Σταύρος Πλουμιστός: Αν ο Θεός έχει σχέδιο… εσύ πού χωράς; - Η έννοια της ελεύθερης βούλησης απέναντι σε ένα "θείο σχέδιο"
Θυμάμαι τον εαυτό μου, χρόνια πριν, όταν έγραφα το βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης». Δεν ήμουν απλώς συγγραφέας εκείνη τη στιγμή, ένιωθα ότι ήμουν ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να συμφιλιώσει μέσα του δύο φαινομενικά αντίθετες αλήθειες... την ανάγκη για έλεγχο και την αποδοχή ενός μεγαλύτερου σχεδίου. Και όσο προχωρούσα, τόσο συνειδητοποιούσα πως η σύγκρουση αυτή δεν είναι πραγματική. Είναι προϊόν του νου που θέλει να κατανοήσει κάτι που βιώνεται, όχι εξηγείται.
Στις συνεδρίες μου στο Life Health Care, έχω δει ανθρώπους να έρχονται με θυμό απέναντι στον Θεό. «Γιατί μου συνέβη αυτό;» με ρωτούν. Και πίσω από την ερώτηση, κρύβεται μια βαθύτερη κραυγή: «Είχα επιλογή;» Εκεί, τους καθοδηγώ να ακούσουν μέσα τους. Γιατί η αλήθεια δεν είναι εξωτερική. Είναι μια λεπτή εσωτερική αναγνώριση.
Το θείο σχέδιο, δεν είναι μια φυλακή. Δεν είναι ένα αυστηρό σενάριο όπου εμείς απλώς εκτελούμε ρόλους. Είναι περισσότερο σαν ένα πεδίο δυνατοτήτων, ένας χάρτης με άπειρες διαδρομές, όπου κάθε επιλογή μας ανοίγει διαφορετική εμπειρία. Ο Θεός, δεν επιβάλλει... επιτρέπει. Και εδώ έρχεται η ουσία της ελεύθερης βούλησης. Δεν είναι απόλυτη ελευθερία στο επίπεδο των εξωτερικών γεγονότων. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα. Όμως έχουμε κάτι πολύ πιο βαθύ, την ελευθερία της στάσης μας. Την ελευθερία της ερμηνείας. Την ελευθερία της εσωτερικής μας κατεύθυνσης.
Έχω βιώσει με ανθρώπους που ζουν το ίδιο γεγονός με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο ένας να καταρρέει και ο άλλος να αφυπνίζεται. Το γεγονός ήταν ίδιο. Η βούληση όμως, η εσωτερική επιλογή, ήταν διαφορετική. Εκεί βρίσκεται η πραγματική ελευθερία.
Κάποτε, σε μια πολύ εσωτερική μου διεργασία, είχα έναν διάλογο με τον εαυτό μου. «Αν όλα είναι προκαθορισμένα, τότε γιατί να προσπαθώ;» ρώτησα. Και η απάντηση που αναδύθηκε δεν ήταν λογική φυσικά... ήταν βιωματική. «Δεν προσπαθείς για να αλλάξεις το σχέδιο. Προσπαθείς για να ανακαλύψεις ποιος είσαι μέσα σε αυτό.»
Αυτή η φράση άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τη ζωή. Δεν είμαστε παθητικοί αποδέκτες ενός σχεδίου. Είμαστε ενεργοί συμμετέχοντες σε μια διαδικασία εξέλιξης. Το σχέδιο δεν αφορά τα γεγονότα μόνο, αφορά την αφύπνιση της συνείδησης.
Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing που ανέπτυξα, έχω εργαστεί με ανθρώπους σε πολύ βαθιά επίπεδα του νου. Εκεί, πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα, υπάρχει ένα πεδίο σιωπής. Και σε αυτό το πεδίο, δεν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ ελεύθερης βούλησης και θεϊκού σχεδίου. Υπάρχει μόνο ροή.
Όταν ο άνθρωπος συντονίζεται με αυτή τη ροή, οι επιλογές του δεν προκύπτουν από φόβο ή ανάγκη ελέγχου. Προκύπτουν από επίγνωση. Και τότε, ακόμα και αν υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο, δεν το βιώνει ως περιορισμό. Το βιώνει ως εσωτερική καθοδήγηση.
Πολλοί φοβούνται ότι αν αποδεχτούν την ύπαρξη ενός θείου σχεδίου, θα χάσουν την ατομικότητά τους. Όμως συμβαίνει το αντίθετο. Όταν σταματάς να αντιστέκεσαι, αρχίζεις να ανακαλύπτεις τον αυθεντικό σου εαυτό. Όχι αυτόν που διαμορφώθηκε από φόβους και κοινωνικές επιρροές, αλλά αυτόν που είναι βαθιά συνδεδεμένος με την ουσία της ύπαρξης. Δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει πόνος. Ούτε ότι όλα θα είναι εύκολα. Αλλά αλλάζει η σχέση σου με όσα συμβαίνουν. Δεν ρωτάς πια «γιατί σε μένα;». Ρωτάς «τι μπορώ να δω μέσα από αυτό;». Και αυτή η μετατόπιση είναι τεράστια.
Συχνά λέω στους ανθρώπους που καθοδηγώ, η ελεύθερη βούληση δεν είναι να κάνεις ό,τι θέλεις. Είναι να μπορείς να επιλέγεις συνειδητά, ακόμα και όταν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Είναι να μην αντιδράς μηχανικά, αλλά να απαντάς με επίγνωση.
Υπάρχουν στιγμές που μοιάζει σαν όλα να είναι ήδη γραμμένα. Συγχρονικότητες, απρόσμενες συναντήσεις, γεγονότα που δεν εξηγούνται λογικά. Και άλλες στιγμές που νιώθεις πως κρατάς πλήρως το τιμόνι της ζωής σου. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα. Δεν είναι είτε το ένα είτε το άλλο. Η ζωή είναι μια συνεργασία. Μια συνεχής αλληλεπίδραση μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού, του ανθρώπινου και του θείου. Και σε αυτή τη συνεργασία, η βούλησή μας έχει ρόλο. Όχι να ελέγξει τα πάντα, αλλά να κατευθύνει την εμπειρία μας.
Θα σου πω κάτι ειλικρινά.... Οι άνθρωποι που βρίσκουν βαθιά γαλήνη δεν είναι αυτοί που έχουν λύσει όλα τα ερωτήματα. Είναι αυτοί που έχουν μάθει να ζουν με αυτά χωρίς εσωτερική σύγκρουση. Δεν χρειάζονται απόλυτες απαντήσεις. Έχουν εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη δεν είναι τυφλή πίστη. Είναι αποτέλεσμα εσωτερικής εργασίας. Είναι η αίσθηση ότι ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις πλήρως τι συμβαίνει, υπάρχει μια νοημοσύνη που υπερβαίνει τον περιορισμένο νου. Αυτό δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει συμμετοχή χωρίς αντίσταση. Σημαίνει να δρας, αλλά χωρίς να προσκολλάσαι στο αποτέλεσμα. Να επιλέγεις, αλλά χωρίς να φοβάσαι το άγνωστο.
Έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που αποφάσισαν να αλλάζουν ριζικά τη ζωή τους όταν κατανοούν αυτή τη διάκριση. Όταν σταμάτησαν να παλεύουν να ελέγξουν τα πάντα και άρχισαν να συνεργάζονται με τη ζωή. Τότε, η ελεύθερη βούληση έγινε εργαλείο εξέλιξης και όχι πηγή άγχους.
Κάθε φορά που βρίσκεσαι μπροστά σε μια επιλογή, μπορείς να ρωτήσεις τον εαυτό σου, «Αυτό που επιλέγω έρχεται από φόβο ή από επίγνωση;» Αυτή η ερώτηση, όσο απλή κι αν φαίνεται, ανοίγει έναν ολόκληρο εσωτερικό χώρο. Και μέσα σε αυτόν τον χώρο, αρχίζεις να νιώθεις τη διαφορά. Ο φόβος πιέζει, περιορίζει, δημιουργεί ένταση. Η επίγνωση είναι ήρεμη, σταθερή, καθαρή. Δεν επιβάλλει· προτείνει. Όταν οι επιλογές σου ευθυγραμμίζονται με αυτή την επίγνωση, τότε δεν έχει σημασία αν υπάρχει ένα θείο σχέδιο ή όχι. Γιατί βιώνεις την αλήθεια σου. Και αυτή η εμπειρία είναι πιο ισχυρή από οποιαδήποτε θεωρία. Δεν χρειάζεται να λύσεις το μυστήριο της ύπαρξης για να ζήσεις με νόημα. Χρειάζεται να είσαι παρών. Να ακούς. Να παρατηρείς. Να μαθαίνεις.
Η ελευθερία δεν είναι απουσία περιορισμών. Είναι η ικανότητα να παραμένεις συνειδητός μέσα σε αυτούς. Και αυτή η ικανότητα καλλιεργείται. Δεν δίνεται έτοιμη.
Έχω βιώσει με ανθρώπους που ζουν το ίδιο γεγονός με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο ένας να καταρρέει και ο άλλος να αφυπνίζεται. Το γεγονός ήταν ίδιο. Η βούληση όμως, η εσωτερική επιλογή, ήταν διαφορετική. Εκεί βρίσκεται η πραγματική ελευθερία.
Κάποτε, σε μια πολύ εσωτερική μου διεργασία, είχα έναν διάλογο με τον εαυτό μου. «Αν όλα είναι προκαθορισμένα, τότε γιατί να προσπαθώ;» ρώτησα. Και η απάντηση που αναδύθηκε δεν ήταν λογική φυσικά... ήταν βιωματική. «Δεν προσπαθείς για να αλλάξεις το σχέδιο. Προσπαθείς για να ανακαλύψεις ποιος είσαι μέσα σε αυτό.»
Αυτή η φράση άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τη ζωή. Δεν είμαστε παθητικοί αποδέκτες ενός σχεδίου. Είμαστε ενεργοί συμμετέχοντες σε μια διαδικασία εξέλιξης. Το σχέδιο δεν αφορά τα γεγονότα μόνο, αφορά την αφύπνιση της συνείδησης.
Μέσα από τη μέθοδο Voice Healing που ανέπτυξα, έχω εργαστεί με ανθρώπους σε πολύ βαθιά επίπεδα του νου. Εκεί, πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα, υπάρχει ένα πεδίο σιωπής. Και σε αυτό το πεδίο, δεν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ ελεύθερης βούλησης και θεϊκού σχεδίου. Υπάρχει μόνο ροή.
Όταν ο άνθρωπος συντονίζεται με αυτή τη ροή, οι επιλογές του δεν προκύπτουν από φόβο ή ανάγκη ελέγχου. Προκύπτουν από επίγνωση. Και τότε, ακόμα και αν υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο, δεν το βιώνει ως περιορισμό. Το βιώνει ως εσωτερική καθοδήγηση.
Πολλοί φοβούνται ότι αν αποδεχτούν την ύπαρξη ενός θείου σχεδίου, θα χάσουν την ατομικότητά τους. Όμως συμβαίνει το αντίθετο. Όταν σταματάς να αντιστέκεσαι, αρχίζεις να ανακαλύπτεις τον αυθεντικό σου εαυτό. Όχι αυτόν που διαμορφώθηκε από φόβους και κοινωνικές επιρροές, αλλά αυτόν που είναι βαθιά συνδεδεμένος με την ουσία της ύπαρξης. Δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει πόνος. Ούτε ότι όλα θα είναι εύκολα. Αλλά αλλάζει η σχέση σου με όσα συμβαίνουν. Δεν ρωτάς πια «γιατί σε μένα;». Ρωτάς «τι μπορώ να δω μέσα από αυτό;». Και αυτή η μετατόπιση είναι τεράστια.
Συχνά λέω στους ανθρώπους που καθοδηγώ, η ελεύθερη βούληση δεν είναι να κάνεις ό,τι θέλεις. Είναι να μπορείς να επιλέγεις συνειδητά, ακόμα και όταν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Είναι να μην αντιδράς μηχανικά, αλλά να απαντάς με επίγνωση.
Υπάρχουν στιγμές που μοιάζει σαν όλα να είναι ήδη γραμμένα. Συγχρονικότητες, απρόσμενες συναντήσεις, γεγονότα που δεν εξηγούνται λογικά. Και άλλες στιγμές που νιώθεις πως κρατάς πλήρως το τιμόνι της ζωής σου. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα. Δεν είναι είτε το ένα είτε το άλλο. Η ζωή είναι μια συνεργασία. Μια συνεχής αλληλεπίδραση μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού, του ανθρώπινου και του θείου. Και σε αυτή τη συνεργασία, η βούλησή μας έχει ρόλο. Όχι να ελέγξει τα πάντα, αλλά να κατευθύνει την εμπειρία μας.
Θα σου πω κάτι ειλικρινά.... Οι άνθρωποι που βρίσκουν βαθιά γαλήνη δεν είναι αυτοί που έχουν λύσει όλα τα ερωτήματα. Είναι αυτοί που έχουν μάθει να ζουν με αυτά χωρίς εσωτερική σύγκρουση. Δεν χρειάζονται απόλυτες απαντήσεις. Έχουν εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη δεν είναι τυφλή πίστη. Είναι αποτέλεσμα εσωτερικής εργασίας. Είναι η αίσθηση ότι ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις πλήρως τι συμβαίνει, υπάρχει μια νοημοσύνη που υπερβαίνει τον περιορισμένο νου. Αυτό δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει συμμετοχή χωρίς αντίσταση. Σημαίνει να δρας, αλλά χωρίς να προσκολλάσαι στο αποτέλεσμα. Να επιλέγεις, αλλά χωρίς να φοβάσαι το άγνωστο.
Έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που αποφάσισαν να αλλάζουν ριζικά τη ζωή τους όταν κατανοούν αυτή τη διάκριση. Όταν σταμάτησαν να παλεύουν να ελέγξουν τα πάντα και άρχισαν να συνεργάζονται με τη ζωή. Τότε, η ελεύθερη βούληση έγινε εργαλείο εξέλιξης και όχι πηγή άγχους.
Κάθε φορά που βρίσκεσαι μπροστά σε μια επιλογή, μπορείς να ρωτήσεις τον εαυτό σου, «Αυτό που επιλέγω έρχεται από φόβο ή από επίγνωση;» Αυτή η ερώτηση, όσο απλή κι αν φαίνεται, ανοίγει έναν ολόκληρο εσωτερικό χώρο. Και μέσα σε αυτόν τον χώρο, αρχίζεις να νιώθεις τη διαφορά. Ο φόβος πιέζει, περιορίζει, δημιουργεί ένταση. Η επίγνωση είναι ήρεμη, σταθερή, καθαρή. Δεν επιβάλλει· προτείνει. Όταν οι επιλογές σου ευθυγραμμίζονται με αυτή την επίγνωση, τότε δεν έχει σημασία αν υπάρχει ένα θείο σχέδιο ή όχι. Γιατί βιώνεις την αλήθεια σου. Και αυτή η εμπειρία είναι πιο ισχυρή από οποιαδήποτε θεωρία. Δεν χρειάζεται να λύσεις το μυστήριο της ύπαρξης για να ζήσεις με νόημα. Χρειάζεται να είσαι παρών. Να ακούς. Να παρατηρείς. Να μαθαίνεις.
Η ελευθερία δεν είναι απουσία περιορισμών. Είναι η ικανότητα να παραμένεις συνειδητός μέσα σε αυτούς. Και αυτή η ικανότητα καλλιεργείται. Δεν δίνεται έτοιμη.
Αν υπάρχει κάτι που έχω μάθει μέσα από όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι οι πιο βαθιές απαντήσεις δεν έρχονται όταν τις κυνηγάς. Έρχονται όταν ησυχάζεις. Όταν σταματάς να προσπαθείς να ελέγξεις και επιτρέπεις στον εαυτό σου να βιώσει. Και ίσως τελικά, η ερώτηση δεν είναι αν είμαστε ελεύθεροι ή όχι. Ίσως η πραγματική ερώτηση είναι... πόσο συνειδητά ζούμε;
Αν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα σημείο της ζωής σου όπου αυτά τα ερωτήματα σε απασχολούν βαθιά, αν αναζητάς όχι απλώς απαντήσεις αλλά εμπειρία και καθοδήγηση, τότε θα χαρώ να σε γνωρίσω. Μέσα από ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας, μπορούμε να δουλέψουμε μαζί με ειλικρίνεια ώστε να ανακαλύψεις τη δική σου αλήθεια. Η διαδρομή αυτή είναι προσωπική, αλλά δεν χρειάζεται να την περπατήσεις μόνος.
Αν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα σημείο της ζωής σου όπου αυτά τα ερωτήματα σε απασχολούν βαθιά, αν αναζητάς όχι απλώς απαντήσεις αλλά εμπειρία και καθοδήγηση, τότε θα χαρώ να σε γνωρίσω. Μέσα από ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας, μπορούμε να δουλέψουμε μαζί με ειλικρίνεια ώστε να ανακαλύψεις τη δική σου αλήθεια. Η διαδρομή αυτή είναι προσωπική, αλλά δεν χρειάζεται να την περπατήσεις μόνος.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
