Σταύρος Πλουμιστός: Ο Καιρός της Θλίψης και η "μυστική αρπαγή"
Η Βιβλική Βάση της Αρπαγής
Ο ίδιος ο όρος "Rapture" δεν εμφανίζεται στη Βίβλο, αλλά προέρχεται από το λατινικό rapturo , που σημαίνει "αρπάζω" ή "αρπάζω". Η κύρια γραφική βάση βρίσκεται στην Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16-17:
"Γιατί ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με κραυγή, με τη φωνή του αρχαγγέλου και με τη σάλπιγγα του Θεού. Και οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα. Τότε εμείς που είμαστε ζωντανοί και παραμένουμε να αρπαχτούμε μαζί τους στα σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριο στον αέρα και έτσι θα είμαστε πάντα με τον Κύριο".
Αυτό το απόσπασμα περιγράφει μια στιγμή θεϊκής παρέμβασης όταν οι πιστοί παίρνονται από τη Γη για να είναι με τον Χριστό. Απεικονίζει την Αρπαγή ως ένα γεγονός χαράς και εκπλήρωσης για τους πιστούς. Τι σημαίνει όμως αυτό για αυτούς που «πάρθηκαν» έναντι αυτών που «έμειναν πίσω»;
Ο ίδιος ο όρος "Rapture" δεν εμφανίζεται στη Βίβλο, αλλά προέρχεται από το λατινικό rapturo , που σημαίνει "αρπάζω" ή "αρπάζω". Η κύρια γραφική βάση βρίσκεται στην Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16-17:
"Γιατί ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με κραυγή, με τη φωνή του αρχαγγέλου και με τη σάλπιγγα του Θεού. Και οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα. Τότε εμείς που είμαστε ζωντανοί και παραμένουμε να αρπαχτούμε μαζί τους στα σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριο στον αέρα και έτσι θα είμαστε πάντα με τον Κύριο".
Αυτό το απόσπασμα περιγράφει μια στιγμή θεϊκής παρέμβασης όταν οι πιστοί παίρνονται από τη Γη για να είναι με τον Χριστό. Απεικονίζει την Αρπαγή ως ένα γεγονός χαράς και εκπλήρωσης για τους πιστούς. Τι σημαίνει όμως αυτό για αυτούς που «πάρθηκαν» έναντι αυτών που «έμειναν πίσω»;
Το έλεος του Θεού, με την Αρπαγή ως ανταμοιβή για τους πιστούς
Η πιο διαδεδομένη ερμηνεία στον Χριστιανισμό είναι ότι οι άγιοι -αληθινοί πιστοί στον Χριστό- συλλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της Αρπαγής. Αυτή η άποψη ευθυγραμμίζεται με τη θεωρία της Αρπαγής πριν από τη θλίψη, η οποία προτείνει ότι οι πιστοί απομακρύνονται από τη Γη πριν από μια περίοδο έντονης θλίψης, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη. Η ιδέα είναι ότι ο Θεός γλιτώνει τους οπαδούς του από τα βάσανα και την κρίση που θα βρεθούν στη Γη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Αυτή η ερμηνεία τονίζει την αγάπη και το έλεος του Θεού, απεικονίζοντας την Αρπαγή ως ανταμοιβή για τους πιστούς. Το να είσαι «λαβωμένος» σημαίνει ότι φέρεσαι στην παρουσία του Χριστού, απαλλαγμένος από τους πόνους ενός ξεπεσμένου κόσμου. Για πολλούς, αυτό είναι το απόλυτο αποκορύφωμα της πίστης: μια επανένωση με τον Κύριο και μια απόδραση από τις δοκιμασίες της ανθρώπινης ύπαρξης.
Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης αναφέρουν συχνά το Ματθαίος 24:40-41:
Μεταξύ των αγαπημένων κειμένων «αρπαγής» είναι αυτά όπως το Ματθαίος 24:40, 41, «Δύο άντρες θα είναι στο χωράφι. το ένα θα ληφθεί και το άλλο θα μείνει. Δύο γυναίκες θα αλέθουν στο μύλο. το ένα θα ληφθεί και το άλλο θα μείνει». Το σενάριο που παρουσιάζεται είναι ότι οι άνθρωποι θα κάνουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες όταν κάποιοι θα «πάρουν» στον Παράδεισο και άλλοι θα «μείνουν» πίσω για να βιώσουν την Ώρα της Δυσκολίας.
Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση δείχνει ότι η ιστορία εκείνων που «πάρθηκαν» και «άφησαν» είναι ένας άλλος τρόπος να τονιστούν οι προηγούμενοι στίχοι— «Γιατί, όπως τις μέρες πριν από τον κατακλυσμό, έτρωγαν και έπιναν, παντρεύονταν και παντρεύονταν (πραγματοποιώντας τις καθημερινές τους δραστηριότητες) μέχρι την ημέρα που ο Νώε μπήκε στην κιβωτό, και δεν το ήξερε μέχρι που ήρθε ο κατακλυσμός και τους πήρε όλους , έτσι θα είναι και ο ερχομός του Υιού του Ανθρώπου. Τότε δύο άνδρες θα είναι στο χωράφι, ο ένας θα ληφθεί και ο άλλος θα αφεθεί…» Ματθαίος 24:38-40.
Παρατηρήστε προσεκτικά ότι ήταν ο κατακλυσμός που τους οδήγησε όλους στην καταστροφή, όχι η κιβωτός που τους πήγε σε ένα ασφαλές μέρος. Στην αφήγηση της Γένεσης είναι ξεκάθαρο: «Κάθε ζωντανό ον στο πρόσωπο της γης εξαφανίστηκε. άνθρωποι και ζώα και τα πλάσματα που κινούνται κατά μήκος του εδάφους και τα πουλιά του ουρανού εξαφανίστηκαν από τη γη. Μόνο ο Νώε έμεινε και όσοι ήταν μαζί του στην κιβωτό» (Γένεση 7:23 NIV).
Αυτή η κατανόηση είναι σε αρμονία με το παράλληλο απόσπασμα στο Λουκάς 17:34-37. Ο Ιησούς είπε πάλι: «Δύο άντρες θα είναι στο χωράφι, ο ένας θα ληφθεί και ο άλλος θα αφεθεί». Οι μαθητές αναρωτήθηκαν πού θα τους πήγαιναν— «Και αποκρίθηκαν και του είπαν: Πού, Κύριε; Τους είπε λοιπόν: «Όπου κι αν είναι το σώμα (νεκρό σώμα, NIV), εκεί θα συγκεντρωθούν οι αετοί (γύπες NIV)». Με άλλα λόγια, αυτοί που συλλαμβάνονται είναι εκείνοι που καταστρέφονται, των οποίων τα σώματα γίνονται τροφή για τα πουλιά, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη 19:17,18, η οποία απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και τη « γιορτή των πτηνών ». Αυτοί που απομένουν είναι «εμείς που είμαστε ζωντανοί και παραμένουμε μέχρι την έλευση του Κυρίου» Α΄ Θεσσαλονικείς 4:15.
Οι θεωρητικοί της αρπαγής επιμένουν ότι η έλευση του Χριστού γίνεται σε «δύο δόσεις», πρώτα κρυφά πριν από την Ώρα της Θλίψης (που ισχυρίζονται ότι θα συμπέσει με την ανάσταση των δικαίων) και μετά ορατά στο τέλος του Καιρού της Θλίψης. Επισημαίνουν κείμενα όπως το 1 Θεσσαλονικείς 4:13-18 και το 1 Κορινθίους 15:50-54 ως κείμενα «αρπαγής» και το Ματθαίος 24:27-31 ως κείμενο «ορατής ερχόμενης».
Αλλά μια απλή σύγκριση αυτών των τριών κειμένων δείχνει ότι 1) η αρπαγή συμβαίνει ταυτόχρονα με την ανάσταση «όσων κοιμούνται στον Ιησού», 2) η ανάσταση, όχι μόνο μυστική, είναι ένα πολύ ηχητικό γεγονός με «μια κραυγή », «η φωνή του αρχαγγέλου» και «η τελευταία σάλπιγγα», και 3) η τελευταία «δυνατή σάλπιγγα» (όταν θα αναστηθούν οι νεκροί) λαμβάνει χώρα όταν ο Χριστός εμφανίζεται στα δικά Του ορατή δόξα.
Επιπλέον, το εδάφιο Αποκάλυψη 20:4,5 διδάσκει ξεκάθαρα ότι η «πρώτη ανάσταση» (η οποία, σύμφωνα με την Α΄ Θεσσαλονικείς 4:13-18 και την Α΄ Κορινθίους 15:50-54 συμπίπτει με την αρπαγή των ζωντανών δικαίων) λαμβάνει χώρα τη Δεύτερη Ο ερχομός του Χριστού και η αρχή της χιλιετίας, όχι κρυφά επτά χρόνια νωρίτερα. Μια μελέτη των άλλων «περικοπών αρπαγής» δείχνει ότι κανένα από αυτά δεν διδάσκει ότι οι δίκαιοι θα μεταφερθούν κρυφά στον ουρανό πριν από την Ώρα της Θλίψης.
Αυτό δεν είναι απλώς ένα ακαδημαϊκό θέμα. Αναμφίβολα, κατά τη διάρκεια του χάους της αρχής της εποχής των προβλημάτων, πολλοί Χριστιανοί θα πιστέψουν ότι η αρπαγή έχει ήδη γίνει και ότι έχουν μείνει πίσω. Ο Σατανάς θα εκμεταλλευτεί την πεποίθησή τους ότι η πίστη τους ήταν ανεπαρκής, βάζοντάς τους στον πειρασμό είτε να τα παρατήσουν με απόγνωση, είτε να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν τον «οδικό χάρτη» του αριστερού σεναρίου, τον οποίο θα χειραγωγήσει.
Μια εναλλακτική ερμηνεία προτείνει ότι οι άγιοι αφήνονται στη Γη, όχι ως ένδειξη απόρριψης αλλά ως σκόπιμη πράξη του Θεού για να συνεχίσει την αποστολή Του. Αυτή η άποψη συνδέεται συχνά με τη θεολογία μετά τη θλίψη, η οποία υποστηρίζει ότι οι πιστοί υπομένουν τη θλίψη μαζί με μη πιστούς, ενεργώντας ως μάρτυρες της δύναμης και της χάρης του Θεού κατά τη διάρκεια αυτής της ταραχώδους περιόδου.
Το να είσαι «αριστερός» δεν είναι τιμωρία αλλά κάλεσμα. Σε αυτή την ερμηνεία, οι άγιοι παραμένουν να χρησιμεύουν ως φως στο σκοτάδι, καθοδηγώντας τους άλλους στη σωτηρία σε μια εποχή μεγάλης ανάγκης. Η πίστη τους δοκιμάζεται και εκλεπτύνεται, εκπληρώνοντας το ρόλο τους ως πρεσβευτές του Χριστού.
Η έννοια του πιστού υπολείμματος είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στη Βίβλο. Στο Ησαΐας 10:20-21, ένα υπόλοιπο του Ισραήλ περιγράφεται ως επιστρέφοντας στον πανίσχυρο Θεό, συμβολίζοντας την ελπίδα και την αποκατάσταση εν μέσω κρίσης. Παρόμοια, στο εδάφιο Αποκάλυψη 7:14, όσοι υπομένουν τη μεγάλη θλίψη περιγράφονται ότι «έπλυναν τα ιμάτιά τους και τα άσπρισαν στο αίμα του Αρνίου», υποδηλώνοντας τον εξαγνισμό και την πίστη τους.
Αυτή η προοπτική δίνει έμφαση στην επιμονή, το θάρρος και τη μεταμορφωτική δύναμη της πίστης. Οι άγιοι που παραμένουν γίνονται ζωντανές μαρτυρίες της αγάπης και της δικαιοσύνης του Θεού, έλκοντας τους άλλους προς τη λύτρωση ακόμη και μπροστά στις αντιξοότητες.
Το να είσαι «αριστερός» δεν είναι τιμωρία αλλά κάλεσμα. Σε αυτή την ερμηνεία, οι άγιοι παραμένουν να χρησιμεύουν ως φως στο σκοτάδι, καθοδηγώντας τους άλλους στη σωτηρία σε μια εποχή μεγάλης ανάγκης. Η πίστη τους δοκιμάζεται και εκλεπτύνεται, εκπληρώνοντας το ρόλο τους ως πρεσβευτές του Χριστού.
Η έννοια του πιστού υπολείμματος είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στη Βίβλο. Στο Ησαΐας 10:20-21, ένα υπόλοιπο του Ισραήλ περιγράφεται ως επιστρέφοντας στον πανίσχυρο Θεό, συμβολίζοντας την ελπίδα και την αποκατάσταση εν μέσω κρίσης. Παρόμοια, στο εδάφιο Αποκάλυψη 7:14, όσοι υπομένουν τη μεγάλη θλίψη περιγράφονται ότι «έπλυναν τα ιμάτιά τους και τα άσπρισαν στο αίμα του Αρνίου», υποδηλώνοντας τον εξαγνισμό και την πίστη τους.
Αυτή η προοπτική δίνει έμφαση στην επιμονή, το θάρρος και τη μεταμορφωτική δύναμη της πίστης. Οι άγιοι που παραμένουν γίνονται ζωντανές μαρτυρίες της αγάπης και της δικαιοσύνης του Θεού, έλκοντας τους άλλους προς τη λύτρωση ακόμη και μπροστά στις αντιξοότητες.
Θεολογικές Επιπτώσεις
Είτε συλληφθούν οι άγιοι είτε αφεθούν, η Αρπαγή υπογραμμίζει το κεντρικό θέμα της υπευθυνότητας και της ετοιμότητας. Ο ίδιος ο Ιησούς προειδοποίησε στο Κατά Ματθαίον 24:42:
«Αγρυπνείτε, λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε ποια ώρα έρχεται ο Κύριός σας».
Η Αρπαγή χρησιμεύει ως κάλεσμα σε επαγρύπνηση, προτρέποντας τους πιστούς να ζήσουν σε μια κατάσταση πνευματικής ετοιμότητας. Ανεξάρτητα από το αν κάποιος οδηγείται στη δόξα ή αφήνεται για να υπηρετήσει, η εστίαση παραμένει στην εκπλήρωση του σκοπού του Θεού.
Η συζήτηση υπογραμμίζει επίσης διαφορετικές απόψεις σχετικά με τη σχέση του Θεού με την ανθρωπότητα. Είναι ο απώτερος στόχος του να σώσει τους πιστούς από τα βάσανα ή να τους ενδυναμώσει να αντέξουν και να νικήσουν; Και οι δύο προοπτικές επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του Θεού και τη μεταμορφωτική φύση της χάρης Του, αλλά αντανακλούν διαφορετικές αντιλήψεις για το πώς αυτή η χάρη εκδηλώνεται.
Σύμφωνα με το Βιβλίο της Αποκάλυψης, βρισκόμαστε τώρα στη Λαοδίκεια περίοδο της Εκκλησίας που χαρακτηρίζεται από πλούτο και πνευματική αδιαφορία. Ο Θεός βρίσκεται στη διαδικασία να σφραγίσει τις 144.000 (από τις πνευματικές 12 φυλές) που θα δώσουν την τελική κλήση για μετάνοια στον κόσμο. Όταν αρχίσει ο Καιρός της Θλίψης (στην Αποκάλυψη αρχίζει με τις Επτά Σάλπιγγες) οι 144.000 θα προστατεύονται σε κάποιο βαθμό από τη «σφραγίδα στα μέτωπά τους», αλλά θα υποστούν διωγμό, ειδικά όταν εμφανιστεί το Θηρίο (ο αντίχριστος). Το Μεγάλο Πλήθος θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα των 144.000 να μετανοήσουν και να βγουν από τη Βαβυλώνα.
Οι ενωμένες δυνάμεις της Βαβυλώνας θα προσπαθήσουν να τους καταστρέψουν, αλλά θα εμποδίσουν τις Επτά Τελευταίες Πληγές. Η τελική τους προσπάθεια θα είναι η Μάχη του Αρμαγεδδώνα, αλλά ο Ιησούς θα επιστρέψει και τότε οι δίκαιοι νεκροί θα αναστηθούν και μαζί με τους δίκαιους που έζησαν τον καιρό της δυσκολίας θα «αρπαχθούν» για να συναντήσουν τον Κύριο.
Η αρπαγή συνοψίζεται στην Α΄ Θεσσαλονικείς 4:15-17: «Εμείς που είμαστε ζωντανοί και παραμένουμε μέχρι την έλευση του Κυρίου δεν θα προηγηθούμε σε καμία περίπτωση εκείνων που κοιμούνται (που έχουν πεθάνει). Γιατί ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με κραυγή, με τη φωνή του Αρχαγγέλου και με τη σάλπιγγα του Θεού. Και οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτοι. Τότε εμείς που είμαστε ζωντανοί και παραμένουμε θα αρπαχτούμε μαζί τους στα σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριο. Και έτσι θα είμαστε πάντα με τον Κύριο».
Τελικά, η Αρπαγή αφορά λιγότερο τη φυσική τοποθεσία και περισσότερο την πνευματική ετοιμότητα. Είτε συλλαμβάνονται είτε αφήνονται, οι πιστοί καλούνται να ζήσουν ζωές αφοσίωσης, εμπιστευόμενοι στη σοφία και το χρόνο του Θεού. Ο απώτερος στόχος παραμένει ο ίδιος: να δοξάσουμε τον Θεό και να μοιραστούμε την αγάπη Του με έναν κόσμο που έχει ανάγκη.
Το άρθρο μου αποτελεί μια προσωπική προσέγγιση για την "αρπαγή" για την οποία γίνετε πολύς λόγος...
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης του Νου
Αυτοβελτίωσης & Αυτογνωσίας
(Life Helth Care)
Εναλλακτικές Θεραπείες
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού στο 6945 723 523
