Οι 8 βασικοί κανόνες της ζωής που χρειάζεται να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας
1. Αποδοχή των ατελειών
Έχουμε από τη φύση μας και μειονεκτήματα. Η τελειότητα είναι κάτι άπιαστο, αδύνατο. Παρά τη νοημοσύνη και την επιστήμη μας, ποτέ δεν θα γλυτώσουμε από τον πόνο και την ανοησία. Η ζωή θα συνεχίσει πάντα να περιλαμβάνει και τον πόνο. Και όλοι μέσα μας φοβόμαστε, νιώθουμε αβεβαιότητα και κάνουμε λάθη. Κανείς δεν είναι φυσιολογικός με τον τρόπο που έχουμε δυστυχώς ορίσει το φυσιολογικό.
2. Μοιραστείτε την ευαλωτότητά σας
Αφού αναγνωρίσουμε ότι όλοι είμαστε αδύναμοι και όλοι κάνουμε λάθη, θα αρχίσουμε να νιώθουμε συμπόνοια για τον εαυτό μας και γενναιοδωρία για τους άλλους. Η αποκάλυψη της ευαλωτότητάς μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αληθινής φιλίας.
3. Γνωρίστε την «τρέλα» σας
Δεν μπορούμε να είμαστε εντελώς λογικοί, αλλά αποτελεί βασική προϋπόθεση της ωριμότητας να μπορούμε να καταλάβουμε σε ποια σημεία είμαστε παράλογοι, να μπορούμε να προειδοποιήσουμε τους άλλους για αυτά μας τα αδύναμα σημεία, πριν προκαλέσουν ζημιά στις σχέσεις μας.
4. Αποδεχτείτε την ανοησία σας
Μην κρύβεστε από τη σκέψη ότι μπορεί ορισμένες φορές να φερόμαστε ανόητα. Αποτελεί με βεβαιότητα μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Η αποδοχή είναι σημαντική επίσης και για να μπορέσετε στη συνέχεια, αν μπορείτε, να διορθώσετε το πιθανό λάθος που έχει προκληθεί και να μάθετε το μάθημά σας.
5. Είστε αρκετοί
Η εναλλακτική πλευρά της τελειότητας δεν είναι η αποτυχία, είναι η αποδοχή της ιδέας ότι είμαστε αρκετοί. Αρκετά καλοί γονείς, αδέρφια, εργαζόμενοι, σύντροφοι, άνθρωποι. Το «συνηθισμένο» δεν σημαίνει αποτυχία.
6. Ξεπεράστε τον ρομαντισμό
Ο «ένας και μοναδικός» είναι μια σκληρή επινόηση. Κανείς δεν πρέπει να περιμένει ότι θα αγαπηθούμε για πάντα «ακριβώς όπως είμαστε». Η εξέλιξη, η πρόοδος βρίσκονται στον πυρήνα της αγάπης. Η αυθεντική αγάπη περιλαμβάνει δύο ανθρώπους που βοηθούν ο ένας τον άλλο να γίνουν οι καλύτερες εκδοχές του εαυτού τους. Η συμβατότητα δεν είναι προαπαιτούμενο για την αγάπη, είναι αποτέλεσμα.
7. Απελπιστείτε ελεύθερα
Πιεζόμαστε συνεχώς να είμαστε χαμογελαστοί, να σκεφτόμαστε μόνο θετικά. Αλλά πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν θα πάει καλά: χρειάζεται να αναμένουμε ότι θα νιώσουμε δυσφορία, σύγχυση και απογοήτευση. Πρέπει να μας επιτρέπεται να είμαστε μελαγχολικοί όταν το θέλουμε, είναι μια υγιής έκφραση της θλίψης και βρίσκεται στην καρδιά της ανθρώπινης ύπαρξης.
8. Ξεπεράστε τον εαυτό σας
Και με αυτό εννοούμε, ξεπεράστε το εγωκεντρικό σας κομμάτι και αποδεχτείτε ότι δεν βρίσκεστε στο κέντρο των πάντων και ευτυχώς. Είμαστε τόσο μικροί μπροστά σε αυτό το αχανές σύμπαν και αυτό είναι απελευθερωτικό να το σκέφτεται κανείς. Στο τέλος της ημέρας, όλα τα σημαντικά φαίνονται ασήμαντα. Αυτή η κοσμική ταπεινότητα που μας διδάσκει η φύση, η ιστορία και ο ουρανός είναι μια ευλογία και μια πύλη εισόδου προς μια πιο ανέμελη, λιγότερο στρεσογόνα ζωή.
Το διάβασα στο enallaktikidrasi.com
