Άννυ Πασπάτη: Η γλυκιά Αλίκη του «Μεθοριακού Σταθμού» που «έφυγε» αθόρυβα
μεν που όμως μπορούσε να τσαλακωθεί και να μεταμορφωθεί για τις ανάγκες ενός ρόλου: Αυτή ήταν η η χαμηλών τόνων αλλά ιδιαίτερα αγαπητή Άννυ Πασπάτη που έφυγε από τη ζωή ακριβώς όπως πορεύτηκε στη ζωή αλλά και στην τέχνη της: Διακριτικά και αθόρυβα...!
Οι παλαιότεροι την έχουν ταυτίσει με τον «Μεθοριακό Σταθμό», την θρυλική σειρά της ΕΡΤ όπου υποδυόταν την σύζυγο του Αλέξη (Βάσου Ανδριανού) η οποία βρήκε πρόωρο και τραγικό θάνατο. Η Άννυ Πασπάτη, ωστόσο, ήταν πολλά περισσότερα απ' αυτόν τον ρόλο ο οποίος υπήρξε, αναμφισβήτητα, καθοριστικός για την πορεία της, περισσότερο, ίσως, για την σχέση της με το κοινό, το οποίο άρχισε, από τότε κι έπειτα, να την αντιμετωπίζει ως προσφιλές του πρόσωπο.
'Όπως αποδείχτηκε, όμως, για την ίδια η φήμη και η αναγνωρισιμότητα δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός γι' αυτό ούτε τα κυνήγησε ούτε προσπάθησε να εξαργυρώσει αναλόγως την μεγάλη δημοσιότητα που κέρδισε από τον «Μεθοριακό Σταθμό». Κινήθηκε επαγγελματικά σχεδόν αθόρυβα πετυχαίνοντας όμως σημαντικά πράγματα στην κινηματογράφο, στην τηλεόραση και κυρίως στο θεατρικό σανίδι και κερδίζοντας παράλληλα την εκτίμηση τόσο από το κοινό όσο και από τους ανθρώπους του χώρου της.
Η καριέρα της ξεκίνησε από νεαρή ηλικία, στην μεγάλη οθόνη με την συμμετοχή της στην δραματική ταινία του 1963 «Αγάπησα και Πόνεσα», στο πλευρό του Νίκου Ξανθόπουλου. Ακολούθησαν αρκετές ακόμη ταινίες μεταξύ των οποίων και οι «Αμφιβολίες», «Σκλάβοι της Μοίρας», «Σχολή για Σωφερίνες», «Χάϊδω», «Με πόνο και δάκρυα», «Εν ονόματι του νόμου», «Αδέξιος Εραστής» κ.α.
Η πρώτη επαφή με τον κόσμο της τηλεόρασης θα έρθει το 1973 με την συμμετοχή της στην σειρά του Νίκου Κουτελιδάκη «Ανήσυχα Νιάτα» στην οποία πρωταγωνιστούσαν πολλοί γνωστοί ηθοποιοί μεταξύ των οποίων οι Λυκούργος Καλλέργης, Ελένη Ερήμου, Δάνης Κατρανίδης, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, 'Αννα Αδριανού κ.α.
Ο «Μεθοριακός Σταθμός» θα ξεκινήσει να προβάλλεται ένα χρόνο αργότερα και πολύ σύντομα θα γίνει το πιο δημοφιλές σίριαλ της εποχής. Η Άννυ Πασπάτη, που υποδύεται την Αλίκη, την σύζυγο του πρωταγωνιστή Αλέξη γίνεται γνωστή στο πανελλήνιο και λαμπερό και γλυκό συνάμα πρόσωπό της φιγουράρει στα εξώφυλλα των πιο γνωστών περιοδικών της εποχής.
Από τότε και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90 θα την ξανασυναντήσουμε σε δεκάδες ακόμη τηλεοπτικές σειρές όπου, στις περισσότερες περιπτώσεις, είχε δραματικούς ρόλους. Ανάμεσά τους και ο «Χαμένος Παράδεισος», «Το Ταξίδι», η «Καταδίωξη», «Οι κληρονόμοι», «Γιάννης και Μαρία» και η σχετικά πιο πρόσφατη «Απαγορευμένη Αγάπη».
Ο χώρος ωστόσο την κέρδισε και στον οποίο αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής της διαδρομής ήταν το θέατρο. Η συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο ξεκίνησε το 1965 και εξελίχθηκε σε αυτό που λέμε σχέση ζωής αφού έλαβε μέρος σε σχεδόν 50 παραστάσεις του! Εκεί μαθήτευσε, συνέλεξε σημαντικές εμπειρίες, δοκιμάστηκε, ρίσκαρε, τσαλακώθηκε, δημιούργησε εν τέλει ένα ολοκληρωμένο υποκριτικό προφίλ. Κι όλα αυτά μέσα από ρόλους πολλούς και διαφορετικούς, που κινούνταν σε κατευθύνσεις εντελώς αντίθετες.
Με τον Χρήστο Πολίτη στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Τέλος καλό, όλα καλά»
Σημαντική ήταν η εμπειρία που ανέπτυξε πάνω στο απαιτητικό είδος της αρχαίας τραγωδίας ξεκινώντας ως μέλος του χορού και συνεχίζοντας με την ερμηνεία βασικών ρόλων του αρχαίου δράματος όπως αυτοί της Ιφιγένειας, της Ελένης, της Θεράπαινας κ.α. Παράλληλα, έπαιξε σε έργα κλασικών αλλά και σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων, Ελλήνων και ξένων, σε δράματα αλλά και κωμωδίες ανάμεσα στα οποία και τα «Ταρτούφος», «Ο κατά φαντασίαν ασθενής», «Δωδέκατη νύχτα», «Δον Κιχώτης», «Μάκμπεθ», «Τρεις αδελφές», «Χορεύοντας στη Λουνάσα».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αυτά που την ακολουθούσαν διαχρονικά και την χαρακτήριζαν ήταν το ήρεμο βαθύ βλέμμα της κι εκείνο το συνεσταλμένο, γλυκό χαμόγελο που στόλιζε, σχεδόν πάντα, το όμορφο πρόσωπο μιας αληθινής Κυρίας.
Το διάβασα στο www.protothema.gr
