ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΨΗΦΙΣΜΑ - "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ - ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ"
Όσο πιο προσκολλημένοι είμαστε στην ύλη τόσο πιο ανελεύθεροι. Γιατί πάντα έχουμε κάτι να χάσουμε. Για αυτό και καμία κυβέρνηση δεν θα αφήσει την κοινωνία στην απόλυτη φτώχεια.
Για το ΨΗΦΙΣΜΑ (Πατήστε ΕΔΩ)
Λίγο λίγο αφαιρούν και αφαιμάζουν τόσο όσο να έχεις κάτι λιγοστό για να παλέψεις, να έχεις το τόσο λίγο ώστε να φοβάσαι να μην το χάσεις. Αλλά τι από όλα αυτά έχει νόημα όταν δεν έχεις ελευθερία να επιλέξεις;
O άνθρωπος καλείται να επιλέξει και να αναδείξει την ποιότητα της ψυχής του.
Καλούμαστε να κάνουμε μια επιλογή. Να επιλέξουμε τον διχασμό ή την ομόνοια.
Την ελευθερία της σκέψης και της πράξης ή την υποδούλωσή μας σε κάθε επίπεδο.
Αν επιλέξουμε την άνεση, το βόλεμα, το όλο και πιο λίγο που μας αφήνουν να έχουμε τότε θα επιστρέψουμε σε ζοφερούς καιρούς. Και αυτό το λίγο που προσπαθούμε να διαφυλάξουμε θα γίνει η μέγγενη που θα μας πνίξει στο μέλλον.
Αυτή η υποδούλωση γίνεται πάνω στην απατηλή αίσθηση της άνεσης.
Η άνεση του να μας τα φέρνουν όλα στο χέρι, της πιστωτικής κάρτας, του εδώ και τώρα , όλα στην άνεση που δίνει ίσα ίσα το σύστημα που σε ρουφάει.... Και όσο ενδίδουμε τόσο θα μας τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί. Γιατί ο χρόνος και οι ιεροτελεστίες είναι που δίνουν άξια και νόημα σε όσα κάνει ο άνθρωπος.
Δεν πρέπει να ενδώσουμε σε αυτό που ετοιμάζουν.... σε έναν κόσμο ψηφιοποίησης των πάντων.
Γιατί έχουμε ψυχή. Όλοι οι αγώνες του ανθρώπου που απαίτησαν να προτάξει ακόμα και το σώμα του σαν θυσία, αποδεικνύουν ότι υπάρχει κάτι πολύ ανώτερο από αυτό του σώματός μας.
Υπάρχει κάτι που ωθεί τον άνθρωπο να υπερβαίνει την ανθρώπινη φύση να καθυποτάσσει ακόμα και τα ένστικτα της επιβίωσης που είναι τα ισχυρότερα που υπάρχουν. Και όλα αυτά για να προασπιστεί την ψυχή του.
Αν η ύλη ήταν το μόνο που υπήρχε, κανένας ποτέ σε κανέναν αγώνα δεν θα είχε δώσει τη ζωή του.
Η πρόταση μου είναι ένας αγώνας ψυχής που δεν είναι φυλετικός, δεν είναι θρησκευτικός, δεν είναι προσωπικός. Είναι ο αγώνας για να διαφυλάξουμε κάθε τι ανθρώπινο. Είναι ο αγώνας που νοηματοδοτεί και διαφυλάττει κάθε προηγούμενο αγώνα που έδωσε η ανθρωπότητα.
Ένας άνθρωπος θα παραμείνει αδύναμος, άθλιος, και φουκαράς μόνο όταν αρνείται να ανυψώσει τις σκέψεις του, που αναδύονται από την ψυχή του.
Όλα όσα ο άνθρωπος επιτυγχάνει και όλα όσα αποτυγχάνει να επιτύχει είναι το άμεσο αποτέλεσμα των σκέψεών του. Σε ένα δίκαια διευθετημένο σύμπαν, όπου η απώλεια ισορροπίας θα σήμαινε ολοκληρωτική καταστροφή, η ατομική ευθύνη πρέπει να είναι απόλυτη.
Η αδυναμία και η δύναμη ενός ανθρώπου, η εντιμότητα και η ανεντιμότητα, είναι δικές του ιδιότητες, και όχι κάποιου άλλου. Αυτές τις αποκτά μόνος του και όχι μέσω κάποιου άλλου· και μπορούν να μεταβληθούν μόνο από τον ίδιο, ποτέ από κάποιον άλλον.
Η κατάστασή του είναι επίσης δική του, και όχι κάποιου άλλου. Ο πόνος του και η ευτυχία του εξελίσσονται από μέσα του. Όπως σκέφτεται, έτσι και είναι· όπως συνεχίζει να σκέφτεται, έτσι παραμένει.
Ένας δυνατός άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει έναν πιο αδύναμο εκτός και εάν ο πιο αδύναμος είναι πρόθυμος να βοηθηθεί, αλλά ακόμα και τότε ο αδύναμος άνθρωπος πρέπει να επιβληθεί στον εαυτό του. Αυτός πρέπει, με τις δικές του προσπάθειες, να αναπτύξει την δύναμη την οποία θαυμάζει στον άλλον.
Κανένας εκτός από τον εαυτό του δεν μπορεί να αλλάξει την κατάστασή του.
Είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους να σκέφτονται και να λένε, «Πολλοί άνθρωποι είναι σκλάβοι επειδή κάποιος είναι δυνάστης· ας μισούμε τον δυνάστη».
Τώρα, όμως, υπάρχει σε μια μικρή μερίδα ανθρώπων μια αυξανόμενη τάση να αντιστραφεί αυτή η κρίση και να λένε, «Ένας άνθρωπος είναι δυνάστης επειδή πολλοί είναι σκλάβοι· ας περιφρονούμε τους σκλάβους».
Η αλήθεια είναι ότι δυνάστης και σκλάβος είναι συνεργάτες εν αγνοία, και, ενώ φαίνεται να αντιπαλεύει ο ένας τον άλλον, στην πραγματικότητα αντιπαλεύουν τους εαυτούς τους.
Εκείνος που έχει υπερνικήσει την αδυναμία, και έχει αποβάλλει όλες τις εγωιστικές σκέψεις, δεν ανήκει ούτε στον δυνάστη ούτε στον καταπιεζόμενο. Είναι ελεύθερος.
Ένας άνθρωπος μπορεί να ανυψωθεί, να υπερνικήσει και να επιτύχει μόνο όταν ανυψώσει τις σκέψεις του. Θα παραμείνει αδύναμος, και άθλιος, και φουκαράς μόνο όταν αρνείται να ανυψώσει τις σκέψεις του που αναδύονται από την ψυχή του.
Η ομιλία του Στ. Πλουμιστού
"Η υποταγή μας κάνει σύγχρονους δούλους - Θα το δεχτούμε;"
ΟΧΙ στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, η οποιαδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς τη συναίνεση του ατόμου.
ΟΧΙ στη Βιομετρική - Ψηφιακή Ταυτότητα του Πολίτη
ΟΧΙ στο Πλειστηριασμό της 1 ης κατοικίας
(Πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας με μέτρα όπως το ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας και η διαγραφή χρεών των λαϊκών οικογενειών προς τράπεζες, κράτος, δήμους και ταμεία και άμεση κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λογαριασμών)
Λίγο λίγο αφαιρούν και αφαιμάζουν τόσο όσο να έχεις κάτι λιγοστό για να παλέψεις, να έχεις το τόσο λίγο ώστε να φοβάσαι να μην το χάσεις. Αλλά τι από όλα αυτά έχει νόημα όταν δεν έχεις ελευθερία να επιλέξεις;
O άνθρωπος καλείται να επιλέξει και να αναδείξει την ποιότητα της ψυχής του.
Καλούμαστε να κάνουμε μια επιλογή. Να επιλέξουμε τον διχασμό ή την ομόνοια.
Την ελευθερία της σκέψης και της πράξης ή την υποδούλωσή μας σε κάθε επίπεδο.
Αν επιλέξουμε την άνεση, το βόλεμα, το όλο και πιο λίγο που μας αφήνουν να έχουμε τότε θα επιστρέψουμε σε ζοφερούς καιρούς. Και αυτό το λίγο που προσπαθούμε να διαφυλάξουμε θα γίνει η μέγγενη που θα μας πνίξει στο μέλλον.
Αυτή η υποδούλωση γίνεται πάνω στην απατηλή αίσθηση της άνεσης.
Η άνεση του να μας τα φέρνουν όλα στο χέρι, της πιστωτικής κάρτας, του εδώ και τώρα , όλα στην άνεση που δίνει ίσα ίσα το σύστημα που σε ρουφάει.... Και όσο ενδίδουμε τόσο θα μας τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί. Γιατί ο χρόνος και οι ιεροτελεστίες είναι που δίνουν άξια και νόημα σε όσα κάνει ο άνθρωπος.
Δεν πρέπει να ενδώσουμε σε αυτό που ετοιμάζουν.... σε έναν κόσμο ψηφιοποίησης των πάντων.
Γιατί έχουμε ψυχή. Όλοι οι αγώνες του ανθρώπου που απαίτησαν να προτάξει ακόμα και το σώμα του σαν θυσία, αποδεικνύουν ότι υπάρχει κάτι πολύ ανώτερο από αυτό του σώματός μας.
Υπάρχει κάτι που ωθεί τον άνθρωπο να υπερβαίνει την ανθρώπινη φύση να καθυποτάσσει ακόμα και τα ένστικτα της επιβίωσης που είναι τα ισχυρότερα που υπάρχουν. Και όλα αυτά για να προασπιστεί την ψυχή του.
Αν η ύλη ήταν το μόνο που υπήρχε, κανένας ποτέ σε κανέναν αγώνα δεν θα είχε δώσει τη ζωή του.
Η πρόταση μου είναι ένας αγώνας ψυχής που δεν είναι φυλετικός, δεν είναι θρησκευτικός, δεν είναι προσωπικός. Είναι ο αγώνας για να διαφυλάξουμε κάθε τι ανθρώπινο. Είναι ο αγώνας που νοηματοδοτεί και διαφυλάττει κάθε προηγούμενο αγώνα που έδωσε η ανθρωπότητα.
Ένας άνθρωπος θα παραμείνει αδύναμος, άθλιος, και φουκαράς μόνο όταν αρνείται να ανυψώσει τις σκέψεις του, που αναδύονται από την ψυχή του.
Όλα όσα ο άνθρωπος επιτυγχάνει και όλα όσα αποτυγχάνει να επιτύχει είναι το άμεσο αποτέλεσμα των σκέψεών του. Σε ένα δίκαια διευθετημένο σύμπαν, όπου η απώλεια ισορροπίας θα σήμαινε ολοκληρωτική καταστροφή, η ατομική ευθύνη πρέπει να είναι απόλυτη.
Η αδυναμία και η δύναμη ενός ανθρώπου, η εντιμότητα και η ανεντιμότητα, είναι δικές του ιδιότητες, και όχι κάποιου άλλου. Αυτές τις αποκτά μόνος του και όχι μέσω κάποιου άλλου· και μπορούν να μεταβληθούν μόνο από τον ίδιο, ποτέ από κάποιον άλλον.
Η κατάστασή του είναι επίσης δική του, και όχι κάποιου άλλου. Ο πόνος του και η ευτυχία του εξελίσσονται από μέσα του. Όπως σκέφτεται, έτσι και είναι· όπως συνεχίζει να σκέφτεται, έτσι παραμένει.
Ένας δυνατός άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει έναν πιο αδύναμο εκτός και εάν ο πιο αδύναμος είναι πρόθυμος να βοηθηθεί, αλλά ακόμα και τότε ο αδύναμος άνθρωπος πρέπει να επιβληθεί στον εαυτό του. Αυτός πρέπει, με τις δικές του προσπάθειες, να αναπτύξει την δύναμη την οποία θαυμάζει στον άλλον.
Κανένας εκτός από τον εαυτό του δεν μπορεί να αλλάξει την κατάστασή του.
Είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους να σκέφτονται και να λένε, «Πολλοί άνθρωποι είναι σκλάβοι επειδή κάποιος είναι δυνάστης· ας μισούμε τον δυνάστη».
Τώρα, όμως, υπάρχει σε μια μικρή μερίδα ανθρώπων μια αυξανόμενη τάση να αντιστραφεί αυτή η κρίση και να λένε, «Ένας άνθρωπος είναι δυνάστης επειδή πολλοί είναι σκλάβοι· ας περιφρονούμε τους σκλάβους».
Η αλήθεια είναι ότι δυνάστης και σκλάβος είναι συνεργάτες εν αγνοία, και, ενώ φαίνεται να αντιπαλεύει ο ένας τον άλλον, στην πραγματικότητα αντιπαλεύουν τους εαυτούς τους.
Εκείνος που έχει υπερνικήσει την αδυναμία, και έχει αποβάλλει όλες τις εγωιστικές σκέψεις, δεν ανήκει ούτε στον δυνάστη ούτε στον καταπιεζόμενο. Είναι ελεύθερος.
Ένας άνθρωπος μπορεί να ανυψωθεί, να υπερνικήσει και να επιτύχει μόνο όταν ανυψώσει τις σκέψεις του. Θα παραμείνει αδύναμος, και άθλιος, και φουκαράς μόνο όταν αρνείται να ανυψώσει τις σκέψεις του που αναδύονται από την ψυχή του.
Η ομιλία του Στ. Πλουμιστού
"Η υποταγή μας κάνει σύγχρονους δούλους - Θα το δεχτούμε;"
ΨΗΦΙΣΜΑ (Πατηστε για να ψηφίσετε ΕΔΩ)
ΟΧΙ στη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σεβασμός στην ατομικότητα.ΟΧΙ στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, η οποιαδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς τη συναίνεση του ατόμου.
ΟΧΙ στη Βιομετρική - Ψηφιακή Ταυτότητα του Πολίτη
ΟΧΙ στο Πλειστηριασμό της 1 ης κατοικίας
(Πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας με μέτρα όπως το ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας και η διαγραφή χρεών των λαϊκών οικογενειών προς τράπεζες, κράτος, δήμους και ταμεία και άμεση κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λογαριασμών)
