Στ. Πλουμιστός: Περιορισμένη συνειδητότητα - Χανόμαστε μέσα στις σκέψεις για το παρελθόν και το μέλλον
Ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι απορροφημένη μέσα στον κόσμο του νου. Οι άνθρωποι σκέφτονται συνέχεια. Ο μεγαλύτερος εθισμός μας είναι οι σκέψεις. Για κάποιον λόγο, δεν μπορούμε να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε. Ακόμα και όταν κάνουμε διαλογισμό για τριάντα χρόνια, οι σκέψεις δεν σταματούν να έρχονται. Και έρχονται απρόσκλητες, χωρίς λόγο. Αυτός ο μηχανισμός μας κρατάει φυλακισμένους στον κόσμο του νου.
Ο κόσμος του νου είναι το παρελθόν έτσι όπως το θυμόμαστε (όχι έτσι όπως εξελίχθηκε πραγματικά) και το μέλλον έτσι όπως το φανταζόμαστε (όχι έτσι όπως θα εξελιχθεί πραγματικά). Αυτή είναι η κατάσταση που βιώνει η ανθρωπότητα: ένας κόσμος πλάνης και διαχωρισμού, ενώ μέσα μας υπάρχει πάντα η επιθυμία για απελευθέρωση, αφύπνιση και ένωση με το όλο. Αυτή η επιθυμία έρχεται από την ψυχή και υπάρχει βαθιά μέσα μας, αλλά εμείς είμαστε φυλακισμένοι στον κόσμο του νου.
Τι μας συνέβη όμως; Από την αρχή κιόλας της εμφάνισης του ανθρώπου, αρχίσαμε να απορροφιόμαστε σιγά σιγά όλο και περισσότερο από τον νου, αποσυνδεθήκαμε από την αλήθεια που είναι πάντα παρούσα μέσα μας και ζούμε πλέον σε ένα πολύ περιορισμένο πεδίο της συνειδητότητας.
Το μυαλό έχει μια φυσική τάση να προσκολλάται σε ιστορίες για το παρελθόν και το μέλλον. Επαναλαμβάνουμε γεγονότα, προσπαθώντας να αποσπάσουμε νόημα ή να δικαιολογήσουμε αποφάσεις και προβάλλουμε τον εαυτό μας σε ένα φανταστικό μέλλον, όπου είτε φαντασιωνόμαστε είτε φοβόμαστε αυτό που μπορεί να έρθει. Αυτή η εστίαση στην «ιστορία μας» μπορεί να θολώσει η να μπερδέψει την παρούσα στιγμή, παγιδεύοντάς μας σε έναν κύκλο μηρυκασμού ή άγχους. Το μυαλό μας μπερδεύει το περιεχόμενο των σκέψεών μας με την πραγματικότητα, πείθοντάς μας ότι η αλήθεια για τη ζωή ορίζεται από την προσωπική μας αφήγηση.
Ωστόσο, οι σκέψεις δεν είναι η απόλυτη αλήθεια. Είναι απλώς αντανακλάσεις των ερμηνειών και των συναισθηματικών αντιδράσεων του μυαλού μας, που συνεχώς μεταβάλλονται και αλλάζουν. Η αλήθεια της ζωής βρίσκεται στην παρούσα στιγμή - ο χώρος που υπάρχει έξω από τις ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας. Η ζωή ξεδιπλώνεται εδώ και τώρα, στις αισθήσεις, τις εμπειρίες και την επίγνωση που υπάρχουν κάτω και πέρα από τις σκέψεις μας.
Όταν χανόμαστε στις νοητικές μας ιστορίες, μας λείπει ο πλούτος του παρόντος. Αναγνωρίζοντας ότι οι σκέψεις μας είναι απλώς σκέψεις, που δεν αντανακλούν απαραίτητα την πραγματικότητα, μπορούμε να αρχίσουμε να πάρουμε απόσταση από τον νοητικό θόρυβο και να συνδεόμαστε με τη βαθύτερη αλήθεια της ύπαρξης. Αυτή η επίγνωση δημιουργεί χώρο για διαύγεια, επιτρέποντάς μας να βιώσουμε τη ζωή όπως είναι και όχι μέσα από το φίλτρο των τύψεων του παρελθόντος ή των μελλοντικών ανησυχιών.
Η αλήθεια για τη ζωή είναι πολύ μεγαλύτερη από τις περιορισμένες ιστορίες που κατασκευάζουμε στο μυαλό μας. Αφήνοντας την προσκόλληση σε αυτές τις σκέψεις, μπορούμε να ζήσουμε με περισσότερη πληρότητα το παρόν, όπου βρίσκεται η αληθινή ειρήνη και η κατανόηση.


