Πώς η ανθρωπότητα απειλείται από την «τέλεια καταιγίδα» - Ο πλανήτης μας είναι πια θερμοκήπιο για νέες πανδημίες
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζορτζ Μάρσαλ εξέφραζε αυτό που πολλοί πίστευαν όταν δήλωνε το 1948 ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός βρισκόταν στην αιχμή της εξάλειψης των μολυσματικών ασθενειών για πάντα. Αλλά στα τέλη του εικοστού αιώνα συνέβη κάτι απροσδόκητο. Ξεκίνησαν να εμφανίζονται περίεργες νέες επιδημίες. Πρώτα ήταν το AIDS, που προκλήθηκε από έναν ιό που μεταπήδησε από χιμπατζήδες σε ανθρώπους. Υπήρξαν μοιραίοι αιμορραγικοί πυρετοί όπως ο Έμπολα, που πιθανότατα προήλθαν από νυχτερίδες. Πυρετός Lassa, από τρωκτικά. και o πυρετόw του Μάρμπουργκ, επίσης από νυχτερίδες. Υπήρξαν λοιμώξεις που προκαλούν σοβαρά νευρολογικά προβλήματα, όπως η νόσος του Lyme, του Δυτικού Νείλο και η Ζίκα, τα δύο μεταδίδονται από κουνούπια. Και τότε, σε αυτόν τον αιώνα, ήρθε η γρίπη των πτηνών, η γρίπη των χοίρων και ένα τρίο εξαιρετικά επικίνδυνων νέων αναπνευστικών παθήσεων που προκαλούνται από ιούς νυχτερίδας: SARS, MERS και τώρα COVID-19.
Στον πόλεμο μεταξύ ανθρώπου και μικροβίων φαίνεται ότι τα μικρόβια πετυχαίνουν νίκες και επιστρέφουν. Οι αριθμοί ουσιαστά εξιστορούν μια απογοητευτική ιστορία: το διάστημα από το 1960 έως το 2004, εμφανίστηκαν 335 νέες μολυσματικές ασθένειες, που στην πλειονότητά τους προκαλείται από ιούς ή βακτήρια σύμφωνα με μελέτη του Columbia που δημοσιεύθηκε στο Nature. Μια από τις αιτίες είναι το αποτέλεσμα της ταχείας αύξησης του πληθυσμού και της επέκτασης της καταπάτησης της ερήμου από τον άνθρωπο. «Καθώς οι άνθρωποι μετακινούνται σε αναπτυγμένους βιότοπους, τα άγρια ζώα συγκεντρώνονται σε μικρότερες περιοχές και αναμιγνύονται με ανθρώπους περισσότερο», λέει ο συγγραφέας της μελέτης Marc Levy, ειδικός γεωχωρικών δεδομένων στο Ινστιτούτο Γης του Columbia.
Ο επιδημιολόγος Simon Anthony ο οποίος μελετά πώς οι ιοί κινούνται μεταξύ των ειδών, λέει ότι οι άνθρωποι προσβάλονται με μυριάδες τρόπους: τρώγοντας άγρια ζώα, τρώγοντας φρούτα ή λαχανικά που έχουν προσβληθεί από μολυσμένα τρωκτικά, νυχτερίδες ή πουλιά, από πόσιμο νερό μολυσμένο από μολυσμένα ούρα ή κόπρανα ζώων. Η αύξηση της κτηνοτροφίας κοντά στα δάση είναι επίσης σημαντικός κίνδυνος, δεδομένου ότι τα ζώα εκτροφής μπορούν να μολυνθούν από άγρια ζώα και στη συνέχεια να μολύνουν τους ιδιοκτήτες τους. Ωστόσο, οι προσπάθειες απομάκρυνσης των άγριων ζώων από τους νέους ανθρώπινους οικοτόπους δεν είναι εύκολη υπόθεση εξαιτίας των πυρκαγιών.
Ο επιδημιολόγος σημειώνει ότι οι νυχτερίδες είναι συχνά οι στόχοι μαζικής εξόντωσης, αλλά γίνονται πιο επικίνδυνες μόνο όταν αναγκάζονται να φύγουν από τις σπηλιές τους. Αυτός και οι συνάδελφοί του συνεργάζονται τώρα με αγροτικές κοινότητες σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο για να διδάξουν στους ανθρώπους πώς να ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητές για νέες μολύνσεις παρά το γεγονός ότι ζουν ειρηνικά δίπλα σε νυχτερίδες και άλλους φορείς ασθενειών στην περιοχή τους.
«Το μήνυμά μας είναι: προστατεύστε τις νυχτερίδες αλλά κρατήστε τις αποστάσεις σας», λέει ο Anthony. «Γνωρίζουμε ότι οι νυχτερίδες μεταφέρουν ιούς που μπορούν να μεταδοθούν στον άνθρωπο, αλλά είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι εξυπηρετούν το οικοσύστημα με επικονίαση φυτών και έλεγχο πληθυσμών εντόμων. Χωρίς αυτά πολλά από τα τρόφιμα που απολαμβάνουμε θα εξαφανιστούν και θα αυξάνονται οι ασθένειες που μεταδίδονται από έντομα.
Αυτό το άρθρο εμφανίζεται στην έντυπη έκδοση του περιοδικού Columbia Magazine την άνοιξη / καλοκαίρι του 2020 ως μέρος του αφιερώματος «Τι έχουμε μάθει από την πανδημία (μέχρι στιγμής).»


