5 φαινόμενα του εγκεφάλου που φαίνονται αδύνατα, αλλά ισχύουν
Το απόφθεγμά του αυτό αναφερόταν στη φυσική, αλλά πολύ εύκολα ταιριάζει και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Όπως μας φαίνεται αδύνατο το παραπάνω παράδειγμα, το ίδιο αδύνατο μας φαίνεται ένας άνθρωπος να νιώθει κυριολεκτικά αυτό που νιώθει κάποιος άλλος.
5 φαινόμενα του εγκεφάλου που φαίνονται αδύνατα, αλλά ισχύουν
1. Συναισθησία αφής
Σε αυτό το εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο που ονομάζεται συναισθησία αφής, ένας παρατηρητής που παρακολουθεί να αγγίζουν κάποιον άλλο, ας πούμε στο χέρι, θα νιώσει κυριολεκτικά το ίδιο άγγιγμα στο ίδιο σημείο του κορμιού του. Η συναισθησία αφής δεν έχει κατανοηθεί πλήρως, αλλά εμφανίζεται χάρη στους κατοπτρικούς νευρώνες που όλοι έχουμε στον εγκέφαλό μας. Σε αυτά τα σπάνια άτομα, αυτοί οι νευρώνες είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι και ενεργοί – με τον ίδιο τρόπο που ορισμένοι άνθρωποι έχουν ευαίσθητη αίσθηση ακοής ή όσφρησης.
2. Δίδυμα που βλέπουν και νιώθουν το ίδιο
Ένα ακόμα σπανιότερο φαινόμενο είναι αυτό όπου σιαμαία διαθέτουν μια νευρωνική γέφυρα ανάμεσα στους εγκεφάλους τους. Αν και το φαινόμενο των δίδυμων που ενώνονται στο κεφάλι εμφανίζεται 2-3/ εκατομμύριο γεννήσεις, εκείνα που έχουν λειτουργικές νευρωνικές συνδέσεις στους εγκεφάλους τους είναι ακόμα σπανιότερα.
Η Krista και η Tatiana Hogan, για παράδειγμα, έχουν μια «θαλάμια γέφυρα» που συνδέει του θαλάμους και των δύο μωρών. Ανάμεσα σε άλλες λειτουργίες, ο θάλαμος εμπλέκεται στη μεταφορά πληροφοριών από τα μάτια, τα αυτιά και το δέρμα σε άλλες εγκεφαλικές δομές. Γι΄ αυτό, όταν η Krista βλέπει κάτι με τα μάτια της, η Tatiana έχει την ίδια εμπειρία.
3. Άνθρωποι με τέλεια ανάκληση της κάθε μέρας της ζωής τους
Η διαταραχή αυτή ονομάζεται «υπερθυμησία» (ακραία μνήμη). Οι άνθρωποι που την εμφανίζουν είναι σαν να έχουν μία κάμερα στον εγκέφαλό τους και να καταγράφουν όλη τους τη ζωή. Θυμούνται κάθε μεγάλο ή μικρό γεγονός της ζωής τους. Η υπερθυμησία δεν έχει κατανοηθεί πλήρως, αλλά λέγεται ότι συγγενεύει με το σύνδρομο του σοφού, κατά το οποίο ορισμένα άτομα αποκτούν «προνομιούχα πρόσβαση» στις αποθήκες της μνήμης που φυσιολογικά απωθούνται πολλές πληροφορίες, ώστε να μην μας αποσπούν την προσοχή. Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς δυσκολεύονται να απωθήσουν μνήμες από τον εγκέφαλό τους, κάτι που κάνει τη ζωή τους δυσλειτουργική.
4. Τυφλή όραση
Όταν το πίσω μέρος του εγκεφαλικού φλοιού, που ονομάζεται οπτικός λοβός καταστρέφεται από έναν τραυματισμό, έναν όγκο ή ένα εγκεφαλικό, οι ασθενείς τυφλώνονται τελείως και έτσι δεν έχουν καμία συνειδητή επίγνωση των οπτικών ερεθισμάτων. Αυτή η πάθηση που ονομάζεται φλοιώδης τύφλωση έχει μια περίεργη παρενέργεια στους ασθενείς – την τυφλή όραση.
Καθώς τα «ασυνείδητα» μέρη του οπτικού συστήματος διατηρούνται κατά την φλοιώδη τύφλωση, οι τελείως «τυφλοί» ασθενείς μπορούν να περπατήσουν κατά μήκος ενός δωματίου, να προσπεράσουν εμπόδια κατά την πορεία τους και να φτάσουν σώοι στην απέναντι πλευρά, χωρίς να έχουν καμία συνειδητή αντίληψη όρασης. Ακόμα και αν τους πετάξουν μια μπάλα, θα καταφέρουν να την πιάσουν στον αέρα.
5. Το σύνδρομο του Παρισιού
Αυτό είναι ακόμα πιο περίεργο από τα άλλα: Κάποιοι τουρίστες – σχεδόν πάντα από την Ιαπωνία και σχεδόν πάντα με συμπτώματα ψυχικών διαταραχών – βιώνουν αποπροσωποποίηση, ψευδαισθήσεις, παράνοια, ταχυκαρδίες, ναυτία και εμετό, όταν επισκέπτονται το Παρίσι.
Οι Γάλλοι ψυχίατροι υπολογίζουν ότι περίπου 20 Ιάπωνες τουρίστες το χρόνο παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα, επειδή η πραγματικότητα του Παρισιού (μιας φυσιολογικής, πολύβουης, μεγάλης πόλης) αποκλίνει πολύ από το ρομαντικό Παρίσι που προβάλλεται στα Ιαπωνικά μέσα. Με άλλα λόγια, αυτοί οι τουρίστες εμφανίζουν ένα ακραίο σοκ και καταρρέουν.
Το διάβασα στο enallaktikidrasi.com
