Ο Άγιος πόνος: Πώς να μετατρέψεις την οδύνη σου σε φως
Κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους σε τέτοια κατάσταση, θυμάμαι πως ο πόνος δεν είναι ποτέ ένας εχθρός που εμφανίστηκε για να τον καταστρέψει. Είναι ένας αυστηρός δάσκαλος που έρχεται όταν η ζωή πιστεύει πως είσαι έτοιμος να γνωρίσεις μια βαθύτερη αλήθεια για τον εαυτό σου. Το ξέρω πως ακούγεται αυτό...
Ξέρω ότι ίσως αυτή τη στιγμή διαφωνείς μαζί μου. Ίσως μέσα σου να λες πως αν υπήρχε τρόπος, θα αντάλλασσες αυτή τη δοκιμασία με οτιδήποτε άλλο. Το καταλαβαίνω. Κι εγώ πέρασα περιόδους όπου αναρωτήθηκα γιατί η ζωή επιμένει να μας δοκιμάζει ακριβώς εκεί που πονάμε περισσότερο. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια προσωπικής αναζήτησης, αμέτρητες ώρες δίπλα σε ανθρώπους που αναζητούσαν φως μέσα στο σκοτάδι τους και αμέτρητες στιγμές σιωπής για να αντιληφθώ ότι ο πόνος δεν ζητά να τον νικήσεις. Ζητά να τον ακούσεις.
Θυμάμαι τον ωφελούμενο μου που ήρθε στο συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care. Μπήκε στο γραφείο μου με αργά και δισταχτικά βήματα, σαν να κουβαλούσε ολόκληρη τη ζωή του στους ώμους του. Δεν αναζητούσε μια γρήγορη λύση. Αναζητούσε κάποιον να του αποδείξει ότι υπήρχε ακόμη λόγος να συνεχίσει. Όταν τον ρώτησα τι ήταν αυτό που τον πονούσε περισσότερο, δεν μου απάντησε... Ύστερα από αρκετά λεπτά μου είπε πως δεν ήταν όσα είχε χάσει. Ήταν πως είχε χάσει την εμπιστοσύνη στον ίδιο του τον εαυτό... Να ξέρετε ότι μεγαλύτερη πληγή δεν είναι πάντοτε το γεγονός αλλά το νόημα που δίνουμε σε αυτό.
Πάντα παρατηρώ προσεκτικά την ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι περισσότεροι δεν υποφέρουμε μόνο από όσα μας συνέβησαν. Υποφέρουμε από τις ιστορίες που επαναλαμβάνει ασταμάτητα ο νους μας. «Δεν αξίζω», «δεν θα τα καταφέρω ποτέ», «η ζωή είναι εναντίον μου». Αυτές οι φράσεις γίνονται αόρατες φυλακές, που όσο τις πιστεύουμε, τόσο ο εγκέφαλος δημιουργεί νέες συνδέσεις που επιβεβαιώνουν αυτή την εσωτερική πραγματικότητα. Εκεί κατάλαβα πόσο βαθιά συνδέονται η νευροπλαστικότητα, το συναίσθημα και ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας. Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντοτε την αντικειμενική πραγματικότητα από εκείνη που επαναλαμβάνεται μέσα μας με ένταση.
Αυτή η συνειδητοποίηση επηρέασε βαθιά και τη δημιουργία της μεθόδου μου Voice Healing. Δεν γεννήθηκε ως μια θεωρία. Γεννήθηκε μέσα από χιλιάδες ώρες ακρόασης ανθρώπινου πόνου. Ανακάλυψα ότι η φωνή που μπορεί να ακούς στα αυτιά σου δεν μεταφέρει μόνο λέξεις. Μεταφέρει πρόθεση, ασφάλεια, αποδοχή και δόνηση. Όταν κάποιος ακούει μια φωνή που δεν τον πιέζει, δεν τον κρίνει και δεν του επιβάλλει να αλλάξει βίαια, κάτι αρχίζει να χαλαρώνει μέσα του. Είναι σαν να θυμάται το νευρικό του σύστημα πως υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να υπάρχεις. Εκεί αρχίζει ο πραγματικός επαναπρογραμματισμός του νου που υπερασπίζομαι χρόνια τώρα. Όχι με εξαναγκασμό αλλά με μια νέα εμπειρία που επιτρέπει στον εγκέφαλο να δημιουργήσει διαφορετικές συνδέσεις ανάμεσα στη σκέψη και στο συναίσθημα.
Πολλές φορές με ρωτούν αν ο πόνος μπορεί πραγματικά να γίνει φως, όπως αναφέρω και στο τίτλο του άρθρου μου. Και τότε κάνω μια άλλη ερώτηση. Τι θα συνέβαινε αν αντί να πολεμάς τον πόνο, να καθόσουν δίπλα του για λίγα λεπτά χωρίς να προσπαθείς να τον διώξεις; Στην αρχή σχεδόν όλοι μου λένε πως θα το κάνουν αυτό επειδή φοβούνται. Νομίζουν ότι αν σταματήσουν να αντιστέκονται, θα βυθιστούν ακόμη περισσότερο... Κι όμως, η εμπειρία μου δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Όταν σταματά η εσωτερική πάλη, αρχίζει η κατανόηση και όταν γεννιέται η κατανόηση, κάτι μέσα σου αποκτά χώρο για να αναπνεύσει.
Θα μοιραστώ και το δικό μου βίωμα όταν άκουσα τη δική μου εσωτερική φωνή σε δύσκολες περιόδους. «Γιατί τώρα; Γιατί σε μένα;» Ήταν ερωτήσεις ανθρώπινες που δεν απέρριψα. Όμως κάποια στιγμή αντικαταστάθηκε από μια άλλη, πολύ πιο ήσυχη φράση. «Τι προσπαθεί να μου δείξει αυτή η εμπειρία που δεν είχα ακόμη δει;» Εκεί άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο στεκόμουν απέναντι εγώ στις δυσκολίες. Δεν έγιναν ευκολότερες. Έγινα όμως διαφορετικός εγώ.
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει αναζητήσει κάποια στιγμή έναν τρόπο να ξεφύγει από τον πόνο. Είναι μια τόσο φυσική αντίδραση όσο και η ανάγκη να απομακρύνεις το χέρι σου από τη φωτιά. Όμως υπάρχει μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στον πόνο και στην οδύνη. Ο πόνος είναι αναπόφευκτος. Η οδύνη γεννιέται όταν αντιστεκόμαστε σε αυτό που ήδη συμβαίνει. Όσο περισσότερο παλεύουμε να εξαφανίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα, τόσο περισσότερο του δίνουμε δύναμη να παραμένει μέσα μας. Δεν σου ζητώ να αγαπήσεις τον πόνο σου. Σου ζητώ μόνο να πάψεις να τον αντιμετωπίζεις σαν έναν εισβολέα. Ίσως είναι ένας αγγελιοφόρος που κουβαλά μια αλήθεια την οποία αποφεύγεις εδώ και χρόνια.
Έχω δει ανθρώπους να αλλάζουν όχι επειδή έμαθαν περισσότερες τεχνικές, αλλά επειδή ένιωσαν πιο ασφαλείς να είναι αληθινοί. Η μεγαλύτερη μεταμόρφωση δεν γεννιέται από την τελειότητα. Γεννιέται από τη στιγμή που λες στον εαυτό σου «Δεν χρειάζεται άλλο να προσποιούμαι ότι είμαι καλά». Εκεί αρχίζει να λιώνει η πανοπλία σου γιατί κάτω από αυτήν δεν βρίσκεται η αδυναμία που φοβόσουν αλλά η αυθεντικότητα σου, που έχει μια παράξενη δύναμη. Δεν φωνάζει. Δεν επιβάλλεται. Απλώς ηρεμεί όποιον την βιώνει...
Πριν μήνες, όταν ολοκληρώθηκε μια συνεδρία, μια κυρία ωφελούμενη έμεινε στην πόρτα για λίγο, γύρισε και μου είπε «Για πρώτη φορά κάποιος δεν προσπάθησε να διορθώσει τον πόνο μου, αλλά έμεινε μαζί του». Αυτή η φράση με έκανε να συνειδητοποιήσω κι εγώ για ακόμη μια φορά, ότι πολλές φορές η θεραπεία δεν είναι αυτό που λέμε. Είναι ο τρόπος με τον οποίο υπάρχουμε απέναντι στον άλλον γιατί δείχνει την ποιότητα της παρουσίας μας.
Όταν έγραφα τη «Βίβλο της Θετικής Σκέψης», δεν ήθελα να προσφέρω εύκολες αισιόδοξες φράσεις. Ήθελα να μιλήσω για μια θετικότητα που δεν αρνείται το σκοτάδι αλλά το διαπερνά. Η αληθινή θετική σκέψη δεν είναι να λες ότι όλα είναι υπέροχα όταν διαλύεσαι εσωτερικά. Είναι να επιτρέπεις στην ελπίδα να παραμένει ζωντανή ακόμη και όταν δεν έχεις όλες τις απαντήσεις. Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης προς τη ζωή και προς εκείνο το κομμάτι του εαυτού σου που γνωρίζει ότι έχεις ξεπεράσει δυσκολίες πολύ μεγαλύτερες από όσες κάποτε πίστευες.
Εκεί ακριβώς η δύναμη της φωνής, του ήχου και της δόνησης απέκτησε για μένα ακόμη βαθύτερο νόημα. Δεν είναι μόνο οι λέξεις που ακούς. Είναι ο τρόπος που ολόκληρος ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε μια ήρεμη, σταθερή, ανθρώπινη φωνή που σε καθοδηγεί. Ο εγκέφαλος και το συναίσθημα βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Όταν ο άνθρωπος βιώνει μια ασφαλή ακουστική εμπειρία καθώς τον καθοδηγώ, το σώμα αρχίζει σταδιακά να εγκαταλείπει την κατάσταση επιφυλακής. Η αναπνοή σου αλλάζει. Οι σκέψεις σου γίνονται λιγότερο επιθετικές. Το συναίσθημα σου αποκτά χώρο να κινηθεί χωρίς να πλημμυρίζει τα πάντα. Αυτές οι μικρές αλλαγές δεν είναι φαντασία. Είναι η έκφραση της νευροπλαστικότητας, της εκπληκτικής ικανότητας του εγκεφάλου να δημιουργεί νέους δρόμους όταν του προσφέρεται μια διαφορετική εμπειρία μέσα από τις ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ στο Voice Healing.
Γι’ αυτό επιμένω ότι η φωνή μου δεν είναι το κέντρο της διαδικασίας. Είναι απλώς ένα εργαλείο καθοδήγησης που βοηθά τον άνθρωπο να ακούσει ξανά τη δική του εσωτερική φωνή, εκείνη που είχε χαθεί κάτω από χρόνια φόβου, ενοχής και αμφιβολίας. Όταν συμβαίνει αυτό, η αλλαγή δεν επιβάλλεται απ’ έξω. Αναδύεται από μέσα.
Κάποια στιγμή θα έρθει εκείνη η ημέρα που θα κοιτάξεις πίσω και θα διαπιστώσεις πως αυτό που κάποτε αποκαλούσες κατάρα έγινε το σημείο από το οποίο γεννήθηκε η μεγαλύτερη ωριμότητά σου. Όχι γιατί θα ξεχάσεις όσα έζησες αλλά γιατί πιστεύω στη εσωτερική μεταμόρφωση. Πιστεύω στη δύναμη που έχει ο άνθρωπος μέσα του να δώσει νέο νόημα ακόμη και στις πιο δύσκολες εμπειρίες του. Το γεγονός δεν αλλάζει, αλλάζει όμως η σχέση σου μαζί του και όταν αλλάζει η σχέση, αλλάζει και ο τρόπος που ζεις.
Θέλω να θυμάσαι κάτι κάθε φορά που η ζωή θα μοιάζει πιο βαριά από όσο αντέχεις. Δεν είσαι ο πόνος σου. Δεν είσαι οι αποτυχίες σου. Δεν είσαι οι λέξεις που κάποτε άκουσες και πίστεψες ότι σε ορίζουν. Μέσα σου υπάρχει μια παρουσία πιο ήρεμη, πιο σοφή και πιο αληθινή από κάθε τραύμα. Εκεί επιστρέφω πάντοτε όταν όλα γύρω μοιάζουν αβέβαια. Εκεί βρίσκω την εμπιστοσύνη να συνεχίσω να υπηρετώ τον άνθρωπο, όχι επειδή έχω όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή γνωρίζω πως η αληθινή θεραπεία αρχίζει όταν κάποιος νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
Αν σήμερα κρατήσεις μόνο μία σκέψη από όσα μοιράστηκα μαζί σου, εύχομαι να είναι αυτή. Μην βιαστείς να διώξεις τον πόνο από τη ζωή σου πριν ακούσεις αυτό που προσπαθεί να σου ψιθυρίσει. Πολλές φορές εκεί που νόμιζες ότι τελειώνουν οι δυνάμεις σου, αρχίζει η ουσιαστική γνωριμία με τον εαυτό σου. Εκεί που πίστευες πως όλα σκοτείνιασαν, ανάβει το πρώτο μικρό φως. Δεν έρχεται με θόρυβο. Έρχεται αθόρυβα, σαν μια νέα αναπνοή, σαν μια απόφαση να σταθείς απέναντι στη ζωή με περισσότερη επίγνωση, περισσότερη καλοσύνη και περισσότερη αλήθεια.
Αν αισθάνεσαι ότι έφτασε η στιγμή να κάνεις αυτό το ταξίδι με συνοδοιπόρο έναν άνθρωπο που θα σε ακούσει χωρίς να σε κρίνει και θα σε καθοδηγήσει με σεβασμό, θα είναι χαρά μου να συναντηθούμε μέσα από ατομικές συνεδρίες, συμβουλευτική ή μαθήματα αυτογνωσίας και αφύπνισης. Δεν υπόσχομαι εύκολες λύσεις. Υπόσχομαι όμως έναν ασφαλή χώρο όπου θα μπορέσεις να γνωρίσεις βαθύτερα τον εαυτό σου και να ανακαλύψεις τη δύναμη που ήδη υπάρχει μέσα σου.
Θυμάμαι τον ωφελούμενο μου που ήρθε στο συμβουλευτικό κέντρο Life Health Care. Μπήκε στο γραφείο μου με αργά και δισταχτικά βήματα, σαν να κουβαλούσε ολόκληρη τη ζωή του στους ώμους του. Δεν αναζητούσε μια γρήγορη λύση. Αναζητούσε κάποιον να του αποδείξει ότι υπήρχε ακόμη λόγος να συνεχίσει. Όταν τον ρώτησα τι ήταν αυτό που τον πονούσε περισσότερο, δεν μου απάντησε... Ύστερα από αρκετά λεπτά μου είπε πως δεν ήταν όσα είχε χάσει. Ήταν πως είχε χάσει την εμπιστοσύνη στον ίδιο του τον εαυτό... Να ξέρετε ότι μεγαλύτερη πληγή δεν είναι πάντοτε το γεγονός αλλά το νόημα που δίνουμε σε αυτό.
Πάντα παρατηρώ προσεκτικά την ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι περισσότεροι δεν υποφέρουμε μόνο από όσα μας συνέβησαν. Υποφέρουμε από τις ιστορίες που επαναλαμβάνει ασταμάτητα ο νους μας. «Δεν αξίζω», «δεν θα τα καταφέρω ποτέ», «η ζωή είναι εναντίον μου». Αυτές οι φράσεις γίνονται αόρατες φυλακές, που όσο τις πιστεύουμε, τόσο ο εγκέφαλος δημιουργεί νέες συνδέσεις που επιβεβαιώνουν αυτή την εσωτερική πραγματικότητα. Εκεί κατάλαβα πόσο βαθιά συνδέονται η νευροπλαστικότητα, το συναίσθημα και ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας. Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντοτε την αντικειμενική πραγματικότητα από εκείνη που επαναλαμβάνεται μέσα μας με ένταση.
Αυτή η συνειδητοποίηση επηρέασε βαθιά και τη δημιουργία της μεθόδου μου Voice Healing. Δεν γεννήθηκε ως μια θεωρία. Γεννήθηκε μέσα από χιλιάδες ώρες ακρόασης ανθρώπινου πόνου. Ανακάλυψα ότι η φωνή που μπορεί να ακούς στα αυτιά σου δεν μεταφέρει μόνο λέξεις. Μεταφέρει πρόθεση, ασφάλεια, αποδοχή και δόνηση. Όταν κάποιος ακούει μια φωνή που δεν τον πιέζει, δεν τον κρίνει και δεν του επιβάλλει να αλλάξει βίαια, κάτι αρχίζει να χαλαρώνει μέσα του. Είναι σαν να θυμάται το νευρικό του σύστημα πως υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να υπάρχεις. Εκεί αρχίζει ο πραγματικός επαναπρογραμματισμός του νου που υπερασπίζομαι χρόνια τώρα. Όχι με εξαναγκασμό αλλά με μια νέα εμπειρία που επιτρέπει στον εγκέφαλο να δημιουργήσει διαφορετικές συνδέσεις ανάμεσα στη σκέψη και στο συναίσθημα.
Πολλές φορές με ρωτούν αν ο πόνος μπορεί πραγματικά να γίνει φως, όπως αναφέρω και στο τίτλο του άρθρου μου. Και τότε κάνω μια άλλη ερώτηση. Τι θα συνέβαινε αν αντί να πολεμάς τον πόνο, να καθόσουν δίπλα του για λίγα λεπτά χωρίς να προσπαθείς να τον διώξεις; Στην αρχή σχεδόν όλοι μου λένε πως θα το κάνουν αυτό επειδή φοβούνται. Νομίζουν ότι αν σταματήσουν να αντιστέκονται, θα βυθιστούν ακόμη περισσότερο... Κι όμως, η εμπειρία μου δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Όταν σταματά η εσωτερική πάλη, αρχίζει η κατανόηση και όταν γεννιέται η κατανόηση, κάτι μέσα σου αποκτά χώρο για να αναπνεύσει.
Θα μοιραστώ και το δικό μου βίωμα όταν άκουσα τη δική μου εσωτερική φωνή σε δύσκολες περιόδους. «Γιατί τώρα; Γιατί σε μένα;» Ήταν ερωτήσεις ανθρώπινες που δεν απέρριψα. Όμως κάποια στιγμή αντικαταστάθηκε από μια άλλη, πολύ πιο ήσυχη φράση. «Τι προσπαθεί να μου δείξει αυτή η εμπειρία που δεν είχα ακόμη δει;» Εκεί άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο στεκόμουν απέναντι εγώ στις δυσκολίες. Δεν έγιναν ευκολότερες. Έγινα όμως διαφορετικός εγώ.
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει αναζητήσει κάποια στιγμή έναν τρόπο να ξεφύγει από τον πόνο. Είναι μια τόσο φυσική αντίδραση όσο και η ανάγκη να απομακρύνεις το χέρι σου από τη φωτιά. Όμως υπάρχει μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στον πόνο και στην οδύνη. Ο πόνος είναι αναπόφευκτος. Η οδύνη γεννιέται όταν αντιστεκόμαστε σε αυτό που ήδη συμβαίνει. Όσο περισσότερο παλεύουμε να εξαφανίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα, τόσο περισσότερο του δίνουμε δύναμη να παραμένει μέσα μας. Δεν σου ζητώ να αγαπήσεις τον πόνο σου. Σου ζητώ μόνο να πάψεις να τον αντιμετωπίζεις σαν έναν εισβολέα. Ίσως είναι ένας αγγελιοφόρος που κουβαλά μια αλήθεια την οποία αποφεύγεις εδώ και χρόνια.
Έχω δει ανθρώπους να αλλάζουν όχι επειδή έμαθαν περισσότερες τεχνικές, αλλά επειδή ένιωσαν πιο ασφαλείς να είναι αληθινοί. Η μεγαλύτερη μεταμόρφωση δεν γεννιέται από την τελειότητα. Γεννιέται από τη στιγμή που λες στον εαυτό σου «Δεν χρειάζεται άλλο να προσποιούμαι ότι είμαι καλά». Εκεί αρχίζει να λιώνει η πανοπλία σου γιατί κάτω από αυτήν δεν βρίσκεται η αδυναμία που φοβόσουν αλλά η αυθεντικότητα σου, που έχει μια παράξενη δύναμη. Δεν φωνάζει. Δεν επιβάλλεται. Απλώς ηρεμεί όποιον την βιώνει...
Πριν μήνες, όταν ολοκληρώθηκε μια συνεδρία, μια κυρία ωφελούμενη έμεινε στην πόρτα για λίγο, γύρισε και μου είπε «Για πρώτη φορά κάποιος δεν προσπάθησε να διορθώσει τον πόνο μου, αλλά έμεινε μαζί του». Αυτή η φράση με έκανε να συνειδητοποιήσω κι εγώ για ακόμη μια φορά, ότι πολλές φορές η θεραπεία δεν είναι αυτό που λέμε. Είναι ο τρόπος με τον οποίο υπάρχουμε απέναντι στον άλλον γιατί δείχνει την ποιότητα της παρουσίας μας.
Όταν έγραφα τη «Βίβλο της Θετικής Σκέψης», δεν ήθελα να προσφέρω εύκολες αισιόδοξες φράσεις. Ήθελα να μιλήσω για μια θετικότητα που δεν αρνείται το σκοτάδι αλλά το διαπερνά. Η αληθινή θετική σκέψη δεν είναι να λες ότι όλα είναι υπέροχα όταν διαλύεσαι εσωτερικά. Είναι να επιτρέπεις στην ελπίδα να παραμένει ζωντανή ακόμη και όταν δεν έχεις όλες τις απαντήσεις. Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης προς τη ζωή και προς εκείνο το κομμάτι του εαυτού σου που γνωρίζει ότι έχεις ξεπεράσει δυσκολίες πολύ μεγαλύτερες από όσες κάποτε πίστευες.
Εκεί ακριβώς η δύναμη της φωνής, του ήχου και της δόνησης απέκτησε για μένα ακόμη βαθύτερο νόημα. Δεν είναι μόνο οι λέξεις που ακούς. Είναι ο τρόπος που ολόκληρος ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε μια ήρεμη, σταθερή, ανθρώπινη φωνή που σε καθοδηγεί. Ο εγκέφαλος και το συναίσθημα βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Όταν ο άνθρωπος βιώνει μια ασφαλή ακουστική εμπειρία καθώς τον καθοδηγώ, το σώμα αρχίζει σταδιακά να εγκαταλείπει την κατάσταση επιφυλακής. Η αναπνοή σου αλλάζει. Οι σκέψεις σου γίνονται λιγότερο επιθετικές. Το συναίσθημα σου αποκτά χώρο να κινηθεί χωρίς να πλημμυρίζει τα πάντα. Αυτές οι μικρές αλλαγές δεν είναι φαντασία. Είναι η έκφραση της νευροπλαστικότητας, της εκπληκτικής ικανότητας του εγκεφάλου να δημιουργεί νέους δρόμους όταν του προσφέρεται μια διαφορετική εμπειρία μέσα από τις ηχητικές συνεδρίες που δημιουργώ στο Voice Healing.
Γι’ αυτό επιμένω ότι η φωνή μου δεν είναι το κέντρο της διαδικασίας. Είναι απλώς ένα εργαλείο καθοδήγησης που βοηθά τον άνθρωπο να ακούσει ξανά τη δική του εσωτερική φωνή, εκείνη που είχε χαθεί κάτω από χρόνια φόβου, ενοχής και αμφιβολίας. Όταν συμβαίνει αυτό, η αλλαγή δεν επιβάλλεται απ’ έξω. Αναδύεται από μέσα.
Κάποια στιγμή θα έρθει εκείνη η ημέρα που θα κοιτάξεις πίσω και θα διαπιστώσεις πως αυτό που κάποτε αποκαλούσες κατάρα έγινε το σημείο από το οποίο γεννήθηκε η μεγαλύτερη ωριμότητά σου. Όχι γιατί θα ξεχάσεις όσα έζησες αλλά γιατί πιστεύω στη εσωτερική μεταμόρφωση. Πιστεύω στη δύναμη που έχει ο άνθρωπος μέσα του να δώσει νέο νόημα ακόμη και στις πιο δύσκολες εμπειρίες του. Το γεγονός δεν αλλάζει, αλλάζει όμως η σχέση σου μαζί του και όταν αλλάζει η σχέση, αλλάζει και ο τρόπος που ζεις.
Θέλω να θυμάσαι κάτι κάθε φορά που η ζωή θα μοιάζει πιο βαριά από όσο αντέχεις. Δεν είσαι ο πόνος σου. Δεν είσαι οι αποτυχίες σου. Δεν είσαι οι λέξεις που κάποτε άκουσες και πίστεψες ότι σε ορίζουν. Μέσα σου υπάρχει μια παρουσία πιο ήρεμη, πιο σοφή και πιο αληθινή από κάθε τραύμα. Εκεί επιστρέφω πάντοτε όταν όλα γύρω μοιάζουν αβέβαια. Εκεί βρίσκω την εμπιστοσύνη να συνεχίσω να υπηρετώ τον άνθρωπο, όχι επειδή έχω όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή γνωρίζω πως η αληθινή θεραπεία αρχίζει όταν κάποιος νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
Αν σήμερα κρατήσεις μόνο μία σκέψη από όσα μοιράστηκα μαζί σου, εύχομαι να είναι αυτή. Μην βιαστείς να διώξεις τον πόνο από τη ζωή σου πριν ακούσεις αυτό που προσπαθεί να σου ψιθυρίσει. Πολλές φορές εκεί που νόμιζες ότι τελειώνουν οι δυνάμεις σου, αρχίζει η ουσιαστική γνωριμία με τον εαυτό σου. Εκεί που πίστευες πως όλα σκοτείνιασαν, ανάβει το πρώτο μικρό φως. Δεν έρχεται με θόρυβο. Έρχεται αθόρυβα, σαν μια νέα αναπνοή, σαν μια απόφαση να σταθείς απέναντι στη ζωή με περισσότερη επίγνωση, περισσότερη καλοσύνη και περισσότερη αλήθεια.
Αν αισθάνεσαι ότι έφτασε η στιγμή να κάνεις αυτό το ταξίδι με συνοδοιπόρο έναν άνθρωπο που θα σε ακούσει χωρίς να σε κρίνει και θα σε καθοδηγήσει με σεβασμό, θα είναι χαρά μου να συναντηθούμε μέσα από ατομικές συνεδρίες, συμβουλευτική ή μαθήματα αυτογνωσίας και αφύπνισης. Δεν υπόσχομαι εύκολες λύσεις. Υπόσχομαι όμως έναν ασφαλή χώρο όπου θα μπορέσεις να γνωρίσεις βαθύτερα τον εαυτό σου και να ανακαλύψεις τη δύναμη που ήδη υπάρχει μέσα σου.
Αν θελήσεις να κάνεις ένα ακόμη ουσιαστικό βήμα προς την εσωτερική μεταμόρφωση, σε προσκαλώ να εγγραφείς στο www.voicehealing.gr και να επιτρέψεις στην εμπειρία της ακουστικής καθοδήγησης να γίνει ένας σταθερός συνοδοιπόρος στην καθημερινότητά σου. Πιστεύω βαθιά ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να μετατρέψει την οδύνη σε φως, όταν αποφασίσει να ακούσει όχι μόνο τον κόσμο γύρω του, αλλά και την πιο αληθινή φωνή που υπάρχει μέσα του.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟΣ
Σύμβουλος αφύπνισης - Αυτογνωσίας
& Προσωπικής Καθοδήγησης
Ιδρυτής του Συμβουλευτικού Κέντρου
Life Helth Care - www.lifehealthcare.gr
& Εναλλακτικών Θεραπειών - www.voicehealing.gr
Συγγραφέας της "Βίβλου της Θετικής Σκέψης"
Για την on line αγορά του βιβλίου εδώ www.vivlosthetikiskepsi.gr
Για πληροφορίες & ραντεβού στο 6945 723 523
(11:30 - 14:00 και 19:00 - 21:30 - Εκτός Κυριακής)
