Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα Βίας λόγω Θρησκείας ή Πεποιθήσεων, κάθε χρόνο στις 22 Αυγούστου
Η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατοχυρώνει τρία αλληλεξαρτώμενα, αλληλένδετα και αλληλοενισχυόμενα δικαιώματα: το δικαίωμα στην ελευθερία της θρησκείας ή των πεποιθήσεων, της γνώμης και της έκφρασης, το δικαίωμα στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Δυστυχώς, αυτά τα δικαιώματα παραβιάζονται τακτικά σε όλο τον κόσμο, και ο αριθμός των βίαιων ενεργειών με βάση τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια.
Αν ανατρέξουμε στην ιστορία, θα βρούμε πολλά παραδείγματα βίαιων ενεργειών με βάση τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, όπως η δίωξη των χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι διωγμοί και οι έξοδοι των Εβραίων, οι σταυροφορίες, οι θρησκευτικοί πόλεμοι μετά την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και πολυάριθμα πογκρόμ όπου γης.
Καθώς διανύουμε τον 21ο αιώνα η ανθρωπότητα θα έπρεπε να έχει συνειδητοποιήσει τη σημασία της ανεκτικότητας, αλλά, δυστυχώς, ο αριθμός των πράξεων βίας και τρομοκρατίας με βάση τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις αυξάνεται συνεχώς. Πάρτε, για παράδειγμα, τις μαζικές δολοφονίες στο Κράισττσερτς το 2019, που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 51 ανθρώπων. Και αυτό συνέβη στη Νέα Ζηλανδία, που θεωρείται μία από τις ασφαλέστερες χώρες.
Κατά τη 73η σύνοδό της, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε έντονα τη συνεχιζόμενη βία και τις τρομοκρατικές ενέργειες και υιοθέτησε ψήφισμα που ανακήρυξε την Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα Βίας λόγω Θρησκείας ή Πεποιθήσεων. Κύριοι στόχοι της είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με το πρόβλημα της τρομοκρατίας και του βίαιου εξτρεμισμού, η έμφαση στη σημασία του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θυμάτων της τρομοκρατίας και των οικογενειών τους, καθώς και η τιμή της μνήμης όλων των θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων και άλλων εγκλημάτων που διαπράχθηκαν με κίνητρο τη θρησκευτική μισαλλοδοξία.
Στο σχετικό ψήφισμα, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τόνισε με έμφαση ότι η κύρια ευθύνη για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος των θρησκευτικών μειονοτήτων στην ελευθερία της θρησκείας, βαρύνει τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών και επομένως η κοινή προσπάθεια των κυβερνήσεων για την προστασία των ανθρώπων από τις διακρίσεις και τα εγκλήματα μίσους είναι πολύ σημαντική για την εξάλειψη της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.
