Σταύρος Πλουμιστός: Οι υπερβολές είναι συχνά πιο επιβλαβείς από τις ελλείψεις
Τρώμε πάρα πολύ (φρόντισε τον εαυτό σου), δουλεύουμε πάρα πολύ (είσαι κουρασμένος, έτσι δεν είναι;), μαζεύουμε πάρα πολλά πράγματα (ρίξε μια ματιά στα ντουλάπια σου), ανησυχούμε πάρα πολύ για τη γνώμη των άλλων…
Οι υπερβολές, είτε υλικές, συναισθηματικές είτε συμπεριφορικές, μπορεί να έχουν βαθιές συνέπειες στη ζωή και την ευημερία μας. Σε μια καταναλωτική κοινωνία όπου η αφθονία συχνά εκτιμάται. Είναι εύκολο να πέσεις στην παγίδα της υπερβολής χωρίς καν να το καταλάβεις.
Υπάρχει περίσσεια ανησυχιών και συσσώρευση «λίπους» σε διάφορους τομείς της ζωής μας.
Γενικά έχουμε περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Αλλά επιμένουμε να πιστεύουμε ότι η ευτυχία μας παρεμποδίζεται από κάποια έλλειψη. Στην πραγματικότητα, αυτό που μας λείπει είναι η υιοθέτηση ενός πιο ανοιχτού, αυθεντικού και χειραφετημένου τρόπου ζωής.
Οποιαδήποτε υπερβολή στη ζωή μας απαιτεί χρόνο και ενέργεια για να τη διαχειριστούμε. Ένα πλεόνασμα ρούχων, ένα σωρό αντικείμενα, ένα σωρό αναμνήσεις - μόνο που κρατάμε εκείνα που είναι πολύτιμα, για τα μαθήματα ή τη χαρά που έδωσαν -, ένα πλήθος υποχρεώσεων, μια ζωή βιαστική.
Όλοι θα επωφεληθούμε από την υιοθέτηση ενός ορισμένου βαθμού μινιμαλισμού (χωρίς να υπερβούμε τα όρια, καθώς και αυτό μπορεί να γίνει υπερβολικό). Έχουμε την ευκαιρία να επανεφεύρουμε τον τρόπο ζωής μας ώστε να ευθυγραμμίζεται με τις πραγματικές μας ανάγκες. Δεν είναι επιτακτική ανάγκη να περιοριστείτε σε αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο. Μια μικρή υπερβολή είναι αποδεκτή, αρκεί να αποφύγεις τις συνηθισμένες υπερβολές.
Ακολουθούν μερικές σκέψεις σχετικά με τις επιπτώσεις της υπερβολής:
1. Υπερκατανάλωση
Η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε σπατάλη πολύτιμων πόρων και σε σημαντική αύξηση της ρύπανσης και των απορριμμάτων. Αυτό όχι μόνο συμβάλλει σε περιβαλλοντικά προβλήματα, αλλά και στην αυξανόμενη ανισότητα, καθώς οι πόροι θα μπορούσαν να κατανεμηθούν καλύτερα και να χρησιμοποιηθούν πιο βιώσιμα.
Η υπερβολική ποσότητα τροφίμων ή ουσιών μπορεί να βλάψει σοβαρά τη σωματική υγεία, οδηγώντας σε χρόνιες ασθένειες όπως η παχυσαρκία ή ο διαβήτης. Ομοίως, η υπερβολική εργασία ή το άγχος μπορεί να έχει επιβλαβείς συνέπειες στην ψυχική υγεία, προκαλώντας άγχος, κατάθλιψη ή ακόμα και εθισμούς συμπεριφοράς.
3. Κοινωνικές σχέσεις
Σε σχέσεις, είτε εθισμού είτε παραμέλησης, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένταση και συγκρούσεις. Πρέπει να έχετε ισορροπημένες σχέσεις βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό και την ανεξαρτησία για να διατηρήσετε υγιείς κοινωνικούς δεσμούς.
4. Η οικονομία
Η υπερβολική δαπάνη μπορεί να οδηγήσει σε προσωπικό χρέος και οικονομικές κρίσεις. Η συνετή διαχείριση είναι απαραίτητη για την ατομική και συλλογική οικονομική σταθερότητα, αποφεύγοντας έτσι τις παγίδες της υπερκατανάλωσης και της υπερχρέωσης.
5. Προσωπική ανάπτυξη
Η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορεί να οδηγήσει σε αλαζονεία, ενώ η υπερβολική αυτοκριτική μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η ισορροπία μεταξύ αυτοπεποίθησης και ταπεινότητας είναι απαραίτητη για την υγιή προσωπική ανάπτυξη και για την αποφυγή των παγίδων της υπερβολικής αυτοπεποίθησης ή της καταστροφικής αυτοκριτικής.
Ζήσε καλύτερα με λιγότερα.
Φέρνει ένα τόσο υπέροχο συναίσθημα ελαφρότητας και ευτυχίας που θα πρέπει όλοι τουλάχιστον να το ζήσουμε. Στην καλύτερη περίπτωση, μαθαίνουμε και υιοθετούμε έναν νέο τρόπο ζωής.
Όσοι αναλαμβάνουν την αλλαγή αντιλαμβάνονται γρήγορα την κλίμακα των συσσωρευμένων πλεονασμάτων και ανακαλύπτουν ότι μπορούν να ζήσουν επίσης, ή ακόμα καλύτερα, με πολύ λιγότερα.
Όταν πάμε για κάμπινγκ, ένα απλό σακίδιο είναι αρκετό…
Απαλλαγείτε από υπερβολές κάθε είδους: υπερβολική πληροφόρηση (συχνά είναι απλώς περιττός θόρυβος), προϊόντα και υπηρεσίες (ο καταναλωτισμός μπορεί να είναι μια διαφυγή για να μην αντιμετωπίσουμε την ίδια μας την ύπαρξη και το κενό που μάταια προσπαθούμε να καλύψουμε με αγορές), υπερβολική σχέσεις (δεν αξίζουν όλες την επένδυσή μας).
Ζήστε περισσότερο με λιγότερα, ζήστε ένα ορισμένο επίπεδο μινιμαλισμού.


