Σταύρος Πλουμιστός: Αν όλα όσα βλέπουμε γύρω μας είναι έργο του κακού, τότε ποιο είναι το έργο του καλού;
Έχω σκεφτεί πολλές φορές, πώς αντιλαμβανόμαστε τη δημιουργία, την ηθική και τον ίδιο το θεό;.
Από θεολογική άποψη, πολλοί υποστηρίζουν ότι η δημιουργία αντανακλά την ουσία του δημιουργού της. Αν κάποιος δει τον κόσμο ως ένα πεσμένο ή διεφθαρμένο μέρος, προϊόν κακών δυνάμεων, μπορεί να υπονοεί μια αποσύνδεση από το θείο καλό που αποδίδεται στον Θεό. Ωστόσο, η ίδια η υπόθεση ότι ο κόσμος είναι «κακός» αξίζει να σας το αναλύσω. Μήπως μπερδεύουμε τους αγώνες και τις ατέλειες του φυσικού κόσμου με την απουσία του καλού; Ή είναι δυνατόν το καλό και το κακό να συνυπάρχουν σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση, σχεδιασμένη να μας προκαλεί να διακρίνουμε και να επιλέξουμε σωστά;
Από θεολογική άποψη, πολλοί υποστηρίζουν ότι η δημιουργία αντανακλά την ουσία του δημιουργού της. Αν κάποιος δει τον κόσμο ως ένα πεσμένο ή διεφθαρμένο μέρος, προϊόν κακών δυνάμεων, μπορεί να υπονοεί μια αποσύνδεση από το θείο καλό που αποδίδεται στον Θεό. Ωστόσο, η ίδια η υπόθεση ότι ο κόσμος είναι «κακός» αξίζει να σας το αναλύσω. Μήπως μπερδεύουμε τους αγώνες και τις ατέλειες του φυσικού κόσμου με την απουσία του καλού; Ή είναι δυνατόν το καλό και το κακό να συνυπάρχουν σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση, σχεδιασμένη να μας προκαλεί να διακρίνουμε και να επιλέξουμε σωστά;
Το έργο του καλού, λοιπόν, μπορεί να μην είναι πάντα τόσο ορατό ή απτό όσο ο υλικός κόσμος. Ίσως το έργο του καλού να μην υπάρχει στην επιφανειακή εμφάνιση των πραγμάτων αλλά να είναι στο υπόγειο ρεύμα της αλήθειας, της αγάπης και του σκοπού που διαπερνά την ύπαρξη μας. Αν αντιληφθεί κανείς ότι το κακό κυριαρχεί στο ορατό βασίλειο, βλέπε πόλεμος, ταλαιπωρία, απληστία και αδικία, τότε το έργο του καλού θα μπορούσε να βρεθεί στις απαντήσεις σε αυτές τις προκλήσεις: πράξεις καλοσύνης, αυτοθυσίας, δικαιοσύνης και στην επιδίωξης της αλήθειας. Αυτά δεν είναι πάντα τόσο εύκολα παρατηρήσιμα όσο το χάος του κόσμου, όμως είναι αναμφισβήτητα παρόντα.
Από τα έργα του γνωρίζουμε τον δημιουργό - τον Θεό. Αυτή η αρχή προκαλεί έναν βαθύ προβληματισμό: ποια είναι τα έργα του Θεού; Ο φυσικός κόσμος, παρά τα ελαττώματα του, φέρει τα σημάδια της τάξης, της ομορφιάς και του περίπλοκου σχεδιασμού. Ο ήλιος που ανατέλλει, οι εποχές που αλλάζουν, το θαύμα της ζωής.... όλα αυτά δείχνουν έναν δημιουργό του οποίου το έργο δεν είναι το χάος αλλά η τάξη, όχι η καταστροφή αλλά η δημιουργία. Ακόμα κι αν κάποιος αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως ξεπεσμένο, η ίδια η έννοια της «πτώσης» προϋποθέτει μια αρχική κατάσταση τελειότητας, μια κατάσταση που υποδηλώνει την καλοσύνη του δημιουργού της.
Το έργο του καλού, επομένως, μπορεί να μην αφορά τη διαγραφή της ύπαρξης του κακού αλλά τη λύτρωσή του. Στην πίστη η λύτρωση είναι κεντρικό θέμα, δηλαδή η μετατροπή του πόνου σε νόημα, η αμαρτία σε συγχώρεση και η απόγνωση σε ελπίδα. Το έργο του καλού φαίνεται στις ζωές εκείνων που φέρνουν το φως στο σκοτάδι, που αρνούνται να υποκύψουν στην έλξη του κακού και αντί αυτού επιλέγουν την αγάπη, το έλεος και την ταπεινοφροσύνη. Στα έργα του καλού δεν είναι πάντα μεγαλειώδη.... Μερικές φορές, είναι μικρές, ήσυχες πράξεις που κυματίζουν προς τα έξω, δημιουργώντας αδιόρατες αλλά βαθιές αλλαγές.
Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου "Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης", το καλό μπορεί να βρίσκεται στην ανθρώπινη ικανότητα επιλογής. Εάν ο κόσμος είναι έργο του κακού, τότε το έργο του καλού μπορεί να είναι η ικανότητά μας να τον αναγνωρίσουμε ως τέτοιο και να του αντισταθούμε. Η ελεύθερη βούληση, είναι η αντιληπτική ικανότητα να διακρίνει κανείς το καλό από το κακό και να ενεργεί ανάλογα, καθώς θα μπορούσε από μόνη της να θεωρηθεί θεϊκό δώρο. Είναι μέσα από τις επιλογές μας που το έργο του καλού εκδηλώνεται στον κόσμο, ακόμη και μπροστά στο απόλυτο σκοτάδι.
Τελικά, τα έργα του Θεού - τα έργα του καλού - δεν περιορίζονται στο φυσικό ή ακόμα και στο παρατηρήσιμο. Κατοικούν στον ηθικό πεδίο της ύπαρξης, τις αρχές της αγάπης, της αλήθειας και της δικαιοσύνης που μας καλούν να υψωθούμε πάνω από το φαινομενικό έργο του κακού. Το να βλέπεις το έργο του καλού σημαίνει να κοιτάς πέρα από την επιφάνεια, να είσαι μάρτυρας του διαρκούς φωτός που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να σβήσει.
Το έργο του καλού, επομένως, μπορεί να μην αφορά τη διαγραφή της ύπαρξης του κακού αλλά τη λύτρωσή του. Στην πίστη η λύτρωση είναι κεντρικό θέμα, δηλαδή η μετατροπή του πόνου σε νόημα, η αμαρτία σε συγχώρεση και η απόγνωση σε ελπίδα. Το έργο του καλού φαίνεται στις ζωές εκείνων που φέρνουν το φως στο σκοτάδι, που αρνούνται να υποκύψουν στην έλξη του κακού και αντί αυτού επιλέγουν την αγάπη, το έλεος και την ταπεινοφροσύνη. Στα έργα του καλού δεν είναι πάντα μεγαλειώδη.... Μερικές φορές, είναι μικρές, ήσυχες πράξεις που κυματίζουν προς τα έξω, δημιουργώντας αδιόρατες αλλά βαθιές αλλαγές.
Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου "Η Βίβλος της Θετικής Σκέψης", το καλό μπορεί να βρίσκεται στην ανθρώπινη ικανότητα επιλογής. Εάν ο κόσμος είναι έργο του κακού, τότε το έργο του καλού μπορεί να είναι η ικανότητά μας να τον αναγνωρίσουμε ως τέτοιο και να του αντισταθούμε. Η ελεύθερη βούληση, είναι η αντιληπτική ικανότητα να διακρίνει κανείς το καλό από το κακό και να ενεργεί ανάλογα, καθώς θα μπορούσε από μόνη της να θεωρηθεί θεϊκό δώρο. Είναι μέσα από τις επιλογές μας που το έργο του καλού εκδηλώνεται στον κόσμο, ακόμη και μπροστά στο απόλυτο σκοτάδι.
Τελικά, τα έργα του Θεού - τα έργα του καλού - δεν περιορίζονται στο φυσικό ή ακόμα και στο παρατηρήσιμο. Κατοικούν στον ηθικό πεδίο της ύπαρξης, τις αρχές της αγάπης, της αλήθειας και της δικαιοσύνης που μας καλούν να υψωθούμε πάνω από το φαινομενικό έργο του κακού. Το να βλέπεις το έργο του καλού σημαίνει να κοιτάς πέρα από την επιφάνεια, να είσαι μάρτυρας του διαρκούς φωτός που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να σβήσει.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης του Νου
Αυτοβελτίωσης & Αυτογνωσίας
(Life Helth Care)
Εναλλακτικές Θεραπείες
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Επικοινωνία για πληροφορίες & ραντεβού στο 6945 723 523
