ βρίσκεται η γέφυρα ανάμεσα στη θρησκεία και την ψυχολογία.
Η θρησκεία, στην ουσία της, προσφέρει δομές νοήματος. Δίνει συμβολικά πλαίσια μέσα στα οποία ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει την ύπαρξή του. Η ψυχολογία, από την άλλη, εξετάζει πώς αυτά τα πλαίσια εσωτερικεύονται και πώς επηρεάζουν τη συμπεριφορά και το συναίσθημα. Η πνευματική αφύπνιση είναι το σημείο όπου αυτά τα δύο συναντώνται.
Όταν λέω ότι «βαθύνω την πίστη μου», δεν εννοώ ότι αποδέχομαι περισσότερα δόγματα. Εννοώ ότι μεταβαίνω από μια εξωτερική κατανόηση σε μια εσωτερική εμπειρία. Δεν ρωτώ πλέον «γιατί ο Θεός δεν μου δίνει αυτό που θέλω», αλλά «τι ενεργοποιείται μέσα μου όταν αυτό δεν συμβαίνει».
Αυτή η μετατόπιση είναι κρίσιμη.
Από επιστημονική σκοπιά, αυτό που συμβαίνει είναι μια αλλαγή στην εστίαση της προσοχής και στην ερμηνεία των ερεθισμάτων. Ο εγκέφαλος λειτουργεί μέσω προβλέψεων. Όταν κάτι δεν ταιριάζει με την πρόβλεψη, δημιουργείται σφάλμα πρόβλεψης. Αυτό το σφάλμα μπορεί να οδηγήσει είτε σε απόρριψη της εμπειρίας είτε σε αναθεώρηση του μοντέλου.
Η βαθύτερη πίστη είναι η επιλογή της αναθεώρησης.
Δεν απορρίπτω τον Θεό επειδή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου. Αναθεωρώ τις προσδοκίες μου και διευρύνω την κατανόησή μου. Αυτό απαιτεί ψυχική ανθεκτικότητα και συνειδητή παρουσία.
Στη «Βίβλο της Θετικής Σκέψης» αναφέρω ότι η θετική σκέψη δεν είναι απλώς αισιοδοξία. Είναι μια γνωστική στάση που επιτρέπει στον εγκέφαλο να αναζητά δυνατότητες αντί για περιορισμούς. Σε συνδυασμό με τη πνευματική αφύπνιση, αυτή η στάση γίνεται εργαλείο εσωτερικής εξέλιξης.
Όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι εύκολο.
Υπάρχουν στιγμές που η απογοήτευση είναι τόσο έντονη που μοιάζει πιο απλό να απορρίψω την πίστη παρά να την εξετάσω βαθύτερα. Εκεί, ο εσωτερικός διάλογος γίνεται σχεδόν σωματικός. Το σώμα σφίγγεται, η αναπνοή αλλάζει, το νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Και εκεί ακριβώς παρεμβαίνει η συνειδητή πρακτική.
Μέσα από τις ηχητικές συνεδρίες Voice Healing, ο άνθρωπος μαθαίνει να επαναρυθμίζει το νευρικό του σύστημα. Η φωνή λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στη συνείδηση και στο σώμα. Οι λέξεις, όταν συνοδεύονται από τη σωστή δόνηση, δεν είναι απλώς πληροφορία. Είναι εμπειρία. Η δόνηση επηρεάζει το σώμα σε κυτταρικό επίπεδο. Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντα μεταξύ πραγματικής και νοερής εμπειρίας. Όταν καθοδηγώ κάποιον να οραματιστεί μια κατάσταση εμπιστοσύνης και σύνδεσης, ενεργοποιούνται τα ίδια νευρωνικά δίκτυα που θα ενεργοποιούνταν αν το ζούσε πραγματικά. Αυτό δημιουργεί νέες συνδέσεις. Και σιγά σιγά, η σχέση με το Θείο μετασχηματίζεται.
Δεν είναι πλέον μια σχέση εξάρτησης, αλλά μια σχέση συνειδητής συμμετοχής. Δεν περιμένω παθητικά. Συμμετέχω ενεργά στη διαμόρφωση της εμπειρίας μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι ελέγχω τα πάντα. Σημαίνει ότι αλλάζω τον τρόπο που σχετίζομαι με το ανεξέλεγκτο.
Η θρησκευτική παράδοση μιλά για πίστη. Η ψυχολογία μιλά για εμπιστοσύνη. Η πνευματική αφύπνιση τις ενώνει σε μια εμπειρία παρουσίας. Εκεί όπου δεν χρειάζεται να γνωρίζω τα πάντα για να νιώθω ασφαλής. Και αυτό είναι το πιο ώριμο στάδιο της πίστης. Να μπορώ να συνυπάρχω με το άγνωστο χωρίς να καταρρέω. Να επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώθει, να αμφιβάλλει, να εξελίσσεται. Να βλέπω τον Θεό όχι ως απάντηση, αλλά ως πεδίο συνειδητότητας μέσα στο οποίο αναπτύσσομαι.
Αν λοιπόν με ρωτάς τι να κάνεις όταν ο Θεός δεν λειτουργεί όπως περιμένεις, η απάντησή μου είναι αυτή... μην βιαστείς να αλλάξεις την πίστη σου. Παρατήρησε την. Μελέτησέ την. Νιώσε πού βασίζεται. Είναι αποτέλεσμα εμπειρίας ή ανάγκης για ασφάλεια; Και αν έχεις το θάρρος, άφησέ την να εξελιχθεί. Γιατί η πίστη που δεν εξελίσσεται, παγώνει. Και ότι παγώνει, κάποια στιγμή σπάει. Ενώ η πίστη που βαθαίνει, γίνεται συνείδηση και άρα η σιωπή του Θεού δεν είναι απουσία αλλά μια θεία καθοδήγηση.
Αν βρίσκεσαι σε αυτό το μεταίχμιο, σε αυτή τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αμφιβολία και στην αναζήτηση, να ξέρεις ότι αυτό είναι το πιο γόνιμο σημείο της διαδρομής σου. Δεν είναι ένδειξη απομάκρυνσης από το Θείο. Είναι ένδειξη ότι πλησιάζεις σε μια πιο αυθεντική σχέση μαζί του. Και αν νιώθεις ότι χρειάζεσαι προσωπική καθοδήγηση σε αυτή τη διαδικασία, μπορείς να απευθυνθείς σε εμένα με εμπιστοσύνη. Μέσα από ατομικές συνεδρίες και μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας, δημιουργώ έναν χώρο όπου η επιστήμη, η ψυχολογία και η πνευματικότητα συνυπάρχουν με αρμονία και ουσία.
Με σεβασμό στη μοναδικότητά σου και με βαθιά κατανόηση των εσωτερικών σου διεργασιών, μπορούμε μαζί να μετατρέψουμε την κρίση πίστης σε ευκαιρία βαθιάς μεταμόρφωσης.
Μιλώντας μέσα από την πολυετή μου εμπειρία ως σύμβουλος αυτογνωσίας και δημιουργός του Life Health Care, έχω παρατηρήσει ότι αυτό το ερώτημα δεν είναι θεολογικό, αλλά βαθιά ψυχολογικό και νευροβιολογικό. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος να αναζητά προβλεψιμότητα, έλεγχο και αιτιότητα. Δημιουργεί εσωτερικά μοντέλα για το πώς λειτουργεί ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένης και της έννοιας του Θεού. Όταν αυτά τα μοντέλα καταρρέουν, ενεργοποιείται μια μορφή γνωστικής ασυμφωνίας.
Σε αυτό το σημείο, ο εσωτερικός διάλογος γίνεται έντονος. «Αν πίστεψα σωστά, γιατί δεν έγινε αυτό που περίμενα;» «Αν ο Θεός είναι δίκαιος, γιατί βιώνω αδικία;» Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι ένδειξη αδυναμίας πίστης. Είναι ένδειξη ότι η συνείδηση εξελίσσεται πέρα από τα αρχικά της σχήματα.
Η ψυχολογία μας δείχνει ότι οι πρώιμες πεποιθήσεις για τον Θεό συνδέονται άμεσα με τις πρώτες εμπειρίες προσκόλλησης. Ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι μια ανώτερη δύναμη συχνά αντανακλά τον τρόπο που έμαθα να σχετίζομαι με την ασφάλεια, την αποδοχή και την προστασία. Έτσι, όταν ο Θεός «δεν ανταποκρίνεται», δεν είναι απλώς μια θεολογική κρίση. Είναι μια ενεργοποίηση βαθύτερων συναισθηματικών μνημών.
Εδώ ξεκινά η αφύπνιση.
Η πνευματική αφύπνιση, όπως την ορίζω μέσα από την εμπειρία και τη μέθοδο Voice Healing, δεν είναι μια μεταφυσική έννοια αποκομμένη από την επιστήμη. Είναι μια διαδικασία αναδιοργάνωσης του εσωτερικού συστήματος αντίληψης. Ο εγκέφαλος, μέσα από τη νευροπλαστικότητα, έχει την ικανότητα να επαναδομεί τις συνδέσεις του. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να αλλάξω όχι μόνο το τι πιστεύω, αλλά και το πώς βιώνω την πίστη.
Σε αυτή τη διαδικασία, η φωνή παίζει έναν καθοριστικό ρόλο.
Η μέθοδος Voice Healing βασίζεται στη χρήση της φωνής ως εργαλείο καθοδήγησης που επηρεάζει άμεσα το νευρικό σύστημα. Όταν ο άνθρωπος ακούει μια καθοδηγούμενη φωνή με συγκεκριμένο ρυθμό, τόνο και δόνηση, ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ασφάλεια και τη ρύθμιση του στρες, όπως το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα. Αυτό επιτρέπει την παράκαμψη της γνωστικής άμυνας.
Η γνωστική άμυνα είναι εκείνος ο μηχανισμός που αντιστέκεται στην αλλαγή. Είναι η φωνή που λέει «όχι, αυτό δεν γίνεται» ή «έτσι είναι τα πράγματα». Όταν όμως η πληροφορία εισέρχεται μέσω της ακουστικής εμπειρίας, δεν αντιμετωπίζεται ως απειλή. Ενσωματώνεται πιο ομαλά.
Έχω δει ανθρώπους που βρίσκονταν σε βαθιά κρίση πίστης να βιώνουν μια εσωτερική μετατόπιση όχι μέσα από επιχειρήματα, αλλά μέσα από τον ήχο. Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας, ο εγκέφαλος μεταβαίνει από ταχύτητες βήτα (συνδεδεμένες με την ένταση και την ανάλυση) σε άλφα και θήτα, που σχετίζονται με τη χαλάρωση και την πρόσβαση στο υποσυνείδητο. Σε αυτή την κατάσταση, η έννοια του Θεού δεν βιώνεται ως ιδέα, αλλά ως εμπειρία. Και εδώ βρίσκεται η γέφυρα ανάμεσα στη θρησκεία και την ψυχολογία.
Η θρησκεία, στην ουσία της, προσφέρει δομές νοήματος. Δίνει συμβολικά πλαίσια μέσα στα οποία ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει την ύπαρξή του. Η ψυχολογία, από την άλλη, εξετάζει πώς αυτά τα πλαίσια εσωτερικεύονται και πώς επηρεάζουν τη συμπεριφορά και το συναίσθημα. Η πνευματική αφύπνιση είναι το σημείο όπου αυτά τα δύο συναντώνται.
Όταν λέω ότι «βαθύνω την πίστη μου», δεν εννοώ ότι αποδέχομαι περισσότερα δόγματα. Εννοώ ότι μεταβαίνω από μια εξωτερική κατανόηση σε μια εσωτερική εμπειρία. Δεν ρωτώ πλέον «γιατί ο Θεός δεν μου δίνει αυτό που θέλω», αλλά «τι ενεργοποιείται μέσα μου όταν αυτό δεν συμβαίνει».
Αυτή η μετατόπιση είναι κρίσιμη.
Από επιστημονική σκοπιά, αυτό που συμβαίνει είναι μια αλλαγή στην εστίαση της προσοχής και στην ερμηνεία των ερεθισμάτων. Ο εγκέφαλος λειτουργεί μέσω προβλέψεων. Όταν κάτι δεν ταιριάζει με την πρόβλεψη, δημιουργείται σφάλμα πρόβλεψης. Αυτό το σφάλμα μπορεί να οδηγήσει είτε σε απόρριψη της εμπειρίας είτε σε αναθεώρηση του μοντέλου.
Η βαθύτερη πίστη είναι η επιλογή της αναθεώρησης.
Δεν απορρίπτω τον Θεό επειδή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου. Αναθεωρώ τις προσδοκίες μου και διευρύνω την κατανόησή μου. Αυτό απαιτεί ψυχική ανθεκτικότητα και συνειδητή παρουσία.
Στη «Βίβλο της Θετικής Σκέψης» αναφέρω ότι η θετική σκέψη δεν είναι απλώς αισιοδοξία. Είναι μια γνωστική στάση που επιτρέπει στον εγκέφαλο να αναζητά δυνατότητες αντί για περιορισμούς. Σε συνδυασμό με τη πνευματική αφύπνιση, αυτή η στάση γίνεται εργαλείο εσωτερικής εξέλιξης.
Όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι εύκολο.
Υπάρχουν στιγμές που η απογοήτευση είναι τόσο έντονη που μοιάζει πιο απλό να απορρίψω την πίστη παρά να την εξετάσω βαθύτερα. Εκεί, ο εσωτερικός διάλογος γίνεται σχεδόν σωματικός. Το σώμα σφίγγεται, η αναπνοή αλλάζει, το νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Και εκεί ακριβώς παρεμβαίνει η συνειδητή πρακτική.
Μέσα από τις ηχητικές συνεδρίες Voice Healing, ο άνθρωπος μαθαίνει να επαναρυθμίζει το νευρικό του σύστημα. Η φωνή λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στη συνείδηση και στο σώμα. Οι λέξεις, όταν συνοδεύονται από τη σωστή δόνηση, δεν είναι απλώς πληροφορία. Είναι εμπειρία. Η δόνηση επηρεάζει το σώμα σε κυτταρικό επίπεδο. Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντα μεταξύ πραγματικής και νοερής εμπειρίας. Όταν καθοδηγώ κάποιον να οραματιστεί μια κατάσταση εμπιστοσύνης και σύνδεσης, ενεργοποιούνται τα ίδια νευρωνικά δίκτυα που θα ενεργοποιούνταν αν το ζούσε πραγματικά. Αυτό δημιουργεί νέες συνδέσεις. Και σιγά σιγά, η σχέση με το Θείο μετασχηματίζεται.
Δεν είναι πλέον μια σχέση εξάρτησης, αλλά μια σχέση συνειδητής συμμετοχής. Δεν περιμένω παθητικά. Συμμετέχω ενεργά στη διαμόρφωση της εμπειρίας μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι ελέγχω τα πάντα. Σημαίνει ότι αλλάζω τον τρόπο που σχετίζομαι με το ανεξέλεγκτο.
Η θρησκευτική παράδοση μιλά για πίστη. Η ψυχολογία μιλά για εμπιστοσύνη. Η πνευματική αφύπνιση τις ενώνει σε μια εμπειρία παρουσίας. Εκεί όπου δεν χρειάζεται να γνωρίζω τα πάντα για να νιώθω ασφαλής. Και αυτό είναι το πιο ώριμο στάδιο της πίστης. Να μπορώ να συνυπάρχω με το άγνωστο χωρίς να καταρρέω. Να επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώθει, να αμφιβάλλει, να εξελίσσεται. Να βλέπω τον Θεό όχι ως απάντηση, αλλά ως πεδίο συνειδητότητας μέσα στο οποίο αναπτύσσομαι.
Αν λοιπόν με ρωτάς τι να κάνεις όταν ο Θεός δεν λειτουργεί όπως περιμένεις, η απάντησή μου είναι αυτή... μην βιαστείς να αλλάξεις την πίστη σου. Παρατήρησε την. Μελέτησέ την. Νιώσε πού βασίζεται. Είναι αποτέλεσμα εμπειρίας ή ανάγκης για ασφάλεια; Και αν έχεις το θάρρος, άφησέ την να εξελιχθεί. Γιατί η πίστη που δεν εξελίσσεται, παγώνει. Και ότι παγώνει, κάποια στιγμή σπάει. Ενώ η πίστη που βαθαίνει, γίνεται συνείδηση και άρα η σιωπή του Θεού δεν είναι απουσία αλλά μια θεία καθοδήγηση.
Αν βρίσκεσαι σε αυτό το μεταίχμιο, σε αυτή τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αμφιβολία και στην αναζήτηση, να ξέρεις ότι αυτό είναι το πιο γόνιμο σημείο της διαδρομής σου. Δεν είναι ένδειξη απομάκρυνσης από το Θείο. Είναι ένδειξη ότι πλησιάζεις σε μια πιο αυθεντική σχέση μαζί του. Και αν νιώθεις ότι χρειάζεσαι προσωπική καθοδήγηση σε αυτή τη διαδικασία, μπορείς να απευθυνθείς σε εμένα με εμπιστοσύνη. Μέσα από ατομικές συνεδρίες και μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας, δημιουργώ έναν χώρο όπου η επιστήμη, η ψυχολογία και η πνευματικότητα συνυπάρχουν με αρμονία και ουσία.
Με σεβασμό στη μοναδικότητά σου και με βαθιά κατανόηση των εσωτερικών σου διεργασιών, μπορούμε μαζί να μετατρέψουμε την κρίση πίστης σε ευκαιρία βαθιάς μεταμόρφωσης.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)

