Σταύρος Πλουμιστός: Το δικαίωμα να υπάρχω - Όρια, αυτογνωσία και πνευματική ανάταση
Μετά από πολλά χρόνια στη συμβουλευτική, έχοντας συνοδοιπορήσει με εκατοντάδες ανθρώπους στις εσωτερικές τους διαδρομές, διαπίστωσα ότι το θέμα των ορίων δεν είναι απλώς επικοινωνιακή δεξιότητα. Είναι πράξη αυτογνωσίας και πνευματικής ωριμότητας. Δεν αφορά μόνο το τι λέω στους άλλους, αφορά το πώς στέκομαι απέναντι στον εαυτό μου. Αν δεν έχω αναγνωρίσει τις ανάγκες, τα όριά μου, τις αντοχές μου, τότε είναι αδύνατον να τις υπερασπιστώ χωρίς ενοχές.
Η ενοχή γεννιέται όταν η πράξη μου συγκρούεται με μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση. Αν έχω μάθει ότι «οι καλοί άνθρωποι δεν αρνούνται», τότε κάθε άρνηση θα βιώνεται ως προδοσία της εικόνας που έχω για μένα. Αν έχω ταυτίσει την αποδοχή με την αυταπάρνηση, τότε κάθε όριο θα μοιάζει με απόρριψη του άλλου. Όμως τα όρια δεν είναι απόρριψη. Είναι καθαρότητα. Είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορώ να υπάρχω χωρίς να διαλύομαι.
Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (θα την βρείτε αποκλειστικά εδώ) αναφέρω ότι η θετική σκέψη δεν είναι απλώς να βλέπω το καλό. Είναι να τιμώ την αλήθεια μου. Όταν λέω «ναι» ενώ θέλω να πω «όχι», δημιουργώ εσωτερική σύγκρουση. Το σώμα σφίγγεται, η αναπνοή βαραίνει, το βλέμμα αποφεύγει. Η ψυχή γνωρίζει ότι προδόθηκε. Αυτή η εσωτερική ασυνέπεια είναι που διαβρώνει τη χαρά μας. Και όσο επαναλαμβάνεται, τόσο ενισχύεται ο ρόλος του «καλού παιδιού» που κουβαλά βάρη ξένα.
Πολλοί φοβούνται ότι αν θέσουν όρια, θα έρθει σύγκρουση. Και η σύγκρουση για όσους μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα έντασης ή απόρριψης, ταυτίζεται με απώλεια αγάπης. Έτσι προτιμούν να σιωπούν. Να καταπίνουν. Να αντέχουν. Όμως η αποφυγή της εξωτερικής σύγκρουσης γεννά εσωτερικό πόλεμο. Και αυτός ο πόλεμος κάποια στιγμή εκδηλώνεται ως θυμός, παθητική επιθετικότητα ή βαθιά κόπωση.
Η συναισθηματική ωριμότητα δεν σημαίνει ότι δεν φοβάμαι τη σύγκρουση. Σημαίνει ότι επιλέγω την αλήθεια μου παρά τον φόβο. Σημαίνει ότι μπορώ να διαχωρίσω την αγάπη από την υποταγή. Ότι αναγνωρίζω πως ο άλλος έχει το δικαίωμα να δυσαρεστηθεί, όπως κι εγώ έχω το δικαίωμα να αυτοπροστατευθώ. Τα όρια δεν είναι επιθετικότητα. Είναι ευθύνη.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (εδώ) έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται όταν συνειδητοποιούν ότι δεν χρειάζεται να εξηγούν υπερβολικά για να δικαιολογήσουν ένα όριο. Η υπερβολική εξήγηση συχνά κρύβει ενοχή. Το καθαρό όριο είναι απλό «Δεν μπορώ», «Δεν επιθυμώ», «Δεν με εξυπηρετεί». Όσο πιο ήρεμα και σταθερά ειπωθεί, τόσο λιγότερη ένταση δημιουργεί. Η ένταση συνήθως προέρχεται από τη δική μας εσωτερική αμφιβολία.
Για να μάθω να βάζω όρια χωρίς ενοχές, χρειάζεται πρώτα να συμφιλιωθώ με το δικαίωμά μου να έχω ανάγκες. Δεν είμαι εδώ για να ικανοποιώ τις προσδοκίες όλων. Είμαι εδώ για να ζήσω με συνείδηση. Όταν λέω «όχι» σε κάτι που με εξαντλεί, λέω «ναι» στην ψυχική μου ισορροπία. Όταν αρνούμαι μια απαίτηση που με πιέζει, προστατεύω τη δημιουργικότητά μου. Αυτό δεν είναι εγωισμός... είναι αυτοσεβασμός.
Η ενοχή συχνά είναι κατάλοιπο παιδικών ρόλων. Πολλοί έμαθαν να είναι οι διαμεσολαβητές, οι φροντιστές, οι «δυνατοί» της οικογένειας. Αν κρατούσαν ισορροπίες, ένιωθαν χρήσιμοι. Αν διεκδικούσαν χώρο, ένιωθαν απειλή. Έτσι ο εγκέφαλος συνέδεσε την αυτοθυσία με την ασφάλεια. Μέσα από τη μέθοδό μου Voice Healing (δείτε εδώ) εργάστηκα βαθιά με αυτές τις ασυνείδητες συνδέσεις. Διαπίστωσα ότι η φωνή που καθοδηγεί σε κατάσταση χαλάρωσης μπορεί να επαναγράψει το εσωτερικό σενάριο.
Στις ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, δημιουργώ ένα περιβάλλον όπου ο άνθρωπος αισθάνεται ασφαλής να φανταστεί τον εαυτό του να θέτει όρια με ηρεμία. Η δονητική μουσική και η σταθερή χροιά της φωνής λειτουργούν σε επίπεδο πέρα από τη λογική αντίσταση. Εκεί που ο νους θα έλεγε «αν το κάνω, θα με απορρίψουν», το σώμα αρχίζει να βιώνει μια νέα εμπειρία «Μπορώ να μιλήσω και να παραμείνω ασφαλής». Αυτή η βιωματική εμπειρία είναι που μετασχηματίζει.
Έχω μελετήσει βαθιά πώς ο ήχος και η συχνότητα επιδρούν στο νευρικό σύστημα. Όταν ο άνθρωπος χαλαρώνει, ο εγκέφαλος γίνεται δεκτικός σε νέες εγγραφές. Τα όρια παύουν να συνδέονται με απειλή και συνδέονται με σταθερότητα. Και όταν η εσωτερική ταυτότητα αλλάζει, η συμπεριφορά ακολουθεί φυσικά. Δεν πιέζω τον εαυτό μου να πει «όχι». Νιώθω ότι αξίζω να το πω.
Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να περιμένω από όλους να κατανοήσουν τα όριά μου. Κάποιοι θα δυσαρεστηθούν. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να με ενοχοποιήσουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι το όριο ήταν λάθος. Σημαίνει ότι άλλαξε η δυναμική. Όταν επί χρόνια είμαι διαθέσιμος χωρίς όρια, οι άλλοι συνηθίζουν. Η αλλαγή χρειάζεται χρόνο. Και εδώ δοκιμάζεται η εσωτερική μου σταθερότητα.
Η πνευματική διάσταση του θέματος είναι μεγάλη. Όταν δεν θέτω όρια, συχνά προδίδω την αλήθεια της ψυχής μου για να διατηρήσω μια εικόνα. Η πνευματική ωριμότητα απαιτεί αυθεντικότητα. Δεν μπορώ να μιλώ για αυτογνωσία και να αγνοώ τα δικά μου όρια. Κάθε φορά που τα τιμώ, ενισχύω την εσωτερική μου συνοχή. Και η συνοχή φέρνει γαλήνη.
Σταματώ να νιώθω ενοχή όταν συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι υπεύθυνος για τα συναισθήματα των άλλων. Είμαι υπεύθυνος για τον τρόπο που εκφράζομαι. Μπορώ να είμαι ευγενικός, καθαρός, σταθερός. Δεν χρειάζεται να είμαι σκληρός για να είμαι ξεκάθαρος. Η ευγένεια δεν αναιρεί τη σταθερότητα. Αντίθετα, τη δυναμώνει.
Η πρακτική εξάσκηση είναι απαραίτητη. Ξεκινώ από μικρά όρια. Από απλές καταστάσεις όπου διακινδυνεύω λιγότερο. Μαθαίνω να παρατηρώ το σώμα μου όταν λέω «όχι». Αν εμφανίζεται σφίξιμο, το αναπνέω. Αν εμφανίζεται φόβος, τον αποδέχομαι. Δεν προσπαθώ να τον εξαφανίσω... τον συνοδεύω. Με τον χρόνο, η ένταση μειώνεται. Η νέα εμπειρία γίνεται οικεία.
Το να βάζω όρια χωρίς ενοχές είναι πράξη αγάπης προς τον εαυτό μου και προς τους άλλους. Γιατί μια σχέση χωρίς όρια γεμίζει σιωπηλή δυσαρέσκεια. Αντίθετα, μια σχέση με σαφή πλαίσια έχει διαφάνεια. Ο άλλος γνωρίζει που στέκομαι. Κι εγώ γνωρίζω ότι δεν χρειάζεται να υποδύομαι.
Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτά τα λόγια, θέλω να γνωρίζετε ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να ζείτε εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην ανάγκη για αποδοχή και στη δίψα για αυτοσεβασμό. Υπάρχει τρόπος να επαναπροσδιορίσετε τα εσωτερικά σας πρότυπα, να απελευθερωθείτε από τον φόβο της σύγκρουσης και να χτίσετε σχέσεις βασισμένες στην αλήθεια.
Σας προσκαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing μπορούμε να εργαστούμε βαθιά πάνω στις ρίζες της ενοχής, να επαναπρογραμματίσουμε τις περιοριστικές πεποιθήσεις και να ενισχύσουμε τον εσωτερικό σας πυρήνα. Όταν ο άνθρωπος μαθαίνει να λέει «όχι» χωρίς φόβο, τότε αρχίζει πραγματικά να λέει «ναι» στη ζωή του.
Στο βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (θα την βρείτε αποκλειστικά εδώ) αναφέρω ότι η θετική σκέψη δεν είναι απλώς να βλέπω το καλό. Είναι να τιμώ την αλήθεια μου. Όταν λέω «ναι» ενώ θέλω να πω «όχι», δημιουργώ εσωτερική σύγκρουση. Το σώμα σφίγγεται, η αναπνοή βαραίνει, το βλέμμα αποφεύγει. Η ψυχή γνωρίζει ότι προδόθηκε. Αυτή η εσωτερική ασυνέπεια είναι που διαβρώνει τη χαρά μας. Και όσο επαναλαμβάνεται, τόσο ενισχύεται ο ρόλος του «καλού παιδιού» που κουβαλά βάρη ξένα.
Πολλοί φοβούνται ότι αν θέσουν όρια, θα έρθει σύγκρουση. Και η σύγκρουση για όσους μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα έντασης ή απόρριψης, ταυτίζεται με απώλεια αγάπης. Έτσι προτιμούν να σιωπούν. Να καταπίνουν. Να αντέχουν. Όμως η αποφυγή της εξωτερικής σύγκρουσης γεννά εσωτερικό πόλεμο. Και αυτός ο πόλεμος κάποια στιγμή εκδηλώνεται ως θυμός, παθητική επιθετικότητα ή βαθιά κόπωση.
Η συναισθηματική ωριμότητα δεν σημαίνει ότι δεν φοβάμαι τη σύγκρουση. Σημαίνει ότι επιλέγω την αλήθεια μου παρά τον φόβο. Σημαίνει ότι μπορώ να διαχωρίσω την αγάπη από την υποταγή. Ότι αναγνωρίζω πως ο άλλος έχει το δικαίωμα να δυσαρεστηθεί, όπως κι εγώ έχω το δικαίωμα να αυτοπροστατευθώ. Τα όρια δεν είναι επιθετικότητα. Είναι ευθύνη.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (εδώ) έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται όταν συνειδητοποιούν ότι δεν χρειάζεται να εξηγούν υπερβολικά για να δικαιολογήσουν ένα όριο. Η υπερβολική εξήγηση συχνά κρύβει ενοχή. Το καθαρό όριο είναι απλό «Δεν μπορώ», «Δεν επιθυμώ», «Δεν με εξυπηρετεί». Όσο πιο ήρεμα και σταθερά ειπωθεί, τόσο λιγότερη ένταση δημιουργεί. Η ένταση συνήθως προέρχεται από τη δική μας εσωτερική αμφιβολία.
Για να μάθω να βάζω όρια χωρίς ενοχές, χρειάζεται πρώτα να συμφιλιωθώ με το δικαίωμά μου να έχω ανάγκες. Δεν είμαι εδώ για να ικανοποιώ τις προσδοκίες όλων. Είμαι εδώ για να ζήσω με συνείδηση. Όταν λέω «όχι» σε κάτι που με εξαντλεί, λέω «ναι» στην ψυχική μου ισορροπία. Όταν αρνούμαι μια απαίτηση που με πιέζει, προστατεύω τη δημιουργικότητά μου. Αυτό δεν είναι εγωισμός... είναι αυτοσεβασμός.
Η ενοχή συχνά είναι κατάλοιπο παιδικών ρόλων. Πολλοί έμαθαν να είναι οι διαμεσολαβητές, οι φροντιστές, οι «δυνατοί» της οικογένειας. Αν κρατούσαν ισορροπίες, ένιωθαν χρήσιμοι. Αν διεκδικούσαν χώρο, ένιωθαν απειλή. Έτσι ο εγκέφαλος συνέδεσε την αυτοθυσία με την ασφάλεια. Μέσα από τη μέθοδό μου Voice Healing (δείτε εδώ) εργάστηκα βαθιά με αυτές τις ασυνείδητες συνδέσεις. Διαπίστωσα ότι η φωνή που καθοδηγεί σε κατάσταση χαλάρωσης μπορεί να επαναγράψει το εσωτερικό σενάριο.
Στις ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, δημιουργώ ένα περιβάλλον όπου ο άνθρωπος αισθάνεται ασφαλής να φανταστεί τον εαυτό του να θέτει όρια με ηρεμία. Η δονητική μουσική και η σταθερή χροιά της φωνής λειτουργούν σε επίπεδο πέρα από τη λογική αντίσταση. Εκεί που ο νους θα έλεγε «αν το κάνω, θα με απορρίψουν», το σώμα αρχίζει να βιώνει μια νέα εμπειρία «Μπορώ να μιλήσω και να παραμείνω ασφαλής». Αυτή η βιωματική εμπειρία είναι που μετασχηματίζει.
Έχω μελετήσει βαθιά πώς ο ήχος και η συχνότητα επιδρούν στο νευρικό σύστημα. Όταν ο άνθρωπος χαλαρώνει, ο εγκέφαλος γίνεται δεκτικός σε νέες εγγραφές. Τα όρια παύουν να συνδέονται με απειλή και συνδέονται με σταθερότητα. Και όταν η εσωτερική ταυτότητα αλλάζει, η συμπεριφορά ακολουθεί φυσικά. Δεν πιέζω τον εαυτό μου να πει «όχι». Νιώθω ότι αξίζω να το πω.
Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να περιμένω από όλους να κατανοήσουν τα όριά μου. Κάποιοι θα δυσαρεστηθούν. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να με ενοχοποιήσουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι το όριο ήταν λάθος. Σημαίνει ότι άλλαξε η δυναμική. Όταν επί χρόνια είμαι διαθέσιμος χωρίς όρια, οι άλλοι συνηθίζουν. Η αλλαγή χρειάζεται χρόνο. Και εδώ δοκιμάζεται η εσωτερική μου σταθερότητα.
Η πνευματική διάσταση του θέματος είναι μεγάλη. Όταν δεν θέτω όρια, συχνά προδίδω την αλήθεια της ψυχής μου για να διατηρήσω μια εικόνα. Η πνευματική ωριμότητα απαιτεί αυθεντικότητα. Δεν μπορώ να μιλώ για αυτογνωσία και να αγνοώ τα δικά μου όρια. Κάθε φορά που τα τιμώ, ενισχύω την εσωτερική μου συνοχή. Και η συνοχή φέρνει γαλήνη.
Σταματώ να νιώθω ενοχή όταν συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι υπεύθυνος για τα συναισθήματα των άλλων. Είμαι υπεύθυνος για τον τρόπο που εκφράζομαι. Μπορώ να είμαι ευγενικός, καθαρός, σταθερός. Δεν χρειάζεται να είμαι σκληρός για να είμαι ξεκάθαρος. Η ευγένεια δεν αναιρεί τη σταθερότητα. Αντίθετα, τη δυναμώνει.
Η πρακτική εξάσκηση είναι απαραίτητη. Ξεκινώ από μικρά όρια. Από απλές καταστάσεις όπου διακινδυνεύω λιγότερο. Μαθαίνω να παρατηρώ το σώμα μου όταν λέω «όχι». Αν εμφανίζεται σφίξιμο, το αναπνέω. Αν εμφανίζεται φόβος, τον αποδέχομαι. Δεν προσπαθώ να τον εξαφανίσω... τον συνοδεύω. Με τον χρόνο, η ένταση μειώνεται. Η νέα εμπειρία γίνεται οικεία.
Το να βάζω όρια χωρίς ενοχές είναι πράξη αγάπης προς τον εαυτό μου και προς τους άλλους. Γιατί μια σχέση χωρίς όρια γεμίζει σιωπηλή δυσαρέσκεια. Αντίθετα, μια σχέση με σαφή πλαίσια έχει διαφάνεια. Ο άλλος γνωρίζει που στέκομαι. Κι εγώ γνωρίζω ότι δεν χρειάζεται να υποδύομαι.
Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτά τα λόγια, θέλω να γνωρίζετε ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να ζείτε εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην ανάγκη για αποδοχή και στη δίψα για αυτοσεβασμό. Υπάρχει τρόπος να επαναπροσδιορίσετε τα εσωτερικά σας πρότυπα, να απελευθερωθείτε από τον φόβο της σύγκρουσης και να χτίσετε σχέσεις βασισμένες στην αλήθεια.
Σας προσκαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing μπορούμε να εργαστούμε βαθιά πάνω στις ρίζες της ενοχής, να επαναπρογραμματίσουμε τις περιοριστικές πεποιθήσεις και να ενισχύσουμε τον εσωτερικό σας πυρήνα. Όταν ο άνθρωπος μαθαίνει να λέει «όχι» χωρίς φόβο, τότε αρχίζει πραγματικά να λέει «ναι» στη ζωή του.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
