Σταύρος Πλουμιστός: Άγχος - Ο καθρέφτης της καταπιεσμένης ψυχής
Μέσα από τα χρόνια μου στη συμβουλευτική, αλλά και μέσα από τη δική μου εσωτερική διαδρομή, έμαθα να μην φοβάμαι το άγχος. Έμαθα να το ακούω. Γιατί πίσω από αυτό δεν κρύβεται αδυναμία. Κρύβεται συχνά ένα παιδί που έμαθε να είναι δυνατό. Ένας άνθρωπος που έμαθε να αντέχει. Ένα πλάσμα που έμαθε να σωπαίνει.
Το άγχος είναι η επιφάνεια. Από κάτω υπάρχει το καταπιεσμένο συναίσθημα. Όταν ήσουν μικρός, ίσως έμαθες ότι δεν είναι σωστό να θυμώνεις. Ότι δεν πρέπει να κλαις. Ότι πρέπει να είσαι «καλό παιδί». Και έτσι, κάθε φορά που ένιωθες κάτι έντονο, το έσπρωχνες μέσα σου. Το έβαζες σε ένα εσωτερικό κουτί. Μόνο που τα κουτιά αυτά δεν εξαφανίζονται. Μαζεύονται. Και κάποια στιγμή, η πίεση γίνεται άγχος.
Στην ψυχολογία μιλάμε για τον μηχανισμό άμυνας. Είναι σαν μια ασπίδα που σε προστατεύει από τον πόνο. Όμως, όταν αυτή η ασπίδα μένει σηκωμένη για χρόνια, κουράζει. Ο εγκέφαλος μένει σε διαρκή εγρήγορση. Το σώμα δεν χαλαρώνει ποτέ πραγματικά. Το νευρικό σύστημα λειτουργεί σαν να υπάρχει συνεχώς κίνδυνος. Αυτό ονομάζεται χρόνια ενεργοποίηση του στρες.
Φαντάσου ένα ελατήριο που το πιέζεις συνεχώς. Κάποια στιγμή, είτε θα πεταχτεί απότομα είτε θα χάσει την ελαστικότητά του. Έτσι λειτουργεί και η ψυχή.
Ένα άλλο κομμάτι που συναντώ συχνά είναι η ανάγκη για έλεγχο. Ο έλεγχος δίνει την ψευδαίσθηση ασφάλειας. Αν τα κάνω όλα σωστά, αν προβλέψω τα πάντα, αν δεν αφήσω τίποτα στην τύχη, τότε δεν θα πληγωθώ. Αυτός ο εσωτερικός διάλογος δημιουργεί ένα αόρατο βάρος. Γιατί η ζωή δεν ελέγχεται πλήρως. Και κάθε απρόβλεπτο γεγονός ενεργοποιεί το άγχος.
Πίσω από τον έλεγχο κρύβεται συχνά ο φόβος της απόρριψης. Ο φόβος ότι «δεν είμαι αρκετός». Αυτό σχετίζεται με την αυτοεκτίμηση. Αν η αξία μου εξαρτάται από το πόσο καλά τα καταφέρνω, τότε θα πρέπει να αποδίδω συνεχώς. Και έτσι γεννιέται η υπεραπόδοση.
Η υπεραπόδοση δεν είναι απλώς φιλοδοξία. Είναι ένας εσωτερικός καταναγκασμός. Είναι η ανάγκη να αποδείξεις την αξία σου ξανά και ξανά. Να μην απογοητεύσεις. Να είσαι τέλειος. Όμως η τελειότητα δεν είναι ανθρώπινη. Και η διαρκής προσπάθεια να την αγγίξεις γεννά άγχος.
Το σώμα τότε μιλά. Σφίξιμο στο στομάχι. Ταχυκαρδία. Αϋπνία. Κόπωση. Το σώμα εκφράζει αυτό που ο νους δεν επιτρέπει να ειπωθεί. Στην ψυχοσωματική προσέγγιση, το ονομάζουμε σωματοποίηση. Το συναίσθημα που δεν εκφράζεται, μετατρέπεται σε σύμπτωμα.
Εδώ έρχεται η ουσία της εσωτερικής αφύπνισης. Όχι να διώξουμε το άγχος. Αλλά να ρωτήσουμε «Τι θέλεις να μου δείξεις;». Όταν κάθεσαι ήσυχα και ακούς μέσα σου, θα διαπιστώσεις ότι πίσω από το άγχος υπάρχει συχνά θλίψη που δεν επιτράπηκε. Θυμός που δεν εκφράστηκε. Επιθυμίες που δεν τιμήθηκαν.
Στην πορεία μου, δημιούργησα τη μέθοδο Voice Healing γιατί κατάλαβα ότι ο νους έχει άμυνες. Αν του πεις «μην φοβάσαι», θα αντισταθεί. Αν του πεις «χαλάρωσε», θα σφιχτεί περισσότερο. Όμως ο ήχος… ο ήχος παρακάμπτει τις άμυνες. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα και αγάπη, η δόνηση της μουσικής, αγγίζουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το υποσυνείδητο.
Το υποσυνείδητο είναι σαν μια αποθήκη εμπειριών. Εκεί βρίσκονται οι πρώιμες μνήμες, οι πεποιθήσεις που διαμόρφωσαν την εικόνα σου για τον εαυτό σου. Αν μέσα σου υπάρχει η πεποίθηση «πρέπει να είμαι τέλειος για να αγαπηθώ», τότε το άγχος θα είναι ο μόνιμος σύντροφός σου. Μέσα από ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, επαναπρογραμματίζουμε αυτές τις πεποιθήσεις. Αυτό ονομάζεται νευροπλαστικότητα δηλαδή η ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις.
Φαντάσου ότι ο εγκέφαλός σου είναι ένα μονοπάτι στο δάσος. Αν περπατάς κάθε μέρα το ίδιο μονοπάτι του φόβου και της υπεραπόδοσης, αυτό γίνεται πλατύ και εύκολο. Όταν όμως αρχίσεις να δημιουργείς ένα νέο μονοπάτι αποδοχής και εμπιστοσύνης, χρειάζεται επανάληψη. Η φωνή, ο ρυθμός, η επαναλαμβανόμενη καθοδήγηση βοηθούν τον εγκέφαλο να χαράξει αυτό το νέο μονοπάτι.
Το άγχος λοιπόν δεν είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαφανιστεί. Είναι σήμα ότι έχεις απομακρυνθεί από την αυθεντική σου ανάγκη. Ίσως χρειάζεσαι ξεκούραση αλλά δεν το επιτρέπεις. Ίσως χρειάζεσαι να πεις «όχι», αλλά φοβάσαι. Ίσως χρειάζεσαι να κλάψεις, αλλά έχεις μάθει να είσαι δυνατός.
Όταν αρχίζεις να αναγνωρίζεις τα συναισθήματά σου χωρίς κριτική, ενεργοποιείται η συναισθηματική επίγνωση. Είναι η ικανότητα να λες «Τώρα νιώθω φόβο». Όχι «είμαι αδύναμος». Μόνο «νιώθω φόβο». Αυτή η μικρή διαφορά μειώνει δραστικά το άγχος. Γιατί σταματά η εσωτερική σύγκρουση.
Το μεγαλύτερο βάρος δεν είναι το ίδιο το συναίσθημα. Είναι η αντίσταση στο συναίσθημα.
Όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να είναι ανθρώπινος, το νευρικό σύστημα ηρεμεί. Η αναπνοή βαθαίνει. Ο καρδιακός ρυθμός σταθεροποιείται. Ενεργοποιείται το παρασυμπαθητικό σύστημα, το σύστημα της χαλάρωσης και της αποκατάστασης.
Πίσω από το καθημερινό άγχος συχνά υπάρχει μια εσωτερική φωνή που λέει «Δεν προλαβαίνω», «Δεν είμαι αρκετός», «Κάτι κακό θα συμβεί». Αυτές είναι γνωσιακές στρεβλώσεις, δηλαδή οι τρόποι σκέψης που μεγαλοποιούν τον κίνδυνο. Όταν τις αναγνωρίζεις, χάνουν τη δύναμή τους.
Στη δική μου διαδρομή έμαθα ότι η θεραπεία δεν είναι να γίνεις κάποιος άλλος. Είναι να επιστρέψεις σε αυτό που ήσουν πριν φοβηθείς. Το άγχος είναι το σύννεφο. Ο εαυτός σου είναι ο ουρανός. Το σύννεφο περνά. Ο ουρανός μένει.
Όταν σταματήσεις να πολεμάς το άγχος και αρχίσεις να το ακούς, θα ανακαλύψεις τα κρυμμένα σου κομμάτια. Θα συναντήσεις την ευαισθησία σου. Τη δημιουργικότητά σου. Την ανάγκη σου για αληθινή σύνδεση. Και τότε, κάτι αλλάζει. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις. Δεν χρειάζεται να ελέγχεις τα πάντα. Δεν χρειάζεται να υπερβαίνεις συνεχώς τα όριά σου για να αξίζεις. Αξίζεις επειδή υπάρχεις.
Η εσωτερική ελευθερία δεν έρχεται με περισσότερη προσπάθεια. Έρχεται με περισσότερη επίγνωση.
Αν νιώθεις ότι το άγχος σου είναι επίμονο, αν αναγνωρίζεις μέσα σου την υπεραπόδοση, τον έλεγχο, τα ανείπωτα συναισθήματα, τότε ίσως είναι η στιγμή να στραφείς πιο βαθιά. Με σεβασμό, με ασφάλεια, με καθοδήγηση.
Σε προσκαλώ, εφόσον αισθάνεσαι έτοιμος, να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Σε έναν χώρο εμπιστοσύνης μπορούμε να ακούσουμε μαζί αυτό που το άγχος προσπαθεί να σου πει, και να δημιουργήσουμε νέους εσωτερικούς δρόμους γαλήνης, δύναμης και αυθεντικής ζωής.
Φαντάσου ένα ελατήριο που το πιέζεις συνεχώς. Κάποια στιγμή, είτε θα πεταχτεί απότομα είτε θα χάσει την ελαστικότητά του. Έτσι λειτουργεί και η ψυχή.
Ένα άλλο κομμάτι που συναντώ συχνά είναι η ανάγκη για έλεγχο. Ο έλεγχος δίνει την ψευδαίσθηση ασφάλειας. Αν τα κάνω όλα σωστά, αν προβλέψω τα πάντα, αν δεν αφήσω τίποτα στην τύχη, τότε δεν θα πληγωθώ. Αυτός ο εσωτερικός διάλογος δημιουργεί ένα αόρατο βάρος. Γιατί η ζωή δεν ελέγχεται πλήρως. Και κάθε απρόβλεπτο γεγονός ενεργοποιεί το άγχος.
Πίσω από τον έλεγχο κρύβεται συχνά ο φόβος της απόρριψης. Ο φόβος ότι «δεν είμαι αρκετός». Αυτό σχετίζεται με την αυτοεκτίμηση. Αν η αξία μου εξαρτάται από το πόσο καλά τα καταφέρνω, τότε θα πρέπει να αποδίδω συνεχώς. Και έτσι γεννιέται η υπεραπόδοση.
Η υπεραπόδοση δεν είναι απλώς φιλοδοξία. Είναι ένας εσωτερικός καταναγκασμός. Είναι η ανάγκη να αποδείξεις την αξία σου ξανά και ξανά. Να μην απογοητεύσεις. Να είσαι τέλειος. Όμως η τελειότητα δεν είναι ανθρώπινη. Και η διαρκής προσπάθεια να την αγγίξεις γεννά άγχος.
Το σώμα τότε μιλά. Σφίξιμο στο στομάχι. Ταχυκαρδία. Αϋπνία. Κόπωση. Το σώμα εκφράζει αυτό που ο νους δεν επιτρέπει να ειπωθεί. Στην ψυχοσωματική προσέγγιση, το ονομάζουμε σωματοποίηση. Το συναίσθημα που δεν εκφράζεται, μετατρέπεται σε σύμπτωμα.
Εδώ έρχεται η ουσία της εσωτερικής αφύπνισης. Όχι να διώξουμε το άγχος. Αλλά να ρωτήσουμε «Τι θέλεις να μου δείξεις;». Όταν κάθεσαι ήσυχα και ακούς μέσα σου, θα διαπιστώσεις ότι πίσω από το άγχος υπάρχει συχνά θλίψη που δεν επιτράπηκε. Θυμός που δεν εκφράστηκε. Επιθυμίες που δεν τιμήθηκαν.
Στην πορεία μου, δημιούργησα τη μέθοδο Voice Healing γιατί κατάλαβα ότι ο νους έχει άμυνες. Αν του πεις «μην φοβάσαι», θα αντισταθεί. Αν του πεις «χαλάρωσε», θα σφιχτεί περισσότερο. Όμως ο ήχος… ο ήχος παρακάμπτει τις άμυνες. Η φωνή μου που σε καθοδηγεί με σταθερότητα και αγάπη, η δόνηση της μουσικής, αγγίζουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το υποσυνείδητο.
Το υποσυνείδητο είναι σαν μια αποθήκη εμπειριών. Εκεί βρίσκονται οι πρώιμες μνήμες, οι πεποιθήσεις που διαμόρφωσαν την εικόνα σου για τον εαυτό σου. Αν μέσα σου υπάρχει η πεποίθηση «πρέπει να είμαι τέλειος για να αγαπηθώ», τότε το άγχος θα είναι ο μόνιμος σύντροφός σου. Μέσα από ηχητικές συνεδρίες καθοδηγούμενης σκέψης και νοερής απεικόνισης, επαναπρογραμματίζουμε αυτές τις πεποιθήσεις. Αυτό ονομάζεται νευροπλαστικότητα δηλαδή η ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις.
Φαντάσου ότι ο εγκέφαλός σου είναι ένα μονοπάτι στο δάσος. Αν περπατάς κάθε μέρα το ίδιο μονοπάτι του φόβου και της υπεραπόδοσης, αυτό γίνεται πλατύ και εύκολο. Όταν όμως αρχίσεις να δημιουργείς ένα νέο μονοπάτι αποδοχής και εμπιστοσύνης, χρειάζεται επανάληψη. Η φωνή, ο ρυθμός, η επαναλαμβανόμενη καθοδήγηση βοηθούν τον εγκέφαλο να χαράξει αυτό το νέο μονοπάτι.
Το άγχος λοιπόν δεν είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαφανιστεί. Είναι σήμα ότι έχεις απομακρυνθεί από την αυθεντική σου ανάγκη. Ίσως χρειάζεσαι ξεκούραση αλλά δεν το επιτρέπεις. Ίσως χρειάζεσαι να πεις «όχι», αλλά φοβάσαι. Ίσως χρειάζεσαι να κλάψεις, αλλά έχεις μάθει να είσαι δυνατός.
Όταν αρχίζεις να αναγνωρίζεις τα συναισθήματά σου χωρίς κριτική, ενεργοποιείται η συναισθηματική επίγνωση. Είναι η ικανότητα να λες «Τώρα νιώθω φόβο». Όχι «είμαι αδύναμος». Μόνο «νιώθω φόβο». Αυτή η μικρή διαφορά μειώνει δραστικά το άγχος. Γιατί σταματά η εσωτερική σύγκρουση.
Το μεγαλύτερο βάρος δεν είναι το ίδιο το συναίσθημα. Είναι η αντίσταση στο συναίσθημα.
Όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να είναι ανθρώπινος, το νευρικό σύστημα ηρεμεί. Η αναπνοή βαθαίνει. Ο καρδιακός ρυθμός σταθεροποιείται. Ενεργοποιείται το παρασυμπαθητικό σύστημα, το σύστημα της χαλάρωσης και της αποκατάστασης.
Πίσω από το καθημερινό άγχος συχνά υπάρχει μια εσωτερική φωνή που λέει «Δεν προλαβαίνω», «Δεν είμαι αρκετός», «Κάτι κακό θα συμβεί». Αυτές είναι γνωσιακές στρεβλώσεις, δηλαδή οι τρόποι σκέψης που μεγαλοποιούν τον κίνδυνο. Όταν τις αναγνωρίζεις, χάνουν τη δύναμή τους.
Στη δική μου διαδρομή έμαθα ότι η θεραπεία δεν είναι να γίνεις κάποιος άλλος. Είναι να επιστρέψεις σε αυτό που ήσουν πριν φοβηθείς. Το άγχος είναι το σύννεφο. Ο εαυτός σου είναι ο ουρανός. Το σύννεφο περνά. Ο ουρανός μένει.
Όταν σταματήσεις να πολεμάς το άγχος και αρχίσεις να το ακούς, θα ανακαλύψεις τα κρυμμένα σου κομμάτια. Θα συναντήσεις την ευαισθησία σου. Τη δημιουργικότητά σου. Την ανάγκη σου για αληθινή σύνδεση. Και τότε, κάτι αλλάζει. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις. Δεν χρειάζεται να ελέγχεις τα πάντα. Δεν χρειάζεται να υπερβαίνεις συνεχώς τα όριά σου για να αξίζεις. Αξίζεις επειδή υπάρχεις.
Η εσωτερική ελευθερία δεν έρχεται με περισσότερη προσπάθεια. Έρχεται με περισσότερη επίγνωση.
Αν νιώθεις ότι το άγχος σου είναι επίμονο, αν αναγνωρίζεις μέσα σου την υπεραπόδοση, τον έλεγχο, τα ανείπωτα συναισθήματα, τότε ίσως είναι η στιγμή να στραφείς πιο βαθιά. Με σεβασμό, με ασφάλεια, με καθοδήγηση.
Σε προσκαλώ, εφόσον αισθάνεσαι έτοιμος, να επικοινωνήσεις μαζί μου για ατομικές συνεδρίες ή μαθήματα αφύπνισης και αυτογνωσίας. Σε έναν χώρο εμπιστοσύνης μπορούμε να ακούσουμε μαζί αυτό που το άγχος προσπαθεί να σου πει, και να δημιουργήσουμε νέους εσωτερικούς δρόμους γαλήνης, δύναμης και αυθεντικής ζωής.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Αν επιθυμείς να γίνεις μέλος στην κοινότητα μου
Αφύπνισης - Αυτογνωσίας στο Viber μπορείς ΕΔΩ
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
