Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Μαρίας της Μαγδαληνής
μυροφόρου και ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής. Η Μαρία από τα Μάγδαλα της Γαλιλαίας, εξού και Μαγδαληνή για να ξεχωρίζει από τις πολλές Μαρίες των Ευαγγελίων, ανήκε στον κύκλο μιας ομάδας γυναικών, οι οποίες ακολουθούσαν τον Χριστό και τους Αποστόλους και τους βοηθούσαν στο έργο τους. Οι επίσημες πηγές της Εκκλησίας δεν μαρτυρούν ότι ήταν αμαρτωλή.
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, η Μαρία κατατρυχόταν από επτά δαιμόνια, από τα οποία την απάλλαξε ο Χριστός και από ευγνωμοσύνη έγινε αφοσιωμένη μαθήτριά του. Τον ακολούθησε έως το πάθος Του, έγινε μυροφόρος, είδε πρώτη την Ανάσταση, όταν αργά τη νύχτα του Σαββάτου είδε τον άγγελο που κύλησε την πέτρα από τη θύρα του μνημείου. Επίσης, μόλις ξημέρωσε, ενώ στεκόταν κοντά στο μνημείο, είδε δύο αγγέλους με λευκά να κάθονται στο μνημείο και μετά είδε τον Χριστό, ο οποίος μάλιστα επειδή τον πέρασε για τον κηπουρό, της είπε «Μη μου άπτου» (μην με αγγίζεις).
Μετά την ανάληψη του Κυρίου, η Μαρία η Μαγδαληνή υπηρέτησε την πρώτη χριστιανική εκκλησία, που ιδρύθηκε στα Ιεροσόλυμα και μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου, ακολούθησε τον ευαγγελιστή Ιωάννη στην Έφεσσο. Εκεί εκοιμήθη και ενταφιάστηκε.
Σύμφωνα με κάποια από τα Απόκρυφα Ευαγγέλια («Ευαγγέλιο του Φιλίππου», «Ευαγγέλιο της Μαρίας»), τα οποία δεν αναγνωρίζονται από την Εκκλησία, η Μαρία Μαγδαληνή υπήρξε ερωμένη ή και σύζυγος του Ιησού, εκδοχή που υιοθετούν με διαφορετικές παραλλαγές λογοτέχνες, όπως οι Νίκος Καζαντζάκης (Τελευταίος Πειρασμός), Νταν Μπράουν (Κώδικας Ντα Βίντσι), Έρνεστ Χέμινγουεϊ (Σήμερα Παρασκευή), Ρόμπερτ Γκρέιβς (Βασιλιάς Ιησούς), Άντονι Μπέρτζες (Ο άνθρωπος από τη Ναζαρέτ) και Νίκος Κόκκινος (Το αίνιγμα του Ιησού της Γαλιλαίας).
Στον Καθολικό κόσμο, η Μαρία η Μαγδαληνή προστατεύει τους φαρμακοποιούς, τις κομμώτριες, τους αρωματοποιούς, τους κατασκευαστές γαντιών, τις μετανοημένες πόρνες και τους βυρσοδέψες.
Το διάβασα στο www.sansimera.gr
