Όταν πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στο να είσαι σωστός και να είσαι καλός, διάλεξε να είσαι καλός!
Είναι να πιστεύεις ότι δεν χρειάζεται να πείσεις κανέναν για τίποτα, ότι δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλες ομιλίες για την άποψή σου ή να σταματήσεις να "ακολουθείς" κάποιον, απλά επειδή δεν σκέφτεται όπως εσύ.
Έχουμε ζήσει στιγμές έντονων συζητήσεων σε κοινωνικά δίκτυα, ομάδες WhatsApp, ακόμη και σε τραπέζια μπαρ λόγω πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών διαφορών. Τις περισσότερες φορές επιλέγω τη σιωπή και προτιμώ άλλα θέματα, πιο ανάλαφρα, πιο χιουμοριστικά ή που προσθέτουν κάτι καλό στη ζωή μου.
Ξαφνικά, ο καθένας έγινε «πατέρας και μητέρα» ενός κόμματος, μιας θρησκείας, μιας κοινωνικής ομάδας. Από τη μια στιγμή στην άλλη φοράμε το πουκάμισο ενός πολιτικού, μιας ιδεολογίας και συμπεριφερόμαστε ως πιστοί και πιστοί υπερασπιστές μιας τάξης.
Δημοσιεύουμε επεξεργασμένα βίντεο, συχνά γεμάτα υποκειμενικές πληροφορίες, σπαταλάμε ώρες μπροστά στο διαδίκτυο ψάχνοντας έγγραφα που αποδεικνύουν τη θεωρία μας, γινόμαστε ανυπόμονοι και ακόμη τσακωνόμαστε αυτούς που τολμούν να σκεφτούν διαφορετικά από εμάς. Φίλοι, συνάδελφοι, μέλη της οικογένειας ακόμη και σύζυγοι χωρίζουν δρόμους στο όνομα μιας τέτοιας «αγάπης για το σκοπό».
Συχνά όσοι δεν συμμετέχουν σε συζητήσεις και προτιμούν να παραμείνουν σιωπηλοί ή να αλλάξουν θέμα θεωρούνται «ανασφαλείς», σιωπηλοί και χωρίς γνώμη. Ωστόσο, το να σιωπά κανείς ή να προτιμά να απέχει από το να δίνει τη γνώμη του δεν είναι συνώνυμο με έλλειψη προσωπικότητας ή πεποίθησης.
Σταύρος Πλουμιστός
Όταν εργαζόμαστε μαζί για ένα ζήτημα που αντιμετωπίζετε,
σας βοηθάω να συντομεύσετε τον κύκλο ανάπτυξης και επούλωσης,
ώστε να αισθάνεστε ανακούφιση πολύ πιο γρήγορα.
Μπορούμε να αλλάξουμε μαζί τον τρόπο που νιώθετε για οτιδήποτε,
βοηθώντας σας να βρείτε πραγματική ψυχική,
συναισθηματική και πνευματική ανακούφιση.
Μιλήστε μαζί μου στο 6945723523
Δημοσιεύουμε επεξεργασμένα βίντεο, συχνά γεμάτα υποκειμενικές πληροφορίες, σπαταλάμε ώρες μπροστά στο διαδίκτυο ψάχνοντας έγγραφα που αποδεικνύουν τη θεωρία μας, γινόμαστε ανυπόμονοι και ακόμη τσακωνόμαστε αυτούς που τολμούν να σκεφτούν διαφορετικά από εμάς. Φίλοι, συνάδελφοι, μέλη της οικογένειας ακόμη και σύζυγοι χωρίζουν δρόμους στο όνομα μιας τέτοιας «αγάπης για το σκοπό».
Συχνά όσοι δεν συμμετέχουν σε συζητήσεις και προτιμούν να παραμείνουν σιωπηλοί ή να αλλάξουν θέμα θεωρούνται «ανασφαλείς», σιωπηλοί και χωρίς γνώμη. Ωστόσο, το να σιωπά κανείς ή να προτιμά να απέχει από το να δίνει τη γνώμη του δεν είναι συνώνυμο με έλλειψη προσωπικότητας ή πεποίθησης.
Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να εξοικονομούν την ενέργειά τους για πιο σημαντικά πράγματα. Η προστατεύουν τον εαυτό τους από την περιττή εξάντληση. Ή δεν πιστεύουν ότι «κερδίζοντας» μια διαφωνία θα τους κάνει καλύτερους ανθρώπους. Και, τελικά, προτιμούν να είναι καλοί παρά να έχουν δίκιο.
Πριν από καιρό διάβασα αυτό το απόφθεγμα που έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα μου:
Η ζωή είναι ήδη τόσο περίπλοκη, υπάρχουν ήδη τόσοι πολλοί φόβοι, απώλειες, αποτυχίες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, που δεν πρέπει να υπάρχει πια ενέργεια για περιττές συγκρούσεις, με μοναδικό σκοπό να αποδείξουμε πόσο σωστό και γεμάτο αλήθεια είναι.
Αν χρησιμοποιούσαμε αυτή την ενέργεια και το χρόνο ασκώντας καλοσύνη, προσπαθώντας να κάνουμε τη μέρα κάποιου πιο γλυκιά ή πιο όμορφη, κρατώντας την έκρηξη των επιχειρημάτων και βεβαιοτήτων για τον εαυτό μας και δεν προσπαθούσαμε να πείσουμε κανέναν ό,τι κι αν γίνει, σίγουρα θα είχαμε έναν καλύτερο κόσμο, πολύ πιο εύκολο να κατοικηθεί.
Είναι εντυπωσιακό πώς οι άνθρωποι χάνουν την ψυχραιμία τους όταν υπερασπίζονται την άποψή τους, η οποία δεν είναι πάντα τέλεια και αληθινή, αλλά το αποτέλεσμα των μέχρι τώρα γνώσεων και εμπειριών τους και σίγουρα υποκειμενική.
Είναι εκπληκτικό να συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι ό,τι είναι καλύτερο για αυτούς δεν θα είναι πάντα καλό για τους άλλους, και γι' αυτό προσπαθούν να πουλήσουν αυτό που διάλεξαν για τον εαυτό τους, επειδή το ήθελαν. Είναι εκπληκτικό πώς οι άνθρωποι διαστρεβλώνουν τις αληθινές διδασκαλίες της αγάπης, προτιμώντας να μαλώνουν, συχνά να προσβάλλουν ή ακόμα και να χωρίζουν, στο όνομα της «αποστολής θεραπείας» κάποιου.
Το να επιλέγεις να είσαι καλός από το να είσαι σωστός δεν κάνει κάποιον αμελή.
Αμελής είναι αυτός που του λείπει η παρουσία ή τα λόγια σε καθοριστικές στιγμές, που δεν βλέπει το καλό που είναι ικανός να κάνει.
Το να προτιμάς να είσαι καλός παρά να έχεις δίκιο είναι να μπορείς να ανέχεσαι διαφορές, διαφορετικές απόψεις, ποικιλομορφία σκέψεων, εμπειριών και επιλογών. Είναι να ξέρεις να βάζεις την πραότητα, την αγάπη και την κατανόηση πάνω από την αδιαλλαξία, το πείσμα και την τυραννία. Είναι να πιστεύεις ότι δεν χρειάζεται να πείσεις κανέναν για τίποτα, ότι δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλες ομιλίες ή διαλέξεις για την άποψή σου ή να σταματήσεις «να ακολουθείς κάποιον απλώς και μόνο επειδή σκέφτεται διαφορετικά από εσένα.
Πριν από καιρό διάβασα αυτό το απόφθεγμα που έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα μου:
«Όταν πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στο να είσαι σωστός και να είσαι καλός, διάλεξε να είσαι καλός.»
Η ζωή είναι ήδη τόσο περίπλοκη, υπάρχουν ήδη τόσοι πολλοί φόβοι, απώλειες, αποτυχίες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, που δεν πρέπει να υπάρχει πια ενέργεια για περιττές συγκρούσεις, με μοναδικό σκοπό να αποδείξουμε πόσο σωστό και γεμάτο αλήθεια είναι.
Αν χρησιμοποιούσαμε αυτή την ενέργεια και το χρόνο ασκώντας καλοσύνη, προσπαθώντας να κάνουμε τη μέρα κάποιου πιο γλυκιά ή πιο όμορφη, κρατώντας την έκρηξη των επιχειρημάτων και βεβαιοτήτων για τον εαυτό μας και δεν προσπαθούσαμε να πείσουμε κανέναν ό,τι κι αν γίνει, σίγουρα θα είχαμε έναν καλύτερο κόσμο, πολύ πιο εύκολο να κατοικηθεί.
Είναι εντυπωσιακό πώς οι άνθρωποι χάνουν την ψυχραιμία τους όταν υπερασπίζονται την άποψή τους, η οποία δεν είναι πάντα τέλεια και αληθινή, αλλά το αποτέλεσμα των μέχρι τώρα γνώσεων και εμπειριών τους και σίγουρα υποκειμενική.
Είναι εκπληκτικό να συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι ό,τι είναι καλύτερο για αυτούς δεν θα είναι πάντα καλό για τους άλλους, και γι' αυτό προσπαθούν να πουλήσουν αυτό που διάλεξαν για τον εαυτό τους, επειδή το ήθελαν. Είναι εκπληκτικό πώς οι άνθρωποι διαστρεβλώνουν τις αληθινές διδασκαλίες της αγάπης, προτιμώντας να μαλώνουν, συχνά να προσβάλλουν ή ακόμα και να χωρίζουν, στο όνομα της «αποστολής θεραπείας» κάποιου.
Το να επιλέγεις να είσαι καλός από το να είσαι σωστός δεν κάνει κάποιον αμελή.
Αμελής είναι αυτός που του λείπει η παρουσία ή τα λόγια σε καθοριστικές στιγμές, που δεν βλέπει το καλό που είναι ικανός να κάνει.
Το να προτιμάς να είσαι καλός παρά να έχεις δίκιο είναι να μπορείς να ανέχεσαι διαφορές, διαφορετικές απόψεις, ποικιλομορφία σκέψεων, εμπειριών και επιλογών. Είναι να ξέρεις να βάζεις την πραότητα, την αγάπη και την κατανόηση πάνω από την αδιαλλαξία, το πείσμα και την τυραννία. Είναι να πιστεύεις ότι δεν χρειάζεται να πείσεις κανέναν για τίποτα, ότι δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλες ομιλίες ή διαλέξεις για την άποψή σου ή να σταματήσεις «να ακολουθείς κάποιον απλώς και μόνο επειδή σκέφτεται διαφορετικά από εσένα.
Επιλέγοντας να είσαι καλοπροαίρετος, αφήνεις στην άκρη την ακαμψία και αποκτάς ελαφρότητα σκέψης και δράσης.
Δίνεις δρόμο στο αυτοκίνητο που περνάει δίπλα σου, δίνεις θέση στο λεωφορείο στον ανυπόμονο έφηβο. Γυρνάς σπίτι και δεν θέλεις να κερδίσεις τον διαγωνισμό για το ποιος είχε την πιο κουραστική ή αγχωτική μέρα, αλλά καταλαβαίνεις ότι το πιο σημαντικό είναι να είσαι εντάξει με αυτούς που αγαπάς.
Ανακαλύπτεις ότι δεν χρειάζεται να δώσεις σε κανέναν ηθικό δίδαγμα, ότι δεν χρειάζεται να αποδίδεις δικαιοσύνη ή να αποδεικνύεις τις βεβαιότητές σου πάση θυσία, ότι δεν χρειάζεται να καμαρώνεις παντού τις πολιτικές, θρησκευτικές ή κοινωνικές αποφάσεις σου. Αντιθέτως, καταλαβαίνεις ότι, πιο σημαντικό από το να έχεις δίκιο, είναι απαραίτητο να μπορείς να διατηρήσεις τις στοργές και τις σχέσεις σου.
Αρχίζετε να μιλάτε και να ενεργείτε ήσυχα, φροντίζοντας ο ένας για την καρδιά του άλλου. Μαθαίνεις ότι η καλοσύνη δεν είναι συνηθισμένη σε μεγαλειώδεις χειρονομίες, αλλά το αποτέλεσμα μικρών, συχνά απαρατήρητων προσοχών που δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
Τέλος, σας προτείνω να υιοθετήσετε κι εσείς αυτόν τον ορισμό της ευγένειας: «Ευγενής είναι αυτός που περπατά στη ζωή του άλλου, τον αγγίζει με ελαφρότητα και τον σημαδεύει, εκεί που κανείς άλλος δεν μπορεί να τον δει...»
Δίνεις δρόμο στο αυτοκίνητο που περνάει δίπλα σου, δίνεις θέση στο λεωφορείο στον ανυπόμονο έφηβο. Γυρνάς σπίτι και δεν θέλεις να κερδίσεις τον διαγωνισμό για το ποιος είχε την πιο κουραστική ή αγχωτική μέρα, αλλά καταλαβαίνεις ότι το πιο σημαντικό είναι να είσαι εντάξει με αυτούς που αγαπάς.
Ανακαλύπτεις ότι δεν χρειάζεται να δώσεις σε κανέναν ηθικό δίδαγμα, ότι δεν χρειάζεται να αποδίδεις δικαιοσύνη ή να αποδεικνύεις τις βεβαιότητές σου πάση θυσία, ότι δεν χρειάζεται να καμαρώνεις παντού τις πολιτικές, θρησκευτικές ή κοινωνικές αποφάσεις σου. Αντιθέτως, καταλαβαίνεις ότι, πιο σημαντικό από το να έχεις δίκιο, είναι απαραίτητο να μπορείς να διατηρήσεις τις στοργές και τις σχέσεις σου.
Αρχίζετε να μιλάτε και να ενεργείτε ήσυχα, φροντίζοντας ο ένας για την καρδιά του άλλου. Μαθαίνεις ότι η καλοσύνη δεν είναι συνηθισμένη σε μεγαλειώδεις χειρονομίες, αλλά το αποτέλεσμα μικρών, συχνά απαρατήρητων προσοχών που δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
Τέλος, σας προτείνω να υιοθετήσετε κι εσείς αυτόν τον ορισμό της ευγένειας: «Ευγενής είναι αυτός που περπατά στη ζωή του άλλου, τον αγγίζει με ελαφρότητα και τον σημαδεύει, εκεί που κανείς άλλος δεν μπορεί να τον δει...»
Όταν εργαζόμαστε μαζί για ένα ζήτημα που αντιμετωπίζετε,
σας βοηθάω να συντομεύσετε τον κύκλο ανάπτυξης και επούλωσης,
ώστε να αισθάνεστε ανακούφιση πολύ πιο γρήγορα.
Μπορούμε να αλλάξουμε μαζί τον τρόπο που νιώθετε για οτιδήποτε,
βοηθώντας σας να βρείτε πραγματική ψυχική,
συναισθηματική και πνευματική ανακούφιση.
Μιλήστε μαζί μου στο 6945723523
