Σταύρος Πλουμιστός: Η Φλόγα της αφύπνισης - Όταν η απάρνηση συμβαίνει φυσικά
Στο έργο μου, τόσο μέσω της ατομικής συμβουλευτικής - θεραπευτικής διαδικασίας όσο και μέσα από το βιβλίο μου «Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης», αναδύεται διαρκώς μια θεμελιώδης αλήθεια που είναι ότι η πνευματική αφύπνιση δεν είναι κάτι που κατακτάς αλλά είναι κάτι που αποκαλύπτεις. Δεν πρόκειται για μια ακόμα επιτυχία του νου, ούτε για μια κορυφή που πρέπει να κατακτήσεις. Είναι η ήσυχη αναγνώριση του τι είναι αληθινό και τι είναι περιττό.
Για τον μέσο άνθρωπο, η απάρνηση των προσκολλήσεων, είτε πρόκειται για επιθυμίες, είτε για φόβους, φαίνεται σαν ένας δύσκολος στόχος. Κάτι που πρέπει να «κατακτήσει» με κόπο, αυτοπειθαρχία και πολλές τεχνικές. Αλλά εδώ είναι που ξεκινά το θεμελιώδες λάθος. Η αλήθεια δεν είναι προϊόν προσπάθειας. Είναι φυσική αποκάλυψη.
Η απάρνηση, όταν επιχειρείται μέσω του νου, γίνεται καταπίεση. Δεν είναι ελευθερία. Είναι μάσκα. Μια προσωρινή απόπειρα να ελέγξουμε το ποτάμι της ζωής, ενώ το ποτάμι δεν θέλει έλεγχο, θέλει αναγνώριση.
Μέσα από τις χιλιάδες ώρες εσωτερικής σιωπής, διαλογισμού voice healing και καθοδήγησης ανθρώπων στο μονοπάτι της αυτογνωσίας, μπορώ να πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι η απάρνηση δεν συμβαίνει επειδή το θέλουμε. Συμβαίνει όταν αφυπνιστούμε. Συμβαίνει όταν έρθει το φως. Και τότε, όλα τα περιττά... οι φόβοι, οι ταυτίσεις, οι επιθυμίες, οι ενοχές... απλώς πέφτουν, σαν ξερά φύλλα από το δέντρο της ύπαρξης.
Η Αυτοπραγμάτωση δεν είναι Προσθήκη – Είναι Αφαίρεση
Στην εποχή μας, η έννοια της «πραγμάτωσης» έχει αλλοιωθεί. Πολλοί πιστεύουν ότι σημαίνει να φτάσεις κάπου, να αποκτήσεις κάτι, να γίνεις κάποιος άλλος. Όμως, η αυτοπραγμάτωση δεν είναι το να γίνεις κάτι, είναι το να πάψεις να είσαι αυτό που δεν είσαι.
Είναι το βαθύ, ήρεμο, αδιαπραγμάτευτο «ναι» προς την Αλήθεια του Εαυτού. Και όταν αυτή η Αλήθεια ανατέλλει, δεν υπάρχει πια προσκόλληση. Δεν υπάρχει ανάγκη για έλεγχο, για εξωτερική επιβεβαίωση, για αποδοχή. Όλα αυτά καταρρέουν μέσα στη φλόγα της επίγνωσης. Η απάρνηση έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο, όχι σαν καταναγκασμός.
Όπως ένα φρούτο πέφτει από το δέντρο όταν ωριμάσει, έτσι και οι προσκολλήσεις φεύγουν όταν η επίγνωση ωριμάσει μέσα σου. Δεν το «προσπαθείς» απλά παρατηρείς να σου συμβαίνει.
Συχνά οι άνθρωποι με ρωτούν: «Πώς θα απαλλαγώ από τους φόβους μου; Από τις επιθυμίες μου; Από την ανάγκη μου για αποδοχή; Από την απέχθεια προς τον πόνο;» Και η απάντησή μου, μετά από δεκαετίες εσωτερικής εργασίας, είναι πάντα η ίδια. Μην προσπαθείς να τα διώξεις. Δες τα. Φώτισέ τα. Κοίτα τα με επίγνωση.
Όπως γράφω και στο βιβλίο μου "Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης", η επίγνωση είναι η φλόγα. Είναι η ίδια η φωτιά της Αλήθειας. Μπροστά σ’ αυτή τη φλόγα, όλα όσα είναι πλαστά, ψεύτικα, επίκτητα και κατασκευασμένα από το εγώ, απλώς καίγονται. Όχι με βία. Όχι με πόνο. Αλλά με μια ήρεμη, αβίαστη διάλυση.
Η προσκόλληση και η αποστροφή είναι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος δηλαδή του φόβου. Ο φόβος του κενού. Ο φόβος της απώλειας. Ο φόβος της φτώχειας. Ο φόβος του να είσαι απλώς Εσύ, χωρίς ταυτότητες, χωρίς ρόλους, χωρίς προσδιορισμούς.
Αλλά όταν η Αλήθεια σου αφυπνιστεί, καταλαβαίνεις ότι ποτέ δεν ήσουν όλα αυτά. Ότι ο εαυτός σου δεν μπορεί να μειωθεί σε αναμνήσεις, τίτλους, συμπεριφορές. Είσαι το άχρονο, το άμορφο, το καθαρό παρόν.
Αν θέλεις να δεις πότε έχεις απαρνηθεί κάτι, μην κοιτάξεις αν το έχεις απορρίψει. Κοίτα αν δεν ταυτίζεσαι πια μαζί του.
Η προσκόλληση δεν φαίνεται από την εξωτερική σχέση, αλλά από την εσωτερική σύνδεση. Μπορεί να ζεις με χρήματα, απολαύσεις, ανθρώπινες σχέσεις, αλλά αν μέσα σου δεν εξαρτάσαι από αυτά για να νιώσεις πληρότητα, τότε έχει συμβεί η φυσική απάρνηση.
Η απάρνηση δεν είναι άρνηση της ζωής, είναι βαθιά αποδοχή του αληθινού νοήματός της. Είναι το σημείο όπου δεν επιτρέπεις σε κανένα αντικείμενο, συναίσθημα ή εμπειρία να γίνει το κέντρο της ύπαρξής σου. Εκεί έρχεται η πραγματική ελευθερία. Και αυτή η ελευθερία δεν χρειάζεται προσπάθεια. Μόνο παρουσία. Μόνο συνειδητότητα. Μόνο σιωπή.
Αγαπώ πολύ το παράδειγμα με τη μεταφορά του δέντρου. Το δέντρο δεν προσπαθεί να ρίξει τα φύλλα του. Δεν προσπαθεί να απαρνηθεί το παλιό. Το επιτρέπει να πέσει. Και πέφτει, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Έτσι και ο άνθρωπος που αφυπνίζεται. Δεν προσπαθεί να αλλάξει βίαια. Δεν μάχεται με τον εαυτό του. Δεν ενοχοποιεί το παρελθόν. Δεν ασκεί πνευματική βία στον εαυτό του. Απλώς βλέπει.
Και αυτή η όραση είναι αρκετή. Είναι τόσο ισχυρή, που τίποτα το πλαστό δεν μπορεί να επιβιώσει μπροστά της. Τα ξερά φύλλα πέφτουν. Και μένει ο ζωντανός πυρήνας. Δηλαδή η Αλήθεια.
Στην πολυετή πορεία μου, έχω καθοδηγήσει ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά και ψυχολογικά υπόβαθρα. Και όλοι, χωρίς εξαίρεση, είχαν χτίσει μια ταυτότητα πάνω σε μια σειρά από ψευδαισθήσεις: «Είμαι ανεπαρκής». «Δεν αξίζω αγάπη». «Πρέπει να ελέγχω». «Θέλω να έχω χρήματα». «Φοβάμαι να χάσω». «Δεν μπορώ να μείνω μόνος». «Είμαι ανίκανος - αναβάλω». Όλα αυτά φίλοι μου, είναι ρόλοι. Είναι προσωπικές ιστορίες. Είναι «φύλλα» που κολλούν πάνω μας, αλλά δεν είναι εμείς.
Όταν αρχίζεις να βλέπεις τον εαυτό σου όπως πραγματικά είναι, δηλαδή, πέρα από σκέψεις και αισθήσεις, κάτι αρχίζει να αλλάζει. Και τότε, χωρίς κόπο, οι προσκολλήσεις διαλύονται. Οι αποστροφές χάνουν την έντασή τους. Και μένεις εσύ, απλός, καθαρός, άδειος, μα γεμάτος Φως και πνευματική αντίληψη.
Η πνευματική αφύπνιση είναι η μετάβαση από το εγώ στο Είναι. Από το «κάνω για να είμαι» στο «είμαι, γι’ αυτό και εκδηλώνεται».
Το εγώ λειτουργεί με προσκόλληση και αποστροφή. Ζει από συγκρίσεις, προσδοκίες, φόβους. Αλλά το Είναι είναι ήσυχο. Είναι αβίαστο. Είναι αληθινό.
Όταν κατοικήσεις στο Είναι, όλα όσα κάποτε σε βασάνιζαν, απλώς εξαφανίζονται. Όχι επειδή τα πολέμησες, αλλά επειδή δεν τα χρειάζεσαι πια. Η Αλήθεια σου δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα. Απλώς είναι.
Η αυτοπραγμάτωση λοιπόν δεν είναι για λίγους. Δεν είναι προνόμιο των μοναχών ή των «προχωρημένων» αφυπνισμένων. Είναι η φυσική σου κατάσταση. Είναι η αρχική σου φύση. Είναι η βαθύτερη νοσταλγία της ψυχής σου. Και γι’ αυτό, στο έργο μου, δεν προσπαθώ να διδάξω τίποτα. Προσπαθώ να θυμίσω. Να βοηθήσω τον άνθρωπο να θυμηθεί την Αλήθεια που ήδη γνωρίζει, αλλά έχει ξεχάσει.
Όταν αφυπνιστεί η επίγνωση, όλα τα υπόλοιπα ακολουθούν. Δεν χρειάζεται να κυνηγήσεις την απάρνηση διότι αυτή θα έρθει, όταν εσύ επιστρέψεις στο Κέντρο σου.
Αν βρίσκεσαι σε αυτό το μονοπάτι, αν αισθάνεσαι ότι κάτι μέσα σου δεν μπορεί άλλο να υπομένει το ψεύτικο, αν νιώθεις ότι ήρθε η ώρα να πάψεις να προσπαθείς και απλώς να είσαι, τότε βρίσκεσαι στο κατώφλι της Αφύπνισης.
Μην φοβηθείς τα φύλλα που θα πέσουν. Είναι μόνο το παλιό που φεύγει.
Μείνε στη φλόγα. Εμπιστεύσου το Φως. Η Αλήθεια δεν ζητάει κάτι από εσένα, απλώς σου αποκαλύπτει αυτό που ποτέ δεν έπαψες να είσαι.ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Για τα άρθρα μου, τις ομιλίες, σεμινάρια και ενημέρωση των συνεδριών
εδώ https://www.ploumistos.com/p/online.html
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού
ή την αγορά του βιβλίου στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
