Εθελοντισμός: Η φιλανθρωπία βοηθά να απαλύνετε τον σωματικό σας πόνο
Μια νέα, πρώτη στο είδος της μελέτη προτείνει ότι ο εθελοντισμός σε οποιονδήποτε οργανισμό ή η δωρεά χρημάτων σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, μειώνει τις επιπτώσεις του σωματικού πόνου στην ικανότητα των ανθρώπων να εργαστούν, με τον εθελοντισμό να έχει μεγαλύτερη επίδραση από τη δωρεά σε φιλανθρωπικό σκοπό. Η μελέτη από το City, το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Χάρβαρντ υποδηλώνει επίσης ότι όσο περισσότερα χρήματα δίνονταν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, τόσο περισσότερος σωματικός πόνος ανακουφιζόταν.
Δεν βρήκε παρόμοιο δοσοεξαρτώμενο αποτέλεσμα για τον αριθμό των ωρών που προσφέρθηκαν εθελοντικά σε έναν οργανισμό. Ωστόσο, η μελέτη έδειξε ότι το μέγεθος της ανακούφισης του πόνου από τον εθελοντισμό ήταν πάνω από δέκα φορές το αποτέλεσμα που είχε κάθε επιπλέον έτος ηλικίας ενός συμμετέχοντος στην αυξανόμενη παρέμβαση του πόνου στην εργασία του. Ενώ τόσο ο εθελοντισμός όσο και η δωρεά για φιλανθρωπία συνδέθηκαν με μεγαλύτερη μείωση της παρέμβασης στον πόνο από τον εθελοντισμό μόνο, η διαφορά στα αποτελέσματα δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι τα θετικά συναισθήματα που προηγουμένως είχαν συνδεθεί με την ενασχόληση με την προκοινωνική συμπεριφορά μπορούν να βοηθήσουν στην εξήγηση των σημερινών ευρημάτων. Συγκεκριμένα, έχει βρεθεί ότι ο εθελοντισμός συνδέεται στενά με την κοινωνική σύνδεση, βασικό παράγοντα πρόβλεψης της ευημερίας, συμπεριλαμβανομένης της σχέσης με τον σωματικό πόνο. Ενώ οι προκοινωνικές συμπεριφορές, όπως ο εθελοντισμός ή η δωρεά σε φιλανθρωπία, έχουν συνδεθεί εδώ και καιρό με οφέλη για την ψυχική και σωματική υγεία κάποιου, μέχρι τώρα, καμία μελέτη δεν είχε διερευνήσει εάν τέτοιες συμπεριφορές συνδέονται άμεσα με τη μείωση του σωματικού πόνου.
Στη μελέτη, οι ερευνητές πραγματοποίησαν αναλύσεις των απαντήσεων στη Διαχρονική Έρευνα Νοικοκυριών του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHLS) μεταξύ των ετών 2011 και 2020. Το UKHLS βρίσκεται σε εξέλιξη και χορηγείται στους συμμετέχοντες ετησίως, πρόσωπο με πρόσωπο. Σχεδιάστηκε για να είναι αντιπροσωπευτικό του πληθυσμού του ΗΒ, καθώς οι ερωτηθέντες αντιπροσωπεύουν όλες τις περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου, τις ηλικίες, καθώς και τον εκπαιδευτικό και κοινωνικοοικονομικό τομέα.
Στην κύρια ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι απαντήσεις περίπου 35.000 συμμετεχόντων, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με το αν προσφέρθηκαν εθελοντικά ή όχι, έκαναν δωρεές σε φιλανθρωπικούς σκοπούς ή όχι, και οι οποίες συγκρίθηκαν με τις απαντήσεις τους σχετικά με το εάν ο σωματικός πόνος παρεμπόδιζε την κανονική τους εργασία (είτε εκτός το σπίτι ή τις δουλειές του σπιτιού) που παρέχονται σε μια κλίμακα πέντε βαθμών από το 0 (καθόλου) έως το 5 (εξαιρετικά).
Η μέση (μέση) ηλικία των συμμετεχόντων κυμαινόταν από 49 έως 48 ετών σε ομάδες δωρεών/εθελοντών, έως 42 έως 46 ετών στις ομάδες μη δωρεών/εθελοντισμού, με περίπου το 45 τοις εκατό των ερωτηθέντων να είναι άνδρες. Περαιτέρω αναλύσεις διαπίστωσαν ότι, συνολικά, οι ερωτηθέντες που έκαναν έναντι μη δωρεών χρημάτων σε φιλανθρωπικούς σκοπούς ανέφεραν βραδύτερη αύξηση του πόνου με την πάροδο του χρόνου, αν και αυτό το αποτέλεσμα δεν βρέθηκε για όσους προσφέρθηκαν εθελοντικά.
Ενώ οι συγγραφείς δεν μπορούν να αποκλείσουν πλήρως τις ανησυχίες σχετικά με την αντίστροφη αιτιότητα που παίζει ρόλο στα ευρήματα, σύμφωνα με τα οποία οι άνθρωποι που βιώνουν περισσότερο πόνο μπορεί να μην συμμετέχουν σε προκοινωνικές συμπεριφορές, υποστηρίζουν ότι ο σχεδιασμός της διαχρονικής μελέτης και άλλοι παράγοντες βοηθούν στην εξουδετέρωση αυτών των ανησυχιών. Ο σωματικός πόνος είναι ένας από τους κύριους λόγους που οι άνθρωποι επισκέπτονται το δωμάτιο ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περίπου 9 εκατομμύρια άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν με χρόνιο πόνο και μόνο ο μυοσκελετικός πόνος αντιπροσωπεύει το 30% των ιατρικών επισκέψεων στη χώρα.
Το διάβασα στο healthweb.gr
