Ουρές στο Λονδίνο για σουβλάκι... στο κινητό ελληνικό σουβλατζίδικο
Το εθνικό μας «φαγητό του δρόμου» το σουβλάκι δεν χάνει ποτέ την αίγλη του και είναι μία δυνατή και ακαταμάχητη πρόταση αφού είναι κάτι που μπορείς να το φας στο δρόμο, στα σκαλάκια, στο πεζούλι ή στο παγκάκι.
Η Εύη Περουλάκη πήγε στο Λονδίνο το 1997 για να σπουδάσει. Εργάστηκε στο χώρο των ΜΜΕ αλλά τα τελευταία τρία χρόνια έχει στήσει την δική της επιχείρηση: ένα κινητό σουβλατζίδικο στο Λονδίνο που ακούει στο όνομα Souvlaki Street. Κάπως έτσι γράφει την δική της ιστορία στους πεζόδρομους και στις πλατείες του Λονδίνου.
Τα εύσημα της πρωτοβουλίας αυτής δεν ανήκουν αποκλειστικά σε εκείνη όπως σπεύδει να ξεκαθαρίσει. Ο σύντροφός της ήταν αυτός που έριξε την ιδέα στο τραπέζι και δεν χρειάστηκε να κάνει και πολλά για να την πείσει.
Έχοντας γευτεί το σουβλάκι των Χανίων, αναρωτιόταν ο ίδιος πως γίνεται σε μια πόλη όπου ζουν τόσοι πολλοί Έλληνες, να μην μπορείς να βρεις αυθεντικό ελληνικό σουβλάκι.
«Στο Λονδίνο υπάρχουν κάποια εστιατόρια και σουβλατζίδικα αλλά σε λίγα από αυτά βρίσκεις το αυθεντικό ελληνικό σουβλάκι αφού συνήθως έχουν κεμπάπ ή το προσφέρουν με αραβική πίτα» λέει η ίδια.
Μία ωραία πρωία η Εύη Περουλάκη έκανε την εμφάνιση της στην τοπική αγορά με ένα «μαγγαλάκι» μιας χρήσης και υλικά για σουβλάκια από ελληνικά προϊόντα. Η μυρωδιά δεν άργησε να σπάσει τη μύτη στους πρώτους περαστικούς του Λονδίνου με τις πρώτες ουρές να σχηματίζονται οι μπροστά από τον πάγκο της κι εκείνη με όπλο της το χαμόγελο, την ευγένεια αλλά και τη σιγουριά της ποιότητας να εξυπηρετεί τους πεινασμένους.
Τρία χρόνια μετά, το Souvlaki Street έχει το δικό του φανατικό κοινό. Έχει γίνει κάτι θεσμός για πολλούς στα κεντρικά σημεία του Λονδίνου όπως το City, τη Victoria αλλά και αλλού.
«Στήνουμε, ψήνουμε, σερβίρουμε και φεύγουμε, πληρώνοντας βέβαια ενοίκιο στους διοργανωτές του μάρκετ» λέει. Η ίδια δίνει μεγάλη βάση στην ποιότητα κι έτσι τα περισσότερα υλικά, όπως το κρέας και το γιαούρτι τα προμηθεύεται από την Ελλάδα. Όχι όμως τα λαχανικά, αυτά είναι από την Αγγλία.
Ο σουβλατζίδικό της μπορεί να μην έχει σταθερή βάση και ίδια να μετακινείται με τον πάγκο της γύρω από το Λονδίνο αλλά αυτό δεν είναι κάτι που την έχει κουράσει.
«Όταν ξεκινήσαμε το 2014 ήμασταν από τα πρώτα κινητά σουβλατζίδικα στο Λονδίνο. Οι ξένοι που είχαν πάει στην Ελλάδα και είχαν γευτεί το σουβλάκι ενθουσιάζονταν οπότε μας έβλεπαν και μας προτιμούσαν. Το σουβλάκι μου τους φέρνει αναμνήσεις. Μας λένε πόσο τους θυμίζει την Ελλάδα ή τις διακοπές τους στην Ελλάδα. Αλλά υπάρχουν και πολλοί που τους τραβάει η μυρωδιά ή η περιέργεια» μας λέει.
Όσο για το κόστος τα σουβλάκια ξεκινάνε από 5 λίρες. Στις συνταγές της έχει προσθέσει και το χαλούμι αφού πολλοί είναι αυτοί που το ζητάνε μέσα στο σουβλάκι τους. Ωστόσο το σουβλάκι δεν συνοδεύεται με πατάτες τηγανητές γιατί δεν έχουν την δυνατότητα να έχουν φριτέζα και να τηγανίζουν στο δρόμο.
Ποια είναι όμως τα καλά σημεία για να στήσει το σουβλατζίδικό της... «Τα πιο καλά σημεία είναι στο κέντρο του Λονδίνου και κυρίως το City. Χιλιάδες είναι αυτοί που ξεχύνονται από τα γραφεία κάθε μεσημέρι ψάχνοντας κάτι διαφορετικό να φάνε. Το City είναι σίγουρα από τα αγαπημένα σημεία και πουλάμε πιο πολλά σουβλάκια σε σχέση με αλλού».
Τους έχουν διώξει όμως ποτέ από κάποιο σημείο ή τους έχουν δημιουργήσει πρόβλημα: «Είμαστε καλά παιδιά οπότε μέχρι στιγμής όχι. Έχουμε όλα τα πιστοποιητικά και εξοπλισμό για να λειτουργούμε νόμιμα» λέει η Εύη ενώ την ρωτάμε και ποιοι είναι οι ανταγωνιστές της:
«Οι ανταγωνιστές μας είναι όλα τα εστιατόρια και φυσικά οι πάγκοι που πουλάνε ποιοτικό φαγητό και πιστέψτε με υπάρχουν αρκετά τέτοια στο Λονδίνο. Ακριβώς αυτοί είναι που μας ωθούν να κρατάμε τα standards μας υψηλά και να χρησιμοποιούμε μόνο τα καλύτερα υλικά στο σουβλάκι μας. Θέλουμε οι πελάτες μας να μας ξεχωρίζουν και φυσικά να ξαναγυρνάνε σε εμάς».
Η Εύη Περουλάκη αγαπάει την Ελλάδα και τον τόπο καταγωγής της τα Χανιά, για αυτό και έρχεται συχνά στη χώρα μας για διακοπές. Ωστόσο δεν σκέφτεται να γυρίσει μόνιμα, όσο κι αν έχει τρομάξει με όλα αυτά που συμβαίνουν τελευταία στο Λονδίνο. «Ο κόσμος είναι πιο υποψιασμένος, ακούμε έναν θόρυβο και πεταγόμαστε. Τι να κάνουμε πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό».
