Σταύρος Πλουμιστός: Πώς μετατρέπω τον πόνο σε εσωτερική δύναμη;
Στα πολλά χρόνια της συμβουλευτικής που κάνω και της συνοδοιπορίας με ανθρώπους που βίωσαν απώλειες, προδοσίες, ασθένειες, αποτυχίες και βαθιά τραύματα, έχω κατανοήσει κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα στα βιβλία, εξού κι ότι λειτουργώ ως βιωματικός συμβουλος. Ο πόνος δεν είναι ο εχθρός μας. Είναι μια ακατέργαστη μορφή ενέργειας. Αν τον απωθήσουμε, γίνεται σκιά. Αν τον αρνηθούμε, γίνεται σύμπτωμα. Αν τον ακούσουμε, γίνεται δάσκαλος.
Δεν γεννιόμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε το τραύμα. Το τραύμα είναι ρήξη. Είναι η στιγμή που ο ψυχισμός μας υπερφορτώνεται και δεν προλαβαίνει να αφομοιώσει το γεγονός. Ο νους παγώνει, το σώμα συσπάται, η καρδιά κλείνει. Εκείνη την ώρα δεν χρειαζόμαστε θεωρίες φυσικά, χρειαζόμαστε ασφάλεια. Χρειαζόμαστε χώρο. Χρειαζόμαστε μια φωνή που να μας θυμίζει ότι δεν τελειώσαμε επειδή πληγωθήκαμε.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (βρείτε το εδώ) δεν επιχείρησα ποτέ να ωραιοποιήσω τον πόνο. Η θετική σκέψη δεν είναι άρνηση της δυσκολίας. Είναι η συνειδητή επιλογή να ερμηνεύσω την εμπειρία μου με τρόπο που με ενδυναμώνει αντί να με μικραίνει. Όταν ο άνθρωπος βιώνει τραύμα, το πρώτο που κλονίζεται είναι το νόημα. «Γιατί σε μένα;» «Τι έκανα λάθος;» «Θα ξαναείμαι ποτέ ο ίδιος;» Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι αδυναμία. Είναι η αρχή της μεταμόρφωσης.
Η μετατραυματική ανάπτυξη δεν είναι μύθος. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη δυνατότητα. Δεν σημαίνει ότι χαίρομαι για ότι συνέβη. Σημαίνει ότι επιλέγω να μην αφήσω το γεγονός να είναι το τέλος της ιστορίας μου. Κάθε τραύμα περιέχει μια κρυφή πρόσκληση, να επαναπροσδιορίσω τις αξίες μου, να αναθεωρήσω τις σχέσεις μου, να γνωρίσω πτυχές του εαυτού μου που μέχρι τότε αγνοούσα.
Θυμάμαι ανθρώπους που μέσα από την απώλεια βρήκαν αυθεντικότητα. Άλλους που μέσα από την ασθένεια ανακάλυψαν τη δύναμη της ευγνωμοσύνης. Άλλους που μέσα από την προδοσία έμαθαν να θέτουν όρια. Δεν ήταν εύκολο. Υπήρξαν νύχτες αϋπνίας, θυμού, απελπισίας. Όμως σε εκείνη τη σκοτεινή σιωπή, κάτι ωρίμαζε. Όταν ο άνθρωπος επιτρέπει στον εαυτό του να νιώσει, χωρίς να καταρρεύσει από τον φόβο του συναισθήματος, τότε αρχίζει η εσωτερική αναδόμηση.
Ο πόνος μας φέρνει αντιμέτωπους με τις ψευδαισθήσεις ελέγχου. Μας υπενθυμίζει ότι η ζωή δεν είναι απόλυτα προβλέψιμη. Και αυτή η διαπίστωση, όσο τρομακτική κι αν είναι, κρύβει ελευθερία. Αν δεν μπορώ να ελέγξω τα πάντα, μπορώ όμως να επιλέξω τη στάση μου. Μπορώ να επιλέξω αν θα μείνω καθηλωμένος στην αδικία ή αν θα αναζητήσω το μάθημα.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (δείτε εδώ), έχω δει επανειλημμένα ότι η θεραπεία δεν ξεκινά όταν σταματά ο πόνος. Ξεκινά όταν σταματά η εσωτερική αντίσταση προς αυτόν. Όσο πολεμάμε το συναίσθημα, το ενισχύουμε. Όταν όμως του επιτρέπουμε να υπάρξει μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο επίγνωσης, αρχίζει να μετασχηματίζεται. Ο θυμός γίνεται διεκδικητικότητα. Η θλίψη γίνεται ευαισθησία. Ο φόβος γίνεται εγρήγορση.
Μέσα από αυτή την εμπειρία γεννήθηκε η μέθοδός μου, το Voice Healing – ο προγραμματισμός του νου με ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων (δείτε εδώ). Δεν δημιουργήθηκε ως τεχνική εντυπωσιασμού. Γεννήθηκε από την ανάγκη να αγγίξω εκείνα τα στρώματα του ψυχισμού που δεν ανταποκρίνονται μόνο στη λογική ανάλυση. Υπάρχουν πληγές που δεν λύνονται με επιχειρήματα. Χρειάζονται δόνηση. Χρειάζονται ρυθμό. Χρειάζονται φωνή καθοδήγησης.
Έχω μελετήσει και βιώσει πως ο ήχος παρακάμπτει τις άμυνες του νου. Εκεί που η σκέψη μπλοκάρει, η δόνηση διεισδύει. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα και πρόθεση μπορεί να δημιουργήσει ένα εσωτερικό πεδίο ασφάλειας. Όταν ο εγκέφαλος εκτεθεί επαναλαμβανόμενα σε θετικές, στοχευμένες νοητικές εικόνες, αρχίζει να επαναπρογραμματίζει τα νευρωνικά του μονοπάτια. Το τραύμα δεν διαγράφεται, αλλά παύει να είναι το κέντρο της ταυτότητας.
Η ουσία δεν είναι να ξεχάσω. Είναι να επανανοηματοδοτήσω. Το γεγονός παραμένει, όμως η ερμηνεία αλλάζει. Και όταν αλλάζει η ερμηνεία, αλλάζει και το συναίσθημα που τη συνοδεύει. Έτσι, ο άνθρωπος παύει να ζει σε μόνιμη επιφυλακή. Το νευρικό σύστημα ηρεμεί. Το σώμα αποφορτίζεται. Η ψυχή αποκτά χώρο να αναπνεύσει.
Πώς, λοιπόν, μετατρέπω τον πόνο σε εσωτερική δύναμη; Πρώτα, τον αναγνωρίζω χωρίς ωραιοποίηση. Δεν λέω «δεν πειράζει». Λέω «πονάει». Δεύτερον, αναλαμβάνω την ευθύνη της θεραπείας μου. Μπορεί να μην ευθύνομαι για ό,τι μου συνέβη, όμως είμαι υπεύθυνος για το πώς θα πορευτώ από εδώ και πέρα. Τρίτον, αναζητώ νόημα. Τι μου έμαθε αυτή η εμπειρία; Ποια ψευδαίσθηση κατέρρευσε; Ποια δύναμη αναδύθηκε;
Η μετατραυματική ανάπτυξη, όπως έχω κατανοήσει, εκφράζεται με πέντε τρόπους:
Κάθε τραύμα ανοίγει ένα ρήγμα. Μέσα από αυτό το ρήγμα μπορεί να εισέλθει φως. Αλλά το φως δεν μπαίνει αν κλείσουμε βιαστικά την πληγή με άρνηση. Χρειάζεται χρόνος. Χρειάζεται υπομονή. Χρειάζεται συνειδητή εργασία. Η εσωτερική δύναμη δεν είναι επιθετικότητα, είναι γείωση. Είναι η ικανότητα να παραμένω παρών στο συναίσθημά μου χωρίς να καταρρέω.
Έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν είναι το τραύμα τους. Είναι η συνείδηση που το παρατηρεί. Αυτή η μετατόπιση είναι καθοριστική. Από την ταύτιση περνάμε στην επίγνωση. Και στην επίγνωση υπάρχει επιλογή. Όταν επιλέγω να μιλήσω, να ζητήσω βοήθεια, να εκφραστώ δημιουργικά, να συγχωρήσω... όχι για να δικαιολογήσω, αλλά για να απελευθερωθώ, τότε η ενέργεια που ήταν εγκλωβισμένη στον πόνο απελευθερώνεται ως δύναμη.
Η δύναμη αυτή δεν είναι θορυβώδης. Είναι ήρεμη. Είναι σταθερή. Είναι η αίσθηση ότι ό,τι κι αν συμβεί, διαθέτω εσωτερικούς πόρους. Και αυτοί οι πόροι καλλιεργούνται. Με αυτοπαρατήρηση. Με πειθαρχία στη σκέψη. Με πρακτικές που ενισχύουν το νευρικό σύστημα. Με καθοδηγούμενες συνεδρίες που επανασυνδέουν το άτομο με την αίσθηση ασφάλειας.
Στο Voice Healing, η φωνή μου λειτουργεί σαν γέφυρα. Γέφυρα ανάμεσα στο τραυματισμένο μέρος και στο ώριμο, συνειδητό μέρος του εαυτού. Καθώς ο άνθρωπος ακούει, χαλαρώνει. Καθώς χαλαρώνει, ανοίγεται. Και όταν ανοίγεται, επιτρέπει στην εσωτερική σοφία να αναδυθεί. Δεν επιβάλλω θεραπεία. Δημιουργώ συνθήκες ώστε ο ίδιος ο οργανισμός να ενεργοποιήσει τις αυτοθεραπευτικές του δυνατότητες.
Ο πόνος μπορεί να γίνει πύλη. Πύλη προς μεγαλύτερη αυθεντικότητα. Προς πιο ειλικρινείς σχέσεις. Προς ζωή με επίγνωση. Δεν θα επιλέγαμε τις δύσκολες εμπειρίες, όμως μπορούμε να επιλέξουμε τι θα κάνουμε με αυτές. Και αυτή η επιλογή είναι η αρχή της δύναμης.
Αν σήμερα νιώθετε ότι το τραύμα σας βαραίνει, σας διαβεβαιώνω ότι δεν είστε αδύναμοι. Είστε σε μετάβαση. Η ψυχή σας επεξεργάζεται. Ο νους σας αναδομεί. Δώστε χρόνο. Δώστε χώρο. Και κυρίως, δώστε στον εαυτό σας καθοδήγηση που να σέβεται τη μοναδικότητά σας.
Εάν αισθάνεστε έτοιμοι να εργαστείτε ουσιαστικά με τον εαυτό σας, σας προσκαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα εξατομικευμένο μονοπάτι μεταμόρφωσης, όπου ο πόνος δεν θα είναι πλέον βάρος, αλλά πρώτη ύλη εσωτερικής δύναμης. Με σεβασμό στη διαδρομή σας και πίστη στις δυνατότητές σας, είμαι εδώ για να σας συνοδεύσω.
Ως συγγραφέας του βιβλίου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης» (βρείτε το εδώ) δεν επιχείρησα ποτέ να ωραιοποιήσω τον πόνο. Η θετική σκέψη δεν είναι άρνηση της δυσκολίας. Είναι η συνειδητή επιλογή να ερμηνεύσω την εμπειρία μου με τρόπο που με ενδυναμώνει αντί να με μικραίνει. Όταν ο άνθρωπος βιώνει τραύμα, το πρώτο που κλονίζεται είναι το νόημα. «Γιατί σε μένα;» «Τι έκανα λάθος;» «Θα ξαναείμαι ποτέ ο ίδιος;» Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι αδυναμία. Είναι η αρχή της μεταμόρφωσης.
Η μετατραυματική ανάπτυξη δεν είναι μύθος. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη δυνατότητα. Δεν σημαίνει ότι χαίρομαι για ότι συνέβη. Σημαίνει ότι επιλέγω να μην αφήσω το γεγονός να είναι το τέλος της ιστορίας μου. Κάθε τραύμα περιέχει μια κρυφή πρόσκληση, να επαναπροσδιορίσω τις αξίες μου, να αναθεωρήσω τις σχέσεις μου, να γνωρίσω πτυχές του εαυτού μου που μέχρι τότε αγνοούσα.
Θυμάμαι ανθρώπους που μέσα από την απώλεια βρήκαν αυθεντικότητα. Άλλους που μέσα από την ασθένεια ανακάλυψαν τη δύναμη της ευγνωμοσύνης. Άλλους που μέσα από την προδοσία έμαθαν να θέτουν όρια. Δεν ήταν εύκολο. Υπήρξαν νύχτες αϋπνίας, θυμού, απελπισίας. Όμως σε εκείνη τη σκοτεινή σιωπή, κάτι ωρίμαζε. Όταν ο άνθρωπος επιτρέπει στον εαυτό του να νιώσει, χωρίς να καταρρεύσει από τον φόβο του συναισθήματος, τότε αρχίζει η εσωτερική αναδόμηση.
Ο πόνος μας φέρνει αντιμέτωπους με τις ψευδαισθήσεις ελέγχου. Μας υπενθυμίζει ότι η ζωή δεν είναι απόλυτα προβλέψιμη. Και αυτή η διαπίστωση, όσο τρομακτική κι αν είναι, κρύβει ελευθερία. Αν δεν μπορώ να ελέγξω τα πάντα, μπορώ όμως να επιλέξω τη στάση μου. Μπορώ να επιλέξω αν θα μείνω καθηλωμένος στην αδικία ή αν θα αναζητήσω το μάθημα.
Στο Ολιστικό Συμβουλευτικό Κέντρο Life Health Care (δείτε εδώ), έχω δει επανειλημμένα ότι η θεραπεία δεν ξεκινά όταν σταματά ο πόνος. Ξεκινά όταν σταματά η εσωτερική αντίσταση προς αυτόν. Όσο πολεμάμε το συναίσθημα, το ενισχύουμε. Όταν όμως του επιτρέπουμε να υπάρξει μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο επίγνωσης, αρχίζει να μετασχηματίζεται. Ο θυμός γίνεται διεκδικητικότητα. Η θλίψη γίνεται ευαισθησία. Ο φόβος γίνεται εγρήγορση.
Μέσα από αυτή την εμπειρία γεννήθηκε η μέθοδός μου, το Voice Healing – ο προγραμματισμός του νου με ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης θεραπευτικών εικόνων (δείτε εδώ). Δεν δημιουργήθηκε ως τεχνική εντυπωσιασμού. Γεννήθηκε από την ανάγκη να αγγίξω εκείνα τα στρώματα του ψυχισμού που δεν ανταποκρίνονται μόνο στη λογική ανάλυση. Υπάρχουν πληγές που δεν λύνονται με επιχειρήματα. Χρειάζονται δόνηση. Χρειάζονται ρυθμό. Χρειάζονται φωνή καθοδήγησης.
Έχω μελετήσει και βιώσει πως ο ήχος παρακάμπτει τις άμυνες του νου. Εκεί που η σκέψη μπλοκάρει, η δόνηση διεισδύει. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα και πρόθεση μπορεί να δημιουργήσει ένα εσωτερικό πεδίο ασφάλειας. Όταν ο εγκέφαλος εκτεθεί επαναλαμβανόμενα σε θετικές, στοχευμένες νοητικές εικόνες, αρχίζει να επαναπρογραμματίζει τα νευρωνικά του μονοπάτια. Το τραύμα δεν διαγράφεται, αλλά παύει να είναι το κέντρο της ταυτότητας.
Η ουσία δεν είναι να ξεχάσω. Είναι να επανανοηματοδοτήσω. Το γεγονός παραμένει, όμως η ερμηνεία αλλάζει. Και όταν αλλάζει η ερμηνεία, αλλάζει και το συναίσθημα που τη συνοδεύει. Έτσι, ο άνθρωπος παύει να ζει σε μόνιμη επιφυλακή. Το νευρικό σύστημα ηρεμεί. Το σώμα αποφορτίζεται. Η ψυχή αποκτά χώρο να αναπνεύσει.
Πώς, λοιπόν, μετατρέπω τον πόνο σε εσωτερική δύναμη; Πρώτα, τον αναγνωρίζω χωρίς ωραιοποίηση. Δεν λέω «δεν πειράζει». Λέω «πονάει». Δεύτερον, αναλαμβάνω την ευθύνη της θεραπείας μου. Μπορεί να μην ευθύνομαι για ό,τι μου συνέβη, όμως είμαι υπεύθυνος για το πώς θα πορευτώ από εδώ και πέρα. Τρίτον, αναζητώ νόημα. Τι μου έμαθε αυτή η εμπειρία; Ποια ψευδαίσθηση κατέρρευσε; Ποια δύναμη αναδύθηκε;
Η μετατραυματική ανάπτυξη, όπως έχω κατανοήσει, εκφράζεται με πέντε τρόπους:
- βαθύτερη εκτίμηση της ζωής,
- ουσιαστικότερες σχέσεις,
- ενίσχυση της προσωπικής δύναμης,
- πνευματική εμβάθυνση
- και αναθεώρηση προτεραιοτήτων.
Κάθε τραύμα ανοίγει ένα ρήγμα. Μέσα από αυτό το ρήγμα μπορεί να εισέλθει φως. Αλλά το φως δεν μπαίνει αν κλείσουμε βιαστικά την πληγή με άρνηση. Χρειάζεται χρόνος. Χρειάζεται υπομονή. Χρειάζεται συνειδητή εργασία. Η εσωτερική δύναμη δεν είναι επιθετικότητα, είναι γείωση. Είναι η ικανότητα να παραμένω παρών στο συναίσθημά μου χωρίς να καταρρέω.
Έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν είναι το τραύμα τους. Είναι η συνείδηση που το παρατηρεί. Αυτή η μετατόπιση είναι καθοριστική. Από την ταύτιση περνάμε στην επίγνωση. Και στην επίγνωση υπάρχει επιλογή. Όταν επιλέγω να μιλήσω, να ζητήσω βοήθεια, να εκφραστώ δημιουργικά, να συγχωρήσω... όχι για να δικαιολογήσω, αλλά για να απελευθερωθώ, τότε η ενέργεια που ήταν εγκλωβισμένη στον πόνο απελευθερώνεται ως δύναμη.
Η δύναμη αυτή δεν είναι θορυβώδης. Είναι ήρεμη. Είναι σταθερή. Είναι η αίσθηση ότι ό,τι κι αν συμβεί, διαθέτω εσωτερικούς πόρους. Και αυτοί οι πόροι καλλιεργούνται. Με αυτοπαρατήρηση. Με πειθαρχία στη σκέψη. Με πρακτικές που ενισχύουν το νευρικό σύστημα. Με καθοδηγούμενες συνεδρίες που επανασυνδέουν το άτομο με την αίσθηση ασφάλειας.
Στο Voice Healing, η φωνή μου λειτουργεί σαν γέφυρα. Γέφυρα ανάμεσα στο τραυματισμένο μέρος και στο ώριμο, συνειδητό μέρος του εαυτού. Καθώς ο άνθρωπος ακούει, χαλαρώνει. Καθώς χαλαρώνει, ανοίγεται. Και όταν ανοίγεται, επιτρέπει στην εσωτερική σοφία να αναδυθεί. Δεν επιβάλλω θεραπεία. Δημιουργώ συνθήκες ώστε ο ίδιος ο οργανισμός να ενεργοποιήσει τις αυτοθεραπευτικές του δυνατότητες.
Ο πόνος μπορεί να γίνει πύλη. Πύλη προς μεγαλύτερη αυθεντικότητα. Προς πιο ειλικρινείς σχέσεις. Προς ζωή με επίγνωση. Δεν θα επιλέγαμε τις δύσκολες εμπειρίες, όμως μπορούμε να επιλέξουμε τι θα κάνουμε με αυτές. Και αυτή η επιλογή είναι η αρχή της δύναμης.
Αν σήμερα νιώθετε ότι το τραύμα σας βαραίνει, σας διαβεβαιώνω ότι δεν είστε αδύναμοι. Είστε σε μετάβαση. Η ψυχή σας επεξεργάζεται. Ο νους σας αναδομεί. Δώστε χρόνο. Δώστε χώρο. Και κυρίως, δώστε στον εαυτό σας καθοδήγηση που να σέβεται τη μοναδικότητά σας.
Εάν αισθάνεστε έτοιμοι να εργαστείτε ουσιαστικά με τον εαυτό σας, σας προσκαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή για μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Μέσα από στοχευμένη συμβουλευτική και τη μέθοδο Voice Healing μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα εξατομικευμένο μονοπάτι μεταμόρφωσης, όπου ο πόνος δεν θα είναι πλέον βάρος, αλλά πρώτη ύλη εσωτερικής δύναμης. Με σεβασμό στη διαδρομή σας και πίστη στις δυνατότητές σας, είμαι εδώ για να σας συνοδεύσω.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
