Σταύρος Πλουμιστός: Γιατί δυσκολεύομαι να μείνω μόνος με τον εαυτό μου;
Μετά από πολλά χρόνια στη συμβουλευτική, ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (δείτε εδώ) και δημιουργός του ολιστικού συμβουλευτικού κέντρου Life Health Care (εδώ), έχω κατανοήσει ότι η μοναξιά δεν είναι αυτό που μας φοβίζει. Αυτό που μας φοβίζει είναι η συνάντηση με τον αληθινό μας. Όταν κλείνουν οι εξωτερικοί ήχοι και η απόσπαση, ανοίγει η εσωτερική οδός. Και εκεί, δεν υπάρχει απόδραση.
Πολλοί άνθρωποι μου λένε ότι όταν μένουν μόνοι, αρχίζουν να σκέφτονται υπερβολικά. Αναμοχλεύουν το παρελθόν, ανησυχούν για το μέλλον, αμφισβητούν τον εαυτό τους. Η σιωπή γίνεται απειλή, γιατί λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Ό,τι δεν έχει λυθεί, ό,τι έχει καταπιεστεί, ό,τι έχει θαφτεί κάτω από υποχρεώσεις και ρόλους, έρχεται στην επιφάνεια. Και τότε, αντί να το αντιμετωπίσουμε, αναζητούμε περισπασμούς.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας δίδαξαν πώς να είμαστε με τον εαυτό μας. Μας έμαθαν πώς να αποδίδουμε, πώς να προσαρμοζόμαστε, πώς να ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες. Σπάνια όμως μας έμαθαν πώς να ακούμε τη σιωπή μας. Η σιωπή, για εμένα, δεν είναι απουσία ήχου. Είναι χώρος αποκάλυψης. Είναι το πεδίο όπου η ψυχή αρχίζει να μιλά.
Όταν κάποιος αποφεύγει τη σιωπή, συνήθως αποφεύγει ένα συναίσθημα. Μπορεί να είναι θλίψη που δεν εκφράστηκε ποτέ. Μπορεί να είναι θυμός που καταπιέστηκε για να μη χαλάσει η εικόνα. Μπορεί να είναι ενοχή, φόβος, αίσθηση ανεπάρκειας. Όσο τρέχουμε, αυτά μένουν πίσω μας. Όταν όμως σταματήσουμε, μας περιμένουν.
Στη δική μου πορεία, έμαθα ότι η θεραπεία δεν ξεκινά όταν εξαφανιστεί ο πόνος, αλλά όταν τον αντικρίσω και αρχίσω να τον παρατηρώ, νε τον μελετώ. Αυτή είναι η ουσία της αυτογνωσίας. Όχι να διορθώσω τον εαυτό μου, αλλά να τον κατανοήσω. Όχι να τον τιμωρήσω, αλλά να τον αγκαλιάσω.
Η μέθοδός μου, το Voice Healing (δείτε εδώ), γεννήθηκε μέσα και από αυτή την ανάγκη. Παρατήρησα ότι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να μπουν μόνοι τους στη διαδικασία της εσωτερικής παρατήρησης. Ο νους αντιστέκεται. Σηκώνει άμυνες. Δημιουργεί θόρυβο. Όμως ο ήχος έχει μια διαφορετική δύναμη. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα, η δονητική μουσική που συνοδεύει, λειτουργούν σε ένα επίπεδο βαθύτερο από τη λογική. Παρακάμπτουν την άμυνα του νου. Εκεί που οι σκέψεις δεν φτάνουν, ο ήχος σε αγγίζει.
Έχω μελετήσει επί χρόνια τη σχέση της φωνής με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Η φωνή δεν είναι απλώς πληροφορία. Είναι δόνηση. Και η δόνηση επηρεάζει το σώμα, τον ρυθμό της αναπνοής, την καρδιακή συχνότητα, την εγκεφαλική λειτουργία. Σε μια ηχητική συνεδρία μου καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων, ο άνθρωπος δεν παλεύει με τον εαυτό του. Μαθαίνει να τον συναντά με ασφάλεια.
Ο φόβος της σιωπής συνδέεται συχνά με την έλλειψη εσωτερικής ασφάλειας. Αν μέσα μου επικρατεί κριτική, αυστηρότητα, απόρριψη, τότε η σιωπή γίνεται εχθρός. Αν όμως μέσα μου αρχίσω να καλλιεργώ κατανόηση και αποδοχή, τότε η σιωπή μετατρέπεται σε σύμμαχο. Η εσωτερική γαλήνη δεν είναι προνόμιο λίγων. Είναι δεξιότητα που καλλιεργείται.
Θέλω να είμαι ειλικρινής. Το να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου δεν είναι πάντα ευχάριστο. Είναι όμως βαθιά απελευθερωτικό. Όταν αντέξεις να καθίσεις με τη λύπη σου, χωρίς να την καταπνίξεις, θα ανακαλύψεις ότι δεν σε καταστρέφει. Όταν επιτρέψεις στον θυμό να εκφραστεί με υγιή τρόπο, θα δεις ότι κρύβει ανάγκες που ζητούν αναγνώριση. Όταν αγγίξεις τον φόβο σου με περιέργεια αντί για πανικό, θα αρχίσει να χάνει τη δύναμή του.
Το εσωτερικό χάος δεν είναι απόδειξη ότι είσαι λάθος. Είναι ένδειξη ότι υπάρχουν κομμάτια σου που ζητούν φροντίδα. Η αποφυγή συναισθημάτων δημιουργεί μεγαλύτερη ένταση από το ίδιο το συναίσθημα. Όσο αποφεύγω, τόσο διογκώνεται. Όταν όμως σταματήσω και πω «είμαι εδώ, σε ακούω», τότε ξεκινά η μεταμόρφωση.
Στις συνεδρίες μου βλέπω συχνά ανθρώπους που για πρώτη φορά επιτρέπουν στον εαυτό τους να κλάψει χωρίς ντροπή. Να πουν «φοβάμαι» χωρίς να αισθάνονται αδύναμοι. Να παραδεχτούν «κουράστηκα να προσποιούμαι». Εκείνη τη στιγμή, κάτι αλλάζει. Η μάσκα πέφτει και εμφανίζεται η αυθεντικότητα. Και η αυθεντικότητα θεραπεύει.
Η θετική σκέψη, για την οποία έχω γράψει και διδάξει εκτενώς, δεν είναι άρνηση της δυσκολίας. Είναι στάση συνειδητής επιλογής. Δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω το σκοτάδι. Σημαίνει ότι επιλέγω να μην ταυτιστώ με αυτό. Όταν μένω μόνος με τον εαυτό μου, μαθαίνω να παρατηρώ τις σκέψεις μου χωρίς να τις πιστεύω όλες. Μαθαίνω να ξεχωρίζω τη φωνή του φόβου από τη φωνή της αλήθειας.
Η πνευματική αφύπνιση δεν είναι κάτι εξωτικό ή απόμακρο. Είναι η στιγμή που αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαι οι σκέψεις μου. Ότι πίσω από το άγχος, πίσω από τις ενοχές, πίσω από τις ταμπέλες, υπάρχει μια βαθύτερη συνείδηση που παρατηρεί. Όταν συνδεθώ με αυτήν, η μοναξιά μετατρέπεται σε ιερό χώρο.
Η πρακτική της καθοδηγούμενης νοερής απεικόνισης που εφαρμόζω στο Voice Healing βοηθά ακριβώς σε αυτό. Δημιουργώ μέσα από τη φωνή μου ένα ασφαλές εσωτερικό τοπίο. Εκεί, ο άνθρωπος μπορεί να συναντήσει το παιδί που υπήρξε, να συνομιλήσει με τις πληγές του, να δει τον εαυτό του από μια ανώτερη οπτική. Η φαντασία δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα. Είναι εργαλείο επαναπρογραμματισμού του νου.
Γιατί, ας το πούμε καθαρά: ο νους μας έχει προγραμματιστεί από εμπειρίες, από λόγια που ακούσαμε, από τραύματα που δεν επεξεργαστήκαμε. Αν μέσα μου επαναλαμβάνεται η φράση «δεν είμαι αρκετός», τότε η σιωπή θα γεμίσει με αυτήν την πεποίθηση. Αν όμως αρχίσω να καλλιεργώ μια νέα εσωτερική αφήγηση, τότε η σιωπή θα γεμίσει με δύναμη.
Δεν ζητώ από κανέναν να απομονωθεί από τον κόσμο. Ζητώ να βρει λίγα λεπτά την ημέρα για συνειδητή επαφή με τον εαυτό του. Χωρίς κινητό για σκρολ... Χωρίς μουσική. Χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα. Απλώς ησυχία και παρουσία. Στην αρχή ίσως υπάρξει ανησυχία. Είναι φυσιολογικό. Ο νους δεν έχει συνηθίσει την ηρεμία. Με τον χρόνο όμως, το σώμα χαλαρώνει, η αναπνοή βαθαίνει, και κάτι μέσα μας αρχίζει να τακτοποιείται.
Η αποφυγή συναισθημάτων είναι ένας μηχανισμός προστασίας. Κάποτε μας βοήθησε να επιβιώσουμε. Σήμερα όμως μπορεί να μας κρατά δέσμιους. Η ωριμότητα έρχεται όταν δεν χρειάζεται πια να κρυβόμαστε από τον εαυτό μας. Όταν μπορώ να πω «ναι, αυτό πονά» και ταυτόχρονα «είμαι ικανός να το διαχειριστώ».
Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που συμφιλιώνονται με τη σιωπή τους αποκτούν μεγαλύτερη διαύγεια στις σχέσεις τους. Δεν ζητούν από τους άλλους να καλύψουν το εσωτερικό τους κενό. Δεν φοβούνται την απόσταση. Μπορούν να είναι μαζί με κάποιον χωρίς να χάνουν τον εαυτό τους, και μόνοι χωρίς να αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.
Αν σήμερα δυσκολεύεστε να μείνετε μόνοι, μην το κρίνετε. Ρωτήστε με ειλικρίνεια: «Τι φοβάμαι ότι θα συναντήσω;». Και έπειτα, κάντε ένα μικρό βήμα. Όχι βίαιο. Όχι εξαναγκαστικό. Ένα βήμα καλοσύνης προς τον εαυτό σας.
Η αυτογνωσία δεν είναι προορισμός. Είναι διαδρομή. Και σε αυτή τη διαδρομή δεν χρειάζεται να είστε μόνοι. Αν νιώθετε ότι ήρθε η στιγμή να εμβαθύνετε, να εργαστείτε ουσιαστικά με τον εαυτό σας, να επαναπρογραμματίσετε τον νου και να θεραπεύσετε τις εσωτερικές σας συγκρούσεις, σας προσκαλώ με σεβασμό να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για τα μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας που προσφέρω. Με εμπειρία, υπευθυνότητα και αληθινό ενδιαφέρον, μπορώ να σας καθοδηγήσω σε αυτή τη συνάντηση με τον εαυτό σας, μια συνάντηση που όταν συμβεί συνειδητά, αλλάζει ολόκληρη τη ζωή σας.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας δίδαξαν πώς να είμαστε με τον εαυτό μας. Μας έμαθαν πώς να αποδίδουμε, πώς να προσαρμοζόμαστε, πώς να ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες. Σπάνια όμως μας έμαθαν πώς να ακούμε τη σιωπή μας. Η σιωπή, για εμένα, δεν είναι απουσία ήχου. Είναι χώρος αποκάλυψης. Είναι το πεδίο όπου η ψυχή αρχίζει να μιλά.
Όταν κάποιος αποφεύγει τη σιωπή, συνήθως αποφεύγει ένα συναίσθημα. Μπορεί να είναι θλίψη που δεν εκφράστηκε ποτέ. Μπορεί να είναι θυμός που καταπιέστηκε για να μη χαλάσει η εικόνα. Μπορεί να είναι ενοχή, φόβος, αίσθηση ανεπάρκειας. Όσο τρέχουμε, αυτά μένουν πίσω μας. Όταν όμως σταματήσουμε, μας περιμένουν.
Στη δική μου πορεία, έμαθα ότι η θεραπεία δεν ξεκινά όταν εξαφανιστεί ο πόνος, αλλά όταν τον αντικρίσω και αρχίσω να τον παρατηρώ, νε τον μελετώ. Αυτή είναι η ουσία της αυτογνωσίας. Όχι να διορθώσω τον εαυτό μου, αλλά να τον κατανοήσω. Όχι να τον τιμωρήσω, αλλά να τον αγκαλιάσω.
Η μέθοδός μου, το Voice Healing (δείτε εδώ), γεννήθηκε μέσα και από αυτή την ανάγκη. Παρατήρησα ότι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να μπουν μόνοι τους στη διαδικασία της εσωτερικής παρατήρησης. Ο νους αντιστέκεται. Σηκώνει άμυνες. Δημιουργεί θόρυβο. Όμως ο ήχος έχει μια διαφορετική δύναμη. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα, η δονητική μουσική που συνοδεύει, λειτουργούν σε ένα επίπεδο βαθύτερο από τη λογική. Παρακάμπτουν την άμυνα του νου. Εκεί που οι σκέψεις δεν φτάνουν, ο ήχος σε αγγίζει.
Έχω μελετήσει επί χρόνια τη σχέση της φωνής με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Η φωνή δεν είναι απλώς πληροφορία. Είναι δόνηση. Και η δόνηση επηρεάζει το σώμα, τον ρυθμό της αναπνοής, την καρδιακή συχνότητα, την εγκεφαλική λειτουργία. Σε μια ηχητική συνεδρία μου καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων, ο άνθρωπος δεν παλεύει με τον εαυτό του. Μαθαίνει να τον συναντά με ασφάλεια.
Ο φόβος της σιωπής συνδέεται συχνά με την έλλειψη εσωτερικής ασφάλειας. Αν μέσα μου επικρατεί κριτική, αυστηρότητα, απόρριψη, τότε η σιωπή γίνεται εχθρός. Αν όμως μέσα μου αρχίσω να καλλιεργώ κατανόηση και αποδοχή, τότε η σιωπή μετατρέπεται σε σύμμαχο. Η εσωτερική γαλήνη δεν είναι προνόμιο λίγων. Είναι δεξιότητα που καλλιεργείται.
Θέλω να είμαι ειλικρινής. Το να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου δεν είναι πάντα ευχάριστο. Είναι όμως βαθιά απελευθερωτικό. Όταν αντέξεις να καθίσεις με τη λύπη σου, χωρίς να την καταπνίξεις, θα ανακαλύψεις ότι δεν σε καταστρέφει. Όταν επιτρέψεις στον θυμό να εκφραστεί με υγιή τρόπο, θα δεις ότι κρύβει ανάγκες που ζητούν αναγνώριση. Όταν αγγίξεις τον φόβο σου με περιέργεια αντί για πανικό, θα αρχίσει να χάνει τη δύναμή του.
Το εσωτερικό χάος δεν είναι απόδειξη ότι είσαι λάθος. Είναι ένδειξη ότι υπάρχουν κομμάτια σου που ζητούν φροντίδα. Η αποφυγή συναισθημάτων δημιουργεί μεγαλύτερη ένταση από το ίδιο το συναίσθημα. Όσο αποφεύγω, τόσο διογκώνεται. Όταν όμως σταματήσω και πω «είμαι εδώ, σε ακούω», τότε ξεκινά η μεταμόρφωση.
Στις συνεδρίες μου βλέπω συχνά ανθρώπους που για πρώτη φορά επιτρέπουν στον εαυτό τους να κλάψει χωρίς ντροπή. Να πουν «φοβάμαι» χωρίς να αισθάνονται αδύναμοι. Να παραδεχτούν «κουράστηκα να προσποιούμαι». Εκείνη τη στιγμή, κάτι αλλάζει. Η μάσκα πέφτει και εμφανίζεται η αυθεντικότητα. Και η αυθεντικότητα θεραπεύει.
Η θετική σκέψη, για την οποία έχω γράψει και διδάξει εκτενώς, δεν είναι άρνηση της δυσκολίας. Είναι στάση συνειδητής επιλογής. Δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω το σκοτάδι. Σημαίνει ότι επιλέγω να μην ταυτιστώ με αυτό. Όταν μένω μόνος με τον εαυτό μου, μαθαίνω να παρατηρώ τις σκέψεις μου χωρίς να τις πιστεύω όλες. Μαθαίνω να ξεχωρίζω τη φωνή του φόβου από τη φωνή της αλήθειας.
Η πνευματική αφύπνιση δεν είναι κάτι εξωτικό ή απόμακρο. Είναι η στιγμή που αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαι οι σκέψεις μου. Ότι πίσω από το άγχος, πίσω από τις ενοχές, πίσω από τις ταμπέλες, υπάρχει μια βαθύτερη συνείδηση που παρατηρεί. Όταν συνδεθώ με αυτήν, η μοναξιά μετατρέπεται σε ιερό χώρο.
Η πρακτική της καθοδηγούμενης νοερής απεικόνισης που εφαρμόζω στο Voice Healing βοηθά ακριβώς σε αυτό. Δημιουργώ μέσα από τη φωνή μου ένα ασφαλές εσωτερικό τοπίο. Εκεί, ο άνθρωπος μπορεί να συναντήσει το παιδί που υπήρξε, να συνομιλήσει με τις πληγές του, να δει τον εαυτό του από μια ανώτερη οπτική. Η φαντασία δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα. Είναι εργαλείο επαναπρογραμματισμού του νου.
Γιατί, ας το πούμε καθαρά: ο νους μας έχει προγραμματιστεί από εμπειρίες, από λόγια που ακούσαμε, από τραύματα που δεν επεξεργαστήκαμε. Αν μέσα μου επαναλαμβάνεται η φράση «δεν είμαι αρκετός», τότε η σιωπή θα γεμίσει με αυτήν την πεποίθηση. Αν όμως αρχίσω να καλλιεργώ μια νέα εσωτερική αφήγηση, τότε η σιωπή θα γεμίσει με δύναμη.
Δεν ζητώ από κανέναν να απομονωθεί από τον κόσμο. Ζητώ να βρει λίγα λεπτά την ημέρα για συνειδητή επαφή με τον εαυτό του. Χωρίς κινητό για σκρολ... Χωρίς μουσική. Χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα. Απλώς ησυχία και παρουσία. Στην αρχή ίσως υπάρξει ανησυχία. Είναι φυσιολογικό. Ο νους δεν έχει συνηθίσει την ηρεμία. Με τον χρόνο όμως, το σώμα χαλαρώνει, η αναπνοή βαθαίνει, και κάτι μέσα μας αρχίζει να τακτοποιείται.
Η αποφυγή συναισθημάτων είναι ένας μηχανισμός προστασίας. Κάποτε μας βοήθησε να επιβιώσουμε. Σήμερα όμως μπορεί να μας κρατά δέσμιους. Η ωριμότητα έρχεται όταν δεν χρειάζεται πια να κρυβόμαστε από τον εαυτό μας. Όταν μπορώ να πω «ναι, αυτό πονά» και ταυτόχρονα «είμαι ικανός να το διαχειριστώ».
Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που συμφιλιώνονται με τη σιωπή τους αποκτούν μεγαλύτερη διαύγεια στις σχέσεις τους. Δεν ζητούν από τους άλλους να καλύψουν το εσωτερικό τους κενό. Δεν φοβούνται την απόσταση. Μπορούν να είναι μαζί με κάποιον χωρίς να χάνουν τον εαυτό τους, και μόνοι χωρίς να αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.
Αν σήμερα δυσκολεύεστε να μείνετε μόνοι, μην το κρίνετε. Ρωτήστε με ειλικρίνεια: «Τι φοβάμαι ότι θα συναντήσω;». Και έπειτα, κάντε ένα μικρό βήμα. Όχι βίαιο. Όχι εξαναγκαστικό. Ένα βήμα καλοσύνης προς τον εαυτό σας.
Η αυτογνωσία δεν είναι προορισμός. Είναι διαδρομή. Και σε αυτή τη διαδρομή δεν χρειάζεται να είστε μόνοι. Αν νιώθετε ότι ήρθε η στιγμή να εμβαθύνετε, να εργαστείτε ουσιαστικά με τον εαυτό σας, να επαναπρογραμματίσετε τον νου και να θεραπεύσετε τις εσωτερικές σας συγκρούσεις, σας προσκαλώ με σεβασμό να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για τα μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας που προσφέρω. Με εμπειρία, υπευθυνότητα και αληθινό ενδιαφέρον, μπορώ να σας καθοδηγήσω σε αυτή τη συνάντηση με τον εαυτό σας, μια συνάντηση που όταν συμβεί συνειδητά, αλλάζει ολόκληρη τη ζωή σας.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
