The Hum: Η συχνότητα ήχου που τρελαίνει κόσμο και ακούει αυτό που κανείς άλλος δεν μπορεί!
Από τον προηγούμενο αιώνα, αλλά και τώρα στον 21ο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως έχουν αναφέρει έναν παλμικό θόρυβο χαμηλής συχνότητας που έχει γίνει γνωστός ως «The Hum» (θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «Το Μμμμ», ο βόμβος, το βουητό, το μούγκρισμα κλπ).
Πολλοί το έχουν περιγράψει να ακούγεται κάτι σαν βαρύς ντιζελοκινητήρας στο ρελαντί από απόσταση, αλλά για άλλους, αυξάνεται στο φάσμα συχνοτήτων σε ένα ψηλότερο βόμβο.
Από τη δεκαετία του 1950 οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν ισχυριστεί ότι μαστίζονται από έναν ενοχλητικό, χαμηλής συχνότητας βουητό, παλλόμενο ή τρελό ήχο. Ακούγεται κυρίως σε εσωτερικούς χώρους σε αγροτικές και προαστιακές τοποθεσίες. Ο θόρυβος μπορεί να γίνει πιο έντονος κατά τη διάρκεια της νύχτας, αν και μπορεί να σταματήσει εξ ολοκλήρου σε πολύ συγκεκριμένες τοποθεσίες.
Περίπου 2 τοις εκατό των ανθρώπων σε περιοχές που είναι επιρρεπείς σε αυτό το βουητό μπορούν να το ακούσουν. Το Μμμμ, είναι ένα φαινόμενο που έχει αναφερθεί σε όλο τον κόσμο από το Βανκούβερ του Καναδά έως την Ευρώπη, την Ασία και τέλος στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Στα «καυτά σημεία» που γίνεται ιδιαίτερα αισθητός, περιλαμβάνονται το Bristol στην Αγγλία, το Taos στο Νέο Μεξικό, το Bondi στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, στο Largs στη Σκωτία και το Windsor στο Οντάριο του Καναδά.
Η αιτία για το βουητό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα μυστήριο, αλλά υπάρχουν αρκετές θεωρίες για το τι θα μπορούσε να το προκαλεί, όπως:
- έκθεση στον βιομηχανικό εξοπλισμό
- γραμμές αερίου υψηλής πίεσης
- συσκευές ασύρματης επικοινωνίας
- γραμμές ηλεκτρικής ενέργειας
- ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
- τα ερωτικά καλέσματα μεταξύ των ψαριών Midshipman
- οι αντηχήσεις πλοίων και κτιρίων
Ο Δρ David Baguley, επικεφαλής ΩΡΛ στο Νοσοκομείο του Addenbrooke στο Cambridge, εκτιμά ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως το ψυγείο, ο βιομηχανικός ανεμιστήρας ή το κοντινό εργοστάσιο μπορεί να αποτελούν πηγή τουλάχιστον του ενός τρίτου των περιπτώσεων. Η δική του θεωρία – βασισμένη σε χρόνια έρευνας – είναι ότι η ακοή πολλών «ασθενών» έχει γίνει υπερβολικά ευαίσθητη και συγκεντρώνει το μυαλό σε ορισμένες συχνότητες ήχου που αντιλαμβάνεται ως απειλή.
Συνωμοσιολογικές θεωρίες προτείνουν πολύ πιο ύπουλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένων μυστικών στρατιωτικών πειραμάτων, υποβρυχίων επικοινωνιών και εξωγήινων δραστηριοτήτων.
Συμπληρωματικές επιδράσεις του Hum είναι η αϋπνία, η κεφαλαλγία, η δυσκολία συγκέντρωσης, η ζάλη, η αίσθηση καψίματος του δέρματος, η ένταση, το μουδιασμα, οι μυϊκοί σπασμοί, η αίσθηση των καρδιακών παλμών, οι ρινορραγίες, η κόπωση των ματιών, η ναυτία, η πίεση, ο πανικός και η απόγνωση. Για μερικά άτομα αυτός ο ήχος ήταν αρκετός για να τους τρελάνει ή και να τους οδηγήσει στην αυτοκτονία.
Τα ακουστικά των αυτιών ή τα προστατευτικά της ακοής δεν βοηθούν σχεδόν καθόλου, αντίθετα ενισχύουν το πρόβλημα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πηγή της συχνότητας του βόμβου πιθανώς κάνει ολόκληρο το σώμα να δονείται με συχνότητα περίπου 10 MHz προς τα πάνω, κάτι που είναι χαμηλότερο από το μέσο που μπορεί να ακούσει. Τα μικρόφωνα υψηλής ποιότητας δεν μπορούν να καταγράψουν τον ήχο.
Το γεγονός ότι το βουητό ξεκινά ξαφνικά και επηρεάζει μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή και μετά από μια απροσδιόριστη περίοδο σταματά ξαφνικά, αναδεικνύει αυτόματα το συμπέρασμα πως το γεγονός δεν έχει καμία σχέση με την ακοή του ατόμου και άρα πρέπει να προέρχεται από μια εξωτερική πηγή.
Το 2010 το περιοδικό Time κατέταξε το The Hum ως τον 7ο πιο ενοχλητικό ήχο στον κόσμο, ενώ το Livescience το έβαλε στο «Top 10 των Ανεξήγητων Φαινομένων».
Όπως, βλέπετε, οι θεωρίες κυμαίνονται από τον θόρυβο του αυτοκινητόδρομου μέχρι την πνευματιστική εκείνη κυρία που είπε με ειλικρίνεια ότι ήταν οι σπαραγμοί των καταδικασμένων ψυχών στην κόλαση.
Το διάβασα στο diadrastika.com
