COVID-19: Η Μεγάλη Επανεκκίνηση, ένα σενάριο συνωμοσίας, πραγματικά;
Πρόσφατα αρχίσαμε να μιλάμε για τη Μεγάλη Επανεκκίνηση: τη μεγάλη οικονομική, κοινωνική, πολιτική, παγκόσμια ανατροπή που ξεκίνησε με την επιδημία Covid. Συνωμοσία; Σίγουρα όχι. Αρκεί να δούμε το τεύχος της 13ης Νοεμβρίου του σημαντικού περιοδικού Science** για να καταλάβουμε ότι ο covid, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί, καθώς εξυπηρετεί μεγάλες αλλαγές, οι οποίες αναγκαστικά απαιτούν χρόνο. Έτσι, τo Science μας λέει ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid θα διαρκέσει έως το 2025 και ότι έως το τέλος του 2022, θα πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα περιορισμού των ελευθεριών.
Από αυστηρά ιατρική άποψη, αυτή η διαβεβαίωση είναι τουλάχιστον ασυνήθιστη. Οι μεγάλες επιδημίες του παρελθόντος, από την ισπανική έως την ασιατική γρίπη μέχρι το Σαρς το 2002, δεν κράτησαν ποτέ περισσότερο από ένα χρόνο. Γιατί αυτός ο ιός θα συνεχίσει να κυκλοφορεί αδιάκοπα για άλλα πέντε χρόνια; Δεν δίδεται επιστημονική εξήγηση. Αυτή είναι μια απλή υπόθεση, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τα στοιχεία όλων των επιδημιών στην ιστορία.
Paolo Gulisano:«Αν δεν υπήρχε ο Covid-19 θα έπρεπε να εφευρεθεί για να προωθηθούν οι μεγάλες οικονομικές και πολιτικές αλλαγές: Η Μεγάλη Επανεκκίνηση»
Και το εμβόλιο; Δεν θα απαλλάξει, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, τον κόσμο από τον μεγάλο εφιάλτη; Όχι απαραίτητα, μας λέει η Επιστήμη. Οι άνθρωποι μολύνονται από αρκετούς εποχιακούς, κορωνοϊούς που αλληλοεπιδρούν. Οι λοιμώξεις δεν παρέχουν πλήρη προστατευτική ανοσία και οι επαναλαμβανόμενες είναι ο κανόνας. Τα εμβόλια τείνουν να είναι λιγότερο αποτελεσματικά σε σχέση με τις φυσικές λοιμώξεις στην πρόκληση ανοσίας και υπάρχουν κίνδυνοι ανεπιθύμητων αλληλοεπιδράσεων.
Ένας ερευνητής, ο Chadi M. Saad-Roy, χρησιμοποίησε μια σειρά απλών μοντέλων για διάφορα ανοσολογικά σενάρια για να προβλέψει μελλοντικά ανοσολογικά σενάρια για το Sars-Cov-2, με και χωρίς εμβόλια. Τα αποτελέσματα του μοντέλου δείχνουν ότι η ατελής γνώση μας για το ασαφές ανοσοποιητικό πανόραμα του κορωνοϊού μπορεί να οδηγήσει σε αποκλίνοντα σενάρια που κυμαίνονται από σοβαρές επαναλαμβανόμενες επιδημίες έως εξάλειψη.
Ναι, ο Covid τελικά θα εξαφανιστεί, αλλά – μας λένε – σε πέντε χρόνια. Το χρόνο ενός πολέμου, λίγο – πολύ τη διάρκεια του Πρώτου (1914-1918) ή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1939-1945). Μέχρι το 2025, πρέπει να ζούμε με φόβο, με τρόμο. Και αυτό το πενταετές σχέδιο θα έχει αναπόφευκτες οικονομικές και πολιτικές συνέπειες, αλλά και ψυχολογικές, ακόμη και ανθρωπολογικές, κατά τη γνώμη μας. Τη Μεγάλη Επανεκκίνηση, ακριβώς.
Σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη [του Science], τα μέτρα κοινωνικής απόστασης, όπως οι περιορισμοί στις δημόσιες συγκεντρώσεις ενδέχεται να πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ για τουλάχιστον δύο ακόμη χρόνια για να περιοριστεί η εξάπλωση του Covid-19. Αυτά τα σκληρά μέτρα, που έχουν ήδη ωθήσει την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση, μπορεί να είναι απαραίτητα επειδή, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ερευνητών, θα μπορούσαν (υπό όρους) να επαναληφθούν κάθε χειμώνα, καινούριες εξάρσεις του Sars-Cov-2.
Και πάλι, τι γίνεται με τα εμβόλια; Οι ερευνητές παραδέχονται ότι μπορεί να μην είναι αρκετά αποτελεσματικά. Τουλάχιστον μέχρι το 2024. Σύμφωνα με τη μελέτη[του Science], επαναλαμβανόμενες χειμερινές επιδημίες του Sars-Cov-2 θα εμφανιστούν τα επόμενα χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο κύμα της πανδημίας. Έτσι, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ερευνητών, οι οποίοι περιέργως αποκλείουν οποιαδήποτε φαρμακολογική ανακάλυψη που πιθανόν να εξουδετερώνει τον ιό, εκτός από την άρνηση – αλλά αυτό, γνωρίζουμε ότι αποτελεί μέρος της κυρίαρχης σκέψης – της δυνατότητας των ήδη υπαρχουσών θεραπειών αλλά και την αμφισβήτηση της άμεσης αποτελεσματικότητας των εμβολίων, δεν μένει παρά μόνο να συνεχιστεί η αποστασιοποίηση.
Είναι πολύ πιθανό ότι αυτά τα θεωρητικά μοντέλα θα μετατραπούν σύντομα διεθνώς σε στρατηγικές δράσης για την υγεία αλλά και σε οικονομικές πολιτικές. Το αποτέλεσμα θα είναι μια μόνιμη κατάσταση πολέμου, μια ανατροπή στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, αναγκασμένων να ζουν με όλο και λιγότερη ελευθερία, περιμένοντας να επιτευχθεί συλλογική ασυλία και να κηρυχθεί ότι ο κίνδυνος πέρασε. Αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η θανάσιμη απειλή νέων αυτοανακηρυγμένων επιδημιών να τροφοδοτείται συνεχώς από εκείνους που έχουν κάθε συμφέρον από αυτές. Αυτή είναι η περίπτωση του Mark Dybul – στενού συνεργάτη του θρυλικού αμερικανικού ιολόγου Anthony Fauci – ο οποίος τις τελευταίες ημέρες μίλησε για νέες μελλοντικές πανδημίες.
Εν ολίγοις, το κλίμα τρόμου και ανασφάλειας θα συνεχιστεί και, για τα επόμενα πέντε χρόνια, η λέξη Covid δεν θα εξαφανιστεί. Όλα αυτά, τα λέμε ξανά δυνατά, ενάντια σε όλα τα στοιχεία, διότι στην πραγματικότητα ο Covid θα μπορούσε να εξαφανιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως έχουν κάνει όλοι οι πανδημικοί ιοί πριν από αυτόν. Αλλιώς θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί ο ιός Wuhan συμπεριφέρεται διαφορετικά.
*Ο Paolo Gulisano (Μιλάνο, 1959) είναι Ιταλός γιατρός και συγγραφέας. Ειδικεύτηκε στην Προληπτική ιατρική και σήμερα είναι καθηγητής της Ιστορίας της Ιατρικής. Στο ενεργητικό του έχει δύο επιστημονικά βιβλία: Πανδημία (2006) και Η τέχνη του θεραπεύειν (2011). Το 1996 δημοσίευσε το πρώτο του δοκίμιο Cristeros και το 2011 το μυθιστόρημα Η μοίρα του π. Μπράουν.
**Το Science είναι το ακαδημαϊκό περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS) και θεωρείται ένα από τα υψηλότερου κύρους επιστημονικά περιοδικά στον κόσμο. Πρωτοεκδόθηκε το 1880, κυκλοφορεί εβδομαδιαία και έχει περίπου 130.000 συνδρομητές για την έντυπη έκδοση. Εκτιμάται ωστόσο ότι οι αναγνώστες του είναι ένα εκατομμύριο άνθρωποι.
Ναι, ο Covid τελικά θα εξαφανιστεί, αλλά – μας λένε – σε πέντε χρόνια. Το χρόνο ενός πολέμου, λίγο – πολύ τη διάρκεια του Πρώτου (1914-1918) ή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1939-1945). Μέχρι το 2025, πρέπει να ζούμε με φόβο, με τρόμο. Και αυτό το πενταετές σχέδιο θα έχει αναπόφευκτες οικονομικές και πολιτικές συνέπειες, αλλά και ψυχολογικές, ακόμη και ανθρωπολογικές, κατά τη γνώμη μας. Τη Μεγάλη Επανεκκίνηση, ακριβώς.
Σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη [του Science], τα μέτρα κοινωνικής απόστασης, όπως οι περιορισμοί στις δημόσιες συγκεντρώσεις ενδέχεται να πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ για τουλάχιστον δύο ακόμη χρόνια για να περιοριστεί η εξάπλωση του Covid-19. Αυτά τα σκληρά μέτρα, που έχουν ήδη ωθήσει την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση, μπορεί να είναι απαραίτητα επειδή, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ερευνητών, θα μπορούσαν (υπό όρους) να επαναληφθούν κάθε χειμώνα, καινούριες εξάρσεις του Sars-Cov-2.
Και πάλι, τι γίνεται με τα εμβόλια; Οι ερευνητές παραδέχονται ότι μπορεί να μην είναι αρκετά αποτελεσματικά. Τουλάχιστον μέχρι το 2024. Σύμφωνα με τη μελέτη[του Science], επαναλαμβανόμενες χειμερινές επιδημίες του Sars-Cov-2 θα εμφανιστούν τα επόμενα χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο κύμα της πανδημίας. Έτσι, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ερευνητών, οι οποίοι περιέργως αποκλείουν οποιαδήποτε φαρμακολογική ανακάλυψη που πιθανόν να εξουδετερώνει τον ιό, εκτός από την άρνηση – αλλά αυτό, γνωρίζουμε ότι αποτελεί μέρος της κυρίαρχης σκέψης – της δυνατότητας των ήδη υπαρχουσών θεραπειών αλλά και την αμφισβήτηση της άμεσης αποτελεσματικότητας των εμβολίων, δεν μένει παρά μόνο να συνεχιστεί η αποστασιοποίηση.
Είναι πολύ πιθανό ότι αυτά τα θεωρητικά μοντέλα θα μετατραπούν σύντομα διεθνώς σε στρατηγικές δράσης για την υγεία αλλά και σε οικονομικές πολιτικές. Το αποτέλεσμα θα είναι μια μόνιμη κατάσταση πολέμου, μια ανατροπή στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, αναγκασμένων να ζουν με όλο και λιγότερη ελευθερία, περιμένοντας να επιτευχθεί συλλογική ασυλία και να κηρυχθεί ότι ο κίνδυνος πέρασε. Αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η θανάσιμη απειλή νέων αυτοανακηρυγμένων επιδημιών να τροφοδοτείται συνεχώς από εκείνους που έχουν κάθε συμφέρον από αυτές. Αυτή είναι η περίπτωση του Mark Dybul – στενού συνεργάτη του θρυλικού αμερικανικού ιολόγου Anthony Fauci – ο οποίος τις τελευταίες ημέρες μίλησε για νέες μελλοντικές πανδημίες.
Εν ολίγοις, το κλίμα τρόμου και ανασφάλειας θα συνεχιστεί και, για τα επόμενα πέντε χρόνια, η λέξη Covid δεν θα εξαφανιστεί. Όλα αυτά, τα λέμε ξανά δυνατά, ενάντια σε όλα τα στοιχεία, διότι στην πραγματικότητα ο Covid θα μπορούσε να εξαφανιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως έχουν κάνει όλοι οι πανδημικοί ιοί πριν από αυτόν. Αλλιώς θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί ο ιός Wuhan συμπεριφέρεται διαφορετικά.
*Ο Paolo Gulisano (Μιλάνο, 1959) είναι Ιταλός γιατρός και συγγραφέας. Ειδικεύτηκε στην Προληπτική ιατρική και σήμερα είναι καθηγητής της Ιστορίας της Ιατρικής. Στο ενεργητικό του έχει δύο επιστημονικά βιβλία: Πανδημία (2006) και Η τέχνη του θεραπεύειν (2011). Το 1996 δημοσίευσε το πρώτο του δοκίμιο Cristeros και το 2011 το μυθιστόρημα Η μοίρα του π. Μπράουν.
**Το Science είναι το ακαδημαϊκό περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS) και θεωρείται ένα από τα υψηλότερου κύρους επιστημονικά περιοδικά στον κόσμο. Πρωτοεκδόθηκε το 1880, κυκλοφορεί εβδομαδιαία και έχει περίπου 130.000 συνδρομητές για την έντυπη έκδοση. Εκτιμάται ωστόσο ότι οι αναγνώστες του είναι ένα εκατομμύριο άνθρωποι.
Το διάβασα στο antifono.gr
